تاسف خوردن تنها مشغله ی فکریش تو یک سال اخیر بود.به بی عدالتی که در حقش شده بود و اینکه چه طور مثل یک مهره ی بی ارزش پس از شکست در کارش به حاشیه رانده و به آزکابان محکوم شده بود.تنها جرقه امید خانواده اش بود.شاید همین الآن همسرش پشت یکی از ویترین های کوچه دیاگون در حال انتخاب بوقلمونی مناسب است.آخه جشن شکرگزاری نزدیک بود و این اولین بار بود که او در این روز تنها بود.او حالا نمی تواند با غرور به همسر زیبایش نگاه کند و به موهای بور و انعطاف پذیر پسرش دست بکشد.نکنه اصلا اونا فراموشش کرده باشند. چشم هایش بارانی شد...
یکی از بیرون سلول صدا زد: مالفوی خانوادت اومدند که ببیندد...
تایید شد!
فقط بهتره که یا کلشو گفتاری بنویسی یا کلشو نوشتاری! یه جمله نوشتاری وسط بدجوری تو چشم میزنه!
یکی از بیرون سلول صدا زد: مالفوی خانوادت اومدند که ببیندد...
تایید شد!
فقط بهتره که یا کلشو گفتاری بنویسی یا کلشو نوشتاری! یه جمله نوشتاری وسط بدجوری تو چشم میزنه!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط edrisi در 1386/3/11 15:59:17
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/14 23:29:19
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/14 23:29:19
اونی که سرور و پادشاهمونه ویزلیه!
***
تاپیک ها:
[url=http://www.jadoogaran.org/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=4587&forum=3&post_id=175197#forum
***
تاپیک ها:
[url=http://www.jadoogaran.org/modules/newbb/viewtopic.php?topic_id=4587&forum=3&post_id=175197#forum





