هری پاتر نخستین مرجع فارسی زبان داستان های شگفت انگیز هری پاتر

هری پاتر نسخه موبایل


در حال دیدن این عنوان:   1 کاربر مهمان





پاسخ به: تالار جشن ها (بالماسکه ی سابق)
پیام زده شده در: ۱۳:۲۹ شنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۵

ریونکلاو، مرگخواران

لیسا تورپین


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۶:۱۶ چهارشنبه ۱ دی ۱۳۹۵
آخرین ورود:
امروز ۳:۲۸:۲۸
از جایی که مردمانش همیشه قهرند!
گروه:
کاربران عضو
ایفای نقش
ریونکلاو
مرگخوار
ناظر انجمن
پیام: 419
آفلاین
به این ترتیب هر دو گروه رفتند به دنبال مواد اولیه معجون!

روز ارائه ی معجون ها

-حالا وقت داوری بین دو معجون هست. گروه اول،گروه البوس دامبلدور اسم معجونشون رو بگن!
-کروشیو
-تام!
-ناخود آگاه بود!
-اخ ...گروه اول،گروه لرد ولدمورت اسم معجونتون رو بگید!
-معجون زندگی
-تام!
- چیه پشمک؟

داوران اجازه ی پاسخ دامبلدور به ولدمورت را ندادند.

-گروه دوم،گروه آلبوس دامبلدور اسم معجونتون رو بگید!
-معجون زندگی!
-پشمک چرا عین ما درست کردی؟من میدانستم تو سوروس را تغییر شکل دادی تا جاسوسی ما را بکند!
- من سوروس رو تغییر شکل ندارم.
-دادی!

ناگهان دو داور وارد شدند تا نتایج را اعلام کنند.
-خب لطفا دعوا نکنید ما تصمیم گرفتیم دوباره شما رو مساوی اعلام کنیم اما یک مرحله سوم هم طراحی کردیم. شما باید سانتور بگیرید و با خودتون بیارید. هر کس بیشتر بود امتیاز بیشتری میگیره!


ویرایش شده توسط لیسا تورپین در تاریخ ۱۳۹۵/۱۱/۲۳ ۱۳:۳۸:۰۱

تصویر کوچک شده


پاسخ به: تالار جشن ها (بالماسکه ی سابق)
پیام زده شده در: ۱۹:۰۳ جمعه ۲۲ بهمن ۱۳۹۵

آماندا


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۹:۰۰ یکشنبه ۵ دی ۱۳۹۵
آخرین ورود:
۱۹:۲۹ چهارشنبه ۶ تیر ۱۳۹۷
از همه جا
گروه:
کاربران عضو
پیام: 226
آفلاین
- ببخشید پرفسور با من بودید؟

- بله سوروس

دامبلدور و اسنیپ به طرف دفتر اسنیپ در هاگوارتز رفتند و ولدمورت و هکتور هم به سمت یک جنگل ناشناخته رفتند.

در دفتر اسنیپ...

- پرفسور من پیشنهاد میکنم معجون زندگی درست کنیم، لرد سیاه و هکتور عمرا همچین چیزی به ذهنشون نمیرسه

- آفرین سوروس، نمیدونم چیو میگی ولی من بهت اطمینان کامل دارم

در جنگل ناشناخته...

- هکتور، جا بهتر از این نبود؟ پشه های اینجا دارند مزاحممان میشوند...شاید سوروس باشد که دامبلدور به شکل پشه درش اورده تا جاسوسی مارا بکند!

- نه ارباب، من مطمئم...

- آواداکداورا...بفرما هکتور حالا از دست سوروس خلاص شدیم!

-

- خب داشتی چی میگفتی؟

- چیزه داشتم میگفتم چطوره معجون زندگی درست کنیم؟ دامبلدور اصلا فکر معجون زندگی روهم نمیکنه

- فکر خوبیست هکتور بنازم به هوشت


ویرایش شده توسط آماندا در تاریخ ۱۳۹۵/۱۱/۲۲ ۱۹:۴۹:۳۹


پاسخ به: تالار جشن ها (بالماسکه ی سابق)
پیام زده شده در: ۲۱:۵۳ دوشنبه ۱۸ بهمن ۱۳۹۵

دای لوولین


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۳:۴۳ چهارشنبه ۱۳ آبان ۱۳۹۴
آخرین ورود:
۲۰:۲۹:۲۰ جمعه ۳۱ خرداد ۱۳۹۸
گروه:
ایفای نقش
کاربران عضو
پیام: 292
آفلاین
خلاصه:

مسابقه آشپزی بزرگی بین لرد سیاه و دامبلدور برگزار می شه. داورهای مسابقه هاگرید و باروفیو هستن که هیچ کدوم بی طرف محسوب نمی شن.
قراره لرد سیاه خوراکی از یکی از مرگخواراش درست کنه. که رودولف رو برای این کار انتخاب می کنه. و دامبلدور ققنوس محبوبش رو کباب می کنه.

داورها رودولف و ققنوس رو(که هنوز زنده هستن) می چشن و برای اعلام رای وارد شور می شن.
................

- شور تمام هسته!
- بعله... برنده پروفوسور...
- کروشیو!
- تام؟
- ناخودآگاه بود.
- چون هاگرید در حال کتلت شدن هسته، روستایی نتایجه ره اعلام می کنه. مساوی!
- ما درست شنیدیم؟ ما و دامبلدور مساوی شدیم؟

باروفیو نگاهی به هاگرید روی زمین افتاده شده انداخت و نگاهی به چوبدستی لرد.
- مسابقه دارای دو مرحله هسته! مرحله دوم، معجون سازی!
- کسی گفت معجون؟

هکتور در حالی که ساختمان را به لرزه درمی آورد، از پنجره وارد شد.

- بعله... مجعون. هر چی میخواین درصط کونین. با هرموادی، با هر کاربردی. برین موادو عَ بیرون بیعارین! هر چی معجون عجیب تر و جالب تر، برنده تر!
- ارباب! ارباب! میشه من دستیارتون بشم؟ میشه؟ میشه؟
- بله هکتور. ما چون به شدت در معجون سازی استادیم، اجازه می دیم در کنارمون کارآموزی کنی.
- من هم سوروس رو انتخاب می کنم! من به سوروس اعتماد کامل دارم.


این بدترین شکنجه دنیاس، اینکه صبر کنی و بدونی هیچ کاری از دستت ساخته نیست.

the hunger game | 2012 | Gary Ross


تصویر کوچک شده

تصویر کوچک شده


پاسخ به: تالار جشن ها (بالماسکه ی سابق)
پیام زده شده در: ۱۶:۲۳ شنبه ۲۶ تیر ۱۳۹۵

ریتا اسکیترold


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۲:۳۸ جمعه ۴ تیر ۱۳۹۵
آخرین ورود:
۳:۱۹ یکشنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۷
از سوسک سیاه به عنکبوت!
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 190
آفلاین
باروفیو ابتدا قاشق حاوی مایع قرمز را کمی به بینی اش نزدیک کرد و پس از بو کردن آن و اندیشیدن به این که "یعنی ارباب این تو چی چی ره ریخته؟" که بسیار از او بعید بود، قاشق را به دهانش نزدیک کرد و آن را سر کشید.
-بسیار.. خوشـ ـ ـمزه.. هسته.. اربابـ...
و قبل از اینکه بتواند آخرین کلمه ی جمله اش را به خوبی ادا کند، به سمت مرلینگاه شروع به دویدن کرد.
-نیاز به توضیح نیست. خودمون میدونیم که چه آشپز خوبی هستیم.


هاگرید با دیدن قیافه ی باروفیو، که پس از چشیدن مقداری از مایع داخل ظرف لرد در هم شده بود، تصمیم گرفت به ظرف نزدیک شده و آن را بررسی کند. او این کار را آن چنان آهسته و  با احتیاط انجام داد که گویی سال ها بعد به ظرف رسید. با هر قدمی که بر می داشت، یک بار تمام ساختمان می لرزید و صدای به هم خوردن آویزهای لوستر بالای سرشان می آمد.


پس از آن که به ظرف حاوی رودولف رسید، بینی اش را به رودولف نزدیک کرد و بو کشید. خم شدن هاگرید بر روی رودولف باعث برخورد موهای سر و صورتش با بدن نیمه جان رودولف شده بود.
-نکنـ.. جون داداشــ.. قلقلـ ـ ـکم میـ ـ ـگیره..
و لبخند نصفه نیمه ای زد که باعث شد قیافه ای حتی مضحک تر از قبل به خود بگیرد.
-


هاگرید ابتدا دو قدم عقب رفته، سپس با نهایت سرعتی که می توانست به سمت مرلینگاه دوید، خود را از در آن به داخل انداخت و به باروفیو پیوست.
-اینا چرا اینجوری کردن؟! رفتارشون با رودولف پخته ی من که با دستور سری باستانی پخته شده غیرقابل بخششه. بی لیاقتا! کروشیو!
صدای فریاد آن دو از داخل مرلینگاه به گوش لرد رسید و اندکی از خشمش را کم کرد.


دو ساعت بعد:
در مرلینگاه، با صدای گوشخراشی که کم از ناخن کشیدن روی تابلوی گچی نداشت و از روغن کاری نشدن در حکایت می کرد، روی لولا چرخید و باز شد. ابتدا هیکل باروفیو و سپس در پشت سرش، هاگرید نمایان شد که آهسته و سر به زیر به سمت جایگاه داوران در حال حرکت بودند. زمانی که هر دو به جایگاه رسیدند و روی آن نشستند، باروفیو لب به سخن گشود:
-برای اعلام برنده نیاز هسته که هیئت داوران وارد شور بشه.


تصویر کوچک شده


پاسخ به: تالار جشن ها (بالماسکه ی سابق)
پیام زده شده در: ۲۲:۱۱ جمعه ۲۵ تیر ۱۳۹۵

لوئیس ویزلیold


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۷:۳۴ سه شنبه ۱۷ فروردین ۱۳۹۵
آخرین ورود:
۱۳:۰۰ چهارشنبه ۳ شهریور ۱۳۹۵
از سرعت خوشم میاد!
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 244
آفلاین
- چرا اومدم.

باروفیو با پاهای لرزان مقابل دیگ بزرگی که رودولف درون آن قرار گرفته بود و لبخند گنده ای تحویلش میداد ایستاد.صدای خشمگین لرد سیاه شنیده شد:

- بجنب باروفیو! ما تمام روز را وقت نداریم!
- اِ... ارباب؟ من باید از رودولف بچشم؟!
- دقیقاً باروفیو.
- اما چطوری قربان؟ من... رودولف رو... بچشم؟
- دفعه قبل به اندازه کافی واضح نگفتم باروفیو؟! تو میری و یک تکه از گوشت رودولف را میکنی و سپس میخوری! ناسلامتی مرگخوار هستی!
- چشم ارباب.

باروفیو به سمت رودولف رفت. کاردش را برداشت و با سرعت یک کیلومتر در ساعت دستش را به سمت رودولف برد.

- سریعتر باروفیو!

در همین لحظه - میز کناری

در یک متر آن ورتر تازه غذای دامبلدور که ققنوس شکم بر خوابانده شده در آب کدوحلوایی بود جلوی هاگرید گذاشته شد. بعد از چند لحظه دامبلدور هم با دستمالی در دست و درحالی که اشک هایش را پاک میکرد وارد شد.هاگرید پرسید:

- پروفسور چی شده؟ مشکلی هست؟
- من... ققنوسم رو پختم! من ققنوس یکی یدونه و گل پسرم رو پختم!
- نگران نباش پروف. خودم میرم واست یه ققنوس پرورش میدم که دو برابر اون باشه... میگم چه بویی داره این ققنوس ـه!
- آره میدونم... خوابوندمش تو عصاره نمک هیمالیایی تا قشنگ بوش دربیاد.

دامبلدور کنار هاگرید نشست و پس از یک ربع گریه کردن گفت:

- بخور ققنوس رو ببین چطوره فرزندم...ققنوسم کجایی؟ دقیقاً کجایی؟!

به محض اینکه هاگرید کلمه خوش آواز "بخور" را شنید ققنوس را برداشت و در یک حرکت رعد آسا در دهانش چپاند.پس از اینکه انگشت هایش هم لیسید گفت:

- بسیار خوشمزه بود!

البته این حرف تنها رد گم کنی برای تماشاچیان بود زیرا باروفیو و هاگرید قرار بود هردو به لرد سیاه رای بدهند.

- بــاروفــیــو!

صدای فریاد لرد سیاه آنقدر بلند بود که لازم نبود برای شنیدنش به میز کناری مراجعه کنیم! باروفیو دیگر چاره ای نداشت جزء اینکه قسمتی از رودولف را بخورد. اما باروفیو که تاب و توان خوردن کسی مخصوصاً رودولف را نداشت گفت:

- نمیشه از آب یا اون سبزیجاتش بخورم سرورم؟! فکر کنم اونا هم مزه رودولف رو گرفته باشن!
- بخور باروفیو! فقط سریعتر. اگر بخواهیم با تو سر و کله بزنیم باید چندین روزی را همینجا سپری کنیم.
- چشم سرورم!

باروفیو قاشقش که کنارش روی میز بود را برداشت و با معجون قرمز رنگ داخل دیگ که معلوم نبود چه بود پر کرد. سپس صلواتی به خالق گاومیش فرستاد و مایع درون قاشق را سر کشید.


ویرایش شده توسط لوئیس ویزلی در تاریخ ۱۳۹۵/۴/۲۶ ۱۱:۲۰:۵۷
ویرایش شده توسط لوئیس ویزلی در تاریخ ۱۳۹۵/۴/۲۶ ۱۱:۲۴:۵۴



پاسخ به: تالار جشن ها (بالماسکه ی سابق)
پیام زده شده در: ۱۴:۳۹ دوشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۵

نوربرتا old


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۰:۰۳ یکشنبه ۶ تیر ۱۳۹۵
آخرین ورود:
۲۰:۴۳ دوشنبه ۴ مرداد ۱۳۹۵
از فیض آتشین نفسی‌است!
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 31
آفلاین
با شنيدن صداي هاگريد از پشت ميکروفون، پروفسور دامبلدور و ولدمورت شروع کردند به جمع و جور کردن اطرافشان و آماده کردن غذاهايشان براي سرو.

پروفسور دامبلدور با عجله ققنوس کباب را (که معلوم نبود اگر کباب است چرا اصلا انداخته در ديگ و آب‌پزش کرده.) که تا جايي که مي‌توانست به آن آب بسته بود از ديگ بيرون آورد و پس از ظاهر کردن يک ديس چيني، آن را روي دیس گذاشت.

از سوي ديگر، ولدمورت مانده بود که رودولف را چه کند. هرچه باشد رودولف در داخل ديس که جا نمي‌شد!
- پاتيليوس! نه، پاتيل به درد ما نمي‌خوره، مگه معجون ساختيم؟ هوممم، وانيوس!؟

با يک اشاره‌ي چوبدستي ِ لرد، يک وان طلايي در ابعاد رودولف ظاهر شد. این یکی ظاهراً مورد پسند ولدمورت بود.
- بيا بشين اينجا رودولف!

رودولف نصفه جان، لاي يکي از چشم‌هايش را باز کرد و بريده بريده گفت:
- عر.. عر.. عر.. عرباب!() شـ.. شـ.. شما رو به مرلين... جونِ بلند شدن نمونده واسم!:worry:
- گفتم پاشو بيا اينجا تا داورا ازمون بابت تاخير امتياز کم نکردن!

ولدمورت به بدن ربع جان رودولف چشم غره‌اي رفت که البته افاقه نکرد. رودولف دیگر نای حرکت کردن نداشت.

دست آخر ولدموذت وينگارديوم لويوسايي زد و رودولف را از قابلمه‌ي بزرگش به داخل وان طلايي منتقل کرد. سپس گوجه‌هاي حلقه شده را دورش پيچيد و چند برگ جعفري هم در نافش فرو کرد!

اتاق داوران

باروفیو احساس کرد که حالا زمان گول زدن هاگرید فرا رسیده.
- هاگرید؟

هاگرید آخرین تکه‌ی تیتاپش را فرو داد و گفت:
- هان؟
- دقته ره کردی که رفتار اربابمه تازگیا چقدره عوض شده؟

هاگرید دستی به ریشش کشید و گفت:
- نوچ!
- بنده‌ی مرلین دیگه از گذشته‌ش پشیمونه شده. هی میگه ما دامبلدوره ره رفیقیم نه رقیب.
- جدی؟

باروفیو دید که دارد زیاده روی می‌کند.
- یعنی رفیق که نه، هی این تکرار می‌کنه دامبلدوره منه ره رقیب هسته نه دشمن.
- آخی! هی پروفسور می‌گفت من به تام اعتماد دارم، یه روزی به آغوش روشنایی بر می‌گرده ها!

باروفیو تیتاپ بعدی را از دست هاگرید کشید بیرون تا ادامه بدهد:
- البته برگشتنه ره که هنوز کامل برنگشته. نذر کرده اگه این مسابقه هه ره ببره سیاهیه ره ول کنه و سفیده سفید شه.

هاگرید کاملا به حرفهای دامبلدور که سالها از اعتماد به ولدمورت سخن گفته بود، ایمان آورد. اشک چشمانش را پاک کرد و گفت:
- این بهترین فرصت منه که بالاخره یه بار به درد محفل بخورم داداچ! ما باید به لردی رای بدیم داداچ!

باروفیو قیافه‌ی معصومی به خود گرفت و گفت:
- مطمئنی که این کاره تقلب نیسته؟
- نه داداچ! خدابیامرز آقام همیشه سر این جور کارا می‌گفت مصلحتیه!
- باشه، فقط یادت باشه که این نظره ره تو دادیا!

دقایقی بعد

غذاهای هر دو شرکت کننده روی میز داوری قرار گرفته بودند.

صدایی از بلندگو پیچید:
"حالا وقتش رسیده که داورا از هر دو غذا بچشن تا برنده‌ی نهایی مشخص بشه!"

- بریم بچشیم و به اسمشونبر رای بدیم داداچ!

باروفیو اما جلو نیامد. بدنش می‌لرزید. چشمانش گرد شده بود و کاملا خشکش زده بود.
- چی شده بارو؟

باروفیو فکر این جایش را نکرده بود. با چشمان گرد شده‌اش، رودولف را که به زور ولدمورت داشت لبخند می‌زد ورانداز کرد.

او باید از رودولف می‌چشید؟!
این بهتر نبود که برود از ققنوس کباب بریانی که دهانش را آب می‌انداخت بچشد و دامبلدور را برنده اعلام کند؟ آن وقت ولدمورت چه بلایی سرش می‌آورد؟!

و صدای اکبر عبدی در پس زمینه پخش شد:
" دِ آخه اگه جلو برم که صدام دهنمو آسفالت میکنه! عقب هم برم که اونجوری دهنم آسفالته! مگه من جاده خاکیم آخه؟"

- نمیای دادا؟!
تصویر کوچک شده


ویرایش شده توسط نوربرتا در تاریخ ۱۳۹۵/۴/۱۴ ۱۴:۴۳:۱۳
ویرایش شده توسط نوربرتا در تاریخ ۱۳۹۵/۴/۱۴ ۱۴:۴۸:۳۴
ویرایش شده توسط نوربرتا در تاریخ ۱۳۹۵/۴/۱۴ ۱۷:۱۹:۰۴

تصویر کوچک شده
...FOR LOVE! FOR
تصویر کوچک شده

!RYFFINDOR


پاسخ به: تالار جشن ها (بالماسکه ی سابق)
پیام زده شده در: ۱۲:۲۴ دوشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۵

گریفیندور

جینی ویزلی


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۳:۳۰ یکشنبه ۲۵ مرداد ۱۳۹۴
آخرین ورود:
۲۰:۱۳:۱۶ سه شنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۸
از سرزمین تنهایی
گروه:
کاربران عضو
گریفیندور
ایفای نقش
پیام: 319
آفلاین
آشپزخانه لردسياه:

- ارباب، جون من بيا اين روش مضخرف قديمي پدر بزرگتو كنار بذار. يكمم به فكر من باش. هي آب جوش و فلفل ميريزي روم. خلاصم كن راحت شم.

- رودولف، ما يه سوال از تو داريم. آشپز كيه؟

- وا ارباب! اين چه سواليه كه ميپرسين؟ خب كسي كه غذا درست ميكنه، نمك غذا رو اندازه ميكنه، زرچوبه شو به موقع ميريزه...

- نه ابله. منظور ما اين است كه الان آشپز چه كسي ست؟ من يا تو؟

- خب معلومه ديگه. شما ارباب. من بدبخت كه دارم جزغاله ميشم.

- پس دهن مباركتو ببند، وگرنه دستور ميدهيم دهن تو را هم مانند آن بامجان با نخ و سوزن بدوزند.

-

آشپزخانه آلبوس دامبلدور:

- فوكس، هي بهت گفتم گريه نكن. ببين چيكار كردي! خوراكت اينقدر شور شده كه نميشه خوردش. حالا من چه خاكي تو سرم بريزم؟

آلبوس كمي فكر كرد. ناگهان فكري به ذهنش رسيد. پاتيل فوكس را برداشت و به زير شير آب برد و تا جايي كه ميتوانست در پاتيل آب ريخت. اين روشي بود كه آلبوس از مادرش ياد گرفته بود. هروقت غذا شور ميشد، مقدار زيادي آب درون پاتيل ميريخت تا اثر شوري نمك كم تر شود. بعد از اينكه پاتيل كاملا از آب پر شد، آن را دوباره روي روي گاز گذاشت تا آب اضافي خشك شود.

ميز داوران:

- به نظر من كه وقت تمومه. خييلي وقته كه رفتن توي آشپزخونه. نظر تو چيه؟

- نظر مو هم مثل مال تويه. بهتره كه اعلام كنيم وقت تمومه. حالا اون ميكروفون رو بده!

- براي چي بدم به تو؟ من اول پيشنهاد كردم كه وقت تمومه، پس خودمم اعلام ميكنم.

- نخير. مو بايد بگُم.

- من.

- مو.

- من.

- مو.

...

بعد از كلي كل كل، به خاطر اينكه هاگريد بيش از اندازه بزرگ بود و باروفيو ميترسيد كه زير دست و پاي هاگريد له بشه، تصميم بر آن شد كه هاگريد پايان مسابقه را اعلام كند.

- شركت كنندگان محترم، وردارين اون رودولف و فوكس بدبختو بيارين.


قدم قدم تا روشنایی، از شمعی در تاریکی تا نوری پرابهت و فراگیر !
میجنگیم تا آخرین نفس !!
میجنگیم برای پیروزی !!!
برای عـشـــق !!!!
برای گـریـفـیندور.



پاسخ به: تالار جشن ها (بالماسکه ی سابق)
پیام زده شده در: ۰:۱۵ دوشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۵

wasted

لرد ولدمورت


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۵:۳۹ سه شنبه ۸ آبان ۱۳۸۶
آخرین ورود:
۲۲:۲۰:۰۲ یکشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۸
از ما گفتن...
گروه:
کاربران عضو
اسلیترین
ناظر انجمن
مرگخوار
ایفای نقش
کاربران مرحوم
پیام: 5537
آفلاین
خلاصه:

مسابقه آشپزی بزرگی بین لرد سیاه و دامبلدور برگزار می شه. داورهای مسابقه هاگرید و باروفیو هستن که هیچ کدوم بی طرف محسوب نمی شن.
قراره لرد سیاه خوراکی از یکی از مرگخواراش درست کنه. که رودولف رو برای این کار انتخاب می کنه. و دامبلدور ققنوس محبوبش رو بپزه.

............

-ارباب من نمکم کمه!
-متوجهیم...از اول هم کم بود. حالا دهنتو ببند و سعی کن خوب مغزپخت بشی.
-ولی ارباب...من اعتراض دارم. به عنوان یک خوراک، من حق دارم قبل از پخته شدن بمیرم! چرا باید تا انتها زنده بمونم؟
-این دستور این جوریه رودولف. تا مرحله سرو غذا زنده می مونی. بعدشو دیگه نمی دونیم! دعا کن بمیری! ما اینو از پدربزرگمون به ارث بردیم.
-پدربزرگ جادوگرتون یا اون یکی مشنگه ارباب؟

لرد سیاه ملاقه را برداشت و یک ملاقه آب جوش به پاتیل رودولف اضافه کرد. رودولف مشغول بالا و پایین پریدن شد.

در سمتی دیگر دامبلدور بال ققنوسش را گرفته بود و به طرف پاتیل هدایت می کرد.
-ببین فاوکس. حرفامو فراموش نکن. نبینم تو غذا اشک بریزیا...شور می شه. این غذا باید خوش نمک باشه. نه نمی خواد پراتو در بیاری. همونجوری برو. پر به غذا طعم و مزه خاصی می بخشه.

داوران پشت میز داوری نشسته بودند و با دقت سر تا پای شرکت کنندگان را برانداز می کردند.
-به نظر مو ارباب بسیار حرفه ای و ماهرانه آشپزی ره می کنه. ارباب از الان برنده هسته.
-ولی نظر من این نیست دااچ! دامبلمون عشق قاطی غذا می کنه. و چیزی که اهمیت داره همینه! و متوجه شدی که داره بوی غذا میاد؟
-لابد گوشنه ته ره؟
-ها!

شرکت کنندگان با جدیت شروع به پختن غذا کرده بودند.


در زندگی، همواره تلاش کنید که کیگوری نباشید!


پاسخ به: تالار جشن ها (بالماسکه ی سابق)
پیام زده شده در: ۱۵:۵۸ یکشنبه ۱۳ تیر ۱۳۹۵

نیوت اسکمندر


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۸:۳۰ سه شنبه ۱۱ فروردین ۱۳۹۴
آخرین ورود:
دیروز ۱۳:۰۷:۱۹
از دپارتمان جانور شناسی یو سی برکلی
گروه:
کاربران عضو
ایفای نقش
پیام: 144
آفلاین
جمعیت مرگخوار

رودولف مانند بچه های کوچک التماس میکرد.ولی کسی به او توجه نمی کرد که ناگهان گفت:
-من می خوام اعتراف بکنم،داور بازی ایتالیا-کره جنوبی جام جهانی 2002 رو من خریدم.

جمعیت که نفهمیدند منظور رودولف چیست،به کارشان ادامه دادند:
-نیوت،من تخم اژدهاتو می خوردم.

رودولف صدایی نامفهوم از پشت سرش شنید،راو مطمئن بود که نیوت دارد به او فحش میدهد ولی آرسینوس برای حفظ آبرو مرگخواران(!!!) دهان او را گرفته بود.
-ارباب،من عکس مادرتونو خیلی نگاه کردم.

ناگهان مرگخواران وارباب ساکت شدند.این مسئله شوخی نبود بلکه ناموسی بود.لرد مطمئن شده بود که در تصمیمش اشتباه نکرده است و حتی فهمید از هکتور ناجور تر هم پیدا می شود.

جمعیت داواران علاف

باروفیو و هاگرید کنار هم نشسته بودند.آنها با یکدیگر در مورد تاثیرات دولت شیری بر جامعه پوپولیستی سایت جادوگران بحث میکرد.هاگرید که طبق معمول گرسنه اش شده از جیبش تیتاپی در آورد وخورد.

جمعیت محفلی ها

در مورد اینجا حرف نزنیم بهتر است.آلبوس که نمی توانست جلوی خودش را بگیرد بالای منبرش رفته بود و داشت از تاثیرات محفل بر زندگی مردم ونقش والتر وایت در زندگی مرگخواران حرف میزد.


ویرایش شده توسط نیوت اسکمندر در تاریخ ۱۳۹۵/۴/۱۳ ۱۶:۱۵:۲۱
ویرایش شده توسط نیوت اسکمندر در تاریخ ۱۳۹۵/۴/۱۳ ۱۶:۱۶:۲۳


پاسخ به: تالار جشن ها (بالماسکه ی سابق)
پیام زده شده در: ۴:۴۰ یکشنبه ۱۳ تیر ۱۳۹۵

بلاتریکس لسترنجold


نمایش اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۰:۱۷ پنجشنبه ۱۴ بهمن ۱۳۸۹
آخرین ورود:
۹:۱۸ یکشنبه ۸ مهر ۱۳۹۷
گروه:
کاربران عضو
پیام: 188
آفلاین
جمعیت محفلی‌ها

- فرزندانِ روشنایی! تصویر کوچک شده
فاوکس عزیز، این فرزندِ بسیار عزیزِ محفل، با فداکاری قبول کرده که در این مسابقه پخته بشه. غذایی که من دستورپختش رو در نظر دارم، ققنوس کباب هستش! مواد لازمش رو هم داریم. هرمیون هم آتیشش رو درست میکنه. هرمیون! امروز حالت موهات خیلی خوب شده و کمتر از همیشه به درختان شبیهه. معجونی که به موهات میزنی رو معرفی کن تا برای ریشهام استفاده کنم.

- این باز جوگیر شد

جمعیت مرگخواران

- چرا مــن؟! چرا همه بلاها سر من باید بیاد؟! گناه من چیه؟! غیر از اینه که به همه‌تون توجه میکنم؟! آره من گابریل رو دوس دارم. از سوزان بدم نمیاد و به عمه‌ی ایرما هم نظر داشتم ولی فقط نظر داشتم! به اندازه آریانا که نبود آریانا خودش ساحره با ادبیه کلا. به من احترام میزاره. سر من داد نمیزنه. خیلی ساحره خوبیه. حتا لینی! من دوث دارم باهاش..

(بلاتریکس جورابش رو درمیاره و جلوی رودولف پرت میکنه)

- .. کوییدیچ بازی کنم! فقط کوییدیچه! اسنیپ تو که توی چفت شدگی محشری، بیا مغز منو بخون به همه بگو گناهی ندارم!

- مساله اینجاست که اگر گناهی نداری ولی مغزی هم نداری! تصویر کوچک شده


ارزشِ رودولف گرچه برای بلاتریکس اندازه یک جن خونگی بیشتر نبود ولی حتا اگر واقعن هم یک جن خونگی بود اون جوراب و این ذهن‌خوانی در بقیه زندگی رودولف تاثیری نداشت. چون رودولف باید در پاتیلی که گراوپ و بلیز به سمت اجاقِ لردسیاه حمل میکردند پُخته میشد و دستورات لردسیاه اجرا میشد!


ویرایش شده توسط بلاتریکس لسترنج در تاریخ ۱۳۹۵/۴/۱۳ ۴:۴۵:۴۷
ویرایش شده توسط بلاتریکس لسترنج در تاریخ ۱۳۹۵/۴/۱۳ ۵:۵۴:۵۸
ویرایش شده توسط بلاتریکس لسترنج در تاریخ ۱۳۹۵/۴/۱۳ ۵:۵۸:۲۱

?You dare speak his name
!Shut your mouth
!You dare speak his name with your unworthy lips







شما می ‌توانید مطالب را بخوانید
شما نمی توانید عنوان جدید باز کنید
شما نمی توانید به عنوان‌ها پاسخ دهید
شما نمی توانید پیام‌های خودتان را ویرایش کنید
شما نمی توانید پیام‌های خودتان را حذف کنید
شما نمی توانید نظر سنجی اضافه کنید
شما نمی توانید در نظر سنجی ها شرکت کنید
شما نمی توانید فایل‌ها را به پیام خود پیوست کنید
شما نمی توانید پیام بدون نیاز به تایید بزنید
شما نمی توانید از نوع تاپیک استفاده کنید.
شما نمی توانید از HTML در نوشته های خود استفاده کنید
شما نمی توانید امضای خود را فعال/غیر فعال کنید
شما نمی توانید صفحه pdf بسازید.
شما نمی توانید پرینت بگیرید.

[جستجوی پیشرفته]


هرگونه نسخه برداری از محتوای این سایت تنها با ذکر نام «جادوگران» مجاز است | ۱۳۹۸-۱۳۸۲
جادوگران اولین وبسایت فارسی زبان هواداران داستان های شگفت انگیز هری پاتر است. به عنوان نخستین خاستگاه ایرانی ایفای نقش مبتنی بر نمایشنامه نویسی با محوریت یک اثر داستانی در فضای مجازی، پرورش و به ارمغان آوردن آمیزه ای از هنر و ادبیات برجسته ترین دستاورد ما می باشد.