هری پاتر نخستین مرجع فارسی زبان داستان های شگفت انگیز هری پاتر

هری پاتر نسخه موبایل


در حال دیدن این عنوان:   1 کاربر مهمان





پاسخ به: فروشگاه لوازم جادویی
پیام زده شده در: ۱۵:۴۷ پنجشنبه ۴ بهمن ۱۳۹۷

هافلپاف، محفل ققنوس

ماتیلدا استیونز


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۹:۰۱ پنجشنبه ۱۰ خرداد ۱۳۹۷
آخرین ورود:
۱۹:۵۱:۰۵ چهارشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۹
از کالیفرنیا
گروه:
ایفای نقش
هافلپاف
کاربران عضو
محفل ققنوس
پیام: 359
آفلاین
همه سعی می کردند جلوی بهت زدگی خود را بگیرند و یا پشتشان را به پنی کنند و نگاهشان را ادامه دهند. اما آنها نمی دانستند که این پنه لوپه، همان پنه لوپه بود یا خیر! فقط امیدوار بودند که زودتر قضیه حل شود.

گادفری دیگر آن عشق و احساسش را به پنه نداشت. یوآن و ادوارد فکر می کردند تنها عضو باهوششان هم عقل خود را از داده بود. ماتیلدا دیگر به نگه داشتن دوستی با پنه چندان مشتاق نبود، پروفسور در فکر برکنار کردن پنه از ناظر بودن بود که عقل کمش به بقیه ی محفلی ها سرایط نکند. آقای الیواندر فکر می کرد که پنه از بدترین چوبدستی ای که ساخته بود‌، بدتر بود. و اما لبخند ژکوند گادفری، به کریس منتقل شده بود!

پنه لوپه گفت:
- مجبورم تحمل کنم! اما باور کنید مغزم تعطیلات نرفته که خودمو به این روز در آوردم! همش تقصیر کریسه!

همه ی نگاه ها به سمت کریس چرخید! الیواندر به پای او لگد زد و گفت:
- چرا همچیش کردی؟!
- هیچ چیزی غیر از این نداشتیم خب!

گادفری به طور نامحسوسی به کریس گفت:
- همینو فقط داشتیم؟! پول که زیاد داشتیم! می رفتی یه چیز دیگه می خریدی!
- اوه! تا من میومدم برای پنه به چیز دیگه می خریدم، غذا ها به گند کشیده شده بود! همه ی موهاش ریخته بود تو غذا آخه!

ادوارد در گوشش زمزمه کرد:
- یه فکر دیگه برای موهاش می کردی! آبروی هر چی ریونکلاوی هست رو بردی!
- به من چه؟!

یوآن دست هایش را به پیشانیش کوبید و گفت:
- حداقل اون یه تار مو رو هم می زدی تو!
- نمی رفت!

یوآن به جای اینکه بر سر خود بکوبد، به کریس ضربه ای زد! گریک الیوندر گفت:
- به نظرم یه نفر دیگه رو بکنیم آشپز... تا بریم پنی رو از این وضعیت در بیاریم!
- آخه هیچکس نمی تونه غذا های پیازی رو مثل پنه درست کنه!

پنه لوپه دوباره بغض کرد:
- دارین چی زیر لب به هم دیگه می گین؟!

ماتیلدا به دروغ گفت:
- اینکه چقدر خوشگل شدی!

کریس از سر ناچاری، پنه لوپه را همانند این کرده بود. اما در این حین ، ناگهان محفلی ها بوی سوختنی حس کردند!
- این دیگه چه بوییه؟!
- غذا!
- ای وای! غذا ها سوخت!

پنه زودتر از همه به سمت آشپزخانه شتافت!




ویرایش شده توسط ماتیلدا استیونز در تاریخ ۱۳۹۷/۱۱/۴ ۱۵:۵۱:۲۰

Cause i don't wanna lose you now
I'm looking right at the other half of me



پاسخ به: فروشگاه لوازم جادویی
پیام زده شده در: ۱۲:۵۸ پنجشنبه ۴ بهمن ۱۳۹۷

پنه‌ لوپه کلیرواتر old


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۲:۰۲ شنبه ۴ فروردین ۱۳۹۷
آخرین ورود:
۸:۱۳:۳۶ دوشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۸
از گریمولد!
گروه:
کاربران عضو
پیام: 198
آفلاین
همانطور که حدس زده بودند رستورانشان به سرعت راه اندازی شد و ملت سرازیر شدند. پروف تنها با عشق گوشه ای نشسته بود و عاشقانه تر تراولها را می شمرد و در صندوق مبادای محفل می ریخت. حالا محفل به خوبی در حال جمع و جور کردن اوضاع بود.

- اون منو آماده نمی شه چرا؟ میز هشت منو نداره!

پنه لوپه همینطور که عصاره پیاز را به جای خامه روی بیف استروگانف می ریخت این را گفت و سعی کرد حواسش را از موهای نارنجی رنگی که در غذا افتاده بودند پرت کند. اما متاسفانه امکان این کار وجود نداشت... موها به شدت توی ذوق می زدند.

- چی شده پنی؟

کریس که در حال جعل مجوز بود این را گفت.

- نمی تونم موهامو جمع کنم کریس! کل غذا رو به گند کشیدن! حالا اگه مثل موهای بچه ویزلیا ریزه میزه بودن یه چیزی...
- اینکه نگرانی نداره!
- منظورت چیه؟

کریس از جایش بلند شد و چند لحظه بعد با چیزی توی دستانش برگشت.
پنی کمی به آنچه که توی دست های کریس بود خیره شد و بعد...
- صبر کن ببینم... این چیه دیگه؟ تو واقعا منظورت این نیست که...

چرا... دقیقا منظور کریس همان بود.

چند دقیقه بعد، پنه لوپه آن گونه که در آواتار نمایان بود، جلوی ملت محفلی ایستاده بود.

- ام... یکم... چیزه... می دونی...
- یعنی انقدر افتضاح شدم؟
- ها؟
- نه بابا..‌ فقط... فقط...

پنه لوپه نفس عمیقی کشید و سعی کرد بغضش را بخورد.
- اشکالی نداره... من برای آرمان های سپید محفل همه چیو تحمل می کنم!


💙
خوشی ها حتی در بدترین لحظات هم می تونن پیدا بشن ، فقط در صورتی که یادتون بمونه چراغ ها رو روشن کنید. (پروفسور جانِ جانان😍)💙

🎈ریونکلاوو عشقه!🎈


پاسخ به: فروشگاه لوازم جادویی
پیام زده شده در: ۱۰:۴۷ پنجشنبه ۴ بهمن ۱۳۹۷

محفل ققنوس

گادفری میدهرست


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۵:۴۹ سه شنبه ۲۲ خرداد ۱۳۹۷
آخرین ورود:
دیروز ۱۷:۴۵:۲۶
از سیرک چالگاه غریب
گروه:
کاربران عضو
ایفای نقش
محفل ققنوس
پیام: 115
آفلاین
هر کدام از محفلی ها گوشه ای از کار را به دست گرفتند و مشغول راه اندازی رستوران شدند. در این میان، گادفری که سالی یک بار هوس آشپزی به سرش می زد، تصمیم گرفت از استعدادهایش رونمایی کند تا بلکه بتواند دختری شایسته را تور نماید.

اره اش را از داخل کیف کارش درآورد و مشغول جدا کردن موهای بچه ویزلی ها شد. البته از آن جایی که دقت برش اره پایین بود، ناخواسته دست، بینی و کله ی چند نفر را هم قطع کرد و به محتویات غذا اضافه نمود. با خودش فکر کرد که این غذا چاشنی کم دارد. یک پیاله ی کوچک برداشت و چند بار داخلش عطسه کرد تا پر از محتویات لزج و زرد رنگ شود. در این بین، نگاهش به هانا افتاد که مشغول آماده کردن منوی رستوران بود. چشمانش برقی زد و دختر را صدا کرد.
- هانا جان! میشه بیای این سُسو تست کنی؟

دختر محفلی به سمت شعبده باز رفت، پیاله ی سُس را که در واقع حاوی محتویات بینی گادفری بود، از دستش گرفت و مشغول چشیدن آن شد.
- اوممم! ... خیلی نمکی و خوش طعم شده.

شعبده باز لبخند ژکوندی زد.
- راستی فرصت نشد رسما خودمو معرفی کنم. "گادفری" هستم، به معنی "صلح پروردگار".

هانا همان طور که قاشق قاشق آشغال دماغ می خورد، با خنده گفت:
- جدا؟ ولی بیشتر مایه ی جنگی .. قضیه ی پنی و سو رو میگم.

گادفری نگاهی به اطراف انداخت و چند بچه ویزلی را دید که با چشم هایی گرد شده به اندازه ی بشقاب، او و هانا را می پاییدند. دست دختر محفلی را گرفت و در سوراخ سُنبه ای ناپدید گشت.


ویرایش شده توسط گادفری میدهرست در تاریخ ۱۳۹۷/۱۱/۴ ۱۱:۱۵:۲۲


پاسخ به: فروشگاه لوازم جادویی
پیام زده شده در: ۱۹:۲۴ چهارشنبه ۳ بهمن ۱۳۹۷

هانا آبوت


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۷:۴۶ چهارشنبه ۲۸ آذر ۱۳۹۷
آخرین ورود:
۲۰:۳۶:۳۶ شنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۸
از دهکده نیلوفر آبی
گروه:
کاربران عضو
پیام: 36
آفلاین
همه ی چشم ها به پنه خیره شده بود. پنه از فشار زیاد نمی توانست خوب فکر کند.

_ من یک فکری دارم.
نگاه ها به هانا که خیلی آرام حرف می زد چرخید و برقی در چشمان پنه زد. اما تلاش کرد بروز ندهد.
_بگو.
_خب بیاین یک رستوران بزنیم! غذاهایی مثل پیاز پلو طرفدار داره.
محفلیان متعجب نگاهش کردند.

_خب، اگر هم طرفدار نداشته باشه باز کسی هست که بخوره. برای اون هایی که پول زیاد ندارند پیاز پلو، برای اون هایی که پول ازشون میباره پیاز سوخاری! نظرتون چیه؟
محفلیون به ایده ی او فکر کردند. از زمان های دوررر...کلی پیاز براشون جمع شده بود! این هم برای این بود که پنه کریس را می فرستاد خرید پیاز، آخر هم با پیاز ها چیزی درست نمی کرد!

-یک سوال فقط! آرد سوخاری از کجا بیاریم؟
_مو های ویزلی هارو خرد می کنیم میشه آرد سوخاری.
-نمیدونستم آرد سوخاری ها اینجوری درست میشن!
محفلیان کاملا قانع شده بودند. ولی هنوز کلی کار باید انجام می دادند.
کار بعدی که باید می کردند درست کردن منو و تقسیم وظایف رستوران بود. (و صد البته که همه ی غذا ها با پیاز باید باشند.)



-چرا باید لبخند بزنم؟
-چون به لبخند تو محتاجم.
-پس چرا منو به گریه می اندازی؟


پاسخ به: فروشگاه لوازم جادویی
پیام زده شده در: ۲۲:۲۳ سه شنبه ۲ بهمن ۱۳۹۷

آلبوس دامبلدورold


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۸:۴۷ جمعه ۹ فروردین ۱۳۸۷
آخرین ورود:
۵:۲۹ سه شنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۷
از محفل ققنوس
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 615 | خلاصه ها: 1
آفلاین
-چی بفروشیم بعد توش؟

همگی به سمت هاگرید برگشتن که تیکه چوب بزرگی رو با دستاش گرفته بود و وحشیانه گاز میزد.

-چی داری میخوری هاگرید؟

هاگرید اما توجهی به سوال پنه نکرد و با همونقد هیجان قبلی پشت هم به چوب گاز میزد و بدون جوییدن تیکه های بزرگی از چوب رو قورت میداد. بعد از اینکه مطمئن شد از خوردن چوب به اندازه کافی سیر شده، تیکه هایی که ازش باقی مونده بود رو به محفلی ها تعارف کرد.

-نه مرسی عزیزم، نوشه جونت.
-خو نگفتین، این مغازه رو فرض کن داریم، رفتیم توش رو درست هم کردیم ... دکوراثیونه چیه اونشم درست کردیم. چی میفروشیم توش بعد؟

پنه لوپه به فکر فرو رفت. ایده مغازه اش خیلی کامل به نظر میرسید ولی این سوال هاگرید یه دفعه سوراخی بزرگ تو تمام نقشه به وجود آورده بود که هوش و ذکاوت ریونکلاییش رو زیر سوال میبرد. نگاه محفلی ها هر لحظه سنگین تر میشد و پنه لوپه باید هرچه سریعتر جوابی میداد.
-هر چیزی دلمممممون بخواد، اینقد نقشه خوبیه که آزادی هاش زیادن.

محفلی ها به هم نگاهی کردن، یه ذره پچ پچ کردن و دوباره همونقد سنگین به پنه لوپه خیره شدن.
-قبوله که آزادی هامون زیاده، ولی حالا واقعا چی داریم میفروشیم پنه لوپه ها؟ چی داریم میفروشیم؟

فشار روی پنه زیاد و زیاد تر می شد. نگاهی سریع به خونه گریمولد انداخت و سعی کرد چیزی پیدا کنه که زیاد دارن و میتونن بفروشن.
-ریش های دامبلدور مثلا خوب به نظرم میرسه، بعد ها تو چوب جادو ممکنه استفاده کنن ... ام دیگه بگم که ویزلی هم میتونیم بفروشیم، دونه ای 100 گالیون. عشق هم که داریم، کلی عشق میتونیم بفروشیم. هر کی اومد توی مغازه ناراحت بود، بغلش میکنیم و 10 گالیون میگیریم به خاطر این محبت.

همه این گزینه ها اما از نگاه های سنگین محفلی ها کمتر نکرد.





پاسخ به: فروشگاه لوازم جادویی
پیام زده شده در: ۲۱:۵۹ سه شنبه ۲ بهمن ۱۳۹۷

پنه‌ لوپه کلیرواتر old


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۲:۰۲ شنبه ۴ فروردین ۱۳۹۷
آخرین ورود:
۸:۱۳:۳۶ دوشنبه ۲۸ بهمن ۱۳۹۸
از گریمولد!
گروه:
کاربران عضو
پیام: 198
آفلاین
*سوژه جدید*

- متاسفم... از دست دادیمش!

گریک روپوش سفیدش را از تن بیرون آورد و روی بچه ویزلی انداخت. حرکت باکلاسی بود ‌که در تمام طول زندگی جان می داد برای آن.

مالی با ناباوری نگاهی به کودکش انداخت و گفت:
- چ... چی؟
- گفتم که، مرد! انقد غذا نخورده که از ضخامت بدنش همون قطر پوستش مونده!

مالی کمی طور به گریک نگاه کرد و بعد خودش را روی جنازه کودکش انداخت و های های گریه کرد. حتی اگر اسم کودکش را هم به یاد نداشت دلیل نمی شد برایش گریه نکند.

ماتیلدا که با بغض صحنه را نظاره گر بود خودش را در آغوش آملیا پرت کرد. البته نه این که برای بچه ویزلی گریه کند آ، بلکه بخاطر گرسنگی خودش که تحملش را از بین برده و جانش را به لب رسانده بود.

- پروف چیکار کنیم؟ آبو قطع کردن! انقدر طلسم آگوامنتی رو اجرا کردیم که برای دفعات بعدی باید پول واریز کنیم! غذا هم که نداریم! دیگه توانایی مبارزه با سیاهی که هیچ، توانایی سپید بودنم نداریم! سوجی رو دیروز خوردیم! ذخیره گوشت بز آبرفورثم تموم شد!

دامبلدور نفس عمیقی کشید و با درماندگی آمد فرزندان را به صبر دعوت کند که در باز شد و پنه لوپه نفس نفس زنان خود را به داخل پرتاب کرد.
- من... من یه راه حل ِ خوب دارم!

دامبلدور دستانش را دامبلدور طور از هم گشود.
- ایول! تو فرزند خونیِ روشنایی هستی! می دونستم همیشه می تونی دخترم!

تماشاچیان اگر حالت عادی بود هرگز توانایی هضم این دامبلدور با شکلک مربوطه را نداشتند اما حالت عادی نبود و آنها از گرسنگی هر چه که می دیدند سریع به مرحله دفع می رساندند؛ با این حساب آنها به سرعت از کنار موضوع گذشته و روی پنه لوپه زوم کردند.

- من یه مغازه خالی توی کوچه دیاگون که قبلا برای فروش لوازم جادویی بوده رو پیدا کردم!
- خب؟
- خب به جمالت! ما بالاخره باید منبع درآمد برای خودمون پیدا کنیم دیگه! اینم از منبع در آمد!
- ولی آخه... از کجا معلوم‌اون صاحبی نداشته باشه؟
- من ‌از کسبه محل پرس و جو کردم. صاحابش خارجه!
- ولی آخه... ما که مجوز نداریم...
- آره... مجوزم بهمون نخواهند داد!
- می سازیم.
- ها؟
- کار غیر قانونی تا به این حد بی عشق؟

پنه لوپه ملت محفلی را به آرامش دعوت کرد.
- اینکار بی عشق تره یا گرسنگی و در نهایت مردنمون؟ عاری شدن جهان از ملت سپید خوبه؟

محفلیون به سرعت مجاب شدند.
- نه!
- خب! پس بریم دنبال راه اندازی مغازه مون!


💙
خوشی ها حتی در بدترین لحظات هم می تونن پیدا بشن ، فقط در صورتی که یادتون بمونه چراغ ها رو روشن کنید. (پروفسور جانِ جانان😍)💙

🎈ریونکلاوو عشقه!🎈


پاسخ به: فروشگاه لوازم جادویی
پیام زده شده در: ۲:۵۵ پنجشنبه ۱۲ مهر ۱۳۹۷

اسلیترین، مرگخواران

لرد ولدمورت


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۴:۳۹ سه شنبه ۸ آبان ۱۳۸۶
آخرین ورود:
امروز ۱:۰۲:۲۹
از ما گفتن...
گروه:
کاربران عضو
اسلیترین
ناظر انجمن
مرگخوار
ایفای نقش
پیام: 6200
آنلاین
(پست پایانی)


لرد سیاه هنوز ردا به دست به دنبال کمدی می گشت که حرف نزند...اعتراض نکند...مرگخوارانش را گم و گور نکند و اعصاب و روانشان را به هم نریزد!

صدای کشیده شدن چیزی روی زمین به گوشش رسید.
کمد را دید که به آرامی به طرفش می آید...
اخم هایش را در هم کشید.
ولی با دیدن بلاتریکس که از پشت کمد بیرون آمد، اخم، جایش را به تعجب داد.

-بلا؟ دقیقا برای چی این بی نزاکت رو در آغوش گرفتی و به طرف ما میاری؟

بلاتریکس کنار کمد ایستاد و چند ضربه به آن زد.
-نه ارباب...این اون بی نزاکت نیست. این یه بی نزاکت دیگه اس!

-یکی کم بود؟ خواستی با توانی بیشتر مزاحم زندگی ما بشه؟ ما با دو چوب لباسی و دو ردا در دست در سطح این خانه تردد کنیم؟

بلاتریکس هنوز خوشحال به نظر می رسید و این فقط یک معنی داشت...
-طلسم ساکت کردنش رو پیدا کردیم ارباب. از این به بعد دیگه نمی تونه برای خودش فکر کنه. فقط می تونه وظیفه اصلیش رو انجام بده. چون جفتش رو پیدا و تعمیر کردیم! این جفتشه! زوج گمشده اش.

لرد هنوز نمی فهمید.
-خب...چیکار کنیم؟ براشون جشن ازدواج بگیریم؟ زوجش به چه درد ما می خوره؟ الان زوجش رو هر جایی بذاریم، هر کسی که وارد کمد اصلی بشه از محل زوج کمد...

بلاتریکس ادامه داد:
-خارج می شه! بله ارباب...مثلا می تونیم بدیمش به دراکو...که بذاره تو هاگوارتز. اینجوری می تونیم به هاگوارتز نفوذ کنیم. نمی تونیم ارباب؟

لرد به فکر فرو رفت...
-ما فکر می کنیم که...می تونیم بلا!


پایان




پاسخ به: فروشگاه لوازم جادویی
پیام زده شده در: ۲:۴۱ پنجشنبه ۱۲ مهر ۱۳۹۷

اسلیترین، ویزنگاموت، مرگخواران

هکتور دگورث گرنجر


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۱:۴۲ سه شنبه ۲۴ تیر ۱۳۹۳
آخرین ورود:
۲۳:۴۷ دوشنبه ۱۰ آذر ۱۳۹۹
از روی شونه های آریانا!
گروه:
مرگخوار
ایفای نقش
اسلیترین
کاربران عضو
ناظر انجمن
پیام: 836
آفلاین
هکتور در جستجوی نمک ید دار برای اضافه کردن به معجونش اولین دری که میبینه باز میکنه و با کله شیرجه میزنه توش. که البته نفهمید این در، در کمد بود.

هکتور بعد از خورده شدن توسط کمد در نقطه ای شبیه به قله کوه فرود اومد. نگاهی به اطرافش کرد و جمعیت زیادی رو دید که با عجله به سمت و سو های مختلف می رفتن. هکتور هم راه افتاد و مسیری رو در پیش گرفت تا بفهمه کجاست.
هکتور رفت و رفت و رفت...

- هو... هو...

و رفت و رفت...

- هن... هن...

و باز هم رفت...

-هههههههههههه....

هکتور داشت می مرد و درست لحظه قبل از مردن به بالای تپه رسید و ساختمونی رو پیش روش دید. و وارد اون شد. اینجا جمعیت بیشتر و نزدیک تر به هم بودن و هکتور ویبره زن به سختی خودش رو به پله ها رسوند و از اونا بالا رفت. توی هر طبقه کلی اتاق مختلف بود که بعضیاشون بسته و بعضی باز بودن.

هکتور از یکی از درهای باز رد شد و وارد اتاق بزرگی پر از صندلی شد که رو به روی صفحه ی سفید بزرگی قرار گرفته بودن. اون هم رفت و رفت و در ردیف یکی مونده به آخر روی یکی از صندلی ها نشست.

هکتور در حال فکر کردن به همین چیز ها بود که دختری با کیفی روی دوشش از در میاد تو و از اولین کسی که میبینه سوالی میپرسه.
- کلاس مبانی همین جاست؟
بعد از تایید فرد پاسخ گوینده دختر یه صندلی انتخاب میکنه و اونجا میشینه.
در کمتر از پنج دقیقه صندلی ها تا خرخره پر شدن و اگه فرد جدیدی میخواست بیاد باید کف زمین ولو میشد.
چند دقیقه بعد یه مرد میانسال با وسیله ی عجیبی توی دستش وارد اتاق شد. که البته در میان بهت هکتور همه براش بلند شدن.
مرد پشت یک میز رفت و وسیله رو گذاشت روی میز و مشغول وصل کردن چند تا سیم به اون شد. همه منتظر بودن تا سیم ها وصل بشه.

یک ساعت بعد

همچنان همه منتظر بودند که سیم وصل بشه.

دو ساعت و نیم بعد
مرد که هنوز نتونسته بود سیم رو وصل کنه با لبخندی به پهنای صورتش میاد و جلو جمعیت وامیسته.
- امروز با ما سر ناسازگاری داره. اشکال نداره بدون این درس میدیم.

ملت با تاسف سری تکون میدن و مرد شروع به سخنرانی میکنه.

بعد از حدود سه ساعت سخنرانی یک بند تصویری روی دیوار رو به روی ملت ظاهر میشه که ماری در حال دیدن تصویر خودش توی یه کامپیوتره. مرد هم در مورد تصویر شروع به توضیح دادن میکنه.
- این ماره خودشو دیده تعجب کرده. از اینکه دیده تصویرش از خودش خوشتیپ تره تعجب کرده.

مرد که انگار بهترین لطیفه دنیا رو تعریف کرده کلی قهقهه میزنه.
هکتور هم نگاهی به جمعیت پوکر فیس و خوابالو میندازه و برای همه ی اونا که وقتشونو اینجوری هدر میدن با تاسف سر تکون میده و بلند میشه و از در میره بیرون.

و همین که پاشو از در میذاره بیرون با مخ کف خانه ریدل ها فرود میاد.


ارباب یه دونه باشن... واسه ی نمونه باشن!


تصویر کوچک شده


پاسخ به: فروشگاه لوازم جادویی
پیام زده شده در: ۱۹:۳۸ چهارشنبه ۱۱ مهر ۱۳۹۷

ریونکلاو، مرگخواران

لینی وارنر


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۲:۵۳ شنبه ۳۰ خرداد ۱۳۸۸
آخرین ورود:
دیروز ۲۲:۴۲:۰۹
از رو شونه‌های ارباب!
گروه:
ناظر انجمن
مرگخوار
ایفای نقش
ریونکلاو
کاربران عضو
گردانندگان سایت
پیام: 4853
آفلاین
هرچی می‌گذشت کمد باهوش‌تر و شیطون‌تر می‌شد!
بدین شکل که این‌بار پشت در اتاقی کمین می‌کنه و لرد که قصد ورود به اتاق رو داشت، به محض ورود به اتاق، در واقع به داخل کمد قدم می‌ذاره...

لرد بعد از تجربه‌ی یه سقوط آزاد، بر روی جایی فرود میاد که به نظر چندان هم گرم و نرم به نظر نمیومد و تازه صدای قرچ‌های زیادی رو هم با خودش به همراه میاره.

- فکر کنیم از چند نقطه‌ی مختلف استخونامون شکست.
- مممم آمممم اووممم مممااا ممووو!
- چی می‌گی تو؟ جای دیگه نبود که رفتی زیر ما؟ ما شکسته شدیم. نمی‌تونیم حرکت کنیم! بمون همون‌جا!

جمجمه که لرد روش جاخوش کرده بود و قصد صحبت کردن داشت، به زحمت دهنشو از زیر پای لرد نجات می‌ده.
- ارباب این شما نبودین که شکستین! با اجازه‌تون استخونای من بود که تحمل وزن شما رو نداشت و شکست!

لرد تکونی به دست و پاش می‌ده و وقتی می‌بینه در سلامت کامله به سرعت از جاش بلند می‌شه و به جمجمه‌ای که دقایقی پیش حرف زده بود نگاه می‌کنه.
- اصلا هم دردی حس نکردیم. از اول می‌دونستیم صدا از جای دیگه بود. صبر کن ببینیم... تو ما رو ارباب خطاب کردی؟

قبل از اینکه استخون سخنگو بخواد جوابی بده لرد اضافه می‌کنه:
- و ما رو سنگین‌وزن دونستی... ایوان؟

ایوان خوش‌حال از اینکه لرد به سرعت شناختدش، دفاعیات خودشو ارائه می‌ده.
- من همه‌ش یه استخونم ارباب! همه در نظرم سنگین‌وزنن. حالا می‌شه منو به باقیِ من وصل کنین ارباب؟ مثلا از دستم شروع کنین که اونجاس؟

ایوان دستشو برای لرد تکون می‌ده و در نقطه‌ای بسیار دورتر از جمجمه‌ش استخونِ دستی شروع به تکون خوردن می‌کنه.

- و چی باعث شده فکر کنی ما به یه استخون کمک می‌کنیم تا استخوناشو به هم وصل کنه؟
- چون راه خروجو بلدم ارباب؟
- پس چرا تا الان خارج نشدی؟
- چون سر هم نبودم ارباب.

لرد که فراموش کرده بود محیط اطرافشو چک کنه، با کنجکاوی نگاهی به اطرافش که پر بود از استخون می‌ندازه. به نظر برای خروج به مرگخوار قدیمیش نیاز داشت.
- خیله خب. دست و پاتو تکون بده ببینیم کجایی!

از هر نقطه یه بخش از بدن ایوان از لا به لای استخونای دیگه بیرون می‌زنه.

- نه ارباب اون نه! اون پای من نیست.
- ولی داره تکون می‌خوره! اگه تو تکونش نمی‌دی پس کیه؟

- مال منه! قربون دستت کچل خان، اون پای ما رو رد کن بیاد.
- البته که نجاتت می‌دیم. ما برای نجات همه‌تون اینجا اومدیم!

لرد جلو میاد و محکم با پاش جمجمه‌ی گستاخ رو خورد می‌کنه و جمجمه جان به جان آفرین تقدیم می‌کنه!

دقایقی بعد:

ایوان سر هم شده بود و سرگرم چک کردن درست بودن اعضای بدنش بود.
- ارباب انگشت کوچیکه‌ی پای راستمو نمی‌تونم تکون بدم. فکر می‌کنم مال یکی دیگه رو... آخ!

لرد پس کله‌ای به ایوان می‌زنه که فقط اگه یه ذره محکم‌تر بود قطعا دوباره ایوانو از هم می‌پاشوند.
- خیلیم درست سر همت کردیم! حالا ما رو ببر بیرون.

ایوان چوبدستیشو از لای ستون فقراتش بیرون میاره.

- تو تمام مدت چوبدستی داشتی و به ما نگفتی؟
- ارباب نداشتم، تو کمرم بود که کمرمم پیشم نبود.

صدای پاقی بلند می‌شه و ایوان و لرد از اون مکان استخونی خارج و جلوی خانه ریدل‌ها ظاهر می‌شن!




پاسخ به: فروشگاه لوازم جادویی
پیام زده شده در: ۱۹:۰۷ چهارشنبه ۱۱ مهر ۱۳۹۷

ریونکلاو، مرگخواران

لینی وارنر


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۲:۵۳ شنبه ۳۰ خرداد ۱۳۸۸
آخرین ورود:
دیروز ۲۲:۴۲:۰۹
از رو شونه‌های ارباب!
گروه:
ناظر انجمن
مرگخوار
ایفای نقش
ریونکلاو
کاربران عضو
گردانندگان سایت
پیام: 4853
آفلاین







شما می ‌توانید مطالب را بخوانید
شما نمی توانید عنوان جدید باز کنید
شما نمی توانید به عنوان‌ها پاسخ دهید
شما نمی توانید پیام‌های خودتان را ویرایش کنید
شما نمی توانید پیام‌های خودتان را حذف کنید
شما نمی توانید نظر سنجی اضافه کنید
شما نمی توانید در نظر سنجی ها شرکت کنید
شما نمی توانید فایل‌ها را به پیام خود پیوست کنید
شما نمی توانید پیام بدون نیاز به تایید بزنید
شما نمی توانید از نوع تاپیک استفاده کنید.
شما نمی توانید از HTML در نوشته های خود استفاده کنید
شما نمی توانید امضای خود را فعال/غیر فعال کنید
شما نمی توانید صفحه pdf بسازید.
شما نمی توانید پرینت بگیرید.

[جستجوی پیشرفته]


هرگونه نسخه برداری از محتوای این سایت تنها با ذکر نام «جادوگران» مجاز است. ۱۳۹۹-۱۳۸۲
جادوگران اولین وبسایت فارسی زبان هواداران داستان های شگفت انگیز هری پاتر است. به عنوان نخستین خاستگاه ایرانی ایفای نقش مبتنی بر نمایشنامه نویسی با محوریت یک اثر داستانی در فضای مجازی، پرورش و به ارمغان آوردن آمیزه ای از هنر و ادبیات برجسته ترین دستاورد ما می باشد.