صــفـــحـــه چــهــارم
سانتوری به نام گورخر
لولا به لندن رسید و هاگرید (
) رفت استقبالش آوردش هاگوارتز. لولا در هاگوارتز گروهبندی شد و افتاد گریفیندور. عین هاگرید. طبیعتا غول ها کله خر هستن و شجاع، پس تعجبی نداره این قضیه.
فرداش، هاگرید لولا رو آورد تا جنگل ممنوعه رو نشونش بده. بردلی هم اومده بود و البته مراقب بود زیر دست و پای لولای پنج متری لِه نشه. هاگرید جلودار بود و لولا (
) در پشت سرش و بردلی هم در آخر میومد. همینجوری رفتن و رفتن تا اینکه یدفعه یه صدایی مثل شِیهه کشیدن اومد. هاگرید دوید سمت صدا و لولا و بردلی هم همینطور.
کمی که جلوتر رفتن، هاگرید یه بوته ای رو کنار زد و اون ها با صحنه عجیبی مواجه شدن. یه بشقاب خیلی گنده که پرواز میکرد رو هوا وایساده بود و داشت یه نوری به سمت پایین ساطع میکرد و از طریق اون نوره، یه موجودی شبیه گورخر داشت کشیده میشد بالا به سمت اون بشقابه.
هاگرید که خودشو نگهبان جنگل ممنوعه و محافظ موجودات اونجا میدونست، قاطی کرد و از لولا خواست چماقشو دربیاره و بزنه به بشقابه! لولا هم معطل نکرد و چماق رو درآورد و گامپی زد رو بشقابه و اون سقوط کرد و افتاد پایین.
کمی بعد که گرد و خاک و دود فرو نشست از تو بشقابه یه یارو که موهاش سیخ سیخ بود و عینک ته استکانی زده بود و دود و خاک روی سر و صورتش نشسته بود سرفه کنان اومد بیرون.
هاگرید مثل موش یارو رو، رو هوا بلند کرد و با تعجب گفت:
_ پرفسور بالتازار تو اینجا چیکار میکنی؟
پرفسور بالتازار:
_ دارم نمونه آزمایشگاهی جمع میکنم جناب هاگرید!
اینجا بود که یهو یه تیری از غیب اومد و صاف خورد به نشیمنگاه پرفسور بالتازار و اون از دست هاگرید افتاد پایین و در حالی که آخ اوخ میکرد و پشتشو میمالید فرار کرد و در دل جنگل ممنوعه ناپدید شد.
در همین حین اون گورخره پیتیکو پیتیکو کنان ظاهر شد، در حالی که تیر و کمانش در دستش بود و نیم تنه پایینی بدنش مانند اسب ها بود و بالا تنه اش مانند انسان ها.
هاگرید با تعجب:
_ یا زیرشلواری مرلین! تو سانتوری یا گورخر؟
اون موجوده:
_من سانتورم اما سانتور کمیاب! وقتی به دنیا اومدم رو بدنم راه راه سیاه سفید داشتم بخاطر همین بابام اسممو گذاشت گورخر!
اینجا بود که بردلی برای اینکه حداقل یه دیالوگ گفته باشه، در حالی که متفکرانه چونه شو میخاروند گفت:
_ سانتوری به نام گورخر!
سانتوری به نام گورخر
لولا به لندن رسید و هاگرید (
) رفت استقبالش آوردش هاگوارتز. لولا در هاگوارتز گروهبندی شد و افتاد گریفیندور. عین هاگرید. طبیعتا غول ها کله خر هستن و شجاع، پس تعجبی نداره این قضیه.فرداش، هاگرید لولا رو آورد تا جنگل ممنوعه رو نشونش بده. بردلی هم اومده بود و البته مراقب بود زیر دست و پای لولای پنج متری لِه نشه. هاگرید جلودار بود و لولا (
) در پشت سرش و بردلی هم در آخر میومد. همینجوری رفتن و رفتن تا اینکه یدفعه یه صدایی مثل شِیهه کشیدن اومد. هاگرید دوید سمت صدا و لولا و بردلی هم همینطور.کمی که جلوتر رفتن، هاگرید یه بوته ای رو کنار زد و اون ها با صحنه عجیبی مواجه شدن. یه بشقاب خیلی گنده که پرواز میکرد رو هوا وایساده بود و داشت یه نوری به سمت پایین ساطع میکرد و از طریق اون نوره، یه موجودی شبیه گورخر داشت کشیده میشد بالا به سمت اون بشقابه.

هاگرید که خودشو نگهبان جنگل ممنوعه و محافظ موجودات اونجا میدونست، قاطی کرد و از لولا خواست چماقشو دربیاره و بزنه به بشقابه! لولا هم معطل نکرد و چماق رو درآورد و گامپی زد رو بشقابه و اون سقوط کرد و افتاد پایین.

کمی بعد که گرد و خاک و دود فرو نشست از تو بشقابه یه یارو که موهاش سیخ سیخ بود و عینک ته استکانی زده بود و دود و خاک روی سر و صورتش نشسته بود سرفه کنان اومد بیرون.

هاگرید مثل موش یارو رو، رو هوا بلند کرد و با تعجب گفت:
_ پرفسور بالتازار تو اینجا چیکار میکنی؟
پرفسور بالتازار:
_ دارم نمونه آزمایشگاهی جمع میکنم جناب هاگرید!
اینجا بود که یهو یه تیری از غیب اومد و صاف خورد به نشیمنگاه پرفسور بالتازار و اون از دست هاگرید افتاد پایین و در حالی که آخ اوخ میکرد و پشتشو میمالید فرار کرد و در دل جنگل ممنوعه ناپدید شد.

در همین حین اون گورخره پیتیکو پیتیکو کنان ظاهر شد، در حالی که تیر و کمانش در دستش بود و نیم تنه پایینی بدنش مانند اسب ها بود و بالا تنه اش مانند انسان ها.
هاگرید با تعجب:
_ یا زیرشلواری مرلین! تو سانتوری یا گورخر؟

اون موجوده:
_من سانتورم اما سانتور کمیاب! وقتی به دنیا اومدم رو بدنم راه راه سیاه سفید داشتم بخاطر همین بابام اسممو گذاشت گورخر!
اینجا بود که بردلی برای اینکه حداقل یه دیالوگ گفته باشه، در حالی که متفکرانه چونه شو میخاروند گفت:
_ سانتوری به نام گورخر!










یعنی ریونکلاوی بودنت در این توضیحات علمی میدرخشید. 
خیلی ممنونم ازت. ادامه ماجرای غول جادوگر و باباش و پرانتز باز و بسته هارو

)

، اِسپانسِر زایمان هاگرید شده بودن، مادام پامفری که از طرف هاگوارتز اونجا حاضر بود سریع دکتر پرستارهارو دوا درمان کرد و خوب شدن. 



... میعو میعـــــو کردن... هاپ هاپ کردن! ... ولی هیچکدوم جواب نداد.
در نهایت سر و کله پرستار پیدا شد و به بابای بردلی گفت:
و گرد و خاک همه جا رو گرفت... در این اثنی، ناگهان از پنجره باز اتاق، یک گوی زرین زیبا در حالی که به سرعت تمام پرواز میکرد و ویراژ میداد اومد تو. 

جزو شخصیت پردازیشه
ولی فکر کن سانتور با اون ابهت بشه گورخر...
افرادی که لایک کردند