نمایش پروفایل
ویرایش پروفایل
آگاهیرسانیها
جغددانی 
خروج
روزنامه Financial Times در یادداشتی با لحنی تند، کنایهآمیز و کاملاً شخصی، به پدیده «گردشگری هری پاتر» در بریتانیا پرداخته و استدلال کرده است که محبوبیت این مجموعه، بعضی از مکانهای تاریخی بریتانیا را زیر سایه خود برده است.
نویسنده با اشاره به شهرهایی مثل ادینبرو، آکسفورد، یورک و لندن، مینویسد که شماری از بناها و فضاهای تاریخی این شهرها امروز بیش از آنکه بهخاطر پیشینه فرهنگی و معماریشان دیده شوند، با ارجاع به دنیای هری پاتر شناخته میشوند. او از جمله به قبرستان Greyfriars Kirkyard در ادینبرو، کافه Elephant House، کتابخانه و محوطههای تاریخی آکسفورد، خیابان Shambles در یورک و همینطور ایستگاه King’s Cross در لندن اشاره میکند.
بهنظر نویسنده، «پاترتوریسم» یا گردشگری مرتبط با هری پاتر، در بسیاری از این مکانها تجربه اصلی بازدید را تغییر داده است؛ به این معنا که توجه بخشی از گردشگران دیگر نه متوجه تاریخ واقعی این فضاها، بلکه معطوف به شباهتها، الهامها و پیوندهای آنها با جهان داستانی جی.کی. رولینگ است. او این روند را آزاردهنده میداند و معتقد است که این موج، آرامش و اصالت بعضی از این مکانها را کمرنگ کرده است.
بخش مهمی از یادداشت FT به نگاه شخصی خود نویسنده برمیگردد. او صریحاً میگوید که نه رمانهای هری پاتر را خوانده و نه علاقهای به فیلمهای آن داشته است و اساساً با این نوع شیفتگی بزرگسالان به دنیای جادوگری ارتباطی برقرار نمیکند. همین نگاه شخصی هم در لحن مقاله کاملاً پیداست؛ جایی که حضور بعضی از طرفداران بزرگسال هری پاتر در فضاهای تاریخی و دانشگاهی را با عباراتی تند توصیف میکند و حتی به طعنه مینویسد که شاید بهتر باشد علاقهمندان این مجموعه، بهجای کشاندن این فضاها به جهان هری پاتر، به تور رسمی استودیوی Warner Bros در واتفورد بروند.
نویسنده البته به این نکته هم اشاره میکند که گردشگری هری پاتر از نظر اقتصادی برای بریتانیا بسیار سودآور است، اما در مجموع نگاهش به این پدیده منفی است و آن را نوعی تصرف فرهنگیِ مکانهای تاریخی بهدست یک برند بسیار بزرگ و فراگیر میبیند.
یادداشت وبسایت جادوگران درباره این مطلب:
فارغ از لحن تند و سلیقهای نویسنده Financial Times، واقعیت این است که دنیای هری پاتر طی سالهای گذشته نقش مهمی در جلب توجه جهانی به بسیاری از مکانهای تاریخی بریتانیا داشته است. برای بسیاری از بازدیدکنندگان، آشنایی با این فضاها از مسیر هری پاتر آغاز میشود، اما لزوماً به همانجا ختم نمیشود.
علاقه به هری پاتر الزاماً به معنای نادیده گرفتن تاریخ نیست. در بسیاری از موارد، همین پیوند میان ادبیات فانتزی و فضاهای واقعی تاریخی، باعث شده نسل تازهای از مخاطبان با معماری، تاریخ و فرهنگ بریتانیا آشنا شوند. ادینبرو، آکسفورد، یورک یا کینگز کراس ارزش تاریخی خود را از دست ندادهاند؛ بلکه از زاویهای تازه برای گروه دیگری از مخاطبان قابل کشف شدهاند.
نظر شما چیست؟
بهنظر شما «پاترتوریسم» به میراث فرهنگی بریتانیا آسیب زده، یا باعث شده این مکانها برای نسل جدید زندهتر و ملموستر شوند؟ دیدگاهتان را با ما در میان بگذارید.
نویسنده با اشاره به شهرهایی مثل ادینبرو، آکسفورد، یورک و لندن، مینویسد که شماری از بناها و فضاهای تاریخی این شهرها امروز بیش از آنکه بهخاطر پیشینه فرهنگی و معماریشان دیده شوند، با ارجاع به دنیای هری پاتر شناخته میشوند. او از جمله به قبرستان Greyfriars Kirkyard در ادینبرو، کافه Elephant House، کتابخانه و محوطههای تاریخی آکسفورد، خیابان Shambles در یورک و همینطور ایستگاه King’s Cross در لندن اشاره میکند.
بهنظر نویسنده، «پاترتوریسم» یا گردشگری مرتبط با هری پاتر، در بسیاری از این مکانها تجربه اصلی بازدید را تغییر داده است؛ به این معنا که توجه بخشی از گردشگران دیگر نه متوجه تاریخ واقعی این فضاها، بلکه معطوف به شباهتها، الهامها و پیوندهای آنها با جهان داستانی جی.کی. رولینگ است. او این روند را آزاردهنده میداند و معتقد است که این موج، آرامش و اصالت بعضی از این مکانها را کمرنگ کرده است.
بخش مهمی از یادداشت FT به نگاه شخصی خود نویسنده برمیگردد. او صریحاً میگوید که نه رمانهای هری پاتر را خوانده و نه علاقهای به فیلمهای آن داشته است و اساساً با این نوع شیفتگی بزرگسالان به دنیای جادوگری ارتباطی برقرار نمیکند. همین نگاه شخصی هم در لحن مقاله کاملاً پیداست؛ جایی که حضور بعضی از طرفداران بزرگسال هری پاتر در فضاهای تاریخی و دانشگاهی را با عباراتی تند توصیف میکند و حتی به طعنه مینویسد که شاید بهتر باشد علاقهمندان این مجموعه، بهجای کشاندن این فضاها به جهان هری پاتر، به تور رسمی استودیوی Warner Bros در واتفورد بروند.
نویسنده البته به این نکته هم اشاره میکند که گردشگری هری پاتر از نظر اقتصادی برای بریتانیا بسیار سودآور است، اما در مجموع نگاهش به این پدیده منفی است و آن را نوعی تصرف فرهنگیِ مکانهای تاریخی بهدست یک برند بسیار بزرگ و فراگیر میبیند.
یادداشت وبسایت جادوگران درباره این مطلب:
فارغ از لحن تند و سلیقهای نویسنده Financial Times، واقعیت این است که دنیای هری پاتر طی سالهای گذشته نقش مهمی در جلب توجه جهانی به بسیاری از مکانهای تاریخی بریتانیا داشته است. برای بسیاری از بازدیدکنندگان، آشنایی با این فضاها از مسیر هری پاتر آغاز میشود، اما لزوماً به همانجا ختم نمیشود.
علاقه به هری پاتر الزاماً به معنای نادیده گرفتن تاریخ نیست. در بسیاری از موارد، همین پیوند میان ادبیات فانتزی و فضاهای واقعی تاریخی، باعث شده نسل تازهای از مخاطبان با معماری، تاریخ و فرهنگ بریتانیا آشنا شوند. ادینبرو، آکسفورد، یورک یا کینگز کراس ارزش تاریخی خود را از دست ندادهاند؛ بلکه از زاویهای تازه برای گروه دیگری از مخاطبان قابل کشف شدهاند.
نظر شما چیست؟
بهنظر شما «پاترتوریسم» به میراث فرهنگی بریتانیا آسیب زده، یا باعث شده این مکانها برای نسل جدید زندهتر و ملموستر شوند؟ دیدگاهتان را با ما در میان بگذارید.
گزینههای نمایش نظر
پاترتوریسم را حذف کنید و لردتوریسم را ترند کنید.