جیمز سیریوس پاتر
از طلا گشتن پشیمان گشته ایم، مرحمت فرموده ما را مس کنید.
ماگل
- تولد نقش
- 1386/07/17
- آخرین ورود
- یکشنبه 7 خرداد 1396 12:37
- عضویت
- 1386/07/13
- پستها
- 1531
گریفندور VS هافلپاف:
هشدار: مطالعه ی این پست ارزشی ژانگولرنویس، به هیچ احدالناسی توصیه نمی شود!
همه چیز در چند لحظه اتفاق افتاد.
آسپ جارویش را به طرف دروازه ی خودی به سمت ِ تافتـی حمله ور شد، او را گرفت و درون ِ جعبه تافی های قلبی شکلی چپاند که بر رویش عبارات " Be My Valentine Rose! " می درخشید.
مروپ گانت چوب دفاعش را روی زمین انداخت، با دوپا روی دسته ی جاروی در حال پروازش ایستاد و چوبدستی اش را از ردای کوییدیچش بیرون کشید و تدی را نشانه گرفت.
نیمفادورا صحنه را دید و کوافل را به گوشه ای پرتاب کرد و برای نجات تنها پسرش از چنگ ِ هم تیمی شیطان صفتش، از روی جارویش پرید تا معلق میان زمین و هوا، بین مروپ و تدی قرار بگیرد.
گرزی که از دستان مروپ رها شده بود چند متر پایین تر با سر ِ آلیس که تازه کوافل را قاپیده بود اصابت کرد و عقلش را دوباره از سرش پراند.
هرمیون خیز برداشت و با کوافل ِ بی صاحاب هد زد سمت ِ دروازه ی تافتی و وقتی که بعد از دیدن دروازه ی خالی {و نابود کردن ِ گل ِ مسلم! چرا که هد ِ هرمیون کوافل را گم و گور کرد کلا!} چشمهایش دنبال تافتی می گشت، دست و پایی را دید که از جعبه ی تافی های ولنتاین بیرون زده بودند. همان جعبه ی تافی های ولنتاینی که در دست آسپ بود. همان آسپی که داشت جعبه را به رز پیشکش می کرد!
- دختــــــــــــــــره ی چش سفیییییییییییییییید!
هرمیون این را جیغ زد و با سرعت 180 کیلومتر بر ساعت به سمت ِ رز و آسپ که سخت مشغول صحبت بودند پرواز کرد.
جیمز سیریوس پاتر اسنیچ را دید، آن را گرفت و قورت داد تا دست هایش خالی شود و بتواند عمل ِ
را با افکت "پزززززززز" به طور صحیح برای استرجس اجرا کند.
نیمفادورا که هنوز میان زمین و هوا بود نام تدی را فریاد زد و او را از خطر آگاه کرد و بعد از ارتفاع هشتصد کیلومتری سقوط کرد و در راه سقوطش از میان بدن ِ پیوز، روح ِ مزاحم، {که سعی داشت دابی را دور یقه ی استرجس، کرواتی گره بزند} عبور کرد و باعث شد دابی از چنگش بگریزد و به آغوش هلگای بزرگ پناه ببرد که با چشمانی تنگ به دست و پای تافتی که از جعبه ی ولنتاین بیرون زده بود، {همان جعبه ولنتاینی که آسپ آن را برای رز میخواست، همان رزی که مادرش الان میان یک ابر بزرگ گرد و خاک دارد او و پسرعمه اش را کروشیو می کند} نگاه می کرد و سعی داشت به یادآورد که تافتی مرد بود یا زن و اگر زن بود که گوربابایش و اگر مرد بود که خب...عهه..ای بابا..
و در این میان،
جسیکا بر روی گیس های مروپ فرود آمده بود و درحالیکه فریاد می زد "تدی پاره ی ِ تن ِ من هستند ؛ هر کس این ها را بیازارد ، مرا آزار داده است و بی شک از زیان کاران است!
" دانه دانه موهای مروپ را می کَند.
فلش بک - دوران طفولیت تافتی:
گروهی از کودکان، دست های یکدیگر را گرفته بودند و در دشتی سرسبز که پر بود از گل های صورتی و سفید، حلقه بسته بودند به دور خردسالی که روی زمین نشسته و با دست هایش صورتش را پوشانده بود.
- عمو دامبلدور!
- بعله!؟
- ریش ِ منو تافتی!؟
- بعله!
- پشت ِ گودریگزهالو انداختی؟
- بعله!
- بابا اومده!
- چی چی آورده؟
- تافی میوه ای!
- با طعم ِ چی؟
- توت فرنگی، آلبالو، بزغاله (!) و شفتالو!!
بچه ها خواندند و چرخیدند و قهقهه زنان دست یکدیگر را رها کردند و در دشت به دنبال هم دویدند و تافتی کوچک گریان را تنها گذاشتند.
تافی..چیز..امم..تافتی از والدینش، به خاطر آن نامگذاری، بیزار بود!
پایان فلش بک
تافتی به زور خودش را از میان جعبه ی ولنتاین بیرون کشید. همان جعبه ای که آسپ برای رز خریده بود، همان رزی که ... {کارگردان به نویسنده:
}
..اهم..بعله.. تافتی خودش را از میان جعبه و ابر ِ دعوای خانوادگی بیرون کشید و ناگهان متوجه شد بدون جارو در هوا معلق است. به دوربین نگاه کرد و بعد...
- آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ
...... بووووف!
فلش بک - طفولیت رز و آسپ:
خونه رز ایناشون:
- مامان مامان، بریم خونه ی عمه اینا من با آسپ بازی کنم؟
- نــــــــــــــــــــــــه! هرگـــــــــــــــــــــــــــــــــز! شلاق! لگد! فحش! ظرف شستن!
خونه آسپ ایناشون:
- مامان مامان، بریم خونه دایی اینا من با رز بازی کنم؟
- نــــــــــــــــــــــــه! هرگـــــــــــــــــــــــــــــــــز! شلاق! لگد! فحش! نون خریدن!
پایان فلش بک
ابر ِ دعوا کم کم محو شد و رز و آسپ، دست در دست ِ هم در افق و غروب عاشقانه، محو شدند و هرمیون را هم سر راهشان بردند گذاشتند خانه سالمندان.
فلش بک - طفولیت مروپ:
مروپ روی تختش نشسته بود و داشت نقاشی می کرد. او یک عالمه دنیای قشنگ کشید. سفیدی کشید و پاکی و عشق و صفا و صمیمیت!
- ماما ماما نگا چه دنیای قشنگ کشیدم. سفیدی کشیدم و پاکی و عشق و صفا و صمیمیت!
مادر مروپ یکی از ابروهایش را بالا انداخت و به منحنی بسته ی کج و کوله ای که روی کاغذ نقش بسته بود خیره شد:
- امم..این...چیه!؟
- اوووووووههههه
تو منو سرخورده کردی
تو کودکی های منو تحقیر کردی!
تو به من خندیدی!
من وقتی بزرگ شم با یه مشنگ ازدواج میکنم و یه هیولا به دنیا میارم که همه رو بکشه
مامان تو اصلا اصول روانشناختی کودک رو نمیشناسی
تو منو به یه جنایتکار تبدیل کردی که یه روزی بلاخره روی هم تیمی لیگ کوییدیچش از پشت چوبدستی میکشه طوری که مامان ِ هم تیمیش که اتفاقا هم تیمی هاگ خودشم هست خودشو برای نجات پسرش یا شایدم دخترش {اینو هنوز مطمئن نیستم
} فدا میکنه و تو مقصر همه ی این هایی! 
پایان فلش بک
تد ریموس لوپین که بعد از فدا شدن ِ مادرش، از نیروی عشق برخوردار شده و سر و کله ش همش صاعقه س، یه اکسپلیارموس میزنه مروپ پودر میشه.
فلش بک - دوران طفولیت ِ نویل:
- مامان، مامان، من امروز از دیوار ساختمون مدرسه مون بالا رفتم بدون اینکه خودم بفهمم، آقای ناظم گفت من یه ذلف کفن و مقصرم! مامان من جادوگرم!
- نــــــــــــــــــــــــه! هرگـــــــــــــــــــــــــــــــــز! شلاق! لگد! فحش! تو فشفشه ای! من میدونم تو هیچی نمیشی! تو به هیچ جا نمیرسی! تو یه خنگ ِ کپل میشی که باید پسر برگزیده بشه ولی بوقم نمیشه و میذاره اون هری پاتر سوسول فوفول واس خودش جولون بده!
نویل آهی کشید و چوبدستی پدرش را سرجایش گذاشت. بعد سلانه سلانه به سمت اتاقش رفت و آرزو کرد که مادرش یک روز خل و چل شود!
پایان فلش بک
کوافل هرگز پیدا نشد، جیمز {که جستجوگر نبود و از سر لجبازی با استرجس که همیشه هی جستجوگر میشد الکی، اسنیچ را بلعیده بود} به 7 ماه حبس خانگی محکوم شد و تنها نتیجه ای که بازی بین هافلپاف و گریفندور در بر داشت این بود:
هشدار: مطالعه ی این پست ارزشی ژانگولرنویس، به هیچ احدالناسی توصیه نمی شود!
همه چیز در چند لحظه اتفاق افتاد.
آسپ جارویش را به طرف دروازه ی خودی به سمت ِ تاف
مروپ گانت چوب دفاعش را روی زمین انداخت، با دوپا روی دسته ی جاروی در حال پروازش ایستاد و چوبدستی اش را از ردای کوییدیچش بیرون کشید و تدی را نشانه گرفت.
نیمفادورا صحنه را دید و کوافل را به گوشه ای پرتاب کرد و برای نجات تنها پسرش از چنگ ِ هم تیمی شیطان صفتش، از روی جارویش پرید تا معلق میان زمین و هوا، بین مروپ و تدی قرار بگیرد.
گرزی که از دستان مروپ رها شده بود چند متر پایین تر با سر ِ آلیس که تازه کوافل را قاپیده بود اصابت کرد و عقلش را دوباره از سرش پراند.
هرمیون خیز برداشت و با کوافل ِ بی صاحاب هد زد سمت ِ دروازه ی تافتی و وقتی که بعد از دیدن دروازه ی خالی {و نابود کردن ِ گل ِ مسلم! چرا که هد ِ هرمیون کوافل را گم و گور کرد کلا!} چشمهایش دنبال تافتی می گشت، دست و پایی را دید که از جعبه ی تافی های ولنتاین بیرون زده بودند. همان جعبه ی تافی های ولنتاینی که در دست آسپ بود. همان آسپی که داشت جعبه را به رز پیشکش می کرد!
- دختــــــــــــــــره ی چش سفیییییییییییییییید!
هرمیون این را جیغ زد و با سرعت 180 کیلومتر بر ساعت به سمت ِ رز و آسپ که سخت مشغول صحبت بودند پرواز کرد.
جیمز سیریوس پاتر اسنیچ را دید، آن را گرفت و قورت داد تا دست هایش خالی شود و بتواند عمل ِ
را با افکت "پزززززززز" به طور صحیح برای استرجس اجرا کند. نیمفادورا که هنوز میان زمین و هوا بود نام تدی را فریاد زد و او را از خطر آگاه کرد و بعد از ارتفاع هشتصد کیلومتری سقوط کرد و در راه سقوطش از میان بدن ِ پیوز، روح ِ مزاحم، {که سعی داشت دابی را دور یقه ی استرجس، کرواتی گره بزند} عبور کرد و باعث شد دابی از چنگش بگریزد و به آغوش هلگای بزرگ پناه ببرد که با چشمانی تنگ به دست و پای تافتی که از جعبه ی ولنتاین بیرون زده بود، {همان جعبه ولنتاینی که آسپ آن را برای رز میخواست، همان رزی که مادرش الان میان یک ابر بزرگ گرد و خاک دارد او و پسرعمه اش را کروشیو می کند} نگاه می کرد و سعی داشت به یادآورد که تافتی مرد بود یا زن و اگر زن بود که گوربابایش و اگر مرد بود که خب...عهه..ای بابا..

و در این میان،
جسیکا بر روی گیس های مروپ فرود آمده بود و درحالیکه فریاد می زد "تدی پاره ی ِ تن ِ من هستند ؛ هر کس این ها را بیازارد ، مرا آزار داده است و بی شک از زیان کاران است!
" دانه دانه موهای مروپ را می کَند. فلش بک - دوران طفولیت تافتی:
گروهی از کودکان، دست های یکدیگر را گرفته بودند و در دشتی سرسبز که پر بود از گل های صورتی و سفید، حلقه بسته بودند به دور خردسالی که روی زمین نشسته و با دست هایش صورتش را پوشانده بود.
- عمو دامبلدور!
- بعله!؟
- ریش ِ منو تافتی!؟
- بعله!
- پشت ِ گودریگزهالو انداختی؟
- بعله!
- بابا اومده!
- چی چی آورده؟
- تافی میوه ای!
- با طعم ِ چی؟
- توت فرنگی، آلبالو، بزغاله (!) و شفتالو!!
بچه ها خواندند و چرخیدند و قهقهه زنان دست یکدیگر را رها کردند و در دشت به دنبال هم دویدند و تافتی کوچک گریان را تنها گذاشتند.
تافی..چیز..امم..تافتی از والدینش، به خاطر آن نامگذاری، بیزار بود!
پایان فلش بک
تافتی به زور خودش را از میان جعبه ی ولنتاین بیرون کشید. همان جعبه ای که آسپ برای رز خریده بود، همان رزی که ... {کارگردان به نویسنده:
} ..اهم..بعله.. تافتی خودش را از میان جعبه و ابر ِ دعوای خانوادگی بیرون کشید و ناگهان متوجه شد بدون جارو در هوا معلق است. به دوربین نگاه کرد و بعد...
- آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ
...... بووووف!فلش بک - طفولیت رز و آسپ:
خونه رز ایناشون:
- مامان مامان، بریم خونه ی عمه اینا من با آسپ بازی کنم؟

- نــــــــــــــــــــــــه! هرگـــــــــــــــــــــــــــــــــز! شلاق! لگد! فحش! ظرف شستن!

خونه آسپ ایناشون:
- مامان مامان، بریم خونه دایی اینا من با رز بازی کنم؟

- نــــــــــــــــــــــــه! هرگـــــــــــــــــــــــــــــــــز! شلاق! لگد! فحش! نون خریدن!

پایان فلش بک
ابر ِ دعوا کم کم محو شد و رز و آسپ، دست در دست ِ هم در افق و غروب عاشقانه، محو شدند و هرمیون را هم سر راهشان بردند گذاشتند خانه سالمندان.
فلش بک - طفولیت مروپ:
مروپ روی تختش نشسته بود و داشت نقاشی می کرد. او یک عالمه دنیای قشنگ کشید. سفیدی کشید و پاکی و عشق و صفا و صمیمیت!
- ماما ماما نگا چه دنیای قشنگ کشیدم. سفیدی کشیدم و پاکی و عشق و صفا و صمیمیت!
مادر مروپ یکی از ابروهایش را بالا انداخت و به منحنی بسته ی کج و کوله ای که روی کاغذ نقش بسته بود خیره شد:
- امم..این...چیه!؟

- اوووووووههههه
تو منو سرخورده کردی
تو کودکی های منو تحقیر کردی!
تو به من خندیدی!
من وقتی بزرگ شم با یه مشنگ ازدواج میکنم و یه هیولا به دنیا میارم که همه رو بکشه
مامان تو اصلا اصول روانشناختی کودک رو نمیشناسی
تو منو به یه جنایتکار تبدیل کردی که یه روزی بلاخره روی هم تیمی لیگ کوییدیچش از پشت چوبدستی میکشه طوری که مامان ِ هم تیمیش که اتفاقا هم تیمی هاگ خودشم هست خودشو برای نجات پسرش یا شایدم دخترش {اینو هنوز مطمئن نیستم
} فدا میکنه و تو مقصر همه ی این هایی! 
پایان فلش بک
تد ریموس لوپین که بعد از فدا شدن ِ مادرش، از نیروی عشق برخوردار شده و سر و کله ش همش صاعقه س، یه اکسپلیارموس میزنه مروپ پودر میشه.
فلش بک - دوران طفولیت ِ نویل:
- مامان، مامان، من امروز از دیوار ساختمون مدرسه مون بالا رفتم بدون اینکه خودم بفهمم، آقای ناظم گفت من یه ذلف کفن و مقصرم! مامان من جادوگرم!

- نــــــــــــــــــــــــه! هرگـــــــــــــــــــــــــــــــــز! شلاق! لگد! فحش! تو فشفشه ای! من میدونم تو هیچی نمیشی! تو به هیچ جا نمیرسی! تو یه خنگ ِ کپل میشی که باید پسر برگزیده بشه ولی بوقم نمیشه و میذاره اون هری پاتر سوسول فوفول واس خودش جولون بده!
نویل آهی کشید و چوبدستی پدرش را سرجایش گذاشت. بعد سلانه سلانه به سمت اتاقش رفت و آرزو کرد که مادرش یک روز خل و چل شود!
پایان فلش بک
کوافل هرگز پیدا نشد، جیمز {که جستجوگر نبود و از سر لجبازی با استرجس که همیشه هی جستجوگر میشد الکی، اسنیچ را بلعیده بود} به 7 ماه حبس خانگی محکوم شد و تنها نتیجه ای که بازی بین هافلپاف و گریفندور در بر داشت این بود:
به فرزندان ِ خود نیکی کنید!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!




و کاملاً توانایی دادن تیم داریم. اگه خواستین تیمی هم بازی کنیم ما مشکلی نداریم.