پوشش جادوگران

به‌طور کلی، جادوگران در جامعه‌ی ماگل‌ها ممکن است با پوشیدن لباس‌هایی به رنگ بنفش یا سبز و معمولاً ترکیب هر دو، خودشان را به یکدیگر نشان دهند. هرچند این چیزی جز یک قانون نانوشته نیست و هیچ اجباری در اطاعت از آن وجود ندارد. بسیاری از جادوگران ترجیح می‌دهند وقتی به بیرون و به دنیای ماگل‌ها می‌روند، رنگ موردعلاقه‌شان را بپوشند یا رنگ سیاه را انتخاب کنند که به‌هنگام سفر در شب بسیار کاربردی است.

اساسنامه‌ی بین‌المللی رازداری دستورالعمل واضحی را برای پوشش جادوگران و ساحرگان در زمان حضور در انظار عمومی مشخص کرده است:
نقل قول:
علی‌رغم این دستورالعمل‌های واضح، تخلفات مربوط به لباس یکی از رایج‌ترین تخلفات اساسنامه‌ی بین‌المللی رازداری از زمان پیدایش آن بوده است. نسل جوان‌تر به‌طور کلی همیشه بیشتر در مورد فرهنگ ماگلی اطلاعات داشته است؛ در کودکی، آن‌ها آزادانه با همتایان ماگل خود نشست و برخاست می‌کنند، اما بعدها که وارد مشاغل جادویی می‌شوند، با لباس معمولی ماگل‌ها برقراری ارتباط دشوارتر می‌شود. نسل قدیمی به شکل ناامیدکننده‌ای از سرعت تغییرات مد در دنیای ماگلی عقب است؛ آن‌ها در جوانی شلوارهای دمپاگشاد بلند خریده‌اند و حالا، پنجاه سال بعد، وقتی به دلیل توهین گسترده در مراسم تدفین ماگلی به ویزنگاموت برده می‌شوند، خشمگین هستند.

وزارت سحر و جادو همیشه سخت‌گیر نیست. روزی که خبر ناپدید شدن لرد ولدمورت پس از زنده ماندن هری پاتر از طلسم مرگ اعلام گشت، عفو یک‌روزه اعلام شد؛ چنان شور و هیجانی در جامعه‌ی جادوگری بود که جادوگران به شیوه‌ی سنتی با لباس‌هایی که یا فراموش کرده بودند عوضشان کنند یا برای جشن گرفتن آن‌ها را پوشیده بودند، به خیابان‌ها آمدند.

برخی از اعضای جامعه‌ی جادویی برای شکستن بند پوشش در اساسنامه‌ی رازداری سخت تلاش می‌کنند. یک جنبش فرعی که خودش را «هوای تازه، سراسر شادابی تازه می‌بخشد»¹ (مخفف: فارت*) می‌خواند، اصرار دارد که پوشیدن شلوارهای ماگلی جلوی جریان جادویی را می‌گیرد و به پوشیدن ردا در ملأ عام، آن هم با وجود اخطارها و جریمه‌ها، پافشاری می‌کند**. به‌طور خیلی غیرمعمولی، جادوگران عمداً لباس‌های پرزرق‌وبرق و خنده‌دار ماگلی را انتخاب می‌کنند؛ مثل پوشیدن دامن پف‌دار² با کلاه حصیری لبه‌دار³ و کفش فوتبال***.

به‌طور کلی، پوشش جادوگران دور از مد باقی مانده است، اگرچه تغییراتی در لباس‌هایی مثل رداهای مجلسی ایجاد شده است. استاندارد پوشش جادوگران، ردای ساده همراه با یا بدون کلاه نوک‌تیز جادوگری است که در مناسبت‌های رسمی مثل مراسم غسل تعمید، عروسی و تدفین پوشیده می‌شود و لباس زنان هم اکثراً بلند است. گفته می‌شود که پوشش جادوگران در زمان قدیم مانده و به قرن هفدهم بازمی‌گردد؛ زمانی که آن‌ها مخفی شدند. پایبندی نوستالژیک آن‌ها به این نوع لباس قدیمی را می‌توان به‌عنوان چسبیدن به روش‌های قدیمی و زمان گذشته تلقی کرد که مایه‌ی افتخار فرهنگی‌شان است.

با این حال، در گذر روزها، حتی کسانی که از ماگل‌ها متنفرند، نسخه‌ای از لباس‌های ماگلی را می‌پوشند که در مقایسه با رداها، کاربردی‌تر هستند. ضدماگل‌ها سعی می‌کنند در ملأ عام برتری خود را اغلب با انتخاب عمدی لباس‌های پرزرق‌وبرق⁴، منسوخ یا شیک نشان دهند.

* رئیس جنبش آرچی ایمزلو است.
** به نظر می‌رسد توسط ماگل‌ها به‌عنوان اعضای فرقه شناخته می‌شوند.
*** این‌ها عموماً توسط ماگل‌ها به‌عنوان دانش‌آموزانی شناخته می‌شوند که کسی به آن‌ها گفته است: «اگر جرئتش را داری، این لباس را بپوش».

***

پی‌نوشت مترجم:
۱. Fresh Air Refreshes Totally (F. A. R. T.)
۲. Crinoline: دامن بلند قدیمی که مثل قفس سنگین زیر دامن پارچه‌ای اصلی پوشیده می‌شد تا شکل پیراهن را حفظ کند.
۳. Sombrero: کلاه سنتی مردانه‌ی بومی کلمبیاست که لبه‌ی پهنی دارد و بیشتر مکزیکی‌ها از آن استفاده می‌کنند.
۴. در اینجا از مدل لباس Flamboyant نام برده شده که به نوعی مدل لباس گوتیک قدیمی (پرزرق‌وبرق) اشاره دارد.