هری پاتر نخستین مرجع فارسی زبان داستان های شگفت انگیز هری پاتر

هری پاتر نسخه موبایل

صفحه‌ی اصلی انجمن‌ها


صفحه اصلی انجمن ها » همه پیام ها (ویلبرت.اسلینکرد)



پاسخ به: چشم در چشم ناظر قدح
پیام زده شده در: ۱:۱۱ شنبه ۳۰ مرداد ۱۳۹۵
#1
به!
میبینم که یکی اومده با من چش تو چش کنه. خوش اومدی :دی

در واقع بابت تاخیر اول معذرت خواهی میکنم. اما در مورد ایده ات..
در واقع به نظر من ایده ی خیلی خوب و مناسبیه. با توجه به اینکه توی موزه اگه اشتباه نکنم تاپیکی هست که بهترین رول ها رو جمع میکنه به نظر منم اعضا حق اینو دارن که اون رول هایی که به قول خودت لبخند رو آورده به لبمون رو برای هم اشتراک بذارن تا بقیه هم ببین و امیدوار باشیم که بخندن.
سو..
با درخواستت موافقت میشه.
و ضمن اینکه، اگه خودت دوست داری میتونی خودت بری و تغییر کاربری تایپکی که گفتی رو من واقعیتش زیاد نمیپسندم. ینی خب.. شاید روزی روزگاری ملت بخوان ترین های هفتگی رو راه بندازن یکم سخت میشه تفکیک کرد تاپیکا رو. پس.. یه سرچی کردم توی قدح و دیدم یه تاپیکی هست به اسم « تالار یادبود ها » که به نظرم با همین اسم هم حتی کاربری مدنظرت رو میشه روش پیاده کرد. در واقع چون ایده ی همچین چیزی رو خودت دادی این قسمتش رو میذارم پای خودت. ینی در واقع انتخاب رو که یادبود ها رو دست کاری کنیم یا تایپک جدید بزنیم برای این کار. در کل موافقم با این ایده و امیدوارم استقبال شه.
نظر خودت رو نسبت به حرف هام و اون دو تا سوال که خودت میخوای شروع کنی و از کدوم تاپیک میخوای شروع کنی قضیه رو برای من با جغد بفرست.

خاک پات کرد شبستری :دی


یک راونیِ گوشه گیر!


تصویر کوچک شده


بازگشته؟!
نگشته.
بر می گردد.


پاسخ به: قلم پر تندنویس
پیام زده شده در: ۰:۳۴ شنبه ۳۰ مرداد ۱۳۹۵
#2
سلام.

در ابتدا مرسی گویان تشکر میکنم از بچه هایی که پرسیدن و حداقل استقبال رو کردن. :دی خسته نباشین بچه ها، خدا قوت :دی
در ادامه بریم سر اصل مطلب یعنی سوالات ریگولوص بلک، کشتی گیر وزن -20 کیلوی این دوره ی قلم پرمون:



همین دیگه، خدافس


یک راونیِ گوشه گیر!


تصویر کوچک شده


بازگشته؟!
نگشته.
بر می گردد.


پاسخ به: قلم پر تندنویس
پیام زده شده در: ۱:۰۰ سه شنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۵
#3
سام عیلک
با تشکر از بارفیوی عزیز که ما رو مستفیض کرد با مصاحبه اش و ممنون از ری-اکشن ها که بازم یه جذابیتی داد به قضیه :دی

و اما مهمون بعد که قراره روی صندلب بشینه و با قلم پرمون دست به یقه شه کسی نیست جز..


ریگولوص بلک


تا روز 27 مرداد ماه وقت دارین تا سوالات ـتون رو بپرسین!


یک راونیِ گوشه گیر!


تصویر کوچک شده


بازگشته؟!
نگشته.
بر می گردد.


پاسخ به: قلم پر تندنویس
پیام زده شده در: ۱:۳۲ سه شنبه ۵ مرداد ۱۳۹۵
#4
خب خب..
خیلی بی مقدمه بریم سراغ سوالات
ممنون از بارفیو که وقت گران بهای خودشو داده به ما و تورِ بازدید از موزه رو یه کوچولو گذاشته کنار و به سوالات ما میخواد جواب بده
اینم سوالات وزیر سحر وجادوی ما، بی صبرانه منتظر جوابا هستیم.

شیر گاومیش و کیک


یک راونیِ گوشه گیر!


تصویر کوچک شده


بازگشته؟!
نگشته.
بر می گردد.


پاسخ به: کی, کِی, کجا، با کی، چیکار؟؟؟
پیام زده شده در: ۰:۱۶ دوشنبه ۴ مرداد ۱۳۹۵
#5
با کی؟

با تد ریموس لوپین

+ ناظرِ انجمن طور


یک راونیِ گوشه گیر!


تصویر کوچک شده


بازگشته؟!
نگشته.
بر می گردد.


پاسخ به: كلاس طلسم ها و وردهاي جادويي
پیام زده شده در: ۰:۲۸ یکشنبه ۲۰ تیر ۱۳۹۵
#6
دانش آموزِ گوشه گیرِ ریونکلاو



1.

میدونین؟
نه فقط آدم ها، نه فقط جادوگر ها و ساحره ها بلکه همه ی موجودات یک روزی در یک جایی با حساس ترین موقعیت زندگی ـشون رو به رو میشن و صادقانه بگم، اون لحظه همه ی ذره های بدن اون موجود عوض میشن. فکر ها عوض میشن. حرف ها عوض میشن. برای یک لحظه هم شده اون چیزی نشون داده میشه که همیشه پشت ما پنهان بوده. میشه اسمش رو حقیقت وجود موجودات گذاشت یا هر چیزی که به نظرتون مناسب تره ولی اسم ها واقعاً مهم نیستند. مهم اون لحظه است. مهم اون تصمیمیه که ما توی اون لحظه میگیریم.
به علاوه ی این، مرگ و زندگی برخی آدم ها وابسته ـست. وابسته به مرگ و زندگی آدم های دیگه. وابسته به اتفاقاتی که مرگ و زندگی آدم دیگه رو مشخص میکنه. موقعیت حساس ما فقط مربوط به خودمون نیست. بستگی به خودمون داره. بستگی داره به.. هوم.. خودتون بشنوین:

- نجاتش بده لعنتی. منتظر چی هستی؟

تصویر کوچک شده


اینجا توی صحنه ی نبرد یا لحظه ی پرت شدن دامبلدور از برج ستاره شناسی نیستیم. البته میشه اسم ـشو نبرد گذاشت ولی خب، همون جور که گفتم اسم ها واقعاً مهم نیستند. صدای خودم بود. شاید براتون عجیب باشه که با خودم حرف میزنم ولی خب اینجوری نیست. یادتونه در مورد چیزی حرف زدم که بهش گفتم حقیقت وجود؟ حقیقت وجود در مقابل ظاهرِ مسخره همیشه به راحتی بازنده نمیشد. وقتی که به زور خاموشش میکنی و بیخیال میشی و سعی میکنی ظاهر خودتو حفظ کنی، استراتژی هایی که از قبل بهش فکر کردی رو جلو ببری و با یه پلن خاصی که از پیش تعیین شده حرکت کنی یه حسی بهت دست میده. همه ـتون تجربه اش کردین. حداقل یک بار تجربه کردین که عذاب وجدان چطوریه. به نظرم دلیلش همین باشه. به هر حال...


تصویر کوچک شده



- نجاتش بده لعنتی، منتظر چی هستی؟


میدانید، نجات دادن آدم ها به این معنا نیست که زندگی ـشان در دستان شماست. شاید آدم های زیادی به روی خودشان نمی آورند که زندگی همان شخص در دستان ـشان است. اما اینکه شما نجات میدهید یا نجات نمیدهید به خودتان بستگی دارد. اینجا به من بستگی داشت. خرج ـش یک طلسم بود اما قدرت انجام طلسم ها مهم است. حتی من آن ورد لعنتی را بلد نبودم اما به فرض که بلد بودم... وقتی قدرت اجرا نداشته باشید حتی نمیتوانید با " وینگاردیوم له ویوسا " حتی یک قلم پر را جا به جا کنید. باید بخواهید، باید از تمام وجود بخواهید. آن وقت قدرت خودش می آید. طلسم خودش روانه می شود و جرقه ها از نوک چوبدستی حرکت میکند. حالا یا به قصد کشت میرود یا به قصد نجات ولی حرکت میکند.
ایستاده بود. بلند ترین ساختمان بریتانیا دو مهمان داشت. من بودم و او. در واقع من بودم و حقیقت وجودیِ لعنتی ـم که لبه ی پرتگاه نشسته بود. آمده بود بپرد. من آمده بودم که.. نجات دهم؟! نمیدانم. من فقط کشیده شده بودم. من را فقط آورده بودند که نگاه کنم چگونه به پایین میپرد. راستش بعدش را نمیدانم. قرار است بعد از مرگ او زنده بمانم یا چه؟
البته برایم مهم نبود. ردای سیاه همیشگی خودم را پوشیده بودم. زیاد از حد سیاه بود. انگار شب از خواب بپری و همه ی برق ها خاموش باشد. فقط سیاهی میبینی. من هم وقتی به خودم نگاه میکردم فقط سیاهی میدیدم. بلند شد.

- نه! نپر!

نمیدانم چرا ولی بی اراده این را گفته بودم. حتی ممکن بود او بلند شده باشد تا برگردد. حتی اون بلند شده بود تا کاری به غیر از پریدن انجام دهد. منتظر بودم حرفی بزند اما حرفی نزد. پشت ـش به من بود و من هم عادت کرده بودم. همیشه پشت به من بود. همیشه دور بود. برای من مهم نبود که بپرد ولی نمیدانم چرا فریاد زدم که نپرد.

میدانید..
گاهی وقت ها مرز بین بردن و باختن یک کلمه است. گاهی وقت ها یک کلمه دنیایی را نجات میدهد. گاهی وقت ها یک کلمه دنیایی را نابود میکند. گاهی وقت ها پیش می آید که با یک " نپر! " دنیایی را نجات میدهی. شاید هم دنیایش را با همان کلمه نابود میکنی. اما این سرنوشت است که نابود میکند یا نجات میدهد. وقتی نابود میشوی، فردی دیگر در جایی دیگر متولد میشود. دنیای او با پایان یافتن تو، شروع می شود. اما پایان یافتن تو تنها به مرگ ختم نمی شود. سرنوشت، شروع های دوباره را دوست دارد. سرنوشت بازی کردن را دوست دارد و البته برای این کار فرصت های دوباره را به تو میدهد.
قدم هایش را دیدم. قدم های سرنوشت را نیز دیدم. بالاخره زمان هر چیزی فرا میرسد و زمان این یکی هم رسیده بود. برای اولین بار صدایش را شنیدم.

- تصمیم با توست. بگذار خودش انتخاب کند. همان طور که خودش تو را انتخاب کرد.

پرید. قبل از اینکه چیزی بگویم پرید. تصمیم با من بود. چوبدستی دستم بود. از تمام دل میخواستم. باور کنید از تمام دل میخواستم ولی نشد. چوبدستی را فقط تکان میدادم. طلسم ها را دانه دانه به زبان می آوردم ولی جواب نمیداد. کلمات به سرعت از ذهن من گذشتند.جمله های آخرش...
" بگذار خودش انتخاب کند. "
راست میگفت. چوبدستی باید خودش انتخاب میکرد. باید خودش نجات میداد. باید خودش نابود میکرد. فهمیده بودم. چوبدستی مثل کلاه گروهبندی نیست که به انتخاب هایت احترام بگذارد. چوبدستی تو را میبیند، با تو تصمیم میگیرد. من را دیده بود. ترسم را.. آن کنجکاوی بیش از حدم را که وقتی او بمیرم عاقبت من چه می شود.

میدانید..؟
گاهی وقت ها ما دنبال چیز هایی می رویم که نباید برویم. دنبال حرف هایی هستیم که نباید باشیم و یا دنبال آدم هایی هستیم که به ما تعلق ندارند. گاهی وقت ها هم دنبال تجربه هایی هستیم که عاقبت خوبی ندارند. نمیدانم از وقتی که پرید برایم چه اتفاقی افتاد اما فکر میکنم به خودم آمدم. بیشتر فهمیدم. بیشتر درک کردم.
اما.. اما اگر یک روزی آن بالا بودم و طلسم هایم کار میکرد...

2.

- استاد خب شما بیایین تصور کنین... تصور کردین؟ خب سوال بعدی.
-
- نزن آقا. رحم کن استاد من غلط کردم. جواب میدم جواب میدم. خب، بیایین تصور کنین شما دزدی کردین از یه جایی.. ای بابا، فرض کنیم استاد. فرض!
-
- ای غلط کردم خب اصن فرض کنین من! من رفتم دزدی کردم..
- زشت نی دانش آموز من دزدی کنه؟
- استاد با فرض آشنایی دارین؟
- ینی میخوای بگی من نمیدونم فرض ینی چی؟
- اگه میدونین بذارین بگم خب
- بگو
خب استاد ببینین فرض میکنیم مَمدعله پاتر رفت دزدی - صد امتیاز از ریون کم میشه چون به گریفی توهین شد - بعد این صاحاب مغازه میفته دنبالش اینم میره یه جا قایم میشه تا به فاکـ..ـتور نره. بعد از این طلسمه استفاده میکنه که خفه بمونه ساکت شه که پیداش نکنن دیه.

3.


خطرناک ترین چیزی که آدم میتونه باهاش مواجه بشه خود آدمه. اینجوری میشه گفت که بیشتر چیز هایی که خطرناک هستن، ترسناک میشن و خب اگه خودتون این دو تا رو بذارین دو طرف تساوی.. پس چیز های ترسناک هم بعضاً خطرناک میشن. آدم ها همیشه ترسناک ترین موجود برای خودشون میشن. وقتی که کمک میخوای و خودتو میبینی از اون بالا.. که چقدر حقیر به نظر میرسی در صورتی که نیستی. از خودت میترسی. از خودت بدت میاد که چرا با این آدم دوست بودی یه موقع.. که چرا یهویی همه چی خراب شد. از خودت بدت میاد وقتی یکی رو ول میکنی. میدونین، هر کسی نظری داره و خب نظرشو با توجه به خودش بیان میکنه.
به نظرِ منِ ویلبرت اسلین کُرد شبستری خطرناک ترین چیزی که آدم میتونه باهاش مواجه شه حتی این نیست که خودت رو ببینی فقط... اینه که خودت رو تنها ببینی. تنها بودن زمانی که بیشتر از همه نیاز داری به اینکه باشن.. امیدوارم رسونده باشم چیزی رو که توی ذهنمه.
دتس آل.


ویرایش شده توسط ویلبرت اسلینکرد در تاریخ ۱۳۹۵/۴/۲۰ ۰:۴۷:۲۷
ویرایش شده توسط ویلبرت اسلینکرد در تاریخ ۱۳۹۵/۴/۲۰ ۱:۰۱:۴۰
ویرایش شده توسط ویلبرت اسلینکرد در تاریخ ۱۳۹۵/۴/۲۰ ۱:۰۴:۰۱

یک راونیِ گوشه گیر!


تصویر کوچک شده


بازگشته؟!
نگشته.
بر می گردد.


پاسخ به: قلم پر تندنویس
پیام زده شده در: ۲۳:۴۶ شنبه ۱۹ تیر ۱۳۹۵
#7
با سلام.

با تشکر از دلفی که با مصاحبه اش ما رو به فیض معنوی رسوند!
و با تشکر از رودولف لسترنج بابت خدماتی که به قلم پر ارائه میده هر دفعه.

و مهمون بعدی..
برای اولین بار..
مهمونی روستایی..
با گاومیش..
با کلاه وزارت..
شخصی که 57 درصد آرا رو بدست آورد.
دوازدهمین وزیر سحر و جادو!

بارفیــــــــــــــــــــــــــــو



تا 31 همین ماه وقت دارین تا سوالات ـتون رو بپرسین.




یک راونیِ گوشه گیر!


تصویر کوچک شده


بازگشته؟!
نگشته.
بر می گردد.


پاسخ به: دفتر ثبت نام دانش آموزان
پیام زده شده در: ۲:۰۴ سه شنبه ۱۵ تیر ۱۳۹۵
#8
نام:

ویلبرت اسلین کُرد شبستری ( )


تاریخ عضویت:

بهمن-اسفند 91 اینطورا بود فک کنم :|


تعداد ترم هایی که در هاگوارتز شرکت کرده اید ؟

سه یا چهار. دقیق یادم نیست :دی


آیا شناسه ی قبلی داشته اید ؟

شناسه که ریتا اسکیتر و همین ویلبرت بود.
منهای مولتی ها :محو شدن:

خب همین دیه.
خدافس.


یک راونیِ گوشه گیر!


تصویر کوچک شده


بازگشته؟!
نگشته.
بر می گردد.


پاسخ به: قلم پر تندنویس
پیام زده شده در: ۲۲:۲۶ دوشنبه ۳۱ خرداد ۱۳۹۵
#9
بابت تاخیرِ کوچولو شرمنده :دی
این شما و این..

فایل مصاحبه:

آرسینوس جیگر


منتظر جواب ها از آرسینوس عزیز باشید.
متچکر

* سوالات به یاری رودولف عزیز طراحی شدند.


یک راونیِ گوشه گیر!


تصویر کوچک شده


بازگشته؟!
نگشته.
بر می گردد.


پاسخ به: در جستجوی راز ققنوس(عضویت)
پیام زده شده در: ۱۷:۵۵ چهارشنبه ۲۶ خرداد ۱۳۹۵
#10
1- هدف و انگیزه تون از عضویت در محفل ققنوس؟!

هدف؟! انگیزه؟! بام؟! سقف؟! شیـــــــــــــــــب؟!
خب.. آدم برای برگشت به خونه ی خودش هم باید هدف و انگیزه داشته باشه؟ :))

2-
سیاهی دل مرگخوارا رو با چه چیزی تمیز و پاکیزه میکنین؟

پاکسان، به سلامت خانواده می اندیشد

3-
چند مورد از فواید ریش پروفسور دامبلدور رو نام ببرید!

آیا شما اینستاگرام نداری؟ :|
آیا پیج های فلان و فلان رو فالوو نکردی؟ :|
برو یه سری بزن، هر کی ریش داره ینی شاخه.
پروفم که زده رو دست همه، کلی شاخ و ایناست

4- خلاقیت سفیدتون رو به کار بندازین و سه تا لقب ناقابل برای ولدمورت اختراع کنین!

1. همون یارو که تو کتاب اول هاری پاتار و صخره ی جاویدان کننده ( همین جا، جا داره از ویدا اسلامیه تشکر کنم و بگم دمت گرم ) پسِ کله ی اون یارو پروفسوره بود.
2. همون که آخر هاری پاتار پارت دو اینا تیکه تیکه شد و به فلان رفت.

3. صاحب برترین لبخند سال!

5- به نظرتون بهترین راه نابودی و از صحنه روزگار خارج کردن سیاهی و تاریکی چیه؟

خدا پدر الکساندر گراهام ... نه چیزه ینی ادیسون رو بیامرزه که برق رو اختراع کرد. بعد اومد لامپ صد وات ساخت، دویست وات، سیصد و الی آخره. بعد هم اومد مهتابی ساخت. بعدم رشته ای کم مصرف و اینا. کلی مفید واقع شد :دی
با زدن یه دکمه میشه تاریکی رو از بین برد. خیلیم عالی :دی

6- با چه روشی ولدمورت رو به عشق دعوت میکنین؟

با روش مخصوص سر آشپز
دِ لامصب انتظار داری روش مخصوص سرآشپز رو هم بگم.
نمیشه که :| مخصوصه :|

7- اسم رمز ورود به دفتر پروفسور دامبلدور؟

عشق فقط یک کلام، تارگتامون والسلام!

ویلبرت پسرم!

درباره تو گفته اند کارآگاه گم گشته باز آید به گریمولد غم مخور. بیا تو پسرم.

تایید شد!


ویرایش شده توسط آلبوس دامبلدور در تاریخ ۱۳۹۵/۳/۲۶ ۲۳:۵۱:۵۶

یک راونیِ گوشه گیر!


تصویر کوچک شده


بازگشته؟!
نگشته.
بر می گردد.






هرگونه نسخه برداری از محتوای این سایت تنها با ذکر نام «جادوگران» مجاز است. ۱۳۹۹-۱۳۸۲
جادوگران اولین وبسایت فارسی زبان هواداران داستان های شگفت انگیز هری پاتر است. به عنوان نخستین خاستگاه ایرانی ایفای نقش مبتنی بر نمایشنامه نویسی با محوریت یک اثر داستانی در فضای مجازی، پرورش و به ارمغان آوردن آمیزه ای از هنر و ادبیات برجسته ترین دستاورد ما می باشد.