هری پاتر نخستین مرجع فارسی زبان داستان های شگفت انگیز هری پاتر

هری پاتر نسخه موبایل


در حال دیدن این عنوان:   1 کاربر مهمان





Re: و چه خالي ميرفت !
پیام زده شده در: ۲۲:۱۸ جمعه ۱۳ مهر ۱۳۸۶
#54

آلبوس پرسیوال ولفریک  دامبلدور


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۵:۱۵ پنجشنبه ۲۶ بهمن ۱۳۸۵
آخرین ورود:
۱۴:۰۹ جمعه ۱۲ بهمن ۱۳۸۶
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 281
آفلاین
آلبوس در زیر باران به قطار سرخ رنگ نگاه می کرد که این بار بر خلاف جهت دفعات قبل به سمت لندن حرکت می کرد.بغض در گلویش جمع شده بود ، به یاد خنده های ریموس لوپین ، همکار عزیز محفلی اش می افتاد.به یاد رفیق قدیمی اش ، پروفسور اسپراوت افتاد که از خوبی های هافل و بچه های گلش می گفت.او هم باید می آمد ، قرار بود دوتایی با همدیگر برای مدتی طولانی و بازگشت ناپذیر از هاگوارتز بروند.با صدای قدم های سهمگین از پشت سرش متوجه شد اسپی نیز آمده است.به یاد محبت های جغد هری و پدرخوانده وی افتاد.به یاد دستار استاد با سابقه هاگوارتز ، پروفسور کوییرل افتاد و به یاد آفتابه مرلین و کالین که در زمان تنهایی همدمش بود.اسپی درست به محض رسیدن به آلبوس ، بغضش شکست ولی او مجال صحبت به وی نداد و گفت:
-برویم..قطار داره حرکت می کنه.
و با همدیگر به سمت قطار سرخ رنگ حرکت کردند.
----
می دونم این پست من نیز بمانند پست های دیگرم در حد شخصیت آلبوس دامبلدور نبود.از همه معذرت می خوهم که فعالیتم اسفناک بود.قصدمن فقط و فقط کمک به رونق سایت بود که متاسفانه هرگز در آن موفق نبودم.از همه عزیزان معذرت می خواهم و از عزیزان زیر که نامشان را با داغ بر ذهنم حک کرده ام برای همیشه سپاسگزارم که به من عشق ورزیدن به سایت و رول را یاد دادند:

سیریوس بلک(همیشه مدیون کمکهای شما در رول هستم) ، پروفسور کوییرل(زحمات بی شائبه ایشان من را در سایت پرورش داد) ، ریموس لوپین(داداش گلم) ، هوریس اسلاگهورن (هنوزم سبک نیوچرچ رو یاد نگرفتم) ، بلیز زابینی ، ادوارد جک ، لودو بگمن ، ماندانگاس فلچر ، پروفسور بینز ، اسکاور ، کریچر ، مرلین کبیر ، دنیس ، اما دابز ، ویولت بودلر ، ادوارد بونز ، آبرفورث دامبلدور ، لارتن ، لیلی اوانز ، سینیسترا ، ایگور کارکاروف ، اریکا زادینگ و همه عزیزان هافلی ، گریفی ، محفلی و تمامی کوییدیچ بازان گرامی.

برای همیشه در قلب من جا دارید.موفق باشید.با احترام.
نازنین


ویرایش شده توسط آلبوس دامبلدور در تاریخ ۱۳۸۶/۷/۱۳ ۲۲:۲۰:۰۸
ویرایش شده توسط آلبوس دامبلدور در تاریخ ۱۳۸۶/۷/۱۳ ۲۲:۲۱:۳۳
ویرایش شده توسط آلبوس دامبلدور در تاریخ ۱۳۸۶/۷/۱۳ ۲۲:۲۳:۵۵



Re: و چه خالي ميرفت !
پیام زده شده در: ۱۷:۰۰ شنبه ۷ مهر ۱۳۸۶
#53

ایگور کارکاروفold


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۲:۲۳ شنبه ۱ بهمن ۱۳۸۴
آخرین ورود:
۱۸:۰۶ دوشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۲
از اتاق خون محفل
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 3124
آفلاین
سكوت آنجا را فرا گرفته بود..غم از دست دادن هوريس و ماندانگاس و گراپ در دلش مانده بود.تنها در اتاقي 4 نفره نشسته بود و به فكر فرو رفت.صداي ملايم باد از تنها رخنه كوچك اتاقك به درون ميامد و صداي حركت قطار رو به ملودي زيبايي شبيه كرده بود.

ياد زمان هاي قديم سايت افتاد.زماني كه دوستي ارزش خاصي در جادوگران داشت.با دست اشك جمع شده در چشمانش رو پاك كرد.او هم مي بايست برود.ديگر چيزي يا كسي نيست كه به خاطرش بماند.ديگر تفريحي نيست و همش عصبانيت در جمع آنها باقي مانده است.جادوگران به طور كلي تغيير كرده بود.

چمدانش را بست.لباسش را كه حالا تنگ هم شده بود پوشيد.انگار آن لباس هم ميخواست او را نگه دارد.بيش از اندازه سنگين شده بود و مانع حركتش ميشد.در رو باز كرد و به بيرون رفت.صداي شادي و سرور آنجا به گوش ميرسيد.ماندي و هوريس و گراپ سوار قطار شده بودن و در حال ترك آنجا بودن..ترك به جايي نا معلوم!ايگور كشان كشان خود را به قطار رساند.دست هوريس رو گرفت و سوار بر قطار شد.حالا آنها تكميل شده بودن.فقط سالازار مانده بود.او هم با آنها مي آمد.پس جاي خالي او را نگاه داشتن و به افق دور دست سرزمين خيره شدن.آنجا مقصد نهايي آنها بود.اي كاش ميتوانستن روزي برگردند!


بعضی اوقات نیاز به تغییر هست . برای همین شناسه بعدی منتقل شدم !

شناسه هایی که باهاشون در جادوگران فعالیت داشتم :

1-آلبوس دامبلدور
2-مرلین



Re: و چه خالي ميرفت !
پیام زده شده در: ۱۶:۳۹ شنبه ۷ مهر ۱۳۸۶
#52

ماندانگاس فلچرold


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۰:۰۸ یکشنبه ۲۲ بهمن ۱۳۸۵
آخرین ورود:
۲۰:۳۵ شنبه ۱۵ مهر ۱۳۹۱
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 444
آفلاین
مه عجیبی تمام مسیر طولانی جنگل را پر کرده است ، درختان سر به فلک کشیده آسمان را خراشیده اند و جانوران شب که در میان آنها به شب زنده داری مشقولند ، موسیقی هولناک طبیعت را اجرا می کنند . درشکه کوچک و اربابی در مسیر حرکت میکند و صدای بدنه کالاسکه به همراه ثم های اسب نزدیک ترین صدایی است که در بین صدای جانوران قابل تشخیص است .

همینطور در مسیر حرکت میکند و نمیداند پایان راه کجاست ، فقط هر چه جلو تر میرود ، مسیر به نظر بهتر میشود و کم کم جنگل تاریک و مه گرفته به دنیای زیبایی تبدیل میشود ، دنیایی خالی از زشتی ها ، ناگهان درشکه در چاله میرود و تکانی شدید میخورد ، طبیعت وحشی دوباره باز میگردد ، پسرک نگاهی به اطراف میکند ، ظاهر دنیای زیبا بر چهره پلید سکونت گاهش آشکار میشود .

پس تصمیم گرفت برگردد ، اینجا جای ماندن نبود ...
.....



جونم فدای عشقم ، نفسم فدای رفقا ، شناسه ام هم فدای سر آرشام

[color=99


Re: و چه خالي ميرفت !
پیام زده شده در: ۲۳:۰۱ جمعه ۶ مهر ۱۳۸۶
#51

هوریس اسلاگهورنold


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۳:۰۲ سه شنبه ۱۵ خرداد ۱۳۸۶
آخرین ورود:
۱۸:۴۴ شنبه ۷ مهر ۱۳۸۶
از گاراژ اجاس
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 137
آفلاین
بر خلاف همیشه،در مغزش فکر بزم پس از رزم را سرکوب میکرد.جنگی در کار نبود.همه ی سرباز ها،زمانی سلاحشان را بر زمین میگذارند.او همینک تصمیم گرفته بود که سلاح را به خاطره ها بسپارد.

هورریس اسلاگهورن تمام وسایلش را جمع کرده بود:قدح اندیشه و یک کاغذ سفید.

ناراحت بود،اما نه آنقدر که از زندگی نا امید باشد.سعی میکرد ذهنش را از هرگونه اندیشه ای خالی کند.دوست نداشت به آینده اش بیاندیشد.

تنها این شعر، اجازه ی تردد در کوچه های پرپیچ و خم مغزش را داشت:
من اینجا بس دلم تنگ است
و هر سازی که میبینم بد آهنگ است
بیا ره توشه برداریم،
قدم در راه بی برگشت بگذاریم.
ببینم آسمان هرکجا آیا همین رنگ است؟



ایستگاه قطار خالی بود.چند تکه ابر نازک،گونه ی آسمان آبی را مورد نوازش قرار میداد و بلبل های لانه کرده در شکاف میان اجر های ایستگاه،آواز خود را به همه ی ذرات محیط تقدیم میکردند.
مرد میانسالی با سری طاس و سبیل های بلند ،به سمت پله های قطار حرکت میکرد.هیچ فردی برای خداحافظی با او نیامده بود.


سر را در میان دو دستش مخفی کرد.دوست نداشت از پنجره قطار،بیرون را نگاه کند.دوست نداشت به ایستگاه بدون جنب و جوش بنگرد.دوستانش دیگر نمی آمدند.
صدای سوت قطار،سراسر ایستگاه را زیر قدم های خود نهاد.

تق....تق.....تق
هورریس سرش را بالا آورد.جمعیت زیادی در کنار قطار ایستاده بودند.برای چند ثانیه با حیرت و بهت،به بیرون از قطار خیره شد.
سیریوس بلک،ادوارد جک،سالازاراسلیترین،پرسی ویزلی،ماندانگاس فلچر،ایگور کارکاروف،کالین کریوی،فنریر گری بک،لی جردن،سینیسترا،لیلی اوانز،جولیا تراورز،دراکو مالفوی،آناکین مونتاگ،رودولف لسترنج،بلیز زابینی،بلاتریکس لسترنج،لوییس لاوگود،استرجس پادمور،مرلین کبیر،گراپ،بارتی کرواچ،لودو بگمن،پرفسور اسپراوت،لارتن کرپسلی،جرج ویزلی،اسکاور،ویولت،ادوارد بونز،خون آشام،درک،نیکلاس استنبرگ،بادراد ریشو،بلرویچ

همه آمده بودند.و چهره ی هر یک از ایشان،قسمتی از قدح اندیشه اش را به خود اختصاص میداد.تنها دارایی اش، آن ها بودند.صد ها ارسالش،صدها شناسه اش،فدای تار موی هر یک از ایشان.


سیریوس با سنگی به شیشه میزد.
تق...تق....تق
سیریوس:کجا میری داوشم؟

هورریس:هرجا که اینجا نیست
من اینجا از نوازش نیز،چون آزار ترسانم.
ز سیلی زن.ز سیلی خور،
وزین تصویر بر دیوار ترسانم.

بیا ای خسته خاطر دوست.ای مانند من دلکنده و غمگین
من اینجا بس دلم تنگ است
بیا ره توش برداریم
قدم در راه بی برگشت بگذاریم....


[url=http://www.jadoogaran.org/modules/article/view.article.php/2115/c29]هری پاتر و شاهنامه(به دست آمده ا�


Re: و چه خالي ميرفت !
پیام زده شده در: ۰:۴۳ چهارشنبه ۱۳ تیر ۱۳۸۶
#50

ایگور کارکاروفold


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۲:۲۳ شنبه ۱ بهمن ۱۳۸۴
آخرین ورود:
۱۸:۰۶ دوشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۲
از اتاق خون محفل
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 3124
آفلاین
قطاری رد میشد..پر بود ولی چه خالی از مقداری دوستی و معرفت!چه پر ولی خالی میرفت از 2 سال پیش!

چه خالی میرفت و به فکر سالهای پیش سایت بود..چقدر خوب بود!دعوا و جشن ها و پست ها همه چی بهتر از الان بود!و چه پر میرفت از آه و ناله دوستان و کسانی که هنوز هستند و اون موقع رو هم دیده اند!

هر سال ضعیفتر شد!هر سال با بار کمتری رفت و هم اکنون چه خالی میرود!خیلی خالی!انتخاباتی بود!دعوایی بود ولی در مسنجر،دوستانی خوب!دشمنان خونی سایت با هم دوستانی صمیمی بودند!رولهایی زیبا که اگر هم سطحش از الان پایین باشه ولی خیلی بیشتر کیف میداد!

چه سوژه ها آمدند و رفتند ولی واگن آنها خالی میرود!حیف که جبران اینها سخت است!حیف و حیف و حیف!

و در آخر این جمله در قطار پر بود:

"چه دوستانی بوده اند که با یک مورد کوچولو در سایت با آنها قهر کرده اند!چه دوستانی بوده اند که ابتدا قربون صدقه هم میرفتند و حالا سایه هم را میزنند"

شاید باید این جمله را بهتر و کوتاه تر بگم:
"قدرت چیکار میکند!"


بعضی اوقات نیاز به تغییر هست . برای همین شناسه بعدی منتقل شدم !

شناسه هایی که باهاشون در جادوگران فعالیت داشتم :

1-آلبوس دامبلدور
2-مرلین



Re: و چه خالي ميرفت !
پیام زده شده در: ۱۳:۳۹ یکشنبه ۳ تیر ۱۳۸۶
#49

سالازار اسلیترینold


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۷:۰۷ پنجشنبه ۱۴ دی ۱۳۸۵
آخرین ورود:
۲۱:۳۰ شنبه ۱۳ مهر ۱۳۸۷
از پایان...
گروه:
کاربران عضو
پیام: 122
آفلاین
می آیند و می روند، اما نه همه مانند هم...

عده ای در این قطار مصیبت زده و غم بار با توشه ای اندک اما تجربه ای گران سفر می کنند و اینان همان خانه به دوشانی هستند که گاه گدار سوار بر این قطارند و گاه پا در مرز هایی دگر می گذارند.
و عده ای با توشه ای عظیم اما تجاربی اندک سفر میکنند اما به هنگام پیاده شدن از این مرکب آهنین همگان با چشمانی اشک آلود و دلهایی فشرده بدرقه شان می کنند و یاد اینان مدت ها باقیست...

عده ای دیگر به هنگام حرکت قطار ترمز اضطراری را می کشند تا خودی نمایان کنند و اینان نیز به نحوی دیگر در یاد مسافران می مانند ولی عده ای سعی در برقراری نظم دارند و همواره در حال آرام کردن مسافرینند تا در قطار مشکلی ایجاد نشود...لیکن همگان این افراد را ریشخند خود کرده و ناسزا ها نثارشان میکنند.

در این قطار عده ای کودک سرخوش وجود دارند که دائم در حال درگیری با یکدیگرند و غذاخوری قطار را بر سر گذاشته و مخل آسایش مسافران می شوند.هدایتگران قطار این کودکان را هر روز از قطار بیرون کرده و یا به داخل دستشویی می اندازند، اما این کودکان والدینی مرفه و قدرتمند دارند که در هر حال آماده تامین رفاه کودکان خود هستند.

اما هدایتگران قطار و مسئولین کنترل بلیت تنها حکم افرادی دارند که به چهرهء بیرونی قطار رسیدگی کرده و بزکش میکنند تا از آن عروسکی دلبر و افعی ای خوش خط و خال بسازند.اینان حکم عروسک هایی خیمه شب بازی دارند که به صورتشان ماسک موجودات هراس آور زده اند...

و چه بدبختند مسافرانی که میخواهند آسوده به مقصد برسند!


[b]The sun enter


Re: و چه خالي ميرفت !
پیام زده شده در: ۱۳:۰۸ یکشنبه ۳ تیر ۱۳۸۶
#48

ایگور کارکاروفold


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۲:۲۳ شنبه ۱ بهمن ۱۳۸۴
آخرین ورود:
۱۸:۰۶ دوشنبه ۲۵ آذر ۱۳۹۲
از اتاق خون محفل
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 3124
آفلاین
هییییی...!

ساعت ها،دقایق و ثانیه های زیادی در این سایت بودیم..خوش بودیم و میخندیدیم..دراکوئی بود،گیلیدی بود،اون سیاه اسموت بود!بلا بود!حاجی و مک گوناگل! و حمید و اینا!چقدر زود گذشت!

اون موقع قدر ندونستیم و همش دعوا ودرگیری داشتیم..وزارت گیلیدی عوض شد چو آمد!او هم رفت..دراکو آمد او هم رفت..ققنوس آمد او هم رفت!

مرلین اومد لرد شد دوران خوبی داشتیم..اقتدار مرگخواران بود و بس...سرژ اومد و داستان های جالب موقع خودش!...بووبو امد که البته من آن زمان رستگار شده بودم و ای کاش دیگر بر نمیگشتم و به رستگاری ادامه میدادم!پویان آمد و قدرت لردیت دوباره..اقتدار و جذبه و در عین حال مهربان!حسینی آمد بعد او..او هم اینقدر خوب بود که زمانی که رفت باورمان نمیشد..با ان معاونان خوبش!لوسیوس آمد لرد شد..بالاخره برای اولین بار شدیم مشاور و صدر کارهای سیاهان!اگر چه این آرزو بود در دل ما از زمان مرلین!

ولی چه دیر رسیدیم به آرزوهایمان!زمانی که دیگر کسی نبود که بین ها آنها افتخار باشد کار ما!

نظارت رو گرفتیم..!از خوشحالی بال در آوردیم و کلی خوشحالی اینا!ولی 8 ماه بعدش متوجه شدیم که دیگر نظارت هم ابهت قبلی را ندارد!ای کاش راهی بود که میتوانستیم برگردانیم و خوب کنیم و بهبود ببخشیم!حیف ...!

امروز دیگر حرفی برای گفتن نداریم..اینقدر نا امید هستیم که نمی توانیم حرف بزنیم...!!

در آخر فقط یک کلمه میگم:

خدا یا!کمک کن همراه سایت روزهای خوبی در تابستان امسال داشته باشیم!

اگر چه میدانیم برآورده شدن این دعا بسیار سخت است ولی ما تلاشمان را میکنیم!


بعضی اوقات نیاز به تغییر هست . برای همین شناسه بعدی منتقل شدم !

شناسه هایی که باهاشون در جادوگران فعالیت داشتم :

1-آلبوس دامبلدور
2-مرلین



Re: و چه خالي ميرفت !
پیام زده شده در: ۲۱:۳۹ چهارشنبه ۳۰ خرداد ۱۳۸۶
#47

بارتیموس کراوچ old


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۷:۳۳ جمعه ۹ دی ۱۳۸۴
آخرین ورود:
۱۴:۱۷ دوشنبه ۱۹ آذر ۱۳۸۶
از تالار اسلیترین
گروه:
کاربران عضو
پیام: 166
آفلاین
و چه خالي ميرفت كوله بار عشقه من به دوردست ها .
و چه پر بود دل من از عشق هاي تو خالي و خالي بود!!!
و چه شب ها كنارش بودم و روز ها به فكرش.
و چه حسي دارم؟
و چه مي انديشم؟
و خالي چه خواهم كرد؟


[مواظب افکارت باش که تبدیل به گفتار می شود.
مواظب گفتارت باش که تبدیل به رفتارت می شود.
مواظب رفتارت


Re: و چه خالي ميرفت !
پیام زده شده در: ۱۷:۲۶ چهارشنبه ۳۰ خرداد ۱۳۸۶
#46

هوریس اسلاگهورنold


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۳:۰۲ سه شنبه ۱۵ خرداد ۱۳۸۶
آخرین ورود:
۱۸:۴۴ شنبه ۷ مهر ۱۳۸۶
از گاراژ اجاس
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 137
آفلاین
در آنجا که بذر گیاهی سبز از روی ترس ،ره به زیر سایه های سنگی سیه برده و تا ابد جرات روییدن را پیدا نمیکند؛کاخیست که وصفش اعماق ذهن سفیدان را به بازی گرفته و هرآنکس که سعی بر درک عظمتش نماید را جنون میبخشد....
و بسیار صدای قهقه ی مستانه سیاهان را موجب گشته هنگامیکه نوای ضجه ی محفلیان از لابلای بوته های خارش عبور میکنند.

آنجا سرای آنست که سایه ها آماده برای اجرای فرمانش هستند و خورشید به دستورش تبعید شده و جای خود را به سیاهچاله ای داده است.
و من بار ها صدای گام های خودم را بر زمینش که بر تک تک ذراتش قطرات خونی لغزیده؛ شنیده ام اما همواره مو بر تنم سیخ میشود هنگامیکه که مجددا میشنوم.

آنجا یادگار لردهاییست که در دوران خود،سیاهی را آموزش داده اند.پادشاهانی که اگر چه رفته اند اما یادشان هست و خواهد بود.و شاهدیم که لردی دیگر خادمان را وداع میگوید اما این گذر دائمی نیست و آنگاه که جاذبه ی سیاهچاله ای ،خورشید را به سوی خود کشد و آن را ببلعد و تاریکی مطلق بر جهان حاکم شود،بر خواهند خواست و دیگر امیدی به کوچکترین روزنه ی نور نخواهد بود..بادا باد...

و آنجا خانه ی ریدل است......بیایید که شمع، دقایق اندکی را میتواند در برابر تاریکی سرکشی کند.


[url=http://www.jadoogaran.org/modules/article/view.article.php/2115/c29]هری پاتر و شاهنامه(به دست آمده ا�


Re: و چه خالي ميرفت !
پیام زده شده در: ۱۳:۴۰ یکشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۸۵
#45

پروفسور پي ير برنا كورد


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۶:۵۱ سه شنبه ۱۲ دی ۱۳۸۵
آخرین ورود:
۹:۴۶ شنبه ۲۱ دی ۱۳۹۲
گروه:
کاربران عضو
پیام: 141
آفلاین
به هر سوی که بنگری، از پس هر چینه، از پس هر سایه، و در ورای هر تفکر و تخیل، غباری به غلظت روزگار و به ضخامت چین‌های نشسته بر پیشانی پیرمردان و پیرزنان، نگاه هر حقیقت بین حقیقت جوی را می‌شکند و در خود غرق می‌کند.

امیدها انگار سال‌هاست که مرده‌اند و شادی‌ها قرن‌هاست که پلاسیده‌اند.

کوی و برزن پر رونق روزگار خوشی، قبرستان طاعون دیده امروز است.

پس روشنایی را چه شده؟!!!

آیا خورشید یارای چشمک زدن را هم ندارد؟!!!


به پا خیزید ای نیک سرشتان نیک پرورده، که خورشید در پس چهره‌های شماست و روشنایی، دست بیرون آمده از گریبانتان.

---------------------------------------------------------------------------
چه حماسی!!!
همینطوری

ارادتمند
پی‌یر


ویرایش شده توسط پروفسور پي ير برنا كورد در تاریخ ۱۳۸۵/۱۲/۱۳ ۱۳:۴۲:۵۸







شما می ‌توانید مطالب را بخوانید
شما نمی توانید عنوان جدید باز کنید
شما نمی توانید به عنوان‌ها پاسخ دهید
شما نمی توانید پیام‌های خودتان را ویرایش کنید
شما نمی توانید پیام‌های خودتان را حذف کنید
شما نمی توانید نظر سنجی اضافه کنید
شما نمی توانید در نظر سنجی ها شرکت کنید
شما نمی توانید فایل‌ها را به پیام خود پیوست کنید
شما نمی توانید پیام بدون نیاز به تایید بزنید
شما نمی توانید از نوع تاپیک استفاده کنید.
شما نمی توانید از HTML در نوشته های خود استفاده کنید
شما نمی توانید امضای خود را فعال/غیر فعال کنید
شما نمی توانید صفحه pdf بسازید.
شما نمی توانید پرینت بگیرید.

[جستجوی پیشرفته]


هرگونه نسخه برداری از محتوای این سایت تنها با ذکر نام «جادوگران» مجاز است. ۱۳۹۹-۱۳۸۲
جادوگران اولین وبسایت فارسی زبان هواداران داستان های شگفت انگیز هری پاتر است. به عنوان نخستین خاستگاه ایرانی ایفای نقش مبتنی بر نمایشنامه نویسی با محوریت یک اثر داستانی در فضای مجازی، پرورش و به ارمغان آوردن آمیزه ای از هنر و ادبیات برجسته ترین دستاورد ما می باشد.