وقتی "بزرگ شدن" اشتباه تعبیر می‌شود!

تعبیر متفاوت از یک جمله در هر موقعیتی می‌تواند نتیجه متفاوتی داشته باشد. از رفع کدورت‌ها گرفته تا پرتاب کردن هیزم در آتش یک دعوا. اما وقتی پای عمل وسط باشد که گفته‌ات بخواهد جامه‌ی عمل بپوشاند، آن‌وقت تعبیر متفاوت می‌تواند خواسته‌ای را یک دنیا متفاوت اجرا کند.

حالا یک کودک سه سال و نیمه به نام کوین کارتر را در نظر بگیرید که در کنار شکاربان مهربان هاگوارتز، یعنی روبیوس هاگرید نشسته است و در حالی که کل هیکلش حتی تا زانوی هاگرید هم نمی‌رسد، با شیطنت به او می‌گوید که می‌خواهد بزرگ شود.

احتمالا هر انسان بالغ دیگری به جز هاگرید بود، تصور همه‌ی ما به این سمت می‌رفت که خواسته‌ی کوین، گذر کردن دوران کودکی و تبدیل شدن به یک انسان بالغ است. اما وقتی طرف مقابل شما هاگرید باشد... خب شاید واقعا خیال کنید که خواسته‌ی کوین تنها بزرگ شدن هیکلش به اندازه‌ی هاگرید است!

اما اینجا خواسته‌ی ما و شما نیست که تعیین‌کننده‌ی ماجراست، بلکه معجونی است که کوین با تحقیق در کتابخانه ممنوعه هاگوارتز طریقه‌ی تهیه‌ی آن را بدست آورده است. معجونی که ادعا می‌کند می‌تواند جای دو نفر را طبق خواسته‌ات جا به جا کند! حالا فرض کنید این خواسته را نه‌تنها یک کودک سه سال و نیمه بیان کند، بلکه مراحل ساخت آن را نیز به تنهایی همان کودک انجام دهد. خب، احتمالا شما هم حدس می‌زنید که نتیجه چندان آن‌طور که انتظار می‌رود نمی‌شود!

اگر حدس شما چنین بوده است، درست تصور کرده‌اید. چرا که حالا محفل ققنوس شاهد حضور روبیوس هاگرید مینیاتوری به همراه کوین کارترِ غول پیکری است که به بزرگی یک غول غارنشین شده است!

اگر تا به الان متوجه عمق فاجعه نشده‌اید توجه شما را به دو کلمه کلیدی ذکر شده جلب می‌کنم.

"هاگریدِ مینیاتوری" و "کودکِ غول‌پیکر"

هر دو در همان سنی که بودند، بدون آن که کوین یک انسان بالغ شود و هاگرید به دوران کودکی خود بازگردد، حالا محفل ققنوس باید ببیند که با این دو چطور باید روزگار سپری کند و همزمان راهی برای درست کردن این اشتباه پیدا کند. آخر می‌دانید، کنترل یک پسر بچه بازیگوش با سایز کوچک نیز سخت است، چه رسد به آن که چنان بزرگ و غول‌پیکر شود که زور هیچ‌کس به او نرسد!

ماجراهای هاگرید مینیاتوری و کودک غول‌پیکر را همین حالا در کلبه سپید دنبال کنید و خودتان چگونگی پیشبرد داستان را رقم بزنید.