هری پاتر نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر

هری پاتر نسخه موبایل


در حال دیدن این عنوان:   1 کاربر مهمان





پاسخ به: آموزشگاه مرگخواری
پیام زده شده در: ۹:۰۷:۲۵ سه شنبه ۷ اردیبهشت ۱۴۰۰

گریفیندور، مرگخواران

پیتر جونز


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۳:۵۳ دوشنبه ۲۶ اسفند ۱۳۹۸
آخرین ورود:
۰:۴۴:۱۹ جمعه ۲۱ آبان ۱۴۰۰
از محله ی جادوگران جوان تحت آموزش هاگوارتز
گروه:
کاربران عضو
گریفیندور
ایفای نقش
مرگخوار
ناظر انجمن
پیام: 218
آفلاین
- آخ جون فلفل!
-برو اونور!
-تام اول به من بده!

تام همینطور که گونی پر از فلفل را به سمت گروه مرگخواران میبرد کمی روی فلفل را با دستانش پوشاند تا مرگخواری بدون اجازه یا بیشتر از دیگران فلفل را نخورد، همه چیز باید طبق نظم پیش می رفت. تام گونی را روی زمین انداخت و با دیدن اجتماع آشوب مرگخواران فریاد کشید.
-همه به صف بشن!

و وقتی به هرمشکلی که شد، مرگخواران به صف شدند تام بدون توجه به صف به سمت اربابی رفت که نبود.
-ارباب کجان؟
تام یادش رفته بود که ارباب پیششان نبود و آن ها را اخراج کرده بود. مرگخواران از دیدن این صحنه سخت گریستند. دلشان برای لرد تنگ شده بود.

تام به سمت مروپ رفت.
-پس... بدم به بانو مروپ؟ بانو مروپ از این فلفلای خوشمزه میخورین؟
-نه! این فلفلا تنده! شماها هم بهتره نخورینش. میسوزینا.

مرگخواران با ترحم به مروپ نگاه کردند و تام بدون اینکه چیزی بگوید به سمت صف مرگخوارها رفت. اولین نفر لیسا بود.
-لیسا بردار.
-نمیخوام. حالا که اینطور شد میرم آخر صف. چرا از من پرسیدی؟ چرا از پشت سریم نپرسیدی؟
-

بعد از رفتن لیسا، تام به سمت دومین نفر از صف رفت و کم کم، فلفل بین مرگخواران پخش شد، تام کمی از فلفل های خوب و خوشمزه ته گونی برداشت و آن را در دهان انداخت.. و کم کم احساس سوزشی گلو و مری و معده اش را فرا گرفت. بین آنها مامان مروپ بود که فلفل نخورده بود و مرگخواران در حال قرمز شدن بودند.


ویرایش شده توسط پیتر جونز در تاریخ ۱۴۰۰/۲/۷ ۹:۱۱:۲۷

می‌بینین؟

تصویر کوچک شده


حشرات هم حق زندگی دارند!


پاسخ به: آموزشگاه مرگخواری
پیام زده شده در: ۲۳:۵۲:۵۵ دوشنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۰

هافلپاف، مرگخواران

سدریک دیگوری


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱:۳۳ دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷
آخرین ورود:
دیروز ۱۹:۲۰:۳۳
از خواب بیدارم نکن!
گروه:
کاربران عضو
هافلپاف
ایفای نقش
مرگخوار
پیام: 473
آفلاین
مرگخواران که هیچ ایده‌ای درمورد ماهیت فلفل نداشتند، بدون توجه به مروپ که با تمام وجود سعی داشت آنان را از گمراهی بیرون بیاورد، موافقت خودشان را اعلام کردند.
- بله که می‌خوریم!
- به‌به...فلفل، اونم از نوع تند! مگه میشه ردش کرد؟
- لطفا خیلی بیارین برامون. ما طلاهامون زیاده.

اندکی آن طرف‌تر، مروپ همچنان با دو دست بر فرق سرش می‌کوفت.
- نکنین مرگخوارای مامان! نکنین این کارو! دارین طلاهاتونو هدر می‌دین و هیچیم نمی‌تونین بخورین. یاد اون آشی بیفتین که چند وقت پیش واسه انتقام از اینکه هیچ کس میوه‌های قشنگ مامانو نخورد، پختم براتون و بعد از اولین قاشق ده بار دور حیاط می‌دوییدین. اون توش فلفل بود!

مرگخواران نگاهی حاکی از دلسوزی و تاسف به مروپ انداختند.
- آخی...بانو ناراحت شده از اینکه دیگه غذاهاش طرفدار نداره. داره سعی می‌کنه با این کارا ما رو از خوردن فلفل این آقای مهربون منصرف کنه.
- اشکال نداره. توجه نکنین به بانو. دستاتونو بیارین جلو تا سهم فلفل خوشمزه‌مونو بگیریم!

تام پس از گفتن این جمله، با سر به جادوگر اشاره کرد که با گونی‌ای پر از فلفل به طرفشان می‌آمد.


ویرایش شده توسط سدریک دیگوری در تاریخ ۱۴۰۰/۲/۶ ۲۳:۵۶:۴۹

فقط ارباب!
هستم...ولی خستم!

تصویر کوچک شده



پاسخ به: آموزشگاه مرگخواری
پیام زده شده در: ۲۲:۵۰ پنجشنبه ۶ آذر ۱۳۹۹

اسلیترین، مرگخواران

لرد ولدمورت


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۴:۳۹ سه شنبه ۸ آبان ۱۳۸۶
آخرین ورود:
امروز ۱۶:۲۲:۳۰
از ما گفتن...
گروه:
کاربران عضو
اسلیترین
ناظر انجمن
مرگخوار
ایفای نقش
پیام: 6593
آفلاین
خلاصه:

میزان سیاه بودن مرگخوارها در بازرسی وزارتخونه تایید نشده و لرد سیاه همشونو اخراج کرده. مرگخوارای گرسنه که چیزی برای خوردن پیدا نکردن مقداری طلا پیدا می کنن. چون اون وقت شب، جایی باز نیست تصمیم می گیرن در خونه ای رو بزنن و درخواست غذا کنن!

..............................

مرگخواران مگان و پلاکس را که از شدت گرسنگی روی زمین افتاده بودند و دچار توهمات سنگینی شده بودند، به شدت تکان دادند.

-بیدار می شین یا نه؟
-برای خودتون بهتره که بیدار بشین... ولی برای ما بهتره نشین.
-چون در اون صورت می تونیم خودتونو سرخ کرده و میل کنیم!

پلاکس و مگان به سختی از جا بلند شدند و مرگخواران را ناامید کردند.

فقط ایوا بود که هنوز کاملا ناامید نشده بود.
-می گم... من همینجوری هم می تونم بخورمشون ها! سریع... بدون درد!

لرد سیاهی که اصلا از این فرصت طلبی ایوا خوشش نیامده بود، در ذهن ایوا نقش بست... پلاکس این نقش را پسندید و فورا تصویر ذهنی او را کشید.
بدین صورت!

ایوا سرخورده و پشیمان شد.

مرگخواران به در هایی که در مقابلشان قرار داشت نگاه کردند. حتما یکی پیدا می شد که در مقابل مقداری طلا، کمی غذا به آن ها بدهد!

با این تصور، در زیباترین و بزرگترین خانه را زدند.
جادوگری بسیار بی حوصله در را باز کرد.
-چی می خوایین؟ هیچی نمی خرم. هیچی لازم ندارم. جادوگری بی نیاز هستم!

تام اعلام کرد:
-ما طلا داریم. غذا می خواییم!

جادوگر کمی فکر کرد.
-فلفل دارم. فلفل تند... می خورین؟

..............................

(نکته: نقاشی از الکساندرا ایوانوا... نقاش نامی قرن 21 میلادی!)




پاسخ به: آموزشگاه مرگخواری
پیام زده شده در: ۲۳:۴۱ شنبه ۳ آبان ۱۳۹۹

مگان راوستوک


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۳:۰۸ شنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۹
آخرین ورود:
۱۱:۰۲:۰۱ شنبه ۵ تیر ۱۴۰۰
از ظاهر خودم متنفر نیستم، چون می دونم زیباترینم
گروه:
کاربران عضو
پیام: 109
آفلاین
- من دست به هیچ موادی نمی زنم. همین که گفتم.
مگان این را با ژستی مغرورانه گفت و دوباره شروع به سوهان کشیدن ناخن هایش کرد.
بلا نگاهی به مگان کرد ولی همچنان نظرش را تغیر نداد و بعد از ان ارباب به مگان نگاه کرد.

- مگانمان به ما نگاه کن.

مگان اب دهانشان را به سختی قورت داد و پیشبند صورتی رنگی را بست و شروع به پخت و پز کرد.
در گوشه ای مامان مروپ داشت از خوشحالی ذوق مرگ می شد. در گوشه ای دیگر الکساندرا به جای اون که در پختن غذا کمک کند داشت از غذا هایی که دیگران درست می کردن نهایت استفاده رو می کرد و از یک طرف شیلا داخل هر غذا یه تیکه زهرمار داخلش می ریخت. اصلا فکر می کرد که دیگران ممکنه به زهرمار حساسیت داشته باشند مثل همین پلاکش که تا یک کمی از غذا خورد کلی جوش زد.
- ارباب؟
- مرگخوار هر کسی هستی ما حوصله نداریم رومون رو برگردونیم ببینیم کی هستی. بلاتریکسمان بگو کی با ما کار داشت.
بلاتریکس مثل فنر از جا پرید.
- ارباب دوباره این تامه.
- خب تاممان بگو وقت نداری هنوز هویج های سوپت مانده است.
- ارباب بریم رستورانت.
- چی اگر بهداشتی نباشه چی کار کنیم؟ اگر هر روز ظرف هاشون رو نشورن چی. اگر ...

گابریل نتوانست حرفش را تمام کند چون این بار نوبت مامان مروپ بود که شروع کند و ایراد بگیرد.
- پسر مامان بره غذایی که دیگران براش درست می کنن رو بخوره؟ یعنی پسر مامان دیگه از دست پختمن خوشش نمیاد؟ یعنی مامان بره خونه ی سالمندان؟

تام بود دیگر همیشه با نظر هایش یک دردسر باید درست می کرد.


ویرایش شده توسط مگان راوستوک در تاریخ ۱۳۹۹/۸/۴ ۰:۲۸:۵۱
ویرایش شده توسط مگان راوستوک در تاریخ ۱۳۹۹/۸/۴ ۰:۳۱:۵۶

Im not just a witch that was put in slytherin. They were always jelous to me but the know im better that them. Im the future of slytherin

تصویر کوچک شده


پاسخ به: آموزشگاه مرگخواری
پیام زده شده در: ۲۱:۵۴ شنبه ۳ آبان ۱۳۹۹

اسلیترین، مرگخواران

پلاکس بلک


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۴:۰۸ شنبه ۲۵ مرداد ۱۳۹۹
آخرین ورود:
دیروز ۱۲:۵۷:۴۰
از ما هم شنیدن!
گروه:
کاربران عضو
اسلیترین
ایفای نقش
مرگخوار
پیام: 173
آفلاین
درِ بیست و پنجمین خانه هم به رویشان بسته شد. مردم دهکده چندان علاقه ای به طلا و همینطور غریبه ها نداشتند.
مرگخوارانی دست از پا دراز تر کنار جوی آبی نشستند و زانوان غم به بغل گرفتند.
دلهایشان برای خانه تنگ و شکم هایشان در حال پاره شدن بود.

_ خودمان میدانیم... میدانیم... اه برو آنطرف خودمان بلدیم!

صدای زمزمه وار مرد غریبه بلند تر شد:
_ اهم... اهم... ما طلاهایتان را میگیریم و برایمان غذا درست کنید... چیز... نه برایمان... برایتان... همان که میخواهید!

_ یعنی شما برای ما غذا درست میکنید؟ شما از ما نمیترسید؟
_ ما از هیچ چیز نمیترسیم بی مغ... یعنی... پسر جان ما ترسو نیستیم!


فلش بک_ چند ساعت قبل_ خانه ریدل

_ تو مطمعنی؟ صد البته که ما توانایی تغییر را داریم ولی یارانی داریم بسی باهوش!
_ فیسسسس... فیس... فیسسسسسسس!
_ آری آری راست میگویی! بلاخره باید بفهمیم چقدر وفادار هستند.

پایان فلش بک


مرد قد بلند بدون دماغ، با موهای دم اسبی و ردای نارنجی بلندش، در حالی که شال گردنی به شکل مار پیچیده بود مرگخواران را به داخل خانه اش برد. سپس به آشپزخانه رفت تا غذا درست کند.

_ آخه پرنسس بابا! ردای نارنجی به این مضحکی تنمان کردی، کلاه گیس دم اسبی هم به کنار؛ ما غذا چطور درست کنیم؟

پرنسس بابا کمی پیچید و روی زمین نشست:
_ فیس فیسس فیسسسس!
_ بد هم نمیگویی، بگذار امتحان کنیم.

نجینی از بابا بالا رفت و دور گردنش جا گرفت.

_ یک مشکلی هست!

مرگخواران که واقعا تحمل مشکل دیگری را نداشتند با چنین حالتی( ) به مرد بی دماغ خیره شدند.

_ نگران نشوید! گرسنه نمی مانید. تنها مشکل این است که باید خودتان غذا بپزید، ما خوراکی میدهیم بهتان!

مرگخواران که خیلی هم شجاع و همه فن حریف بودند، آستین هایشان را بالا زدند و به سمت آشپزخانه، رفتند.



ویرایش شده توسط پلاکس بلک در تاریخ ۱۳۹۹/۸/۳ ۲۲:۱۰:۱۰
ویرایش شده توسط پلاکس بلک در تاریخ ۱۳۹۹/۸/۳ ۲۲:۱۵:۱۴

«عزیز دل ارباب با مخالفت گب »


پاسخ به: آموزشگاه مرگخواری
پیام زده شده در: ۱۳:۵۳ شنبه ۳ آبان ۱۳۹۹

ریونکلاو، مرگخواران

لینی وارنر


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۲:۵۳ شنبه ۳۰ خرداد ۱۳۸۸
آخرین ورود:
امروز ۱۲:۱۷:۴۷
از رو شونه‌های ارباب!
گروه:
مرگخوار
ناظر انجمن
گردانندگان سایت
ریونکلاو
ایفای نقش
کاربران عضو
پیام: 5086
آفلاین
مرگخوارا با بیشترین سرعتی که در توان داشتن در حرکت بودن و برای تامی که تازه سر هم شده بود، رسیدن به اونا ساده نبود. برای همین تام هر از گاهی به روش پرتاب رو می‌آورد و اعضای بدنش رو به جلو پرتاب می‌کرد، بعدم خودشو، تا این که مسافت طولانی‌تری رو در زمان کم‌تری طی کنه.

نویسنده با دیدن چشم‌غره‌های خواننده متوجه می‌شه ملت اونقد علاقه‌ای ندارن تا بدونن تام چطور و در چه بازه زمانی قصد رسوندن خودش به سایرین رو داره، پس بیخیال تام می‌شه و دوربین به سمت مرگخوارا برمی‌گرده که حالا دیگه به شهر رسیده بودن.

شاید فکر کنین در این لحظه مرگخوارا باید خیلی شاداب می‌بودن، چون بزودی به غذا می‌رسیدن. اما اشتباه کردین! تو چهره‌ی مرگخوارا هرچیزی دیده می‌شد به جز خوش‌حالی.

- چرا همه جا تاریکه پس؟
- مگه مشنگا مرغن که همه این ساعت بستن رفتن خونه‌شون؟
- پس تکلیف شکم گرسنه‌ی ما چی می‌شه؟
- خونه!

دیالوگ آخر به نظر هماهنگ با سایر دیالوگا به نظر نمی‌رسید. پس مرگخوارا با قیافه‌هایی طلبکار به سمت مخاطب برمی‌گردن.

لینی که تو هوا مشغول بال‌بال‌زدن بود با دیدن نگاه سنگین مرگخوارا انگشتشو به سمت تنها روشنایی‌های موجود تو اون خیابون می‌چرخونه.
- خونه! در یه خونه‌ای رو می‌زنیم و ازشون می‌خوایم در ازای دریافت طلا برامون غذا بپزن. حتما یکی هست برامون این کارو بکنه.




پاسخ به: آموزشگاه مرگخواری
پیام زده شده در: ۱:۴۶ شنبه ۱۲ مهر ۱۳۹۹

هافلپاف، محفل ققنوس

رز زلر


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۲:۳۹ پنجشنبه ۱۵ خرداد ۱۳۹۳
آخرین ورود:
۳:۲۲:۵۰ یکشنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۰
از رنجی خسته ام که از آن من نیست!
گروه:
محفل ققنوس
ایفای نقش
هافلپاف
کاربران عضو
ناظر انجمن
مترجم
گردانندگان سایت
پیام: 1114
آفلاین
تام واقعا دوست داشت که آب شود. در واقع، فعلا تنها آرزوش همین آب شدن بود. ولی خب، آب شدن اگه بستنی نباشین چندان کار راحتی هم نیست. برخلاف تصور باقی مرگخواران حتی انجامش دست خود تام هم نبود. از ابتدای طلایی شدنش داشت سعی می‌کرد آب شود و به موفقیتی دست پیدا نکرده بود.

- چرا پس آب نمی‌شی؟ منتظر چی هستی؟
- شاید منتظر دستور اربابه.
- مردم از گشنگی!

مرگخوارها هم کمکی به فرایند آب شدنش نمی‌کردن. حتی با پرت کردن حواسش تاثیر منفی هم روش می‌ذاشتن اما تام نمی‌تونست حرف بزنه و این نکته رو بهشون بفهمونه. پس زیر لایه‌ی طلا پوکر فیس شد.

از طرفی، با ریز شدن طلا در مقیاس نانوی مشنگی و روکش شدنش، نقطه ذوبش هم پایین اومده بود. گرمای تسترال پزون ظهر و چرخش های هکتوفیوژ این گرما رو تامین کردن و طی یه معجزه‌ی حسابی تام شروع کرد به آب شدن.

- عه نگا. خودش آب شد.
- غذا!

مرگخوارها خیلی گرسنه بودن. اما اگه گرسنه نبودن هم فرقی نمی‌کرد. در هر دو حالت طلا های آب شده رو جمع می‌کردن و راهشون رو می‌کشیدن و می‌رفتن. کپه‌ای که تام باشه رو هم همونجور درهم و گره خورده اون وسط ول می‌کردن. بلاخره مرگخوارن دیگه. رحم و شفقت محفلی ندارن.

- یه تشکر می‌کردین خوب بود ها!

اینو کپه‌ای تام گفت. در حالی که دستش زیرپاش له شده و قلبش تو پاچه‌ش بود. به هر حال، همین که دیگه طلایی نبود خوشحالش می‌کرد. دست و پاش رو جمع کرد و دوان دوان به دنبال باقی مرگخوارها به سمت شهر رفت.


ویرایش شده توسط رز زلر در تاریخ ۱۳۹۹/۷/۱۲ ۲:۰۷:۵۶



پاسخ به: آموزشگاه مرگخواری
پیام زده شده در: ۲۳:۴۹ دوشنبه ۷ مهر ۱۳۹۹

اسلیترین، مرگخواران

لرد ولدمورت


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۴:۳۹ سه شنبه ۸ آبان ۱۳۸۶
آخرین ورود:
امروز ۱۶:۲۲:۳۰
از ما گفتن...
گروه:
کاربران عضو
اسلیترین
ناظر انجمن
مرگخوار
ایفای نقش
پیام: 6593
آفلاین
-به یک شرط!
.
.
.
-گفتم به یک شرط!
.
.
.
- مگه نمی شنوین؟ می گم به یک شرط. شما این جا باید بپرسین چه شرطی؟

مرگخواران به همدیگر نگاه کردند.

-ما چرا بپرسیم؟
-اصلا به ما چه مربوطه؟
-دراکو باید بپرسه!
-کجا غیبش زد؟

همگی به جای خالی دراکو خیره شدند. کلمه "old" به جای دراکو در حال درخشیدن بود. مرگخواران دیگر دراکویی نداشتند که زورشان به او برسد و بتوانند از وی برای رسیدن به آمال و اهداف پلیدشان استفاده کنند. برای همین به طرف آقای استکبار زاده برگشتند.

ولی او هم نبود!

دراکو در حین رفتن، او را هم با خود برده بود... و یا شاید برعکس!

به هر حال باید طلا را از تام جدا می کردند. و چه راهی بهتر از صحبت کردن؟!

ظرف حاوی مایع طلایی رنگ تام نما را جلویشان گذاشتند.
-تام... سریع از این طلا جدا شو! اوضاعمون بده. باید بفروشیمش. به پولش احتیاج داریم!




پاسخ به: آموزشگاه مرگخواری
پیام زده شده در: ۱۱:۳۸ شنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۹

دراکو مالفوی old


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۳:۵۹ دوشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۹
آخرین ورود:
۱۴:۲۰ پنجشنبه ۱۰ مهر ۱۳۹۹
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 16
آفلاین
دقایقی بعد آقای استکبار زاده با عینکی شکسته و لباس پاره از سر جایش بلند میشود .

- شما رو از کدوم جهنم دره ای آوردند؟!
- حتی خود مرگ خوار ها هم چیزیبه زبان نمی اوردند ولی این شامل شکمشان نمیشد. پس تصمیم گرفتند از یکی از عجیب ترین سلاح هایشان را در این موقعیت استفاده کنند دراکو مالفوی .

مرگخواران به خوبی می دانستند که در بین مرگخواران تنها کسی میتوانست در این وضعیت به دردشان بخورد مالفوی بود . درمرگخواران می دانستند که دراکو در پاچه خواری رقیب ندارد و میتواند به دردشان بخورد ‌. پس با یک همچین حرکتی ( ) مرگخوارن دراکو را به پیش اقای استکبار زاده فرستادند .

- سلام اقای استکبار زاده !
- چه چیزی از جون من بدبخت میخوای مگه ؟!

- خواست بگم چقدر شما لاکچری هستین از کجا لباس هاتون رو میخرید ؟
- اره همه همیشه اینو بهم میگن !
میگم شما که اینقدر لاکچری هستین میتوانید بزارید راحت ما این آب طلا تام رو بگیریم ؟

آقای استکبار زاده کمی با خودش فکر کرد و پس گفت

- به یک شرط


ویرایش شده توسط دراکو مالفوی در تاریخ ۱۳۹۹/۶/۲۹ ۱۱:۴۹:۲۴


...You must believe me to exist
...wait
God is busy
?Can i help you
***
آری، آن روز چو می رفت کسی
داشتم آمدنش را باور
من نمی دانستم
معنیِ «هرگز» را
تو چرا بازنگشتی دیگر؟


پاسخ به: آموزشگاه مرگخواری
پیام زده شده در: ۸:۲۹ شنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۹

گریفیندور، مرگخواران

ملانی استانفورد


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۹:۱۸ چهارشنبه ۲۱ شهریور ۱۳۹۷
آخرین ورود:
امروز ۵:۴۵:۱۰
از اینور
گروه:
مرگخوار
کاربران عضو
ایفای نقش
گریفیندور
ناظر انجمن
گردانندگان سایت
پیام: 325
آفلاین
خلاصه:
میزان سیاه بودن مرگخوارها در بازرسی وزارتخونه تایید نشده و لرد سیاه همشونو اخراج کرده. مرگخوارای گرسنه که چیزی برای خوردن پیدا نکردن تصمیم می گیرن سنگ بیابون بخورن.
اونا یه سنگ طلا پیدا می کنن و تو مشت تام که آتیشش زدن میذارن تا آب شه و بفروشنش اما آب‌طلاتام تحویل میگیرن. هکتور با ویبره زدن سانتریفیوژی میخواد طلا رو از تام جدا کنه اما اگه درجه ش از ۲۰ درصد بالاتر باشه آقای آستاکبارزاده طلا رو مصادره میکنه. حالا درجه هکتور داغ کرده و پایین نمیاد.

***

غذا داشتن یا نداشتن مرگخواران، شکست آستاکبار جهانی، تو دهنی زدن به اقای غرب وحشی همه و همه به ضربه بیل دومینیک بستگی داشت.
-بزنم؟
-بزننننن.
-بزنم؟
-بزننننن.
-پس بریم یههههه برنامه ببینیم.

دومینیک اعتقاد داشت که هیجان برنامه نیاز به بالاتر رفتن دارد!
اما پیشی که مانند همه مرگخواران از گرسنگی روده بزرگه‌ش روده کوچیکه‌ش را میخورد بیل را از دست دومینیک قاپید و رفت تا خودش دست به کار شود.

-بزنه؟
-بزنههههه.

مرگخواران که فکر می کردند این نقشه خود دومینیک است با دست و جیغ و هورا پیشی را تشویق کردند.
پیشی پر از غرور شد.
عرق پیشانی اش را پاک کرد. گچ که نداشت درنتیجه خاک بیابان را به دست هایش مالید. بیل را بالا گرفت و با نشانه گیری دقیق ضربه ای به هکتور زد.
ضربه مناسب بود؟

قبل از فهمیدن این موضوع، مرگخواران فهمیدند که باید سرشان را بدزدند. بیل بر اثر شتاب هکتور کمانه کرده بود و به طرف جمعیت می آمد.
مرگخواران گروه متحدی بودند که سرشان را از خطرها می دزدیدند بنابراین بیل بر تنها سر موجود یعنی سر آقای آستاکبار زاده خورد و دقایقی بعد پرنده های طلایی بالای سر او دور هم می چرخیدند.


اگه نجنگی، هیچوقت پیروز نمیشی.







شما می ‌توانید مطالب را بخوانید
شما نمی توانید عنوان جدید باز کنید
شما نمی توانید به عنوان‌ها پاسخ دهید
شما نمی توانید پیام‌های خودتان را ویرایش کنید
شما نمی توانید پیام‌های خودتان را حذف کنید
شما نمی توانید نظر سنجی اضافه کنید
شما نمی توانید در نظر سنجی ها شرکت کنید
شما نمی توانید فایل‌ها را به پیام خود پیوست کنید
شما نمی توانید پیام بدون نیاز به تایید بزنید
شما نمی توانید از نوع تاپیک استفاده کنید.
شما نمی توانید از HTML در نوشته های خود استفاده کنید
شما نمی توانید امضای خود را فعال/غیر فعال کنید
شما نمی توانید صفحه pdf بسازید.
شما نمی توانید پرینت بگیرید.

[جستجوی پیشرفته]


هرگونه نسخه برداری از محتوای این سایت تنها با ذکر نام «جادوگران» مجاز است. ۱۴۰۰-۱۳۸۲
جادوگران اولین وبسایت فارسی زبان هواداران داستان های شگفت انگیز هری پاتر است. به عنوان نخستین خاستگاه ایرانی ایفای نقش مبتنی بر نمایشنامه نویسی با محوریت یک اثر داستانی در فضای مجازی، پرورش و به ارمغان آوردن آمیزه ای از هنر و ادبیات برجسته ترین دستاورد ما می باشد.