فنریر گری بکold
از اون دنیا
شناسه بستهشده
- آخرین ورود
- سهشنبه 3 دی 1387 15:37
- عضویت
- 1386/07/18
- پستها
- 208
بلیز و رابستن در حالی که رداهایشان پاره شده بود و صورتشان زخمی بود وارد دستشویی شدند لرد و مرگخواران بادیدن چهره ی آنها خود را برای خبر ناخوشایندی آماده کرده بودند رابستن سرش همچنان پایین بود گویی هنوز در شک به سرمیبرد .
لرد:چی شده؟ بقیه کجان؟
بلیز : ارباب خیلی سعی کردیم بتونیم نجاتشون بدیم ولی عدشون خیلی زیاد بود.بلتریکس و رودولف کشته شدن ایگور هم کاری کرد که ما بتونیم آپارات کنیم ولی خودش...
رابستن باشنیدن اسمهای بلتریکس و رودولف تکانی خورد و حالت صورتش غم انگیز تر شد یاد خاطراتش با بلاتریکس و رودولف افتاده بودو لحظه ای به خود گفت کاش هیچوقت مرگخوار نمیشدم! همش تقصیر منه کاش منم با اونا میمردم.
لرد باشنیدن حرفهای بلیز و چهره ی افسرده ی رابستن لحظه ای مکث کرد و گفت: متاسفم رابستن بیشتر از این نباید وقتو تلف کنیم راه بیفتین .
لرد و مرگخواران از دستشویی خارج شدند و به سوی مروپ گانت حرکت کردند و با آوردن گردنبند مروپ توانست آزادی را دوباره تجربه کند سپس مروپ انگشتر جواهر نشانی رو به انها داد که باریکه ی نور قرمز رنگی به صورت افقی از اون خارج میشد و همانند قطب نمایی مسیری را نشان میداد.
-این مسیر سرزمین مردگانو نشونتون میده ولی باید اول از اینجا ردشین..... سپس با چوب دستی اش اشاره ای به صخره ی بزرگی کرد وبا حرکت دستش صخره از هم شکافت و با باز شدن هرچه بیشتر شکاف بوی تعفن عجیبی به مشام میرسیدکه لرد و مرگخواران را اذیت میکرد.
مروپ لحظه ای چرخی زد و نفس عمیقی کشید گویی میخواست هوای کثیف تونل را مزه مزه کند.
-خودشه از اینطرف این بو رو دنبال کنین خودش راه رو بهتون نشون میده.
مرگخواران که بینی های خود را از شدت بوی شدید تعفن گرفته بودند لحظه ای ابروانشانشان را بال نگه داشتند سپس لوسیوس گفت: امیدوارم هر چه زودتر از اینجا عبور کنیم و شیشیه عطری را از جیب ردایش در اوردو بالای لبش مالید .
با وارد شدن لرد و مرگخواران صخره پشت سرشان به حالت اول خود بازگشت.
انها سنگهایی که شبیه پله های نافرمی بودند را پایین میرفتند و کم کم وارد تاریکی مطلق غار میشدند همچنان بوی تعفن رو به افزایش بود ولی به دلیل عادت کردن کمتر اذیتشان میکرد. .
به پایین پله ها رسیده بودند و لرد جلوتر از همه حرکت میکرد و نوک چوبش را بالا نگاه داشته بود ونور لوموس چوبش آنقدر زیاد که غار سرد و تاریک را بیشتر شبیه قصر های قدیمی کرده بود و همه چیز به وضوح دیده میشد صخره های عظیم سنگی که اطراف انها را گرفته بود صدای افتادن سنگها هر جند لحظه شنیده میشد .
-این چیه ؟ دالاهوف در حالی که سعی میکرد گرد و غبار روی سنگ را پاک کند این را این راگفت و چشمانش را راباریک کرد تا بتواند حروف روی سنگ را بخواند ...
-نمیدونم به چه زبونیه فک کنم به زبون درفهاست .!!
ناگهان لرد خودرا به دالا هوف رساند دستش را برروی نوشته کشید و سپس نوری طلایی از حروف روی سنگ ساتع شد وچند سانتیمتر بالاتر از آن حروفی طلایی ازجنس نور در هوا معلق شد..
آخرین چیزی که قبل از مرگ از دست میدی امیده چیزی که من اول از همه از دستش دادم ...
گري بك عزيز در رول نميشه كسي رو كشت.لطفا از اين به بعد دقت كنين.
لرد:چی شده؟ بقیه کجان؟
بلیز : ارباب خیلی سعی کردیم بتونیم نجاتشون بدیم ولی عدشون خیلی زیاد بود.بلتریکس و رودولف کشته شدن ایگور هم کاری کرد که ما بتونیم آپارات کنیم ولی خودش...
رابستن باشنیدن اسمهای بلتریکس و رودولف تکانی خورد و حالت صورتش غم انگیز تر شد یاد خاطراتش با بلاتریکس و رودولف افتاده بودو لحظه ای به خود گفت کاش هیچوقت مرگخوار نمیشدم! همش تقصیر منه کاش منم با اونا میمردم.
لرد باشنیدن حرفهای بلیز و چهره ی افسرده ی رابستن لحظه ای مکث کرد و گفت: متاسفم رابستن بیشتر از این نباید وقتو تلف کنیم راه بیفتین .
لرد و مرگخواران از دستشویی خارج شدند و به سوی مروپ گانت حرکت کردند و با آوردن گردنبند مروپ توانست آزادی را دوباره تجربه کند سپس مروپ انگشتر جواهر نشانی رو به انها داد که باریکه ی نور قرمز رنگی به صورت افقی از اون خارج میشد و همانند قطب نمایی مسیری را نشان میداد.
-این مسیر سرزمین مردگانو نشونتون میده ولی باید اول از اینجا ردشین..... سپس با چوب دستی اش اشاره ای به صخره ی بزرگی کرد وبا حرکت دستش صخره از هم شکافت و با باز شدن هرچه بیشتر شکاف بوی تعفن عجیبی به مشام میرسیدکه لرد و مرگخواران را اذیت میکرد.
مروپ لحظه ای چرخی زد و نفس عمیقی کشید گویی میخواست هوای کثیف تونل را مزه مزه کند.
-خودشه از اینطرف این بو رو دنبال کنین خودش راه رو بهتون نشون میده.
مرگخواران که بینی های خود را از شدت بوی شدید تعفن گرفته بودند لحظه ای ابروانشانشان را بال نگه داشتند سپس لوسیوس گفت: امیدوارم هر چه زودتر از اینجا عبور کنیم و شیشیه عطری را از جیب ردایش در اوردو بالای لبش مالید .
با وارد شدن لرد و مرگخواران صخره پشت سرشان به حالت اول خود بازگشت.
انها سنگهایی که شبیه پله های نافرمی بودند را پایین میرفتند و کم کم وارد تاریکی مطلق غار میشدند همچنان بوی تعفن رو به افزایش بود ولی به دلیل عادت کردن کمتر اذیتشان میکرد. .
به پایین پله ها رسیده بودند و لرد جلوتر از همه حرکت میکرد و نوک چوبش را بالا نگاه داشته بود ونور لوموس چوبش آنقدر زیاد که غار سرد و تاریک را بیشتر شبیه قصر های قدیمی کرده بود و همه چیز به وضوح دیده میشد صخره های عظیم سنگی که اطراف انها را گرفته بود صدای افتادن سنگها هر جند لحظه شنیده میشد .
-این چیه ؟ دالاهوف در حالی که سعی میکرد گرد و غبار روی سنگ را پاک کند این را این راگفت و چشمانش را راباریک کرد تا بتواند حروف روی سنگ را بخواند ...
-نمیدونم به چه زبونیه فک کنم به زبون درفهاست .!!
ناگهان لرد خودرا به دالا هوف رساند دستش را برروی نوشته کشید و سپس نوری طلایی از حروف روی سنگ ساتع شد وچند سانتیمتر بالاتر از آن حروفی طلایی ازجنس نور در هوا معلق شد..
آخرین چیزی که قبل از مرگ از دست میدی امیده چیزی که من اول از همه از دستش دادم ...
گري بك عزيز در رول نميشه كسي رو كشت.لطفا از اين به بعد دقت كنين.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط فنریر گری بک در 1387/5/12 23:32:01
ویرایش شده توسط فنریر گری بک در 1387/5/12 23:43:53
ویرایش شده توسط فنریر گری بک در 1387/5/13 0:01:36
ویرایش شده توسط لرد ولدمورت در 1387/5/23 8:46:39
ویرایش شده توسط فنریر گری بک در 1387/5/12 23:43:53
ویرایش شده توسط فنریر گری بک در 1387/5/13 0:01:36
ویرایش شده توسط لرد ولدمورت در 1387/5/23 8:46:39
[b]زندگی صحنه ی یکتای هنر مندی ماست ، هر کسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود ، صحن


بود ولي به خاطر ضيق وقت از اين امر انصراف داد.


