باب آگدنold
از گروه همیشه پیروز گریفیندور
شناسه بستهشده
- آخرین ورود
- جمعه 13 آبان 1390 18:39
- عضویت
- 1385/11/19
- پستها
- 527
لینک
---
تیک...تاک..تیک..تاک.
پس چرا نیامد؟یعنی اتفاقی براش افتاده؟نه،هیچی نشده.اون قویه.یکی از بترین جادوگرانه.هیپ اتفاقی براش نمی افته.ولی..ولی مرگخوارا زیادن..اون تنهاست.ولی نه..هیچی نمیشه.هیچی!!بار قبل هم تنها داشت میومد و مرگخوارا بهش حمله کردن.ولی اون هیچیش نشد.دقیقا یادمه.....
(در خاطرات هری)
باد سرد و سوزان بر تنه درختان ضربه میزد.جز چراغی که خاموش و روشن میشد اتفاق عجیبی در کوچه نمی افتاد.در گوشه خیابان گربه ای در حال خوردن تیکه گوشتی سیاه و کثیف بود.
ناگهان در ته خیابان سایهای دیده شد.دوفرد با لباس های بلند داخل کوچه شدند.آن دو هنوز به در سوی نرسیده بودند که سایهای دیگری پدیدار شد.
__ اون جا رو...دامبیه.
__ اوهوم..با همون کوچیکه...پاتی
مردپیر که گویا از دیدن آنها تعجبی رده بود به آرامی جواب داد:
ایگور عزیز.این بپه اسم داره.هری.چندبار باید بگم تو اگر 100 سالتم بشه برای من همون ایگور کوچولوی مدرسه ای که تو شلوارش..نگم بهتره.
صدای زنانه از زیر چراغ گفت:
تو.هممم.تو تو شلوارت..هاهاا
فردی که به نظر ایگور میامد با خجالت جواب داد:
حیف که باید بریم..وگرنه..
در همان حال یکی از درهای خانه ای باز شد.
ایگور و همکارانش صدای در را شنیدند و بعد پوف.جز مرد و پسر کس دیگری در کوچه نبود.
(واقعیت)
ولی اون بار مرگخوارا حال جنگ رو نداشتن.اگر این بار مثل سه ماه قبل بشه چی؟
(در خاطرات هری)
صدای شرشر رودخانه آن فضای زیبا را زیبا تر میکرد.
ستاره ها امشب آسمان را چراغانی کردند.صدای آمد و دونفر در زیر درختی نمایان شدند.
مردی که ریش بلند داشت اول از زیر درخت بیرون آمد و بعد پسری با موهای سیاه را به دنبال خود آورد.
که ناگهان طلسمها همچون باران بر سرشان ریختند.
(واقعیت)
اون وقت مرگخوارا میدونستن ما کجا میریم و زود تر از ما رفتن....وای داره بارون میاد..آه خیلی خستم یکم بخوابم شاید بعد بیاد.ولی نه من..من..خرررررر
-----------------------
ببخشید بد شد
ایول...سوژه باحالی بود...من تا آخرین لحظه نفهمیدم چه ربطی به عکس داره!سوژه باحالی بود!
یه چند تا غلط املایی من دیدم که احتمالا از تند نویسی بوده...با یکی دو دور دوباره خوندن اصلاح میشه!
دیالوگ دامبلدور...یه جورایی دیالوگ یه فرد عصبی بود که میخواد کل کل کنه! در حالی که میدونیم دامبلدور ذاتا فرد آرومیه! و حتی بگو مگوهاش با مرگخوارا هم مودبانه ست! بنابراین برای اصلاح این دیالوگ میتونیم یه کاری بکنیم، اون کار هم اینه که مثلا" چند بار بگم" رو برداریم...چون این دیالوگ رو عصبی نشون میده! یا به جای"این بچه اسم داره. اسمش هریه" بگیم"اسم این بچه هریه" درسته که زیاد تفاوتی نمیکنن ولی دیالوگ مودبانه تر میشه!
دیالوگ اون صدای زنانه خیلی جالب بود!
خب چیز خاص دیگه ای به ذهنم نمیرسه...آها یکی هم اینکه قسمت دوم"در خاطرات هری" میتونست یه خورده طولانی تر بشه و بیشتر توضیح بده...یخورده مبهم میشد!
اندازه پستت هم خوب بود! به اندازه یه پاراگراف دیگه هم میشد حتی بهش اضافه کرد! ولی همینم خیلی خوب بود!
در ضمن..ممنون که لینک رو قرار دادی....بازم بیا..بازم پست بزن!
---
تیک...تاک..تیک..تاک.
پس چرا نیامد؟یعنی اتفاقی براش افتاده؟نه،هیچی نشده.اون قویه.یکی از بترین جادوگرانه.هیپ اتفاقی براش نمی افته.ولی..ولی مرگخوارا زیادن..اون تنهاست.ولی نه..هیچی نمیشه.هیچی!!بار قبل هم تنها داشت میومد و مرگخوارا بهش حمله کردن.ولی اون هیچیش نشد.دقیقا یادمه.....
(در خاطرات هری)
باد سرد و سوزان بر تنه درختان ضربه میزد.جز چراغی که خاموش و روشن میشد اتفاق عجیبی در کوچه نمی افتاد.در گوشه خیابان گربه ای در حال خوردن تیکه گوشتی سیاه و کثیف بود.
ناگهان در ته خیابان سایهای دیده شد.دوفرد با لباس های بلند داخل کوچه شدند.آن دو هنوز به در سوی نرسیده بودند که سایهای دیگری پدیدار شد.
__ اون جا رو...دامبیه.
__ اوهوم..با همون کوچیکه...پاتی
مردپیر که گویا از دیدن آنها تعجبی رده بود به آرامی جواب داد:
ایگور عزیز.این بپه اسم داره.هری.چندبار باید بگم تو اگر 100 سالتم بشه برای من همون ایگور کوچولوی مدرسه ای که تو شلوارش..نگم بهتره.
صدای زنانه از زیر چراغ گفت:
تو.هممم.تو تو شلوارت..هاهاا
فردی که به نظر ایگور میامد با خجالت جواب داد:
حیف که باید بریم..وگرنه..
در همان حال یکی از درهای خانه ای باز شد.
ایگور و همکارانش صدای در را شنیدند و بعد پوف.جز مرد و پسر کس دیگری در کوچه نبود.
(واقعیت)
ولی اون بار مرگخوارا حال جنگ رو نداشتن.اگر این بار مثل سه ماه قبل بشه چی؟
(در خاطرات هری)
صدای شرشر رودخانه آن فضای زیبا را زیبا تر میکرد.
ستاره ها امشب آسمان را چراغانی کردند.صدای آمد و دونفر در زیر درختی نمایان شدند.
مردی که ریش بلند داشت اول از زیر درخت بیرون آمد و بعد پسری با موهای سیاه را به دنبال خود آورد.
که ناگهان طلسمها همچون باران بر سرشان ریختند.
(واقعیت)
اون وقت مرگخوارا میدونستن ما کجا میریم و زود تر از ما رفتن....وای داره بارون میاد..آه خیلی خستم یکم بخوابم شاید بعد بیاد.ولی نه من..من..خرررررر
-----------------------
ببخشید بد شد
ایول...سوژه باحالی بود...من تا آخرین لحظه نفهمیدم چه ربطی به عکس داره!سوژه باحالی بود!
یه چند تا غلط املایی من دیدم که احتمالا از تند نویسی بوده...با یکی دو دور دوباره خوندن اصلاح میشه!

دیالوگ دامبلدور...یه جورایی دیالوگ یه فرد عصبی بود که میخواد کل کل کنه! در حالی که میدونیم دامبلدور ذاتا فرد آرومیه! و حتی بگو مگوهاش با مرگخوارا هم مودبانه ست! بنابراین برای اصلاح این دیالوگ میتونیم یه کاری بکنیم، اون کار هم اینه که مثلا" چند بار بگم" رو برداریم...چون این دیالوگ رو عصبی نشون میده! یا به جای"این بچه اسم داره. اسمش هریه" بگیم"اسم این بچه هریه" درسته که زیاد تفاوتی نمیکنن ولی دیالوگ مودبانه تر میشه!
دیالوگ اون صدای زنانه خیلی جالب بود!
خب چیز خاص دیگه ای به ذهنم نمیرسه...آها یکی هم اینکه قسمت دوم"در خاطرات هری" میتونست یه خورده طولانی تر بشه و بیشتر توضیح بده...یخورده مبهم میشد!
اندازه پستت هم خوب بود! به اندازه یه پاراگراف دیگه هم میشد حتی بهش اضافه کرد! ولی همینم خیلی خوب بود!
در ضمن..ممنون که لینک رو قرار دادی....بازم بیا..بازم پست بزن!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط باب آگدن در 1386/4/9 13:06:56
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/4/10 10:49:02
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/4/10 10:52:58
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/4/10 10:49:02
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/4/10 10:52:58


گفت:

دانشگاه امير كبير تهران
دانشگاه شريف تهران
