هری پاتر نخستین مرجع فارسی زبان داستان های شگفت انگیز هری پاتر

هری پاتر نسخه موبایل


در حال دیدن این عنوان:   1 کاربر مهمان





پاسخ به: سرسرای عمومی
پیام زده شده در: ۴:۳۰ سه شنبه ۱۳ شهریور ۱۳۹۷

هوريس اسلاگهورن


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۵:۲۳ جمعه ۳ فروردین ۱۳۹۷
آخرین ورود:
۹:۵۸:۰۵ شنبه ۳ خرداد ۱۳۹۹
از می عشق تو چنان مستم، که ندانم که نیست یا هستم
گروه:
کاربران عضو
پیام: 268
آفلاین
خلاصه: هکتور که با وساطت لرد و پارتی بازی هوریس استاد معجون سازی شده، از دانش آموزای هاگوارتز به عنوان موش آزمایشگاهی استفاده و میکنه و هر بار یکی از معجون هاش رو میریزه توی غذای هاگوارتز. تحت تاثیر آخرین معجون، دانش‌آموزا همه تبدیل به جوجه کباب شدن. هاگرید چند سیخ جوجه-دانش‌آموز گرفته دستش و در حالی که به نیش می‌کشه، وارد دفتر مدیر می‌شه.

تصویر کوچک شده


- هوریس؟ هوریس پاشو! پاشو فیشارت افتاده ... بیا یکم جوجه بزن تقویت شی!

هوریس اثری از حیات بروز نمی‌داد.

- پاشو یه سیخ بال که دوس داشتی واست سوا کردم با نوشیدنی کره‌ای بزنی عششش کنی! ده پاشو لامصّب!

شنیدن لفظ «نوشیدنی کره‌ای» اندکی هوشیاری به هوریس هدیه کرد.

- بدبخت شدیم هاگرید ... می‌‌دونی این جوجه‌ها ...

- الکی نگرانین!

هوریس سر برگرداند و با چشمانی امیدوار به هکتور خیره شد. هکتور در دفتر را پشت سرش بست و در حالی که یک پاتیل مسافرتی را هم می‌زد، داخل شد.

- موافقم هوریس ... یکم بیشتر باهاس تو زعفرون می‌خوابوندینشون ولی به هر حال بدک نی! سخ نگیرین.

- زود تاثیرش از بین می‌ره! به هر حال من بازم دانش‌آموز می‌خوام تا همه ایده‌های جدیدمو پیاده کنم.

هاگرید که چیزی از حرف‌های هکتور نفهمیده بود ترجیح داد خودش را درگیر نکند و گاز دیگری بزند. بلافاصله سیخ جوجه شروع به تغییر شکل کرد و لحظه ای بعد، پاهای گویل در دست هاگرید قرار داشت. هاگرید به سرعت سر او را که داشت می‌جوید تف کرد. گویل سرش را برداشت و به سوی مادام پامفری روانه شد.

- لعنتی! دلم پیچ می‌زنه ... این همه دانش‌‌آموزو چیطوری دفع کنم؟

هاگرید نیز پشت سر گویل از در خارج شد تا اولین مرلینگاه را بیابد.

- منم برم آشپزخونه تا شام آماده نشده!

- می‌شه ... هیعک ... بس کنی؟

هکتور بدون توجه به تقاضای هوریس دفترش را ترک کرد تا او بطری نوشیدنی دیگری را باز کند. هوریس مدیر بدی نبود ... اما شاید کمی منفعل بود!


ز خاک من اگر گندم برآید،
از آن گر نان پزی مستی فزاید! تصویر کوچک شده


پاسخ به: سرسرای عمومی
پیام زده شده در: ۱۳:۰۳ چهارشنبه ۱۳ تیر ۱۳۹۷

ریونکلاو، مرگخواران

لینی وارنر


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۲:۵۳ شنبه ۳۰ خرداد ۱۳۸۸
آخرین ورود:
دیروز ۲۰:۵۲:۱۸
از رو شونه‌های ارباب!
گروه:
ناظر انجمن
مرگخوار
ایفای نقش
ریونکلاو
کاربران عضو
گردانندگان سایت
پیام: 4852
آفلاین
اوضاع هاگوارتز بسیار قاراشمیش بود!

در یک سمت هکتور با تلاش شبانه‌روزی و بی‌وقفه، همچنان در حال ساخت و رونمایی از معجون‌های جدیدش با مواد اولیه‌ی خارق‌العاده‌ای بود که حتی شنیدنش هم محتویات معده رو به سمت دهن روانه می‌کرد، چه برسه به خوردنش!

در سمت دیگه هاگرید که حالا هاگوارتز رو به چشم یک رستوران مجلل و بزرگ می‌دید، از اینور و اونور جوجه کباب می‌چید و زیربغل می‌زد. فنگ هم هاپ‌هاپ‌کنان به دنبالش در حرکت بود و هر از گاهی از یکی از جوجه‌کباب‌های چشم‌دار، گازی می‌گرفت و بعدش هم چندتایی رو به دهن می‌گرفت و با دمی که با افتخار بالا داده بود، به تعقیب هاگرید ادامه می‌داد.

سمتی که متعلق به مدیر هاگوارتز بود هم تعریف چندانی نداشت. مدرسه‌ای که براش آرزوهای بزرگی داشت، حالا به لطف هکتور نامی رو به نابودی گذاشته بود. هوریس درحالی که همچنان نقش بر زمین بود، مغزش با سرعتی چند برابر حالت عادی در حال چاوش و کنکاش بود تا راه حلی برای مصیبت به بار اومده پیدا کنه.
اما رشته‌ی تفکرات هوریس با ورود ناگهانی هاگرید و فنگ از هم می‌گسیخه!

- تـ...و ... چـ...ی ... کـ... ا... ر... هن... هن!

صحنه‌ای که جلوی چشم هوریس قد علم کرده بود، فاجعه‌بارتر از اون بود که بتونه باهاش کنار بیاد و کلماتش رو سر هم کنه و جمله‌ی با معنایی رو بیان کنه. تا جایی که در نهایت به هن هن میفته.

یک لحظه فکر کنین و خودتون رو جای هوریس بذارین. مدیر هاگوارتز باشین و معاونتون رو به همراه سگش در حالی ببینین که چندین جوجه‌کبابی که در واقع دانش‌آموزان مدرسه‌ش بودن رو به دندون بگیرن و ملچ‌مولوچ‌کنان از هضم کردن تعدادیشون حرف بزنن!

خب... قطعا شما هم اگه جاش بودین برای بار دوم نقش بر زمین می‌شدین، اما این‌بار با مخ!




پاسخ به: سرسرای عمومی
پیام زده شده در: ۲:۱۹ سه شنبه ۱۲ تیر ۱۳۹۷

گریفیندور

آستریکس


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۰:۱۹ شنبه ۱۸ شهریور ۱۳۹۶
آخرین ورود:
۲۳:۵۹:۲۹ یکشنبه ۳۰ شهریور ۱۳۹۹
از شبانگاه توی سایه ها.
گروه:
ایفای نقش
کاربران عضو
گریفیندور
پیام: 168
آفلاین
هوریس مثل عزاداران حسینی دستاشو به سرش می کوبید و هاگرید که هنوز دوهزاریش نیوفتاده بود دستی به ریشش می کشید.
_ دانش اموزا ؟! کبابا ؟! بادمجونا ؟! چشما ؟! ... من که نفهمیدم منظورش چیه ولی بهتره فنگم بیارم طفلی حیفه از اینا بی بهره بمونه.

هاگرید از جاش بلند میشه و به طرف در دفتر به راه میوفته. ولی هوریس هنوز به صورتش چنگ مینداخته و مثل ابشار های امازون گریه میکرد.

آن طرفتر دفتر خصوصی هتکتور

ژوووووووون جای لرد خالی , جای نیجینی خالی , دام دام , دیه دا , دیداه دام!

هکتور درحالی که برا خودش میزدو میرقصید , همزمان چند تا پاتیل پر و یه کتاب دستورالعمل معجون سازی کنارش بودند.

هکتور ویبره زنان به طرف می مواد اولیه اش خیز برداشت و با خودش گفت:
_خوب این یکی برا جغدا , اینم برا تسترالا , اینم برا...

همان طرفتر دفتر هوریس


هوریس دیگه از خودزنی دست برداشته بود و گوشه اتاق زانوی غم بغل کرده و مشغول کشیدن محتویات مماغش بود.
او سعی کرد خودشو جمع کنه و مثل یه نوزادی که هنوز شناسنامه نگرفته عر میزنه , نباشه. تلو تلو خوران خودشو به میزی که تلفن ضروری روش بود رسوند. دستشو به طرفش دراز کرد و بطری دلتسر کره ای کنار تلفن رو برداشت و سر کشید. بعد بازم تلو تلو خوران چند قدمی دور خودش چرخیدو با صدای مقدس زارت نقش بر زمین شد.


•♤•Love Me Or Hate Me. You're Gonna Watch Me•♤•


تصویر کوچک شده




پاسخ به: سرسرای عمومی
پیام زده شده در: ۲۲:۲۳ دوشنبه ۴ تیر ۱۳۹۷

لایتینا فاست


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۰:۳۳ شنبه ۱۴ مرداد ۱۳۹۶
آخرین ورود:
۲۱:۵۹ شنبه ۱۱ خرداد ۱۳۹۸
از زیر بزرگترین سایه‌ جهان، سایه ارباب
گروه:
کاربران عضو
ایفای نقش
پیام: 347
آفلاین
یکی از خوابگاه‌ها

حالا صبح شده بود. گنجشک ها جیک جیک نمیکردن چون تابستون بود و میخواستن از فرصتشون استفاده کنن و تا لنگ ظهر بخوابن. اما از طرفی دانش آموزای بدبخت چون میدونستن توی مدرسه‌ن و باید صبح ها زود پاشن، درحالی که زیر لب میگفتن "پنج دقیقه دیه" سعی میکردن دوباره بخوابن و نور آفتاب رو که از پنجره می تابید رو نادیده بگیرن.

همه دانش آموزا در یک حرکت انتحاری و اعتصابی خواستن پتوهاشون رو روی سرشون بکشن، اما متوجه شدن اصلا نمیتونن تکون بخورن.
حتی نمیتونستن حرف بزنن و اعتراض کنن، درواقع انگار به یه جسم بی خاصیت تبدیل شده بودن.

یکی از دانش آموزا با تلاش فراوان و درحالی که تو ذهنش "یا جای کش جوراب مرلین" میگفت، تونست توی تختش غلتی بزنه و با اقتدار مثل یه قهرمان سرشو بالا... نه سرشو بالا نکرد! همین که چرخیده بود هنر کرده بود دیگه انتظار زیادی نباید داشت.

اما وقتی دانش آموز مذکور غلت زد تونست دانش آموزای دیگه رو ببینه که همشون به یک شکل شده بودن و دیگه ابهت انسانی نداشتن.

همون زمان- دفتر هوریس

- کلی جوجه کباب چشم دار توی تالارا داریم هوریس. برم یه چن پرس بیارم بزنیم تو رگ؟ تازه شاید باورت حتی توی تابلوها هم جوجه کباب داریم.

هوریس اول متفکرانه و فیلسوفانه چونه‌ش رو خاروند و بعد متوجه شد که یه جای کار اشکال داره!
- جوجه کباباش گوجه ندارن؟
- نه ولی انقدر کباب داریم که نگران گوجه نباشیم.

اما بعد هوریس فهمید که چه نکته‌ای جا انداخته و با فهمیدن این که چه اتفاقی افتاده، با دستاش بر فرق سرش کوبید اما این دفعه سرش کمی قر شد.
- اونا دانش آموزامن!


ویرایش شده توسط لایتینا فاست در تاریخ ۱۳۹۷/۴/۴ ۲۲:۲۷:۰۹

The MUSIC is making me growing
The only thing that keeps me awake is me knowing
There's no one here to break me or bring me down

Onlyتصویر کوچک شدهaven


پاسخ به: سرسرای عمومی
پیام زده شده در: ۲۱:۳۰ دوشنبه ۴ تیر ۱۳۹۷

گریفیندور، مرگخواران

فنریر گری‌بک


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱:۴۱ جمعه ۱ تیر ۱۳۹۷
آخرین ورود:
دیروز ۲۳:۵۷:۱۴
از زیر سایه ارباب
گروه:
ایفای نقش
گریفیندور
کاربران عضو
مرگخوار
ناظر انجمن
گردانندگان سایت
پیام: 507
آنلاین
خلاصه:
هکتور استاد درس معجون سازی شده و معجون هاش رو روی دانش آموزا امتحان میکنه. دانش آموزا تا به این لحظه تبدیل شدن به "ترشی" و بعد هم مو در آوردن. بالاخره هوریس اسلاگهورن، مدیر هاگوارتز، موفق شده پادزهری برای موهای دانش آموزا بسازه و اوضاع رو عادی کنه. اما هکتور هم بیکار ننشسته و داره معجون جدیدی میسازه.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هکتور با یک دستمال کثیف، که مشخصا محتویات بینی اش را درون آن جمع آوری کرده بود، عرق پیشانی اش را پاک کرد، سپس دستمال را گلوله کرد و کنار پاتیل گذاشت. هکتور هرگز چیزی را دور نمی انداخت، او معتقد بود هرچیز بی مصرفی، بالاخره یک روز به درد خواهد خورد.
بر اساس همین اعتقاد، هکتور ناگهان از پاتیل فاصله گرفت و از میان کلکسیون وسایل درب و داغان قدیمی خود، که شامل پستونک نجینی، دندان شیری دامبلدور و هزاران جایزه نقدی و غیرنقدی دیگر بود، یک عدد جوراب را که پر از کرم و موریانه بود، بیرون کشید، سپس پیش از آنکه کرم ها به روی دست خودش بخزند، جوراب را با یک پرتاب سه امتیازی به داخل پاتیل در حال جوشیدن پرتاب کرد.

با ورود جوراب به مایع درون پاتیل، بوی نفرت و مرگ، همراه با بوی باقالی در حال پختن، فضا را عطرآگین کرد و هکتور هم لبخندی مغرورانه زد. سپس با همان لبخند، به اطراف نگاه کرد و اولین چیزی که دید را درون پاتیل انداخت.
آخرین ترکیب معجون...
دستمال پر از عرق و محتویات بینی هکتور...

پس از اضافه شدن آخرین ترکیب، هکتور دیوانه وار شروع به هم زدن معجون کرد...

همان شب، دیر وقت:

در حالی که حتی ارواح و تابلوها داشتند خر و پف میکردند و فضای هاگوارتز پر از تاریکی و خستگی بود، به حدی که حتی سقف جادویی سرسرای بزرگ هم خمیازه میکشید و دیگر حوصله انجام وظیفه منعکس کردن آسمان را نداشت، هکتور از دفتر خود در دخمه ها خارج شد و شروع کرد به اسپری کردن معجون در هوای قلعه.
سه قدم را با حالتی موزون و رقصان برمیداشت، سپس مقداری از معجون را اسپری میکرد.
او تمام هوای هاگوارتز را به معجون جدید خود آغشته کرد... و سپس خمیازه کشان، و با همان حالت ویبره زن و موزون، به دفتر خود بازگشت.

مولکول های معجون که در هوا پخش شده بودند، به یکدیگر با شیطنت نگاه کردند و بیشتر از قبل پخش شدند...
آنها مولکول هایی بودند بسیار باهوش و زرنگ که تمامی درس هایشان را با نمره بیست گذرانده بودند؛ و در نتیجه، اهداف خود را به خوبی میشناختند.
اهدافی که دانش آموزان، ارواح و حتی تابلوها بودند، و در آن زمان همچون کودکانی ملوس و معصوم به خواب رفته بودند...
مولکول های زرنگ و باهوش نیز این را میدانستند، در نتیجه با خنده هایی شیطانی، هجوم بردند به سمت اهدافشان و خود را وارد ریه ها و دماغ و دهان ملت کردند...




پاسخ به: سرسرای عمومی
پیام زده شده در: ۱۶:۵۴ دوشنبه ۴ تیر ۱۳۹۷

پنه‌ لوپه کلیرواتر old


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۲:۰۲ شنبه ۴ فروردین ۱۳۹۷
آخرین ورود:
۸:۱۳:۳۶ دوشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۸
از گریمولد!
گروه:
کاربران عضو
پیام: 198
آفلاین
به نظر می رسید که هوریس در سخت ترین لحظات مدیریتش باشد. با بهت روی زمین افتاد و داد زد:
_ نمی تونم تحمل کنم هاگرید! دیگه نمی کشم! به اینجام رسیده!
وبا دستش دو وجب بالاتراز سرش رانشان داد.
_ می خوام‌ تمومش کنم هاگرید!

کسی نمی دانست چه اتفاقی افتاد که هاگرید توهم فانتزی زد و مادام ماکسیم را به جای هوریس دید اما به هر حال او داد سرمستی زد و دست های هوریس را چسبید:
_ تو رو خودا نکون این کاروعشقم! به جونه بابام یه کاریش می کونم! دُرُس میشه!
_ هاگرید؟
جم کن خودتو بابا!
هوی!
_

هوریس که وحشت کرده بود نگاهی به جمع بچه ها کرد و درمیان انبوه هاگرید ها به یکیشان اشاره کرد و داد زد:
_ هلپ می تو رو مرلین! این کلا بعضی وقتا یهو قاطی میکنه! الان قضیه ناموسی می شه من زن و بچه دارم!

چند دقیقه بعددر حالی که با پادرمیانی بچه ها دامن عفت هوریس لکه دار نشداو دوباره کتاب معجون سازی پیشرفته اش را در دست گرفت و بالای سر پاتیلش ایستاد. بی مو کردن خیلی خیلی آسان تر از انسان کردن بود.

_ ایناها! درست شد! بیاین یه قلپ ازینو بخورین گوگولی مگولیا!

گوگولی مگولیها نگاهی به هم کردند. بااینکه نگاه هوریس خیرخواهانه و مهربان بود اما بازهم می ترسیدند او هکتوری درلباس هوریس باشد.

_ نمی خورین؟ خوب می شینا!
انقده خوشمزه س!

هاگرید خودش رالوس کرد:
_ هوریسی هوریسی ازونا به منم میدی؟
_ نه که نمی دم!
_ چرا نمی دی؟
_ واسه اینکه...

کسی داد زد:
_ پروفسور!
هوریس سرفه ای تصنعی کرد و چشم غره ای روبه هاگرید رفت. سپس دوباره رو به بچه ها لبخند زد:
_ اینا فقط مال گوگولی مگولیامه!

یکی از دانش آموزها جلو آمد:
_ اَی خِدا بده من بخورم اونو فقط شماهاام جمعش کنین این لوس بازیارو پروفسور!

درست است که هوریس در زندگیش گندهای زیادی زده بود امااین بار او از پس درست کردن این معجون برآمده بود. بچه ها لحظاتی بعدسالم و صحیح یکی یکی به اتاق هایشان رفتند و هوریس در همان تالار اصلی ازخستگی افتاد. کاملا غافل از اینکه هکتور هرگز و هرگز دست از درست کردن معجون برنمی داشت و همان لحظه دراتاقش دست به کار شده بود.

_ بَه بَه! ببین چی ساختم!
و با نگاهی عمیق به سقف اتاق ادامه داد:
_ هرچند هوریس هی می زنه نقشه هامو نقش برآب می کنه. ولی من پایدارم! تاپای دار!


ویرایش شده توسط پنه‌ لوپه کلیرواتر در تاریخ ۱۳۹۷/۴/۴ ۱۶:۵۸:۰۶

💙
خوشی ها حتی در بدترین لحظات هم می تونن پیدا بشن ، فقط در صورتی که یادتون بمونه چراغ ها رو روشن کنید. (پروفسور جانِ جانان😍)💙

🎈ریونکلاوو عشقه!🎈


پاسخ به: سرسرای عمومی
پیام زده شده در: ۱۲:۲۳ دوشنبه ۴ تیر ۱۳۹۷

امیلی تایلرold


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۴:۲۱ شنبه ۱۹ خرداد ۱۳۹۷
آخرین ورود:
۱۵:۲۲ دوشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۸
از هاگوارتز
گروه:
کاربران عضو
پیام: 15
آفلاین
با خوردن معجون توسط هاگرید انفجاری بزرگ رخ داد . در حالی که اسلاگهورن چشمهاش رو باز میکرد فریادی از غم کشید و به درودیوار کوبید . حالا که شاگردان گوگول مگولش دز این وضع بودن معاون و دوست عزیزش هم ترکید . در همین حین صدای خفه گفت :

- هوریس ناراحت نشی ولی باس دسپختت رو خوب تر کنی .

در حالی که اسلاگهورن قهقهه ای از خوشحالی سر میداد پرید بغل هاگرید . اما بعد متوجه شد که معجونش درست کار نمیکرد چون در این صورت باید تغییری تو هاگرید ایجاد میشد اما هیچ اتفاقی نیافتاده بود . از طرفی خوشحال بود که معجون را به شاگردانش نداده و از طرفی نمیدونست باید چیکار کنه . صدای جیغ کرکننده ای اومد . هاگرید در حالی که گوشهای بزرگش رو گرفته بود فریاد زد :

- فک کنم مهرگیاه های مادام اسپرواته.

همینه ! جرقه ای در ذهن اسلاگهورن زد . دست هاگرید رو گرفت و از کلبه بیرون رفتن . شروع کرد به توضیح دادن نقشش به هاگرید :

- باید مقداری مهرگیاه بدزدیم تا به دانش آموزا بدیم تا درست شن.

هاگرید و اسلاگهورن هر دو با هم قهقهه ای از خوشحالی سر دادند و به سمت گلخانه دویدند .

ظاهرا مهر گیاه ها آرام شده بودند . به آرامی در گلخانه را باز کردند . اسلاگهورن مشغول بریدن برگ ها شد . هاگرید هم نگهبانی میداد تا کسی آن ها را نبیند . ناگهان دست اسلاگهورن به یکی از مهر گیاه ها خورد و گلدانش چرخی زد و مهر گیاه دورن گلدان بیدار شد و شروع به داد زدن و جیغ کشیدن کرد , همین اشتباه لازم بود تا بقیه مهرگیاه ها بیدار بشوند و هاگرید غش کند .

اسلاگهورن در حالی که برگ کافی جمع کرده بود به سمت در پرید و ریش هاگرید رو گرفت و او را با خود کشید . ناگهان مادام اسپروات را دید که به سمت او میدود . با عجله برگ ها رو درون ریش هاگرید فرو کرد تا مادام اسپروات ان ها را نبیند . مادام با دیدن هاگرید جیغ زد :

-چه اتفاقی برای هاگرید افتاده ؟؟ من صدای جیغ مهر گیاه ها رو شنیدم و به اینجا اومدم .

اسلاگهورن با اضطراب جواب داد:

-فکر کنم بخاطر صدای جیغ مهرگیاه ها بود آخه بچه ها داشتند با اون ها شوخی میکردند و ما به سمتشون دویدیم تا تنبیهشون کنیم اما اون ها فرار کردند و ما موندیم و جیغ مهر گیاه ها.

بعد هم با لبخندی ساختگی سریع از آنجا فرار کردند .
کشیدن هاگرید روی زمین خیلی سخت بود , پس اون رو با یه افسون به هوا بلند کرد و به دفترش برد . به محض رسیدن به دفترش در را قفل کرد و شروع به در آوردن برگ ها از ریش هاگرید کرد . اما برگ ها در نیامدند ! انگار که در ریش هاگرید ریشه کرده بودند . اولین چاره ای که به ذهن اسلاگهورن رسید بریدن ریش هاگرید بود . به سرعت به سمت میز جست زد و قیچی را برداشت . در همین لحظه هاگرید به هوش اومد و رفیقش را دید که با قیچی به سمتش هجوم می آورد . فریاد زد :

-اوهوی چی کار داری میکنی ؟

اسلاگهورن که وقتی برای توضیح نداشت ریش ها ی هاگرید را برید , هاگرید فریادی از خشم زد و هوریس را به گوشه ای پرتاب کرد . اسلاگهورن با صدایی آزرده گفت :

- متاسفم روبیوس . دوباره در میان .

اما گوش هاگرید به این حرف ها بدهکار نبود و او شروع به ناسزا گفتن کرد . اسلاگهورن فریاد زد :

-آخه برگ ها تو ریشت , ریشه داده بودن.

هاگرید لبخندی غم انگیز زد و گفت : اوه فک کنم بخاطر گِل هایی باشه که بهشون مالیده بودم تا پف کنند .

اسالگهورن که حرفی برای گفتن نداشت , ریش های هاگرید همینطوریش پف داره ... سریع شروع به در اوردن برگ ها از ریش های بریده ی هاگرید کرد اما اونا در نیومدن . بعد از چند دقیقه سعی یه گلوله ی پشمالو که با برگ مخلوط بود در دست اسلاگهورن بود . کار دیگه ای از دستش بر نمی آمد . با گلوله ی پشمی دم کرده ای آغشته به مو درست کرد . چند ثانیه به معجونش نگاه کرد . افتضاح بود اما چاره ی دیگری نداشت . ظرف ترشی را از روی میزش قابید و درش را باز کرد و به روی زمین ریخت . سپس معجون رو بر سر شاگردان گوگول مگولش ریخت , و... بله ! آن ها شروع به تغییر شکل دادن . همه به شکل شاگردان گوگول مگولش در آمدن . برای لحظاتی همه چیز عالی بود و دفتر اسلاگهورن پر از دانش آموزانش بود . البته برای لحظاتی . ناگهان روی بدن دانش آموز ها موهای زبری شروع به روییدن کرد و بعد از چند ثانیه ... همه ی بدنشان پر از مو بود ... موهایی شبیه به موهای ... هاگرید !

اسلاگهورن در حالی که بر فرق سرش میکوبید و به دانش آموزانش که حالا شبیه به گلوله های پشمالو بودند می نگریست ناله ای سر داد . هاگرید به آرامی گفت :

-وای دوباره شروع شد . اه....


ویرایش شده توسط امیلی تایلر در تاریخ ۱۳۹۷/۴/۴ ۱۲:۴۳:۴۲

قدم قدم تا روشنایی، از شمعی در تاریکی تا نوری پرابهت و فراگیر !
میجنگیم تا آخرین نفس !!
میجنگیم برای پیروزی !!!
برای عـشـــق !!!!
برای گـریـفـیندور !!!!!


پاسخ به: سرسرای عمومی
پیام زده شده در: ۲۲:۴۷ یکشنبه ۳ تیر ۱۳۹۷

هافلپاف، محفل ققنوس

ماتیلدا استیونز


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۹:۰۱ پنجشنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۷
آخرین ورود:
۱۹:۵۱:۰۵ چهارشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۹
از کالیفرنیا
گروه:
ایفای نقش
هافلپاف
کاربران عضو
محفل ققنوس
پیام: 359
آفلاین
هوریس در حالی که چند معجون رو در یک ظرف می ریخت، هاگرید در حال آوردن گاز پیک نیک و قابلمه و مواد لازم مثل:
" تخم مرغ، نمک، فلفل،ادویه و ..." بود.

هوریس که چشمانش سرشار از ناراحتی و عصبانیت بود،ماده ی دیگری ریخت و معجون را تکمیل کرد. سپس با قاشق، آن را هم زد. بالاخره آماده شد. رنگ معجون به رنگ زرد بود که می شد کاملا با آبمیوه اشتباهش گرفت.
هوریس امیدوار بود که معجون رو اشتباهی، درست نکرده باشد. اگر کار می کرد ،برای خود جشنی می گرفت که در جشن،پر از نوشیدنی کره ای باشد.

در همین حین هاگرید با دست های پر از کیسه، از راه رسید. وسایل ها را در کناری گذاشت.

و روبه هوریس گفت: چقدر خسته شدم. خب چی دوست داری درست کنیم؟ املت، نیمرو و ...

- هر چی دوست داری درست کن هاگرید. من از همه چی خوشم می آید ولی سعی کن که کنار غذا حتما نوشیدنی کره ای باشد.

- مطمئن باش که می گذارم.

او مشغول در آوردن مواد، از کیسه ها شد. هوریس در صندلی خود نشست و به هاگرید نگاه کرد.اما فکر او پیش معجون هم بود. اینکه اگه درست کار نکند، بر سر شاگرد های گوگول مگولش چه می آید؟

دستش هایش به طور عصبی بر روی میز می لرزید. هاگرید داشت تخم مرغ را در لبه ی ماهیتابه می شکوند و در ماهیتابه می ریخت. او کار هایی همچون:
" روشن کردن گاز پیک نیک، گذاشتن ماهیتابه بر روی گاز و روغن ریختن " را انجام داده بود. اما هوریس با اون مشغله های فکری مهمش، متوجه آن نشده بود. هوریس سعی کرد که مثبت فکر کند و بر روی کار هاگرید متمرکز شود که اشتباهی نمک یا فلفل زیاد نریزد.

تخم مرغ ها باصدای زیبایی پخته می شدند.

هاگرید گفت : هوریس، بیا سفره را بچینیم.

- حتما هاگرید.

هوریس از صندلی پا شد و به سمت هاگرید رفت . هاگرید به او سفره ای داد. هوریس سفره را پهن کرد و بشقاب و قاشق ها را به همراه نوشیدنی کره ای بر روی آن گذاشت. هاگرید با ماهیتابه به طرف سفره آمد. ماهیتابه را بر روی سفره گذاشت و مشغول جا کردن نیمرو برای خود شد.

- راستش هوریس... من از نوشیدنی کره ای خوشم نمیاید و آبمیوه پیدا نکردم. از نظر تو چیکار کنم؟

- به نظرم...

ناگهان هاگرید نگاهش را به میز هوریس معطوف کرد.

-چی شده هاگرید؟

- تو واسه ی من آبمیوه درست کردی؟

هاگرید به میز زل نزده بود . به معجون که از نظر او آبمیوه بود، خیره شده بود. هاگرید به طرف میز رفت و معجون را برداشت.

- هاگرید اون معجون نیست

دیگر دیر شده بود. هاگرید معجون را خورده بود.




Cause i don't wanna lose you now
I'm looking right at the other half of me



پاسخ به: سرسرای عمومی
پیام زده شده در: ۲۰:۵۴ شنبه ۲ تیر ۱۳۹۷

محفل ققنوس

گادفری میدهرست


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۵:۴۹ سه شنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۷
آخرین ورود:
دیروز ۱۶:۲۶:۲۱
از سیرک چالگاه غریب
گروه:
کاربران عضو
ایفای نقش
محفل ققنوس
پیام: 115
آفلاین
اما دیری نپایید که خاطرشان از حالت منبسط به منقبض تغییر یافت. همان طور که روی تخت هایشان دراز کشیده بودند و به خاطر پر خوری آن شب کابوس می دیدند، بدنشان شروع به تغییر کرد و همه به شکل انواع مختلفی از ترشی جات درآمدند.

***

ظهر روز بعد اسلاگهورن در دفترش نشسته بود و نوشیدنی کره ای تناول می کرد که یک دفعه در به شدت باز شد و هاگرید پرید تو. اتاق از شدت ضربه ی پای او لرزید و قاب عکس های متصل به دیوار به طرفین ویبره رفتند.

اسلاگهورن (با لحنی معترض): چه خبرته اول ظهری؟

هاگرید با چهره ای که سعی داشت آن را متأسف نشان دهد، اما بیشتر گرسنه و قحطی زده به نظر می آمد، یک ظرف ترشی مقابل هوریس گذاشت.

اسلاگهورن: به به!... ترشی درست کردی... خیلی هم عالی!... بیا با ناهار بزنیم تو رگ!

هاگرید با اینکه پیشنهاد رفیقش را بس دلنشین یافت، سرش را به علامت نفی تکان داد و گفت:

- نه هوریس! ... اینا شاگرداتن!

اسلاگهورن چند لحظه با حالت پوکر به هاگرید خیره شد. بعد هم نگاهش را از او برگرفت و به ظرف ترشی زل زد. داشت فکر می کرد چه کسی این بلا را سر شاگردان گوگولی مگولی اش آورده که یاد هکتور افتاد. می خواست از جا بلند شود، او را بیابد و به معجون تبدیلش کند. اما بعد فکر کرد که بهتر است چاره ای برای وضع موجود بیندیشد.

هوریس (با لحنی غصه دار): حالا چی کار کنم؟

هاگرید سلول های خاکستری مغزش را به کار انداخت و پاسخ داد:

- می تونیم بسته بندیشون کنیم و بعد هم صادر کنیم به کشورای دیگه...

اسلاگهورن سرش را به نشانه ی تأیید تکان داد و همان طور که داشت می رفت تا مقدمات این کار را فراهم کند، به خاطر آورد که او جز برگزاری پارتی های غیر قانونی و خوراندن نوشیدنی کره ای به بچه ها قابلیت دیگری هم دارد و آن هم چیزی نیست جز معجون سازی!

با هیجان به سمت انبار مواد رفت؛ بزرگترین پاتیلش را برداشت و وسط اتاق گذاشت. هاگرید هم که فکر می کرد رفیقش می خواهد ناهار درست کند، با خوشحالی رفت و گاز پیکنیکش را آورد. اسلاگهورن نمک و فلفل و ادویه را به مقدار کافی در پاتیل ریخت و بدین ترتیب، مشغول ساخت معجون پادزهر برای شاگردان گوگول مگولی اش شد...



پاسخ به: سرسرای عمومی
پیام زده شده در: ۱۷:۰۵ شنبه ۲ تیر ۱۳۹۷

هرميون گرنجرold


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۲:۲۰ شنبه ۱۴ بهمن ۱۳۹۶
آخرین ورود:
۲۱:۱۹ چهارشنبه ۲۱ شهریور ۱۳۹۷
از خلاف آمد عادت بطلب کام
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 109
آفلاین
همه ی دانش آموزان به دور هافلی مذکور حلقه زده بودن و از بالای سر همدیگه سرک می کشیدن تا بفهمن چه اتفاقی داره میفته لکن منظره ی جذابی نبود.

پوست هافلی هی سبزتر می شد. پاهاش به هم چسبیدن و شبیه دم دایناسور سبزایی که فقط گیاه میخوردن شد. دستاش داخل بدنش که سبز شده بود فرو رفتن و قدش آب رفت و اندازه ی یه خیارشوری که از قوطیش بیرون افتاده شد. در انتهای این پیچ و تاب ها هافلی مذکور همونجور که دمر روی زمین افتاده بود دهنش مثل ماهی تکون می خورد و با دماغی که دوتا چشم ازش بیرون زده بود با بیخیالی به اطراف نگاه می کرد، شروع به حرف زدن کرد.
-اآآآااآآااا داباباپالولوچی پو دیت تیت شیتپ پرررت.

-تو میفهمی چی میگه؟
-نههههه.

دانش آموز دومی در انتهای نههههه گفتنش به اطراف دوید و بعد از اینکه به شکم توپ مانند اسلاگهورن، که به طرف جمعیت می اومد، برخورد و کمانه کرد، نعره ی دیگه ای زد و به اطراف تر دوید و از هاگوارتز هم متواری شد.

اسلاگهورن:
-چه خبر شده اینجا؟ دلال نوشیدنی اومده؟ اوه اگنس تیمز، بابات چطوره؟ اون یکی از... .

اسلاگهورن که دختر یکی از مدافعان کوییدیچ چادلی کنونز رو دیده بود، به خوش و بش و خنده افتاد و کل اطرافش رو از یاد برد. اما فرد حجیم تری جمعیت را کنار می زد.

هاگرید:
-بریت کنار. برید اونور، این که له کردم عادم مهمی بوت؟

هاگرید به وسط جمعیت رسید و به خیارشوری که هنوز لااااباااانااا می خوند نگاه کرد.
-مگه همی الان شوم ندادیم بتون؟ دور خیارشور جم شدین؟ خرررچ پرررچ پوممم. آخیش گوشنه م بود.

دانش آموزان که دیدن هاگرید خیارشورشون رو خورده و به شکمش دست میکشه، اصن ناراحت نشدن چون شکم یک گوشنه رو سیر کرده بودن و با انبساط خاطر به سمت خوابگاهاشون برگشتن.


ویرایش شده توسط هرميون گرنجر در تاریخ ۱۳۹۷/۴/۲ ۱۷:۵۱:۰۶

lost between reality and dreams







شما می ‌توانید مطالب را بخوانید
شما نمی توانید عنوان جدید باز کنید
شما نمی توانید به عنوان‌ها پاسخ دهید
شما نمی توانید پیام‌های خودتان را ویرایش کنید
شما نمی توانید پیام‌های خودتان را حذف کنید
شما نمی توانید نظر سنجی اضافه کنید
شما نمی توانید در نظر سنجی ها شرکت کنید
شما نمی توانید فایل‌ها را به پیام خود پیوست کنید
شما نمی توانید پیام بدون نیاز به تایید بزنید
شما نمی توانید از نوع تاپیک استفاده کنید.
شما نمی توانید از HTML در نوشته های خود استفاده کنید
شما نمی توانید امضای خود را فعال/غیر فعال کنید
شما نمی توانید صفحه pdf بسازید.
شما نمی توانید پرینت بگیرید.

[جستجوی پیشرفته]


هرگونه نسخه برداری از محتوای این سایت تنها با ذکر نام «جادوگران» مجاز است. ۱۳۹۹-۱۳۸۲
جادوگران اولین وبسایت فارسی زبان هواداران داستان های شگفت انگیز هری پاتر است. به عنوان نخستین خاستگاه ایرانی ایفای نقش مبتنی بر نمایشنامه نویسی با محوریت یک اثر داستانی در فضای مجازی، پرورش و به ارمغان آوردن آمیزه ای از هنر و ادبیات برجسته ترین دستاورد ما می باشد.