دوستان! جادوگرانی‌هایی که هنوز به قدرت مردم پایبندید...
خوش‌حالم که ستادم در این‌روزها مکانی بود برای بحث‌های انتلکتوال و عمیق. و اما حالا...
متنی آماده کرده بودم و توضیح داده بودم چرا ضرورت امروز ایجاب می‌کنه که به ویلبرت اسلینکرد رأی بدهیم. در پس پرده و نامحسوس، هر دوستی که پیش من اومد تا از من حمایت کنه رو ترغیب کردم به جای من به ویلبرت عزیز رأی بده.و موفق هم شده بودم. تعداد قابل تأملی از کاربران رو راضی کرده بودم که به ویلبرت رأی بدند. تا بتونیم حربهٔ زوپس‌نشین‌های خودسر و فی‌البداهه‌قانون‌عوض‌کن رو خنثی کنیم. اما زوپس‌نشین‌ها همین رو هم تاب نیوردند...
دیدید چی شد!؟ کسانی که خودشون تأیید صلاحیت کرده بودند رو حالا امروز رد صلاحیت کردند. ستاد ویلبرت عزیز ما رو بستند. طبق کدامین قانون؟ حتما خواهند گفت چون فعالیتی نداشته‌ند. خب اگر فعالیتی نداشته‌ند طبیعتا نباید رأی بیارن. دیگه ترسی نداره که.
باز هم سوختیم. باز هم سوء استفاده کردند از سادگی ما.
بدین‌وسیله و با قدرتی که مردم به من اعطا کردند، ویلبرت اسلینکرد رو به عنوان وزیر بعدی وزارت سحر و جادو منصوب می‌کنم!

یا ویلبرت.

مگر زمین جادوگران بزرگ نبود؟ مهاجرت می کردید. ویزا نمیخواست که. ووی ووی ووی!

به نظر بنده، اکتفا به منابع داخلی (موزه) نشان از سیاست های بسته شماست. نگاه وزیر مملکت باید به گوهر نهفته در منابع خارجی (خارج از مرزهای وزارتخانه) باشد. عصر گفتگوی تمدن هاست. بروید با هاگزمیدیان و دایگونیان و هاگوارتزیان و غیره گفتگو کنید. برنامه های گسترده فرا وزارتی طراحی کنید برای جای جای جامعه جادویی. شما نقش وزیر را با نقش مورخ اشتباه گرفتی ای آقای وزیری که حتی نمیخوام اسمتو بنویسم. خودکارم جوهر نداره.

قطعا چیزی که حاج هاگرید میگه درسته و انتظارات متناقض و دخالت های زیاد توی امور هم دیگست که باعث رخ دادن خیلی از کدورت ها، لفت دادن ها میشه. از طرفی وزیر اختیاری نداره و باید کارهایی که ازش انتظار دارن انجام بشه و از طرف دیگه ازش کار جدید میخوان. موزه ای که اهمیت اصلی رو توی این سایت داره از وزارت منتقل شده به ویزنگاموت که خب علنا نیمی از کارهای وزارت میخوابه و اهمیت وزارت به صرف انتخاباتش خلاصه میشه چون بیاید صادق باشیم، هر کسی میتونه نیو سوژه و رول بزنه و نیازی به نظارت و مدیرت این قضیه نیست، چه بسا که نظارت روی این مسئله خلاقیت رو میاره پایین!

از اونجایی که به بنده ستادی داده نشد و حرفایی که یکساله نگه داشتم رو نمیتونستم بزنم در جای مناسب، ستاد دابش گلمون رو به خاطر حق کپی رایت استفاده از عکسم انتخاب کردم که یه سری صوبتا بکنم. مدیریت با انتخاب افرادی خاص برای نظارت مخالف بودن، پنهان کاری هم بسه مشکل همین موزه بود. فردی رو در کابینم برای این پست انتخاب کردم که بر اساس جهالت خودم و اعتماد به انتخاب وزرا و مدیرهای قبلی بود، اما گویا کدورت های شخصی و غیرشخصی پیش اومده ورق رو برگردونده بود.

من به عنوان وزیر نالایق که هیچکاری نکرده شناخته میشم و درسته، کاری هم نکردم. زمانی که یکی از مدیر ها درخواست خروج از تیم مدیریت رو میده به علت ناظر موزه و اینکه چرا من قبل از انتخاب اون فرد، از اون مدیر گرامی سوالی نکردم و پشت بند این اتفاق مدیر دیگه ای بسیج میشه که این داشمون نباشه منم نیستم، مجبور میشم ناظر موزه رو عوض کنم تا دابشای گلمون تیم مدیریت رو رها نکنن، مشکل اینجاست که کسی علاقه ای به این پست نداره و افرادی که خواستار اخراج ناظر قبلی بودن الان برنامه ای ندارن برای جایگزینی.

خلاصه صحبت این هست که بیاین تقصیر ها رو گردن خودمون نندازیم، گردن کس دیگه ای هم نندازیم، انتظاری از هم نداشته باشیم، توی کار هم دیگه دخالتی نکنیم و کلا بیاید هیچ کاری نکنیم!

#هیچ_کاری_نکنیم

نامزد محترم، جناب آقای روبیوس هاگرید.

صلاحیت شما برای نامزدی در هفدهمین انتخابات وزارت سحر و جادو احراز گردیده و شما مجاز به فعالیت انتخاباتی در زمان تبلیغات هستید.