با توجه به آنچه که در تاریخ نقل شده و از شواهد حکاکی‌های اولیه و نقش‌های کهن به‌دست آمده است، دانش‌آموزان هاگوارتز در گذشته برای رسیدن به مدرسه از هر وسیله‌ای که می‌پسندیدند، استفاده می‌کردند. برخی بر جاروی پرنده سوار می‌شدند (که با چمدان‌ها و حیوانات خانگی کار دشواری بود)؛ برخی دیگر از گاری‌های جادویی و سپس کالسکه‌های جادویی بهره می‌بردند. عده‌ای تلاش می‌کردند از جسم‌یابی (آپارات) استفاده کنند (که به دلیل محافظت قلعه و محوطه با جادوهای ضدجسم‌یابی، معمولاً با نتایج فاجعه‌باری همراه بود)، و گروهی نیز با انواع موجودات جادویی به مدرسه می‌آمدند.

با توجه به حوادثی که در پی شیوه‌های مختلف حمل‌ونقل جادویی رخ می‌داد و همچنین مشاهده‌های مداوم ماگل‌ها از جادوگران زیادی که به سمت شمال در حرکت بودند، تا زمان تصویب قانون بین‌المللی حفظ اسرار در سال ۱۶۲۹، مسئولیت رساندن کودکان به مدرسه بر عهده والدین بود. از آن زمان، ضرورت یافتن روش‌های محرمانه‌تری برای جابه‌جایی صدها جادوآموز از سرتاسر بریتانیا به مدرسه‌ای مخفی در نواحی مرتفع اسکاتلند، امری اجتناب‌ناپذیر شد.

در نتیجه، رمزتازها در نقاط مختلف بریتانیا مستقر شدند. با این حال، از همان آغاز، مشکلات تدارکاتی متعددی ایجاد شد. هر سال، حدود یک سوم از دانش‌آموزان به دلیل فراموش کردن زمان یا عدم توانایی در پیدا کردن شیء جادویی که آن‌ها را به مدرسه منتقل می‌کرد، به مقصد نمی‌رسیدند. علاوه بر این، بسیاری از بچه‌ها رمزتاززده می‌شدند (هنوز هم می‌شوند) که باعث می‌شد تا بخش درمانگاه مدرسه در چند روز اول هر سال پر از دانش‌آموزانی باشد که با استرس و حالت تهوع دست و پنجه نرم می‌کردند.

با وجود اذعان وزارت سحروجادو به اینکه رمزتازها راه‌حلی ایده‌آل برای مسئله حمل‌ونقل دانش‌آموزان به هاگوارتز نیستند، همچنان جایگزین مناسب‌تری یافت نشد. بازگشت به شیوه‌های قدیمی و نامطمئن سفرهای غیرقانونی گذشته غیرممکن بود، و پیشنهاد استفاده از مسیرهای امن‌تر (مانند شومینه‌های رسمی برای پودر پرواز) با مقاومت شدید سرپرستان مدرسه مواجه شد، چرا که آن‌ها نگران به خطر افتادن امنیت قلعه بودند.

سرانجام، وزیر جادوگری، آتالاین گامبول۱، که به اختراعات ماگل‌ها علاقه‌مند بود، راه‌حلی جسورانه و بحث‌برانگیز ارائه داد. او پتانسیل قطارها را دید و پیشنهاد استفاده از آن‌ها را مطرح کرد. اینکه قطار هاگوارتز از کجا پیدایش شد، هرگز به‌طور قطعی مشخص نشد، اما شواهد حاکی از این است که سوابق محرمانه‌ای در وزارت سحر و جادو وجود دارد که به یک عملیات گسترده اشاره می‌کند. این عملیات شامل صد و شصت و هفت طلسم حافظه و بزرگ‌ترین طلسم پنهان‌سازی بود که تا آن زمان در بریتانیا انجام شده بود. صبح روز بعد از این جرایم، یک لوکوموتیو بخار سرخ‌رنگ و درخشان به همراه واگن‌های آن روستاییان هاگزمید را شگفت‌زده کرد (که حتی از وجود ایستگاه قطار در روستای خود بی‌خبر بودند). در همین حال، چندین کارگر راه‌آهن مشنگ در کریو۲ با احساس ناخوشایندی از گم شدن چیزی مهم، سال را سپری کردند.

قطار هاگوارتز، پس از پشت سر گذاشتن چندین تغییر جادویی، سرانجام تأیید وزارت سحر و جادو را برای استفاده به‌عنوان وسیله حمل‌ونقل مدرسه دریافت کرد. بسیاری از خانواده‌های اصیل‌زاده از این ایده که فرزندانشان از وسیله‌ای متعلق به ماگل‌ها استفاده کنند (که آن را ناامن، غیربهداشتی و تحقیرآمیز می‌دانستند)، خشمگین شدند. اما هنگامی که وزارت اعلام کرد دانش‌آموزان یا باید از قطار استفاده کنند یا از حضور در مدرسه محروم شوند، اعتراضات به‌سرعت فروکش کرد.
***
۱. Ottaline Gambol
۲. Crewe