هری پاتر نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر

هری پاتر نسخه موبایل


در حال دیدن این عنوان:   1 کاربر مهمان





پاسخ به: سفر با زمان برگردان
پیام زده شده در: ۰:۰۷ دوشنبه ۳ شهریور ۱۳۹۹
#18

گریفیندور، محفل ققنوس

فلور دلاکور


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۱:۰۱ یکشنبه ۲۴ فروردین ۱۳۹۹
آخرین ورود:
۱۶:۱۰:۰۷ سه شنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۱
گروه:
کاربران عضو
گریفیندور
ایفای نقش
محفل ققنوس
پیام: 196
آفلاین
-فقط باید در خلاف جهت عقربه ها بچرخونمش. کاری نداره... آخه چرا باید خلاف جهت عقربه ها باشه؟

فلور در حالی که زمان برگردانِ طلایی رنگ را در دست گرفته بود، سعی می کرد خودش را راضی کند و آن را در خلاف جهت عقربه ها بچرخاند. اما از آنجایی که تا کنون هیچ وقت بر خلاف ساعت کاری انجام نداده بود برایش سخت بود. بالاخره پس از مدتی تصمیم گرفت برای کاری که می خواست انجام دهد، به این چرخش رضایت دهد و زمان برگردان را چهار دور بر خلاف جهت عقربه ها چرخاند.

فلش بک چند ساعت قبل

سالن عمومی گریفیندور بسیار خلوت بود. فلور در حالی که روی مبل دراز کشیده بود، کتاب اشتباهات بزرگ را می خواند. فصل هفتم کتاب بیشتر از همه توجهش را جلب کرده بود. بخشهایی از آن بدین شرح بود:

کاپیتان کشتی پنج اخطار از مشاهده کوه یخ توسط خدمه و دیگر کشتی ها را نادیده گرفت. او می خواست هر طور که شده کشتی سریعتر به مقصد برسد.
آهن استفاده شده در میخ پرچ های بدنه و اتصالات تایتانیک زیر حد مجاز بوده است.
شرکت سازنده تایتانیک از کاپیتان خواسته بود کشتی را با بیشترین سرعت به حرکت در بیاورد.
در این حادثه 1500 نفر غرق شدند....


-چرا باید غرق میشد؟ چرا به هشدار ها توجه نکردن؟ چرا زمان هدر رفت؟ باورم نمیشه به خاطر اینکه به ثانیه ها اهمیت نمیدادن این همه آدم مردن!

فلور جمله آخر را فریاد زده بود و باعث چرخش نگاه های چند نفر دانش آموز درون سالن به سمت او شد ولی فلور اهمیتی نداد. نمی توانست قبول کند که به خاطر بی توجهی به چند هشدار مهم و در نظر نگرفتن ثانیه های ارزشمند یک کشتی به زیر آب برود. اما نمی توانست کاری بکند زیرا این اتفاق سال ها پیش افتاده بود و یک قرن از آن می گذشت. تا اینکه به یاد زمان برگردان و بسیج هاگوارتز افتاد. با یک زمان برگردان به راحتی می توانست به دقایقی قبل از برخورد برود و درباره کوه یخ هشدار بدهد.

15 آوریل سال 1912

ساعت 23:30 دقیقه بود. ده دقیقه پیش از برخورد. هوا صاف و پر از ستاره بود ولی ماه در آسمان دیده نمی شد. کشتی با آرامش در میان اقیانوس پیش می رفت. فلور در یکی از راهرو های کشتی ظاهر شد. تصمیم گرفت ناخدای کشتی را پیدا کند و به هر وسیله ای او را وادار به تغییر مسیر و کاهش سرعت کند. چراغ ها تمام کشتی را روشن کرده بودند و کشتی مانند ستاره ای درخشان در میان اقیانوس بی کران به پیش می رفت. کشتی بسیار وسیع و بزرگ بود و رفتن از یک سویش به سوی دیگر مدت زیادی زمان می برد اما فلور در میانه کشتی ظاهر شده بود و سه دقیقه بعد به کابین ناخدا رسید. چهار دقیقه برای چرخش کشتی و منحرف کردن مسیر کاملا اندازه بود. فلور به سرعت بالا رفت و در کابین را باز کرد. ناخدا در حالی که لباس مخصوصش را پوشیده بود روی صندلی نشسته بود و به جلو نگاه می کرد و با دیدن فلور فورا به سمت او برگشت و گفت:
-تو کی هستی؟ ببخشید، ولی شما حق ندارین اینجا باشید.

فلور سعی کرد با بهترین منطق موضوع را برای ناخدا توضیح دهد.
-این کشتی ساعت یازده و چهل دقیقه غرق میشه.

این بهترین توضیحی بود که فلور می توانست بدهد. ناخدا برای مدتی به او خیره شد و در دلش به دیوانه بودن او فکر می کرد ولی درست زمانی که ناخدا می خواست جوابش را بدهد ، دیده بانی کشتی خبر داد که در حال نزدیک شدن به کوه یخ هستند. کاپیتان به سرعت از کابین خارج شد. فلور در حالی که وحشت کرده بود گفت:
-یعنی چی داره به کوه یخ نزدیک میشه؟ هنوز چهار دقیقه و بیست ثانیه دیگه مونده. اینا حتی اخبارشونم مشکل زمانی داره.

فلور دیگر نمی توانست در کشتی بماند زیرا هر لحظه امکان داشت کشتی غرق شود و او هیچ کاری نمی توانست انجام دهد پس تصمیم گرفت حداقل خودش را نجات دهد. زمان برگردان را از جیبش در آورد و آن را چهار مرتبه چرخاند ولی هیچ اتفاقی نیفتاد. بار دیگر زمان برگردان را چرخاند و باز هم هیچ اتفاقی نیفتاد. فلور از جلسه اول کلاس تاریخ جادوگری این موضوع را دریافته بود که هیچ وقت طبیعت با او سازگاری ندارد اما هیچ وقت فکرش را نمی کرد که در یک کشتی که به زودی غرق خواهد شد گرفتار شود.


Happiness cannot be found But it can be made


پاسخ به: سفر با زمان برگردان
پیام زده شده در: ۱۹:۴۶ شنبه ۱ شهریور ۱۳۹۹
#17

بیدل نقال


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۳:۰۳ سه شنبه ۲۸ مرداد ۱۳۹۹
آخرین ورود:
۱۸:۳۹ سه شنبه ۶ آبان ۱۳۹۹
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 50
آفلاین
بیدل نقال بسیار ناراحت بود .

از آخرین باری که بگ ارباب کوچولو اش که الان بزرگ شده است . بسیار میگذرد .

او در کوچکی ارباب اش وظیفه داستان نوشتن برای او را بر عهده داشت . چقدر از موقع می گذشت .
چقدر ارباب کوچولو اش را خوشحال میکرد.

داستان هایی مانند

تام و جان پیج ، تام و مشنگ زاده کش ، تام و چوب دستی مرگ شگفت انگیز .

از آن موقع که اربابش بزرگ شد و وقتی برای این داستان ها نداشت ارزش او در این خانه کم شده بود یا ناپدید .

قند عسل مامان اون دفترچه تو بیار مواد اولیه رو بنویس .
میخوام برای لبوی مامان کیک درست کنم .

- مطمئنی ارباب کیک دوست داره.

- قند عسل مامان باید کیک بخوره قوی شه.

در همین طوری که کمک مروپ گانت می کند . فکری به ذهنش میرسد .

حالا فهمیدم زمان برگردان من باید برگردم و نزارم ارباب بزرگ بشه . پس من باید یکی از معجون های رشد جلوی رشد هکتور رو بگیرم و برم به زمان کودکی ارباب .

سپس وارد آزمایشگاه هکتور میشود .
- هکتور باید بهم یکی از این معجون های جلوی رشد رو بهم بدی لازم دارم .

- هکتور کمی فکر میکند و میگوید خب یه شرطی داره .

- خب چه شرطی ؟

- باید یکی از معجون هامو روت امتحان کنم .
- بیدل میگوید : خب معجون رو نمی خورم به جاش اسم تو تو تاریخ می نویسم .

- چطوره ؟

پیشنهاد وسوسه کننده ای بود .

کی که دلش نخواد معروف باشه ؟ پس قبول کرد . خب اون معجون
بنفشه رو وردار برو مزاحم نشو .


بیدل معجون رو بر میدارد و می رود .

مونده زمان برگردان که از مال ارباب جان ور میدارم .

سپس یواش نزدیک وسایل ارباب اش میشود و ان را بر میدارد .
خوب حالا
6 حلقه زمانی به عقب

بیدل چت شده چی مالوندی به خودت ؟ اینقدر پیر شدی ؟
در ضمن تو باید الان برای دول دوله ی من داستان بخونی .



- بیدل گفت: نه گفتم ببینم پیر بشم چطوری میشم ؟ اره اومدم براش آب پرتقال ببرم .

و سپس با آب پرتقال به سمت اتاق ولد کوچولو به راه افتاد .

در آن سوی بیدل جوان مشغول داستان گفت برای ولد بود .

ارباب تام کوچولو مشنگ ها رو کشت و خون ها اصیل جادوانه شدند .

قصه ی ما به سر رسید
تام همه رو کشت به هدفش نرسید .

باز بگو ، باز بگو

نه دیگه بسه الان مامانتو با آب پرتقال میرسن .

و سپس از اتاق بیرون رفت .

بیدل پیر مواظب بود بیدل جوان اونو نبینه .

وقتی بیدل رفت بیدل پیر به سراغ تام جوان رفت .

ارباب جان این نوشیدنی تون اب پرتقال

تام گفت : تو که الان رفتی پس چرا پیری .


هیچی ارباب شما خودتو مشغول نکنید.
اما یک دفعه زمان برگردان با سرعت نور به حالا اول برگشت .

چه شانس بدی داشت همه چی اماده اما،،،،،، فقط یک لحظه

سپس فریاد تام به گوش او رسید
بیدل دلمان برای بینهایت تنگ شده بیا برایمان یکی از خوب هاشو بخون .

لبخند روی لب بیدل آمد و با تمام شوق رفت .










پاسخ به: سفر با زمان برگردان
پیام زده شده در: ۰:۱۱ دوشنبه ۲۷ مرداد ۱۳۹۹
#16

هوریس اسلاگهورنold


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۴:۵۴ دوشنبه ۱۶ تیر ۱۳۹۹
آخرین ورود:
۲۲:۱۱ پنجشنبه ۱۰ مهر ۱۳۹۹
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 30
آفلاین





بسم تعالی

-هوریس اسلاگهورن هستم سه ماه از اخرین باری که از اون زمان برگردان کذایی استفاده کردم میگذره و خب...یدقه وایسا ببینم این چرت و پرتا چیه من دارم بلقور میکنم؟! اصن اینجا کجاست؟! چرا من باید هردفعه که میخوابم یه جا دیگه بیدار شم؟

-ارام باش فرزندم، اینجا در پیشگاه عدل ما از گناه بیزاریم اما به گناهکاران عشق میورزیم و از خطاهایشان چشم پوشی می کنیم. باشد که به نیروی عشق روی بیاورند!

سرمو به سمت فرد خوش بین و رو اعصاب برگردوندم و اگه گفتین چی دیدم بهتون یه شکلات صد تومنی میدم، افرین کاملا اشتباهه البوسو دیدم با بیشترین لحن عصبی که میتونستم گفت:
-چی می گی پیری؟! عشق و عدل و چشم پوشی کیلو چنده ... اصن کدوم شیر پاک خورده ای گفته من فرزند توعم؟!!!

-اع!!! بی احترامی به استاد؟! ولم کنین میخوام برم اکسپلیورموسش کنمممم!!!

با بی تفاوتی به هری که الکی مثلا تقلی می کرد از دست های نامرئی خودش رو ازاد کنه نگاه کردم، پس راست میگن کسایی که یبار ارباب رو دیدن کلا فاز و نولشون قاطی میشه. البوس با لحن اروم و طبق معمول کشدار گفت:
-هری پسرم اروم باش انقدر به خودت فشار نیار باز زخمت درد میگیره یه دردسر دیگه درست می کنی...آندریا دخترم راحت باش و اعتراف کن.

-چیرو اعتراف کنم؟

-سعی نکن مخفیش کنی، ما از همه چیز با خبریم و خواهان صلاح تو هستیم...بگو و این بار سنگین رو از روی دوش خودت بردار.

-لا اله الله...خو به چی اعتراف کنم من؟ بار چی؟ کشک چی؟

هری با افکت مامورای گشت ارشادی گفت:
-وقتی استاد بهت میگه اعتراف کن یعنی اعتراف کن ... خودتو به اون راه نزن از ما که نمیتونی فرار کنی!

چشممو یبار چرخوندم و گفتم:
-اسیری شدیم این وقت روز...برادر من شما بگین به من چی میخواین بعد فیوز بپرونین بیاین پاچه بگیرین...

-فرزندم از تو میخواهیم با توسل به عشق و راستگویی با ما ز اسرار دلت سخن بگویی...ایا تو سه ماه پیش زمان برگردان را از دفتر ما کش رفته ای؟

لبمو گاز گرفتمو تو دلم به خودم فحش دادم ... میدونستم بالاخره گندش در میاد، سعی کردم با یه لبخند سر و تهشو هم بیارم:
-خب...میدونید...ههه...اون فقط یه شوخی بود بعدشم میخواستم بیام بهتون پسش بدم...هههه

-فرزندم از تو خواستیم که راستگو باشی...با تو کاری نداریم فقط میخواهیم شرح اینکه با زمان برگردان ما چه کردی را باز زبان خوش بشنویم.

عرق سرد روی پیشونیم نشست اگه واقعا بفهمه باهاش چه کار بی عشق و محفل بدوری کردم سر به تنم نمیزاره...اولین بهانه ای که به فکرم اومد رو گفتم:
-میخواستم با استفاده ازش به بچگیم برگردم. اونموقع که مادر و پدرم توی جنگل ولم کردن...میخواستم ببینم اونا کی بودن.

و سرم رو پایین انداختم، خودمم از این فکری که کردم تعجب کرده بودم. دامبل با لبخند محوی که روی صورتش نقش بسته بود با لحن عاقل اندر سفیهانه ای گفت:
-ولی مقصود والاتری داشتی...میشه از چشمات خوند.

خندم گرفت. پس انقدر که میگنم زرنگ و فوق العاده نیست. با لحن بغض زده ساختگی ای گفتم:
-میخواستم منصرفشون کنم، میخواستم کاری کنم که نگهم دارن. دلم براشون تنگ شده بود...دیگه نمیتونستم پسوند اجباری یتیمی رو قبول کنم.

لبخند البوس عریض تر شد و گفت:
-پس چرا کاری نکردی؟

وای! برای اینجاش برنامه نریخته بودم. مکسم داشت طولانی شک برانگیز می شد، یدفعه مطالبی که درمورد زمان برگردان خونده بودمو یادم اومد نقل قول:
اگر با زمان برگردان سفر میکنید به یاد داشته باشید که اگر در گذشته تغییری ایجاد کنید گریبان گیر اینده هم میشود


-اگه پدر و مادر واقعیم منو بزرگ میکردن ... دیگه پرفسور مک گوناگالی نبود که ازم نگهداری کنه و نگرانم شه و ...
به اینجا که رسیدم واقعا اشکم در اومد...زدم رو دست نیل پاتریک هریس با این بازیم.

البوس از پشت عینک نیم دایره ایش نگاهم کرد و لبخند زد و گفت:
-درسته...درسته، تو کار درستی انجام دادی. کافیه نمیخوام بیشتر از این مزاحمت شم میتونی برگردی به تالارت.

از خوشحالی داشتم بال در میاوردم لبخند زدم و به سمط در حجوم بردم تا اینکه صدای پر طنینش لرزه ای به وجودم انداخت:
-امیدوارم اربابت هم ازش به خوبی استفاده کنه.

برای یه لحظه سر جام خشکم زد، مخم هنگ کرده بود...اون میدونست! از اول از همه چی خبر داشت...میدونست که زمان برگردان رو برای ارباب بردم. دیگه یه لحظه هم جایز نبود اونجا باشم در رو باز کردم و به سرعت نور خودم رو به جنگل ممنوعه رسوندم و راه خونه ریدل رو در پیش گرفتم...باید به ارباب میگفتم که اون فهمیده...



پاسخ به: سفر با زمان برگردان
پیام زده شده در: ۱۷:۵۲ یکشنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۹
#15

گریفیندور

سوجی


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۴:۲۰ چهارشنبه ۲ خرداد ۱۳۹۷
آخرین ورود:
۱:۰۶ شنبه ۱۱ بهمن ۱۳۹۹
از یخچال گریمولد
گروه:
ایفای نقش
گریفیندور
کاربران عضو
پیام: 86
آفلاین
سوجی دفترچه‌اش را باز کرد و مربع دیگری را ضربدر زد. مربع‌های ضربدر خورده را پنج‌تا پنج‌تا شمرد و در ذهنش حساب کرد: «صد و هفتاد و پنج.» صد و هفتاد و پنج دقیقه از شروع تصمیمش برای ترک سیگار می‌گذشت و کم‌کم داشت به این فکر می‌کرد که نکند منطقی‌تر باشد که مربع‌ها به جای دقایق، ساعت‌ها را بشمارند. اما هنوز خوب قضیه را بالا و پایین نکرده بود که دقیقه‌ای دیگر گذشت و دوباره دفترچه را باز کرد تا علامت بزند.
- هوف... اینم صد و هفتاد شیش. پسر ترک سیگار واقعاً سخته.

سردرد خفیفی حس می‌کرد، بی‌حال بود و احساس خارش خاصی در ته گلویش داشت. اما بیشتر از هر حس فیزیکی، این احساس نیاز شدیدش به سیگار بود که آزارش می‌داد. یک ساعت اخیر مدام تصور می‌کرد که از دستشویی بوی سیگار به مشامش می‌رسد. آن قدر اعصابش خرد شده بود که مطمئن بود با هرکسی حرف بزند سرش داد و بیداد خواهد کرد. گوشی ماگلی‌اش را برداشت و پیام‌های آخری که فرستاده بود را دوباره خواند:
- نسخم دایی آرتور.
- نسخم دایی روبیوس.
- نسخم دایی ادوارد.
- نسخم دایی جوزفین.
- نسخم دایی ریتا.
- نسخم دایی رودولف.


نمی‌دانست از اینکه هنوز هیچکدامشان جواب نداده‌اند خوشحال است یا ناراحت. مربع دیگری را ضربدر زد و سعی کرد فکر کند. «نه. اینطوری نمی‌شه. اصلاً این شکلی کنار گذاشتن سیگار صحیح نیست. ترک کردن باید آروم آروم باشه، یه بارکی ضرر داره.» این شد که تصمیم گرفت برود و از پاکتی که در کشوی زیر سینک روشویی داشت یکی بردارد. فقط یک نخ، برای اینکه ترک کردنش یک دفعه نباشد و بدنش نچاید. مطمئن بود که بعد از آن دیگر هیچوقت سمت سیگار نمی‌رود.

به دستشویی رفت و کشو را باز کرد. پاکت سیگار را برداشت و...
- ای بابا. این که خالیه! مطمئنم وقتی اینجا گذاشتمش پر بود. یعنی کی کشیدمشون که یادم نمیاد؟

به اطرافش نگاه کرد. روی کف دستشویی پر از ته‌ سیگار بود و جدی جدی بوی سیگار به مشامش می‌رسید. هنوز یادش نمی‌آمد آن‌ها را کی کشیده. با خودش گفت:
- خب. به هرحال. اینطوری نمیشه، باید برم یه پاکت دیگه بخرم... و... البته فقط یه نخش رو بکشم و بقیه‌شو بریزم دور. ولی... لعنتی. کی حال داره تا سوپر مارکت بره؟

با ناامیدی دستش را در جیبش فرو کرد و ناگهان توجهش به یک شیء فلزی در ته جیبش جلب شد. دستش را دور آن مشت کرد و بیرونش کشید. یک زمان برگردان بود. ناگهان یک ایده‌ی فوق‌العاده به ذهنش رسید:
- عالیه! برمی‌گردم به زمانی که... زمانی که هنوز سیگارای این پاکت کشیده نشده بودن. بعدش یه نخ می‌کشم تا ترک سیگارم یهویی نبوده باشه.»

مشکل اینجا بود که هنوز یادش نمی‌آمد آن‌ها را کی کشیده. پس با احتیاط، زمان‌برگردان را فقط یکبار چرخاند تا فقط یک ساعت به گذشته برود. محیط اطرافش تغییر زیادی نکرد. فقط ته سیگارهای کف دستشویی غیب شدند و بوی سیگار یکباره محو شد. زیر لب گفت:
- عالیه! اینجا هنوز کشیده نشده‌ن! ولی...

نکته‌ی عجیبی یادش افتاد.
- ولی... آخه من که نزدیک صد و هشتاد دیقه تو هال جلوی ساعت نشسته بودم و داشتم مربع ضربدر می‌زدم... چطوری یک ساعت قبل، یعنی الان، اینا کشیده نشده‌ن ولی وقتی داشتم میومدم پاکت خالی بود؟

برایش عجیب بود، اما در آن حال نسخی عقلش زیاد قد نمی‌داد. این فکرها را از سرش بیرون کرد و یک نخ از پاکت برداشت و کشید. اما دیگر دیر شده بود... یک نخ دیگر... یک نخ دیگر... و آن قدر سیگارها را ماتحت به ماتحت کشید که پاکت خالی و کف دستشویی پر از ته سیگار شد.

حالا که حالش جا آمده بود، و از دار دنیا فقط چایی می‌خواست، تازه فهمید که چه اتفاقی افتاده. با خودش فکر کرد: «الان فهمیدم... این یه حلقه‌ی زمانیه! منِ قدیمی الان توی هال نشسته و داره مربع ضربدر می‌زنه، کم‌کم وسوسه میشه بیاد یه نخ بکشه، بعد هیچ سیگاری نیست، زمان برگردان رو برمی‌داره و میره به یک ساعت قبل. و این چرخه تا ابد ادامه داره!» بعد نگاهی به زیر پایش کرد و گفت:
- لعنتی! منم که یه نخ نکشیدم، همه‌شو کشیدم!

اما دیگر دیر شده بود. از بیرون دستشویی صدای جنب و جوش می‌آمد. سوجیِ قدیمی داشت می‌آمد. سوجی وحشت کرد، خاکسترهای رویش را تکاند، سریع به داخل وان حمام که آن کنار بود پرید و پرده‌ی وان را کشید. صدای سوجی قدیمی آمد که وارد دستشویی شد و کشوی روشویی را گشت. سوجی با خودش گفت:
- اینطوری نمیشه! این چرخه تا ابد ادامه داره. اگه این سوجی به گذشته بره و سیگارا رو بکشه دیگه هیچ شانسی برای ترک سیگار وجود نداره. باید جلوش رو بگیرم.

از لای پرده‌ی وان به فضای داخل دستشویی نگاه کرد. سوجی قدیمی داشت زمان برگردان را از جیبش درمی‌آورد. فقط چند ثانیه فرصت مانده بود، پس بدون فکر فریاد زد:
- آهاااای!

سوجی قدیمی از شدت ترس زمان‌برگردان را انداخت، چند قدم عقب عقب رفت و به دیوار چسبید. بعد از جلوی آینه‌ی روشویی یک مسواک برداشت و مثل شمشیر به سمت جلو گرفت. سپس با وحشت گفت:
- کی بود؟

سوجی که نمی‌دانست چه بگوید، فی‌البداهه گفت:
- نباید این کارو بکنی!

سوجی قدیمی گفت:
- چی؟
- سیگار کشیدن. نباید به گذشته بری و سیگار بکشی!
- تو... تو از کجا می‌دونی؟ کی هستی اصلاً؟ ای بابا... بازم توهم زدم؟

سوجی گلویش را صاف کرد، سعی کرد صدایش را بم‌تر کند و با لحن زئوس‌واری گفت:
- نخیر! این صدای مجسم کیهانه که می‌شنوی! من از آخرِ زمان دارم باهات صحبت می‌کنم!
- اممم... پس چرا صدات دقیقاً عین صدای خودمه؟
- من با هرکس با صدای خودش حرف می‌زنم.

سوجی قدیمی با تردید گفت:
- آااا... آها؟

سوجی که اعتماد به نفسش برگشته بود، و برای اولین بار خوشحال بود که اینقدر زودباور است، از پشت پرده‌ی حمام ادامه داد:
- سرنوشت جهان و کل کائنات بر دوش توئه جوان!
- اممم... نمی‌فهمم... چطوری؟ و اصلاً اینا چه ربطی به رفتن به گذشته و سیگار داره؟
- می‌دونی که جهان با بیگ بنگ شروع شد، از یه ذره با جرم بینهایت. و بعد از انفجار بزرگ همه چی از هم دور میشن و جهان گسترش پیدا می‌کنه... اما... اما بالاخره کم‌کم همه‌چی کند میشه، بعد جهان شروع می‌کنه به جمع شدن، کهکشان‌ها در هم فرو می‌ریزن و دوباره یه ذره با جرم بینهایت تشکیل میشه... و دوباره بیگ بنگ!

سوجی قدیمی به طور مشخصی گیج شده بود، اما سوجی از پشت پرده این را نمی‌دید. پس ادامه داد:
- شاید برات سوال باشه که اینا چه ربطی به سیگار کشیدنت داره... راستش خودمم نمی... چیز. نه. فهمیدم. بله! هزاران بار بیگ‌بنگ میشه، هزاران بار جهان از نو تشکیل میشه، و تو هزاران بار یه سیگاری میشی و یه سیگاری خواهی موند. تو هزاران بار قبل از این به گذشته رفتی و کل اون پاکت رو کشیدی، و میلیون‌ها بار بعد از این در بیگ‌بنگ‌های بعدی این کارو خواهی کرد.
- اممم... خب که چی؟
- همینه که الان سرنوشت جهان دست توئه! تو می‌تونه به گذشته بری، اما اونوقت دیگه اختیاری از خودت نخواهی داشت. سرنوشتت تکرار میشه و در جبر به سر می‌بری. تنها راه شکست این حلقه و برگردوندن اختیار و آزادی واقعی به جهان اینه که چرخه رو بشکنی! یه کار متفاوت کنی. به گذشته نری و واقعاً سیگارو ترک کنی.

سوجی قدیمی آهسته یکی دو قدم جلو آمد.
- پس... یعنی تو صدای کائناتی و همه‌چیز رو می‌دونی دیگه؟
- طبیعتاً.
- اون چیه که تو هر قرن یه بار میاد، تو هر دقیقه دوبار، ولی تو هر ساعت نمیاد؟
- حرف ق؟
- کدوم بلیت بخت‌آزمایی هفته‌ی دیگه برنده میشه؟
- اممم... بخت‌آزماییای زیادی هستن... پس...
- چرا هیچ دوستی ندارم؟
- ای بابا! بیست سوالی که نیست، بس کن دیگه. احتمالاً چون بیش از حد زشتی!

سوجی قدیمی بالا سر زمان‌برگردان ایستاده بود. آهسته خم شد و آن را برداشت. سوجی گفت:
- خب؟ پس حاضری که جلوی تکرار تاریخ رو بگیری و جهان رو با سیگار نکشیدنت نجات بدی؟

جوابی از آن طرف پرده نیامد.
- سوجی؟ سوجی؟

هیچ صدایی نمی‌آمد. سوجی پرده‌ی وان را کنار زد و با دیدن دستشویی خالی داد زد:
- سوجی؟ اه! لعنت بهت! لعنت، لعنت، لعنت!

و آن قدر به وان لگد زد که پایش درد گرفت. بعد لباس‌هایش را پوشید که برود از سوپرمارکت یک پاکت دیگر بخرد، آخر این ماجراها بدجوری نسخش کرده بود.


ویرایش شده توسط سوجی در تاریخ ۱۳۹۹/۵/۲۶ ۱۷:۵۶:۳۰
ویرایش شده توسط سوجی در تاریخ ۱۳۹۹/۵/۲۶ ۱۸:۰۳:۱۷
ویرایش شده توسط سوجی در تاریخ ۱۳۹۹/۵/۲۶ ۱۸:۱۱:۱۱


پاسخ به: سفر با زمان برگردان
پیام زده شده در: ۱۲:۳۱ چهارشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۹
#14

هلنا ریونکلاو


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۲:۵۸ جمعه ۱۰ مرداد ۱۳۹۹
آخرین ورود:
۱۹:۳۷ سه شنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۹
از نا کجا آباد
گروه:
شناسه های بسته شده
پیام: 34
آفلاین
حالم خیلی گرفته بود .مگر میشد دختر روونا ریونکلاو معروف امتحان تغییر شکل سمجش را با نمره و(وحشتناک)بدهد. بعضی لحظه ها از اینکه دختر موسس گروه ریونکلاو بودم حالم بهم میخورد و این یکی از آن لحظات بود.
به در تالار عمومی گروهم رسیدم . وارد سالن شدم ،دوستم جو آنجا منتظرم بود. با هیجان به سمتم آمد و گفت:
_امتحان چطور بود؟

_وحشتناک!

_چی!ولی تو که کتاب رو حفظ بودی!

_آره،حفظ بودم ولی سر جلسه همه چی یادم رفت .نتونستم به یک سوال هم جواب بدم.


جو هم مثل من تا شنید چه گندی زدم ناراحت شد ،اما گفت:

_من از بابا بزرگم یه زمان برگردان گرفتم .

_خب که چی؟

_میتونی زمان رو به عقب برگردونی و با استفاده از شنل نامرئی که از پدرت قرض گرفتی جواب ها رو بدی.

_چی میگه!مگه میشه جلوی چشم اون همه مراقب و بچه ها جای دوتا برگ رو عوض کرد.
_چرا که نه ؟مراقب ها ده دقیقه بعد از زمان پایان آزمون میرن استراحت و فقط دوتا مراقب جلوی در های ورودی می ایستن .من و تو با هم میریم ،من میرم سراغ پرت کردن حواس اون دوتا مراقب تو هم برو سراغ برگه امتحانت.

تقریبا نقشه بی کم و کاستی بود ،من و جو رفتیم سراغش که انجامش بدیم .
زمان رو بیست دقیقه عقب بردیم . بدون جلب توجه به گوشه ای رفتیم وشنل رو پوشیدیم .توی راه خودمان را دیدم که با حالی خراب از جلسه بیرون آمده بودم و به سمت تالار عمومی میرفتم.خودمان را به حوزه رساندیم .جو از زیر شنل نامرئی بیرون رفت و حواس مراقب های ورودی رو پرت کرد ومنم توسط ورد در بازکن در را بازکردم و به سمت میز مراقب ها رفتم.روی یک دسته برگ نوشته شده بود:

ریونکلاو


سریع برگه خودم را پیداکردم .برگ مثل همون اول دست نخورده بود، اما تا آمدم بنویسم یه دست از پشت آمد و شنل را کشید و آن شخص کسی نبود جز پروفسور زابینی استاد درس تغییر شکل گروه ما .
اول تا من رو دید شوکه شد اما بعد چهره ای خشمگین به خودش گرفت.

_از هرکسی انتظار داشتم جز شما دوشیزه ریونکلاو.


خیلی ترسیده بودم . شروع کردم به گریه و قطرات اشک صورتم را خیس میکرد.

_استاد باور کنید مجبور شدم .سر جلسه نتونستم هیچی بنویسم ،آخه استرسم خیلی زیاد بود.

_تو فکر کردی من تو رو ندیدم ،از همون اول دیدمت،استرس نمیذاشت چیزی بنویسی ، میخواستم بعد از اینکه این برگه هارو برداشتم بیام سراغت و دوباره ازت امتحان بگیرم که تو این کارو کردی و فرصت طلایی جبران رو از دست دادی. بخاطر این کار بیست امتیاز از گروهت کم میکنم. الان هم سریع برگرد به سالن گروهت.

پنج دقیقه از زمان باقی مونده بود. شنل رو از استاد زابینی گرفتنم و آن را پوشیدم و از سالن امتحان بیرون زدم. خیلی آهسته شروع به راه رفتن کردم و چهار دقیقه بعد به سالن عمومی رسیدم .یک دقیقه منتظر ماندم تا زمان به حالت عادی برگردد و بعد وارد سالن شدم .جو با چهره ای درمانده منتظرم بود ‌. معلوم بود که او هم در ماموریتش شکست خورده است.


ویرایش شده توسط هلنا ریونکلاو در تاریخ ۱۳۹۹/۵/۲۲ ۱۲:۳۸:۵۷

Kind,Calm,smart
Be yourself and do not change your self in any way


پاسخ به: سفر با زمان برگردان
پیام زده شده در: ۱۴:۱۱ دوشنبه ۲۰ مرداد ۱۳۹۹
#13

اسلیترین، مرگخواران

گابریل دلاکور


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۶:۳۹ یکشنبه ۹ تیر ۱۳۹۸
آخرین ورود:
۱۳:۲۴:۳۷ یکشنبه ۲۸ آذر ۱۴۰۰
گروه:
مرگخوار
ایفای نقش
اسلیترین
کاربران عضو
پیام: 408
آفلاین
گابریل نگاهی به ساعتش انداخت و به دنبالش، به برج کتابی که برای نوشتن تکلیفاش لازمشون داشت.
- همش چرت و پرت! همش دانستنی‌های بیهوده! حتی یکی از درسا هم راجع به این نیست که فرق بین پاک کردن سطوح فلزی با سطوح شیشه‌ای چیه! من تسترالو بگو که فکر می‌کردم اینجا قراره به سطوح علمی بالا دست پیدا کنم.

با حرص زبونی برای کتاباش درآورد و فکر کرد که اگه الان اینجا و درگیر تکالیفش نبود، تا پایان روز هم‌گروهیاش رو هفت بار فرستاده بود دوشِ وایتکس و به گردگیری سطوح دست‌نیافتنی‌ هم رسیدگی کرده بود. اما حالا باید تکالیف مزخرفش رو می‌نوشت و از کار و زندگی افتاده بود.

اصلا چی می‌شد اگه یه ورد وجود داشت که باهاش می‌شد چند تا از خودش بسازه و یکی‌شو بشونه پای این تکالیف و با ده بیست‌تای باقیمونده بره دنبال تمیزکردن؟ یا مثلا یه شهاب سنگ همینجوری می‌خورد به هاگوارتز و همه چی رو خراب می‌کرد و گابریل هم به کارای قشنگ خودش می‌رسید؟ هر چند این فکر رو با علم به اینکه خودش با تی هم از بین می‌رفتن، کنار گذاشت. حداقل، چی می‌شد اگه یه‌جوری... با یه کار ساده... کلا هاگوارتز و این تکلیفای بی‌پایانش رو از صفحه‌ی تاریخ محو می‌کرد؟

گابریل ناگهان از جا پرید. افکارش در لحظه‌ی اول خیلی غیرممکن به نظر می‌رسیدن ولی بعدش فکر کرد که... شاید اون‌قدرا هم چرت نباشن!

***

هاگزمید، قرون وسطا


- خب. طبق درس تاریخ جادوگری، الان این چهارتا بنیان‌گذار هاگوارتز که جلوم نشستن، دارن راجع به تاسیس‌اش حرف می‌زنن. تنها کاری که من الان باید بکنم اینه که چوبدستیم رو به طرفشون بگیرم و...

گابریل بعد از اینکه چوبدستیش رو به طرف مردی با ناخن‌های گرفته نشده تکون داد و ناخن‌هاشو کوتاه و تمیز کرد، اون رو به طرف بنیانگذاران هاگوارتز گرفت.
- تکونش بدم و... آبلیویت!

توی نگاه اول، به نظر می‌رسید که طلسم کار نکرده چرا که سالازار اسلیترین، گودریک گریفیندور، روونا ریونکلاو و هلنا هافلپافِ مورد نظر لحظه‌ای دست از صحبت کشیدن و خیلی عادی به هم نگاه کردن. اما وقتی که از جاشون بلند شدن و گیج و سردرگم از هم جدا شدن و به سمتی رفتن، گابریل با ذوق از جاش پرید و با یه قلپ وایتکس نابودی جامعه‌ی جادوگری رو جشن گرفت.
- خب، حالا دیگه وقت رفتنه! نمی‌تونم صبر کنم تا ببینم بالاخره از شر درس و مدرسه و کار و غیره راحت شدم و می‌تونم به سراسر جهان سفر کنم و همه‌چی رو بشورم! حتی شاید دوستامو جمع کردم و با هم به این سفر بساب‌بشوری رفتیم!

و همینطور که از ذوق روی پا بند نبود، زمان‌برگردان ساختِ اساتید هاگوارتز رو از جیبش درآورد و سه دور چرخوند.
- چرا اون هاله دورم تشکیل نمی‌شه؟

با دست به زمان‌برگردان کوبید.
- زود باش دیگه! خب شاید سری اول کار نکرده الان دیگه کار می‌کنه...

و سه دور دیگه عقربه رو چرخوند.
- ای بابا... اینم که وسط قرون وسطا بازیش گرفته!

بین جمعیت شلوغی که با تعجب از کنار گابریل می‌گذشتن و به سر و وضعش نگاه می‌کردن، اون درگیر ور رفتن با زمان‌برگردانی بود که هیچوقت قرار نبود کار کنه. چرا که متعلق به هاگوارتز بود ولی...

دیگه هاگوارتزی وجود نداشت.


گب دراکولا!


پاسخ به: سفر با زمان برگردان
پیام زده شده در: ۱۷:۵۴ یکشنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۹
#12

آرتمیسیا لافکین


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۱۴:۵۳ پنجشنبه ۷ تیر ۱۳۹۷
آخرین ورود:
۴:۱۳:۴۷ سه شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱
از زیرزمین هافلپاف و خانهٔ شمارهٔ ۱۲ گریمولد
گروه:
کاربران عضو
پیام: 72
آفلاین
لباس خاکی‌رنگ بسیج رو تنم کردم و با زمان‌برگردانی که با زور و التماس از مودی گرفتم آماده‌ام که مأموریت اول رو انجام بدم! نفس عمیقی می‌کشم و زمان‌برگردانو ۳ بار تکون می‌دم و به مقصدم فکر می‌کنم. چشم‌هامو می‌بندم... مدتی بعد آروم چشم‌هامو باز می‌کنم! هوف! مقصدم درسته! الآن تقریباً ۱۰۰ سال پیشه و من دوباره در هاگوارتز هستم فک کنم الآن من باید سال آخری باشم. چشم‌هامو دوباره می‌بندم و سعی می‌کنم ببینم دقیقاً برای چی به اینجا اومدم تا کارم بدون نقص پیش بره. خب... آهان! یادم اومد! من برای این به اینجا اومدم که به هافلپافی‌ها کمک کنم! بچه‌های هاگوارتز امروزی فک می‌کنن گروه هافلپاف یه گروه ضعیف و بدرد نخوره و من برای این به ۱۰۰ سال قبل اومدم که جلوی منشأ این خرافات رو بگیرم! دقیقاً یادمه که این شایعه‌ها که می‌گفت هافلپاف گروه بدرد نخوریه از کی شروع شد! اون زمان گابریل ارشد گروه بود و علاوه‌بر ارشد بودنش افتخارات زیادی هم برای گروه آورده بود! یادمه سر یچیز ‌کوچیک چند امتیاز از بقیهٔ گروه‌ها کم آورده بودیم و می‌خواستیم هرجور شده جبرانش کنیم که گروهمون امسال هم اول بشه برای همین خیلی از بچه‌های اون زمان هافلپاف به گابریل اصرار کردن که تو چن عدد مسابقه باهم شرکت کنه تا امتیازات رو جبران کنه! و خب این بزرگترین اشتباهشون بود! نه‌تنها گابریل نتونس برنده بشه بلکه از بس حجم مسابقات بالا بود باعث کسر امتیاز هم شد! یه کسر امتیاز خیلی وحشتناک! طوریکه امتیازمون در برابر امتیازات بقیهٔ گروه‌ها خیلی ناچیز بود! و این اتفاق باعث شد روحیهٔ گروه ضعیف بشه و اعتماد به نفسشون پایین بیاد و برای سال‌ها هافلپاف در آخر جدول قرار بگیره! سریع چشم‌هامو باز می‌کنم. خب... فکر‌ کردن بسه! صورتمو می‌پوشونم و از یه راه مخفی وارد هاگوارتز می‌شم. نمی‌دونم چقد می‌گذره تا بالاخره به محل مورد نظر می‌رسم. پشت یه ستون پنهون می‌شم و به گفتگوها گوش می‌دم. سریع صدای گابریل رو تشخیص می‌دم.
-بچه‌ها مثه اینکه گروهمون ۳-۲ امتیازی از بقیهٔ گروه‌ها کم داره...
رز شروع به حرف زدن می‌کنه.
-گابریل چطوره تو امسال تو تعدادی مسابقه شرکت کنی تا امتیازمونو برگردونی. چطوره؟
لینا هم وارد بحث می‌شه.
-درسته تو که همیشه برنده می‌شی چطوره تو این مسابقه‌ها هم شرکت کنی اگه برنده شی گروهمون اول می‌شه!
صدای عاجزانهٔ گابریل بلند می‌شه!
-اما... آخه... اونجوری خیلی سخت می‌شه اگه نتونم چی؟
رز صداشو بلند می‌کنه.
-ولش گابریل بهتره به برنده شدن فک کنی!
اوه! مشکل پیدا شد! سریع چوب‌دستیمو بیرون می‌آرم و روی ماتیلدا که اونجا ساکت نشسته نشونه می‌گیرم و طلسم فرمان رو بطرفش می‌فرستم... ماتیلدا سریع به حرف می‌آد!
-اما اگه برنده نشد چی؟ به اونجاش فک کردین؟ اگه برنده نشه بقیهٔ گروه‌ها چقد مسخره‌امون می‌کنن؟ آخرین می‌شیم! بچه‌ها روحیه‌اشونو از دس می‌دن! واقعاً که! فک نمی‌کردم اینقد خودخواه باشین!
و بعد پاشو به زمین می‌کوبه و بطرف خوابگاه می‌ره! دخترا نگاهی بهم می‌کنن! رز به حرف می‌آد.
-می‌دونی گابریل بنظرم ماتیلدا درست می‌گه!
لینا با پشیمونی تأییدش می‌کنه!
-منم همینطور فک می‌کنم ما خیلی خودخواه بودیم اگه ببازیم خیلی بدتره نمی‌خواد تو همشون شرکت کنی یه مسابقه هم برای جبران امتیاز کافیه!
گابریل که خوشحالی از صورتش پیداس بهشون لبخند می‌زنه!
-ولش کنین بچه‌ها ۳-۲ تا امتیاز ارزش اینجور چیزا رو نداره بهتره دیگه بریم بخوابیم!
۳ تایی خوشحال و خندون بطرف خوابگاه می‌رن. نفس راحتی می‌کشم و با زمان‌برگردان کمی زمان رو جلو می‌برم. روز اعلام امتیازات! سریع بطرف سرسرا می‌رم و پشت در بزرگش می‌ایستم. صدای هیاهوی بچه‌ها پشت در شنیده می‌شه. اوه! مثه اینکه زمانو زیادی جلو بردم و نتایج اعلام شده! سعی می‌کنم از لای در تابلوی امتیازات رو ببینم! با دیدن تابلو نفسم می‌گیره! مثه اینکه ریونکلاوی‌ها اول شدن! دنبال هافلپاف می‌گردم و اونو در جایگاه دوم پیدا می‌کنم! لبخندی رو صورتم می‌شینه! با چند امتیاز کمتر از ریونکلاو دوم شدیم و این خیلی خوبه! نگاهی به میز هافلی‌ها می‌کنم! با اینکه دوم شدن همشون خیلی خوشحالن و دیگه از مسخره شدن خبری نیس! با خوشحالی زمان‌برگردون رو تو مشتم فشار می‌دم و به زمان حال بر می‌گردم. به خوابگاه می‌رم و زمان‌برگردون رو توی یه جعبه می‌زارم تا به مودی پسش بدم و با همون لباس گشاد مأموریت رو تختم دراز می‌کشم تا بخوابم و خودمو برای مأموریت بعدی آماده کنم!


ویرایش شده توسط آرتمیسیا لافکین در تاریخ ۱۳۹۹/۵/۱۹ ۲۱:۰۰:۲۰

در کشاکش شجاعت و اصالت، در هیاهوی هوش و ذکاوت، اتحاد و پشتکار سوسو می‌زنند... فرزندان هلگا می‌درخشند!
***

شادی رو می‌شه در تاریک‌ترین لحظات هم پیدا کرد، فقط اگه یه نفر یادش باشه که چراغ رو روشن کنه!


پاسخ به: سفر با زمان برگردان
پیام زده شده در: ۱۱:۴۱ پنجشنبه ۱۶ مرداد ۱۳۹۹
#11

مرگخواران

مرلین


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۲:۵۹ جمعه ۱۷ آبان ۱۳۹۸
آخرین ورود:
۱۱:۴۹:۱۵ یکشنبه ۷ فروردین ۱۴۰۱
از بارگاه ملکوتی
گروه:
مرگخوار
ایفای نقش
کاربران عضو
پیام: 114
آفلاین
- دوبار بچرخون پیری.
- خودمان بلدیم.

جوزفین به سختی تلاش می‌کرد تا نحوه کار با زمان برگردان را به مرلین یاد بده و همانقدر هم مرلین مقاومت می‌کرد.

- دِ اگه بلدی باید خلاف عقربه ها میچرخوندی. الان جهت عقربه ها چرخوندی.

مرلین واقعاً کار با زمان برگردان را بلد نبود. بهرحال پیامبری بود برای خودش و سفر در زمان برایش حکم آب خوردن داشت و هیچ وقت با این وسیله ها کار نکرده بود. ولی حالا که به دلائل نامعلومی عضو گروه بسیج شده بود، بلاجبار مجبور بود که از زمان برگردان استفاده کند.
و به همان دلائل نامعلوم جوزفین را انتخاب کرده تا به او یاد دهد که چگونه از این وسائل بی ارزش استفاده کند.

- می‌خواستیم تو را امتحان کنیم.
- بده من باو.

جوزفین- که دیگر ناخونی برای جویدن نداشت- زمان برگردان را از دست مرلین قاپ زد.

- گفتی کی؟
- سال 1183.

جوزفین نگاه دیگری به مرلین انداخت. یعنی مرلین ممکن بود اینقدر پیر باشد؟ پیامبر داستانهایی را تعریف می‌کرد که به قبل از پیدایش تاریخ برمی‌گشتند، پس سال 1183 احتمالاً جوان حساب می‌شده است!

- خو، خیلی باید بری عقب. من هیفده بار میچرخونم. حواست باشه برا برگشت باید 16 بار خلاف عقربه ها بچرخونی و بعدش کل زمون برگردون رو سر و ته کنی و اینبار 16 بار جهت عقربه ها بچرخونی. گرفتی چی شد؟
- بله.

جوزفین که مطمئن بود مرلین نفهمیده است، عملیات را روی زمان برگردان انجام داد و آن رو دور گردن مرلین انداخت.

- خدافظی. سوغاتی یادت نره!

***

- نکن!

مرلین درون غار تاریکی ایستاده بود. رو به رویش دو پسر جوان قرار داشتند که یکی از آنها روی زمین افتاده بود و صورتش غرق در خون بود.

- اینکار رو نکن تموچین!

دو پسر وحشت زده و با دهان های باز به مردی که تا لحظه پیش آنجا نبود نگاه می‌کردند. آن یکی که ایستاده بود سنگی در دست داشت که از آن خون می‌چکید.

- ایچ ساکارا مه فونی. یاکی مندی؟
- مشخصا از بچگی علاقه خاصی به جنگ داشتی. ولی باور کن کشتن برادرت توی این سن تو رو تبدیل به هیولایی می‌کنه که کابوس همه خواهی شد.

پسر سنگ به دست ادامه داد:
- سیمی شو. علبرده ثاثای.
- چی میگی زبون بسته؟

مرلین جلوتر آمد. پسر روی زمین کم کم به عقب می‌خزید اما برادر جوان ترش همچنان با چشم غره به مرلین نگاه می‌کرد. مرلین در یک حرکت انتحاری عصایش را که تا آن موقع پنهان بود از زیر ردایش بیرون کشید و بر فرق سر تموچین کوبید.

- بچه جون ما هادس را شکست دادیم. دیگر توی دماغو عددی نیستی.

مرلین دستانش را به سمت پسر دیگر دراز کرد تا کمکش کند از جایش بلند شود. تموچین بدون حرکت روی زمین افتاده بود.

- نیازی به تشکر نیست. خوشحالیم که دیگر کسی نام چنگیز را نخواهد شنید.

پسر دیگر اما بی توجه به مرلین و جنازه برادرش روی زمین بیرون دوید. صدای زنی بیرون از غار شنیده می‌شد که پسرانش را صدا میزد. مرلین به دهانه غار رفت تا از مناظر زیبایی که بیرون از غار بود لذت ببرد و کمی آفتاب بخورد.
زیر پایش دشت سرسبزی گسترده شده بود. پسر به سمت مادرش دوید و اورا در آغوش گرفت.
مادرش او را... تموچین خطاب کرد!

- ای بابا. اشتباه زدیم که.

مرلین همانطور که به گندی که زده بود فکر می‌کرد زمان برگردان را از زیر لباس درآورد. حتما اشتباه شنیده بود و چنگیز واقعی پشت سرش بی جان روی کف غار افتاد بود. نه! امکان نداشت این بار هم اشتباه کرده باشد.

- خب. گفت چندبار بچرخونم. لعنت به شما ریونی ها که همه چیز را پیچیده می‌کنید.


شروع و پایان با ماست!


پاسخ به: سفر با زمان برگردان
پیام زده شده در: ۲۲:۵۷ چهارشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۹
#10

اسلیترین

سوروس اسنیپ


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۱:۱۵ دوشنبه ۹ مهر ۱۳۹۷
آخرین ورود:
۲۳:۴۸ دوشنبه ۸ شهریور ۱۴۰۰
از هاگوارتز-تالار اسلیترین
گروه:
ایفای نقش
اسلیترین
کاربران عضو
پیام: 217
آفلاین
زمان برگردان ها ابزاری هستند برای جبران کردن ،عبرت گرفتن،عبرت آموختن و در آخر برای بهبود یا نابودی!

دزدیدن زمان برگردان از گابریل!
قطعا بزودی فاش میشد ،چرا که گابریل حتما بر اساس قانون پنج دقیقه(هر چیزی باید پس از پنج دقیقه جرونا زدایی شود) وسایلش را تمیز میکرد.

از دیروز ذهنش مشغول این موضوع بود که باید به چه زمانی برود؟
برای منفعت خودش باشد یا برای عموم ملت حزب المرلین؟
همه مجموعه کتاب های تاریخ جادوگران محزون را خوانده بود برای یافتن لحظه ای که بخواهد اصلاح شود برای بهبود!
کل لحظات زندگیش را طی ساعت ها در ذهنش کاویده و کنکاش کرده بود،اما زندگیش چیزی نبود که بخواهد با چهار دقیقه پنجاهو نه ثانیه تغییر کند ،پس هدفش تغییری اساسی تر بود در جامعه ای که دچار مشکلات فراوان بود.

با هر چرخش پین زمانبرگردان،تپش قلبش بالا تر میرفت !

چهار دقیقه و بیست و نه ثانیه.
این مدت زمانی بود که فرصت داشت زمان برگردان را سرجایش برگرداند.
چرخش زمان تمام درد شکاف های دنیای تو در تو را به وجودش منتقل میکرد و تنها کاری که از دستش بر می آمد تحمل بود.

چهار دقیقه و بیست ثانیه فرصت داشت .
خودش را دید که به سمت صف رای دهندگان میرفت.
رائش را به خوبی به یاد می آورد،کریس چمبرز!

دزدیدن خودش احتمالا کاری بود که هیچ وقت تصورش را نمیکرد.
مطمئن شد وقتی بیدار می شود به یاد نمی آورَد چرا اینجاست و مستقیما به خانه باز میگردد.
موی مرحوم آتشزنه را در معجون ریخت وسر کشید.

دوان دوان از محل رای گیری که به آتش کشیده بود خارج شد و به سمت محل اسکان کریس رفت.


حالا بالای سر جنازه به خاک و خون کشیده شده یکی از مخربترین وزرای تاریخ ایستاده بود.
به ساعتش نگاه کرد،هفده ثانیه فرصت داشت.
پین زمان برگردان را با چند چرخش تنظیم کرد.

چشم هایش را باز کرد هشت ثانیه فرصت داشت اما چیزی را که میدیدنمیتوانست باورکند ،همه جا تغییر کرده بود وهمه چیز فریاد سیاهی را بانگ میزد!
لرد و ناجینی از وزرا به حکمران های جامعه جادوگری تبدیل شده بودند.


ویرایش شده توسط سوروس اسنیپ در تاریخ ۱۳۹۹/۵/۱۵ ۲۳:۰۴:۱۰

نه چون مومم نه چون سنگم،نه از رومم نه از زنگم،همان بی رنگ بی رنگم.....
به طلا همچو سنگ بنگر...
se.sn_sli



پاسخ به: سفر با زمان برگردان
پیام زده شده در: ۲۲:۲۲ دوشنبه ۱۳ مرداد ۱۳۹۹
#9

ریونکلاو، وزارت سحر و جادو، مرگخواران

تام جاگسن


مخفی کردن اطلاعات کاربر
عضو شده از:
۲۰:۴۱ سه شنبه ۶ فروردین ۱۳۹۸
آخرین ورود:
۲۳:۲۱:۵۷ دوشنبه ۱ فروردین ۱۴۰۱
از تسترال جماعت فقط تفش به ما رسید.
گروه:
ریونکلاو
کاربران عضو
ایفای نقش
مرگخوار
گردانندگان سایت
مترجم
پیام: 629
آفلاین
سرش را پایین انداخته بود و از میان میدان اصلی شهر، که اکنون برای انتخابات وزارت سحر و جادو در آن غوغایی به پا شده بود، می‌گذشت.
امروز، روز آخر ثبت‌نام کاندیداها بود و به‌زودی انتخابات مردمی برای وزیر سحر و جادوی سال پیشِ ‎رو انجام می‌گرفت.
تام، همانطور که چوبدستی‌اش را از گرده ی نخودچی هایی که بانو مروپ در جیب کتش گذاشته بود می‌تکاند، تصمیم گرفت تا سری به کاندیداهای مختلف بزند.
پس، شروع به گشتن درمیان مردم کرد.

البته، نیازی به گشتن و توجه زیادی نبود. زیرا پسر مو بور و کک‌مکی ای که بر روی کامیونی ایستاده بود و در حال نطق کردن بود، نگاه و توجه هر رهگذری را می‌ربایید.
پسر طوری با آب و تاب و هیجان سخنرانی می‌کرد که پنداری زندگی‌اش وابسته به این حرف هاست.
تام تصمیم گرفت به او نزدیک‌تر شود تا بتواند مقداری از صحبت های او را بشوند.
آرام آرام راهش را از میان جمعیت باز می‌کرد و سعی می‌کرد تا حد ممکن با آنها برخورد نداشته باشد؛ زیرا بعد از اتفاقی که اخیراً در خانه‌ی ریدل‌ها برایش افتاده بود، هر برخورد فیزیکی با یک رهگذر می‌توانست منجر به کنده شدن یکی از اعضایش شود و اگر نظر من را بخواهید... این چیزی نیست که شخصی به دنبالش باشد یا بپسندد!

بالاخره بعد از تلاش‌های بسیار و گذر از میان طرفداران زردپوشِ کاندیدا، توانست به فاصله ی مناسبی از او برسد.

- امروز. من، زاخاریاس اسمیت برای پیشرفت شهر و کشورم، و برای گرفتن حق پایمال شده ی جادوآموزان هافلپافی، که همیشه در تاریخ نادیده گرفته شدند پای این برگه هارو امضا می‌کنم و کاندیداتوری خودم رو اعلام می‌کنم. مردم بدونید! اینا همونائین که تموم تلاش های من رو نادیده گرفتن! همونائین که با وجود این همه شایستگی در من، دهداری هاگزمید رو به مروپ گانت و شهرداری لندن رو به یک پیرمرد نه چندان سالم دادن! ولی من اینجا...

نیازی به شنیدن مقدار بیشتری از ماجرا نبود. همین چند جمله ی ابتدایی زاخاریاس برای اینکه تام را به یاد خاطره‌ای نه چندان دور بیندازد کافی بود.

"فلش‌بک - سال قبل، انتخابات وزارت"

تام تازه به شهر لندن مهاجرت کرده بود و چندان با آنجا آشنایی نداشت.
تنها شغلی که بلد بود نقاشی بود و با کشیدن طرح‌هایی بر روی کاغذ سعی می‌کرد تا پولی برای زنده ماندن در بیاورد. همیشه جادو کارساز بود، اما بحث هنر که پیش می‌آمد فقط یک‌جادو می‌توانست کاری کند و آن، جادوی ذهن هنرمندان بود.
در بدو ورود، یکی از دوستانش در هاگوارتز، کریس چمبرز برای بدرقه به دنبالش آمده بود و او را در اٌمورش در شهر کمک می‌کرد تا زمانی که توانست مستقل شود.

تام، برای کشیدن پل معروف لندن به همراه بوم و رنگ‌هایش به سمت مرکز شهر می‌رفت که از دور هیاهویی شنید. عده‌ای کثیر در یک میدان گردِ هم آمده بودند و با شور و شوقی بالا به بحث و جدل می‌پرداختند. این صحنه برای تام جذاب و کنجکاوکننده بود، پس تصمیم گرفت نزدیک‌تر برود تا موضوع را بفهمد.

قدم قدم نزدیک‌تر میشد.

بالاخره به فاصله ی چند قدیمی یکی از طرفین بحث رسید و از چیزی که می‌دید... شوکه شد!
کریس، دوست قدیمی‌اش با کلاهی مزین به نشان وزارت سحر و جادو بر سر به بالای تریبونی رفته بود و به صحبت درباره جامعه، آینده و برنامه‌هایش می‌پرداخت.
تام، زیاد از سیاست نمی‌دانست و علاقه‌ای هم نداشت. اما با دیدن ستادِ بی‌روح و نه چندان زیبای کریس، فکری برای جبران زحماتش به سرش زد.

صبر کرد تا سخنرانی‌اش به پایان برسد.

"چند دقیقه بعد"

کریس، به نطقش پایان داد و از روی تریبون پایین آمد و در حالی که با دست موهای طلایی‌اش را حالت می‌داد به سمت ستاد به راه افتاد. تام هم با دیدن او به دنبالش رفت تا بالاخره با یک‌دیگر تنها شدند.
- کریس!

کریس سرش را برگرداند و از دیدن تام شگفت زده شد.
- ت... ت... تام؟ اینجایی؟! فکر می‌کردم تا الان از شهر بیرون زده باشی.

تام خجالت زده دستی بر پشت سرش کشید.
- راستش... پولم برای گرفتن جایی خارج یا داخل لندن کافی نبود. تصمیم گرفتم فعلا تو همون خونه ی خودم بمونم.

بعد، پنداری که چیزی ر به خاطر آورده باشد با هیجان صحبتش را ادامه داد.
- دیدم که کاندید وزارت شدی. خیلی خوشحال شدم پسر! کمکی هست که از دست من بر بیاد؟

کریس آرام دستی بر چانه‌اش کشید و در حالی که کرواتش را سبک می‌کرد سرش را بالا آورد.
- حقیقتش آره. یادمه نقاشی می‌کردی. اگه لطف کنی... برای ستاد یه چندتا پوستر و نماد نیاز دارم.

تام با خوشحالی سرش را تکان داد.
- معلومه رفیق! حتماً می‌کنم.

و بعد به سمت محل سخنرانی برگشت تا بوم و رنگ‌هایش را بردارد...

"سه ماه بعد"

آفتاب با تندی چشمان نیمه‌خوابش را قلقلک می‌داد. شب قبل را تا سپیده‌دم با سایر اعضای کابینه به بحث و تبادل نظر درباره ی برنامه های پیشِ‌رو پرداخته بودند.
گرچه تام چیزی از صحبت هایشان نمی‌فهمید، اما همیشه در جلسات شرکت می‌کرد و سعی می‌کرد جایی که احساس مفید بودن می‌کند کمک کند.
هنوز کامل چشمانش را باز نکرده بود که دستش تکانش داد.

- تام! تام! پاشدن کن!

سریعاً سرش را چرخاند و با دیدن رابستن بالای سرش شوکه شد. چهره ی رابستن نگران اما در عین حال متفکر می‌نمود.
تام در حالی که با دستی پتو را از رویش کنار میزد و با دستی دیگر چشم‌های سرخش را می‌مالید از رابستن پرسید:
- چی‌شده؟ چرا الآن سراغم اومدی؟ زود نیست؟

راب در حالی که سعی می‌کرد از عصبانیت داد نزند به تام زل زد.
- زود؟! ساعت 4 بعد از ظهر بودن میشه! از صبح هم کریس پیداش بودن نیست.

با جمله ی آخر، ناخودآگاه چشمان تام باز شد.
- یعنی چی که نیست؟ مگه میشه؟ دیشب که اینجا بود.
- دونستن نمیشم. خودت بیا پایین دیدن کن.

تام از جا پرید و به مانند دکمه‌ای که از جای خود روی لباس تنگ یک مرد میان‌سال و چاق، که درحال خوردن فیله ی سوخاری باشد در رفته باشد، به سرعت خودش را به طبقه پایین رساند.
در طبقه ی همکف، کابینه ی وزارت همه دورهم جمع شده بودند اما جای وزیر خالی بود. یک‌جای کار می‌لنگید.

- میشه توضیح بدین چه خبره؟ اینم که توی حرف زدن خودش مونده، توضیح دادن پیش‌کش.

منظور تام از "این" رابستن بود.
از زیر چشم دید که او بعد از این جمله اندکی در خود جمع شد. شاید اگر در حالت عادی بود، تام از حرفش شرمنده میشد و به عذرخواهی‌ از رابستن می‌پرداخت و تلاش می‌کرد تا از دلش در بیاورد.
اما هیچ چیزِ این شرایط عادی نبود!
همیشه اولین نفری که در ساختمان وزارت بیدار میشد و با زنگش همه را از خواب می‌پراند کریس بود. ولی حالا انگار که مورچه ای باشد در دشت فیل‌ها، غیبش زده بود.

- توضیح؟ توضیح نمی‌خواد. می‌تونی حرفاشو اونجا بخونی.

گابریل این را گفت و با دست به کاغذ مچاله‌ای که کنار گلدان قرار داشت اشاره کرد.
تام که حالا با دیدن حال و احوال دوستانش آرام‌تر رفتار می‌کرد، تکیه‌اش را از نرده برداشت و در چند لحظه به بالای سر تکه‌کاغذ رسیده بود.

کابینه ی وزارت،
سلام.
این نامه آخرین نامه و دستوریه که از من خواهید گرفت.
دلایلم برای خودمه، اما همین‌قدر بدونید که دیگه قصد ادامه ندارم.

کریس چمبرز،
وزیر سحر و جادو.


تام باز هم نامه را خواند. دوباره چشمانش را درمیان کلمات به مانند بالرینی در میان یک سالن بزرگ به چرخش در آورد.
هیچ چیزِ نامه شک‌برانگیز نبود. دست‌خط همان دست‌خط بود و امضای همیشگی وزیر چمبرز پای آن جاخوش کرده بود.

رو به کابینه برگشت.
ناگهان مرلین از خشم دشنامی بر لب آورده و عصایش را به سمت پنجره پرت کرد؛ عصا به سادگی از سد شیشه ی نه چندان مستحکم گذشت و به خیابان پرت شد.
و مروپ... آن‌قدر خسته بود که دیگر میوه‌های ریخته بر زمینش هم نظرش را جلب نمی‌کردند.
دوران سختی بود...

نقل قول:
روزهای بی‌وزیر سپری می‌شوند و مردم مطالبات خود را دارند.
بیت مدیریتی زوپس معاون وزیر اسبق، گابریل دلاکور را بر تخت وزارت نشانده است،
اما مردم می‌خواهند تا خودشان وزیر تعیین کنند.
اوضاع بریتانیای کبیر...


"زمان حال"

قطره قطره پایین ردایش خیس میشد.
انگار... انگار باران آمده بود. سرش را بلند کرد تا آسمان را ببیند که لکه های سرخ روی ردایش خودنمایی‌شان را آغاز کردند.
آفتاب سوزناک می‌تابید و تام که سرش پایین بود، دچار خونریزی از بینی شده بود.
از جایش بلند شد و همانطور که به سمت خانه‌ی ریدل‌ها می‌رفت تا ردایش را عوض کند، تصمیم گرفت حتی اگر کاندیدا شدن خودش راهِ چاره باشد نگذارد زاخاریاس وزیر شود و کریس چمبرزی دیگر اتفاق بیفتد.
شاید اشتباه می‌کرد. شاید شباهتشان صرفا یک تصادف بود.
اما به هر دلیلی که بود، چیزی که اکنون جامعه نیاز نداشت؛ وحشت دوباره‌ی بی‌وزیر شدن بود.


ویرایش شده توسط تام جاگسن در تاریخ ۱۳۹۹/۵/۱۳ ۲۲:۲۵:۱۵
ویرایش شده توسط تام جاگسن در تاریخ ۱۳۹۹/۵/۱۴ ۸:۳۹:۴۱
ویرایش شده توسط تام جاگسن در تاریخ ۱۳۹۹/۵/۱۴ ۸:۴۰:۱۳

آروم آقا! دست و پام ریخت!

تصویر کوچک شده









شما می ‌توانید مطالب را بخوانید
شما نمی توانید عنوان جدید باز کنید
شما نمی توانید به عنوان‌ها پاسخ دهید
شما نمی توانید پیام‌های خودتان را ویرایش کنید
شما نمی توانید پیام‌های خودتان را حذف کنید
شما نمی توانید نظر سنجی اضافه کنید
شما نمی توانید در نظر سنجی ها شرکت کنید
شما نمی توانید فایل‌ها را به پیام خود پیوست کنید
شما نمی توانید پیام بدون نیاز به تایید بزنید
شما نمی توانید از نوع تاپیک استفاده کنید.
شما نمی توانید از HTML در نوشته های خود استفاده کنید
شما نمی توانید امضای خود را فعال/غیر فعال کنید
شما نمی توانید صفحه pdf بسازید.
شما نمی توانید پرینت بگیرید.

[جستجوی پیشرفته]


هرگونه نسخه برداری از محتوای این سایت تنها با ذکر نام «جادوگران» مجاز است. ۱۴۰۰-۱۳۸۲
جادوگران اولین وبسایت فارسی زبان هواداران داستان های شگفت انگیز هری پاتر است. به عنوان نخستین خاستگاه ایرانی ایفای نقش مبتنی بر نمایشنامه نویسی با محوریت یک اثر داستانی در فضای مجازی، پرورش و به ارمغان آوردن آمیزه ای از هنر و ادبیات برجسته ترین دستاورد ما می باشد.