کارگاه داستان‌نویسی

نمای نزذیک از دهان رون در حال خوردن شکلات قورباغه ای
رون: عجب مزه مرکه ای داره
هرمیون: تو آخر خودتو می کشی از بس که می خوری
رون با ذوقی کودکان می گوید: بیا تو هم امتحان کن خیلی خوشمزه است
هرمیون با اخمی جدی رون را ساکت می کند.
هری وارد سرسرا می شود و کنار آن دو می نشیند و با ناراحتی می گوید: سیریوس سردرد داره . الان برام یه جغد فرستاد و ازم خواست که براش جندتا استامنوفن قوی برستم شما چندتا ندارین.
هرمیون: من ...نه ندارم ولی فکر کنم چو داشته باشه اونم از نوع آسایی اش.
هری ذوق زده از جا بلند می شود و به طرف میزی که چو پشت آن نشسته می رود.
هرمیون با تعجب به رون می گوید: کجا رفت ؟ من شوخی کردم. این پسره چقدر جو گیره


هوم به نظرت یه خورده زیادی کوتاه نبود!؟
هرچقدر فکر کردم هیچ ارتباطی هم بین این نمایشنامه و عکس ندیدم!!
نمایشنامه باید مربوط به آخرین عکسی باشه که گذاشته شده!!

تایید نشد

این برای شما بسته شده.من عکس رو در خود سایت براوت آپلود کردم.
http://www.jadoogaran.org/uploads/harry-hermione.jpg

چوچانگ عزیز:
عکسها رو میتونی به ایمیل من بفرستی تا من در سایت آپلود کنم تا از این مشکلات پیش نیاد.ممنون


ممنون!!! دوستان لطفا از این آدرس استفاده کنید!!!!

سال جديد تحصيلي در هاگوارتز شروع شده بود. بر خلاف انتظار همه تعداد دانش آموزان با زماني كه پرفسور دامبلدور بود ، خيلي تفاوتي نداشت . حال پرفسور مك گوناگال به رياست هاگوارتز رسيده بود. بعد از گروه بندي دانش اموزان مك گوناگال سخنراني كرد اما آن ابهت دامبلدور را نداشت ولي باز هم بر اثر ناراحت بودن دانش آموزان بر اثر مرگ دامبلدور در سال قبل سكوت رعايت مي شد. هري با خود عهد كرده بود تا امسال را بيشتر به درسهايش اهميت دهد و وردهاي جديد و طلسم هاي بيشتري را ياد بگيرد و همچنين ارتش الف.دال را قوي تر و بزرگتر كند. هنگامي كه هري به ميز اساتيد نگاه كرد ، باورش نمي شد. به رون و هرميون گفت : مي دونيد استاد درس دفاع در برابر جادوي سياه امسال كيه ؟!
رون و هرميون يه نگاهي به ميز اساتيد انداختند و بعد از يه مكث كوتاه گفتند : نمي دونيم ولي به نظر مي رسه اسلاگهورن باشه !
هري اون چيزي رو كه باعث تعجبش شده بود با اون ها در ميان گذاشت و گفت : پس چرا سال قبل دامبلدور اونو استاد دفاع در برابر جادمي سياه نكرد در صورتي كه بعد از اينكه براي دعوت اون براي استادي در هاگوارتز رفته بوديم فكر كردم حتماً اون استاد دفاع در برابرجادوي سياه ميشه ولي نشد اما حالا ... !
براي هري اتفاقات عجيب تمامي نداشت ، بعد از چند روز فهميد كه لوپين و مودي هم به قصد تدريس او (دفاع در برابر جادوي سياه ) به مدرسه آمده بودند. باز هم فهميد كه لوپين و مودي فقط تدريس او را بر عهده دارند و همچنان تدريس ارتش الف.دال بر عهده خود اوست. در واقع اين يك راز بود ، همچنين به او گفتند كه اعضاي محفل ققنوس هم در هاگوارتز به سر مي برند اما به صورت كاملاً سري كه حتي هرميون و رون هم نبايد از آن اطلاع پيدا كنند مگر در موارد خواص .
چندين ماه به همين منوال گذشت و هاگوارتز روزهاي آرامي را به خود ديد تا اينكه در يك شب هري ، رون و هرميون كه براي ديدن هاگريد به حاشيه جنگل ممنوع رفته بودند.
هري در خود احساس مي كرد كه بايد وارد جنگل شود. وقتي وارد شدند با صحنه عجيبي روبرو شدند . مرگ خوارها در جنگل جمع شده بودند و خود را براي حمله به هاگوارتز آماده مي كردند . حال وقت آن رسيده بود تا هري راز خود را فاش كند. رو به رون كرد و به او گفت كه اعضاي محفل ققنوس را به آنجا بياورد و براي اين كار هم مي بايست به دفتر رياست هاگوارتز مي رفت. بعد از آن هم مي بايست ارتش الف.دال را از اين خبر مطلع مي كرد. هري و هرميون هم پشت يك درخت كمين كردند تا رون با ديگران برگردد. هري به خاطر خشمي كه از كشته شدن دامبلدور و سيريوس بلك در وجودش شعله مي كشيد مي خواست هر چه زودتر به مرگ خواران حمله كند اما به خاطر هرميون اين كار را نكرد چون مي دانست با اين كار خطرات بزرگي براي هرميون به وجود خواهد آمد و همچنين ممكن بود آنها از آمدن محفلي ها با خبر شوند و حمله خود را به هاگوارتز زودتر شروع كنند و فرصتي براي خبر كردن محفلي ها و ارتش الف.دال براي رون نباشد كه در اين صورت جان تمام انسان هايي كه در قلعه بودند نيز به خطر مي افتاد. پس صبر كردن را بر حمله به آنها ترجيح داد . پس از چند دقيقه اعضاي محفل رسيدند و بر مرگ خواران حمله ور شدند و خود هري هم. در همين گير و دار ارتش الف.دال نيز از راه رسيدند و به كمك او و محفلي ها شتافتند. حال خيال هري كمي راحتر شده بود چون حداقل حالا از نظر تعداد بر آنها برتري داشتند اما باز هم قدرت مرگ خوارها بيشتر مي نمود در همين حين يك حادثه ديگر كفه ترازو را به سوي هري و دوستانش برگرداند. يك نور خيره كننده كه پس از چند ثانيه خاموش شد و درست بعد از آن هري در كمال ناباوري ديد كه از پشت ، طلسم هايي به طرف مرگ خوارها روانه مي شودكه تعدادي از آنها را از پاي درآورد و تعدادي را مجبور به فرار كرد. بعد از اين مبارزه خسته كننده كه تلفات فراواني نيز براي محفلي ها و اعضاي الف.دال داشت همه به سمت هاگوارتز برگشتند. در راه بازگشت هري در اين فكر بود كه آيا باز هم جامعه جادگري رنگ آسايش و صلح را به خود خواهد ديد يا نه ؟ كه همراه با رون و هرميون باز آن نور خيره كننده را در آسمان ديدند اما اين بار با شدت كمتر . هر سه توانستند در اين نور يك ققنوس را تشخيص بدهند. هري مطمئن بود و رون و هرميون. او همان ققنوس دفتر دامبلدور بود ؛ همان كه بعد از مرگ دامبلدور به طور مشكوكي ناپديد شده بود.
باز سؤالي در ذهن هري نقش بست اما اين بار اميدوار كننده.
آيا دامبلدور زنده بود و به كمك آنها شتافته بود يا اينكه ققنوس خود را به نزد كسي رسانده بود ؛ كسي كه به دامبلدور اينقدر نزديك بود كه ققنوسش بعد از مرگ او به پيش دوستش برود و او را براي كمك هري و دوستانش بياورد ؟
اما هر چه بود ، نور اميدي در دل هري جوانه زد. كه او هر كه مي خواهد ، باشد ؛ او بي شك به طور اتفاقي به كمك آنها نيامده. پس هري باز هم يك حمايت كننده و يك تكيه گاه براي خود داشت هر چند نمي دانست كيست و شايد او را هرگز نمي ديد ولي با اين حال خود براي هري بزرگترين اميد بود.

هوم...!!!
نوشته های بلند چیزی که حتما باید داشته باشن اینه که پاراگراف بندی بشن تا خواننده موقع خوندن حوصله اش سر نره!!
وقتی خودت نوشتی میتونی راحت بخونیش ولی بقیه وقتی برای اولین بار میخونن، نمیتونن!
البته اگه کمتر باشه هم دیگه چه بهتر!!

سعی کن اینارو رعایت کنی....بعدش تاییدی!

تایید نشد

هاگوارتز ساکت بود و ساکن...شالوده ای از غم و اندوه آن را در بر گرفته بود...درست مانند بنای باستانی ای بود که سالیان سال در زیر امیزه ای از کسالت و کرختی مدفون بوده است...دیوارها نمور و فضا بی روح!پیچکها هم مزید بر علت شده بودند و مانند سپاهی از فلاکت و مصیبت انجا را در بر گرفته بودند...اری دامبلدور که رفت روح هاگوارتز را با خود برد...دیگر هاگوارتز آن هاگوارتز قدیمی نبود...حتی بدعنق هم دیگر شیطنتی نمیکرد و چه بسا به بارون خون آلود شبیه شده بود......
**********
درست 3 ماه از زمانی که دانش آموزان برای تعطیلات رفته بودند میگذشت و امروز روز برگشت انها به هاگوارتز بود ولی ای کاش بازنمیگشتند...
هری و هرمیون هم مانند بقیه بچه ها از قطار پیاده شدند و سوار بر کاسکه ای که چند تسترال آن را میکشیدند به طرف هاگوارتز روان شدند/غافل از اینکه چشمهای سیاهی انها را زیر نظر دارد...رون و جینی هنوز از مسافرتی که بهمراه خانواده شان رفته بودند باز نگشته بودند...شاید اینکه میگویند حیوانات خطر را قبل از پیداشش درک میکنند درست باشد تسترالها مانند همیشه ارام و باوقار نمیرفتند اظطرابی معنی دار در طرز حرکتشان بود...کالسکه بی امان به بالا و پائین پرت میشد و آرامش را از هری و هرمیون سلب میکرد/ که ناگهان پای یکی از تسترالها پیچ خورد و بر زمین افتاد...
به تبعش کالسکه هم واژگون شد...هری خود را به زور از زیر کالسکه بیرون کشید و سپس به هرمیون کمک کرد تا او هم بیرون بیاید...هر دو سر و روئی از خاک تکاندند و هرمیون به حرف آمد:هری بنظرت الان باید چکار بکنیم؟
_اول بهتره این زبون بسته ها را آزاد کنیم تا بروند بعدم خودمون آپارات میکنیم...
_مثل اینکه یادت رفته در محدوده هاگوارتز غیب و ظاهر شدن غیر ممکنه!اینها هم با من...هرمیون چوبدستیش را به سمت طنابهائی که تسترالها را با آن بسته بودند گرفت و با یک ورد پاره شان کرد تسترالها با تمام قوا متواری شدند...
هری:پس مجبوریم راه را با پای پیاده گز کنیم...
............................30 دقیقه بعد..................................
انها به استانه درهای عظیم و پرشکوه ورودی هاگوارتز رسیده بودند...
هری:من یک سال بهمراه رون همچین اتفاقی برایم پیش آمد الان باید اینقدر صبر کنیم تا یه استادی چیزی پیدایش بشود و درو باز کند تا ما بریم داخل...
_هری اونجا را نگاه کن
_کجا رو؟
_به وسط درها توجه کن!یه ردی از نور داره به بیرون میتابه!
_و این یعنی اینکه ما شانس آوردیم و من مجبور نیستم مثل اون سال لعنتی منتظر شم تا یکی مثل اسنیپ بد ذات بیاد درو برام باز کنه...بزن بریم
انها چند متری با درهای ورودی هاگوارتز فاصله نداشتند که جای چندین رد پا توجه آنها را به خود جلب کرد...
_هرمیون بنظرت این رد پاها مال چه کسانی هستند
_احتمالا اینها هم مثل ما از بقیه جا مانده بودند و دیرتر رسیدن...هومممم ولی نکته جالب اینجاست که بلد بودند چه طوری خودشان درو باز کنند و داخل شوند...
_بیخیالش مهم اینه که ما هم الان میتونیم بریم تو پس بیا زودتر بریم تا کسی نفهمیده...
_هری من خیلی دلم برای هاگرید تنگ شده دوست دارم اول بریم اونو ببینیم
_باشه بریم...
انها به طرف کلبه هاگرید به راه افتادند...
سیاهی لحظه به لحظه بر حلقه محاصره اش بر هاگوارتز می افزود....
_چرا هر چی در میزنم هاگرید نیستش!
_هوممم خوب شاید برای جشن شروع سال رفته بریم شاید اونجا ببنیمش...هنوز قدمی بر نداشته بودند...که در کمال ناباوری آمیزه ای از طلسم آوداکداورا و جیغ و فریاد به گوششان خورد...دانش آموزان مانند جن زده ها به بیرون از ساختمان هاگوارتز هجوم میبردند و مرگخوارها هم همانطور که عده ای را در زیر طلسمهایشان تلف میکردند به دنبال قربانیان نگون بخت دیگر روان بودند....
ناگهان یکی از آنها هری و هرمیون را دید و همچنان که به سمتشان میدوید مسلسلی از انواع طلسمها که درمیانشان فقط کروشیو و آوداکداورا قابل تشخیص بود به سوی آنها پرتاب میکرد...هری و هرمیون با عجله به سمت جنگلی که در نزدیکی کلبه هاگرید بود فرار کردند...
بعد از مدتی دویدن در پناه درختی مخفی شدند تا شاید بتوانند لختی بیاسایند...شاید اگر هرمیون دنبال هری نبود و اون این احساس مسئولیت را که باید از هرمیون محافظت کند بر شانه خود حس نمیکرد به خاطر بغض و کینه ای که از مرگخواران داشت همان اول به سمتشان هجوم برده بود...ولی الان از بدن تنومند هری که حاالا خود جوان رعنائی شده بود تکیه گاهی آرامش بخشتر برای هرمیون پیدا نمیشد و او نمیخواست این را از دخترک پریشان دریغ کند...چهره اش مصمم بود و هر آن منتظر بود که در صورت رویت مرگخوار با او درگیر شود...ذهنش سخت مشغول بود و داشت انواع و اقسام طلسمها را با خود مرور میکرد تا شاید در مبارزه با مرگخوار به دردش بخورد...حس انتقامجوئی در هری و تشویش و اضطراب در هرمیون به قدری قوی بود که اجازه نمیداد متوجه شوند که سر و رویشان در اثر برخورد با تیغهای بلندی که در میان درختان جنگل روئیده اند سخت زخمی شده است...
صدای پائی آمد...گوشهای هردو تیزترشد...چهره هری مصمم تر و چهره هرمیون پریشان تر شد...صدا لحظه به لحظه نزدیکتر میشد...هری سراپا مملو از حس خشم و نفرت بود دوست داشت شکم مرگخوار را بدرد ولی در درونش ته مایه ای از اضطراب وجود داشت ولی نه بخاطر خودش بلکه برای هرمیون/چون لحظاتی قبل متوجه شده بود که چوبدستیش در جیبش نیست احتمالا وقتی در حال دویدن بوده از جیبش افتاده/نمیخواست از چوبدستی هرمیون استفاده کند عقیده داشت ممکن است اون چوبدستی باعث نجات جان خود هرمیون شود...اگر مرگخوار او را میکشت چه بر سر هرمیون میامد؟...تکرار چندین باره این سوال در درونش حس اضطراب فوق العاده ای پیش اورده بود...
ولی....ناگهان....تلوءلوئی از نور در اطرافش درخشیدن گرفت..قلبش سرشار از آرامش شده بود...تابحال به یاد نداشت اینقدر احساس نیرومندی کرده باشد...زمزمه هائی آشنا به گوشش میرسید...شاید...آری شاید...شاید شبیه صدای آرامش بخش دامبلدور...و ناگهان نور مانند صاعقه ای که لحظه ای بزند و غیب شود از بین رفت...چشمهای هر دو خیره شده بود...دو شیئ در جلوی پای هری سقوط کرد/دست برد تا آنها را بردارد...نمیدانست چرا! ولی حسی در درونش میگفت اینها امدادی غیبی هستند...دستانش شمشیر جواهرنشان گودریک گریفندور...و چوبدستی خودش را لمس کرد...قلبش سراسر مالامال از شادی بود...دیگر بهتر از این نمیشد...و چیزی که مزید بر علت شادمانی اش شده بود زمزمه هرمیون در کنار گوشش بود که میگفت:
آن نور چقدر شبیه ققنوس بود!

هوم...من خودم علاقه خاصی به سه نقطه دارم و می بینم که تو هم داری!!!
بعضی وقتا نمیشه بدون سه نقطه چیز نوشت! ولی بعضی وقتا هم استفاده زیاد پست رو بی مزه میکنه! که پست تو هم یه خورده به مورد دوم رفته!!!

هومک....فکر کنم همین سه نقطه باعث شد من فکر کنم که توصیفات مشکل دارن! ولی فکر می کنم توصیفات خوب بودن و میتونستن بهتر بشن! میتونستن حتی تا جایی برسن که کسی که اینو میخونه واقعا وحشت رو حس کنه...موهاش سیخ بشه...واقعا بلرزه! (اوج رول نویسی!)
موضوعش خوب بود!!! من موضوع و آخرش رو خیلی خوشم اومد....از کلمه "بود" خوب استفاده کرده بودی طوری که تکراری نشده بود...ولی جمله آخر یه کم قضیه رو خراب کرد...فکر کنم میخواستی با متن قبلی هماهنگ باشه و واسه همین"بود" نوشته بودی!
یه پیشنهاد! میتونی به جای اون بنویسی:

دستانش شمشیر جواهرنشان گودریک گریفندور و چوبدستی خودش را لمس کرد...قلبش سراسر مالامال از شادی بود...دیگر بهتر از این نمیشد!
و چیزی که از همه بیشتر او را شادمان میکرد، اشاره هرمیون بود که ققنوسی طلایی را در آسمان نشان می داد!

در واقع به جای زمزمه هرمیون از یه چیز دیگه استفاده کنی که مجبور نباشی براش یه دیالوگ بنویسی!! من الان خودمم امتحان کردم و دیدم کلا دیالوگ اونجا یه جورایی خوب در نمیاد!!!

فضاسازی اول پست زیاد به نظرم جالب نبود!! به نظرم بیشتر باید طوری می شد که یه فضای هولناک و در عین حال غمگین رو نشون میداد ولی اینطور نبود! یعنی سعی کرده بودی باشه ولی نشده بود!

در کل نظرم اینه که رو فضاسازی بیشتر کار کنی و سه نقطه رو یه کم کمتر کنی!! همینارو روش خیلی کار کنی از این رو به اون رو میشی!

عکس جدید:


عکس


پست اعضای ایفای نقش هم نقد میشه!

واوووووو يه آذرخش...
آره خودشه...
اين تنها کلماتي بود که از دهان رون و هري بعد از 10 دقيقه خيره شدن به چوب جارو خارج شده بود.....يعني چطوري ممکنه..آخه چه کسي همچين کاري ميکنه؟؟؟
رون که هنوز هم محو چوب جارو بود و با تعجب نگاش ميکرد گفت:هري کجا پيداش کردي؟يعني کي ميتونه همچين چوب جارويي رو گم کنه؟؟
هري با تعجب به رون نگاه کرد و گفت:رون اگه يه کم چشماتو باز کني ميبيني که اون جغد اين رو واسه من آورد پس در نتيجه من پيداش نکردم برام فرستادن...
رون چانه اش را خاروند و گفت:پس احتمالا يکي ديوونه شده..اخه کي ميتونه اين کارو بکنه؟؟؟
هري با بي اهميتي چوب رو بر روي تخت گذاشت و به طرف پنجره رفت....من ميدونم کي اينکارو کرده...در همون موقع هرميون وارد تالار پسرا شد..رون در حالي که با عجله پتو را دور خودش ميپيچيد جيغ دخترانه اي کشيد هرميون چشم غره اي به او رفت و در حالي که چوب رو وارسي ميکرد گفت:نميخواستم فالگوش واستم ولي حرف هاتونو شنيدم...بعد چوب رو بر روي تخت قرار داد و کنار هري که هنوز خيره بر آسمان بود رفت....نيم نگاهي به او انداخت و گفت:تو هم به همون چيزي که من فکر ميکنم فکر ميکني؟
رون به کنار اندو اومد وگفت:من نميدونم شماها به چي فکر ميکنيد ولي به نظر من اون کسي که اين چوب رو فرستاده يا پولش زيادي کرده يا که اشتباهي اين بسته رو فرستاده ويا شايدم يکي واقعا عاشقه....وبا چشم غره ي ديگري از هرميون حرف خود را ادامه نداد...

هرميون با نگاه نگراني گفت:هري بهتر نيست به پروفسور دامبلدور بگي؟؟؟
هري :خودم هم همچين تصميمي دارم...ولي دامبلدور اين روزا سرش خيلي شلوغه
هرميون در حالي که به طرف در ميرفت گفت:ولي مطمئنم واسه تو وقت داره..عجله کنيد پايين منتظرتونم...

رون و هري به سرعت لباش پوشيديند و همراه هرميون به طرف دفتر دامبلدور به راه افتادند

هري جلوي در نگاهي به هرميون کرد
هرميون هم با نگاه مطمئني گفت:موفق باشي
هري:شربت آبليمو
از پلکان سحر آميز عبور کرد و روبروي درب زيباي دفتر مدير قرار گرفت
تق تق
صداي دامبلدور در اتاق پيچيد:بيا تو
هري داخل شد...
دفتر دامبلدور مثل هميشه زيبا و جالب بود
تابلو هاي مديران اسبق به خواب عميقي فرو رفته بودند
يا شايدم خود را به خواب زده بودند
ققنوس دامبلدور سر جاي هميشگي خود قرارداشت و با نگاه نافذ خود به هري خوش امد ميگفت
دامبلدور با لبخند هميشگي اش بر سر جاي خود نشسته بود
هري جلو رفت و سلام کرد
و قضيه را به طور کامل براي دامبلدور تعريف کرد:
و در آخر اين طور به پايان برد:هرميون گفت که شما حتما ميتونيد کمکم کنيد...و چوب جارو رو بر روي ميز هميشه شلوغ دامبلدور گذاشت دامبلدور چوب رو برداشت و نگاهي به ان انداخت...
انگشتان باريک خود را بر روي آن کشيد و زير لب چيزي زمزمه کرد
ناگهان پر طوسي رنگي بر روي جارو نمايان شد
دامبلدور از بالاي عينک حلالي شکل خود نگاهي به هري انداخت و گفت:جواب خود را گرفتي؟
هري با تعجب گفت:سيريوس؟
دامبلدور با سر تاييد کرد هري با سرعت چوب را برداشت و از دامبلدور خداحافظي کرد....
در سر سرا رون و هرميون را ديد و در جواب نگاه پرسشگر انها گفت:سيريوس
و در حالي که راه خود را ادامه ميداد گفت:رون دوست نداري اولين کسي باشي که امتحانش ميکني؟
برق شادي بر چشمان رون نمايان شد
هرميون مکثي کرد وبا نگاه مشکوک هميشه گي اش گفت::هري مطمئني؟
هري...در جواب او گفت:هرميون دامبلدور اشتباه نميکنه..
هرميون که هنوز هم چندان مطمئن نبود سري تکان داد
هري:تو نمياي؟
هرميون:نه من هنوز تمرين هاي رياضياتم مونده..شماها بريد
و آنهارا ترک کرد
رون با خنده گفت:مالفوي از شدت حسادت ميترکه سپس نگاهي به هري انداخت و با سرعت به سمت زمين بازي رفتند


خوب بود! خوب تونستی داستانو عوض کنی! بسی حال نمودیم! تایید شد!

هری نزدیکش میشه، یکم دیگه.....الانه که اون توپ کوچولو رو بگیره یک دیگه..... نگاه کنید،دیوانه ساز ها..اوه نه هری داره از جاروش میافته...
این آخرین چیزی بود که هری به خاطر داشت.صدای لی جردن که ورود دیوانه ساز ها را اعلام میکرد و بعد صدای جیغ وحشتناک و نه چندان غریبی که تمام وجودش را فرا گرفته بود.
هری به آرامی چشمانش را باز کرد و سعی کرد آدمهای بالای سرش را که بسیار تار به نظر میامدند بشناسد که صدای آشنا و نه چندان بلند که حاوی شادی ولی در این حال نگرانی بود گرفت:
داره به هوش میاد،چشماش رو داره باز میکنه.
کم کم همه تصویرهای بالای سرش روشن و واضح شدند.تقریبا تمام تیم گریفیندور با لباس های گلی وخیس بالای سرش بودند و هرمیون که از همه به وی نزدیک تر بود عینک هری را به وی داد و گفت:
خداروشکر که حالت خوبه،اگر دامبلدور اون تخت رو زیرت ظاهر نکرده بود الان مرده بودی.
ــ چی شد که من افتادم؟کی جیغ میکشید؟
رون: کسی جیغ نمیکشید و در زمن ...
خانم پامفری با عصبانیت میان حرف رون پرید و گفت:
بینم این جا چه خبره؟ هری احتیاج به استراحت داره بعد از ۵ دقیقه دیگه همه باید برین بیرون.
بعد از اینکه مادام پامفری رفت بیرون رون و هرمیون نگاهی رد و بدل کردند و بعد رون کیسه ای پر از خورده چوب را روی تخت ریخت و با ناراحتی گفت:بعد از اینکه افتادی ما چوبت رو پیدا کردیم،فقط کامل نبود.فکر کنم به بید کتکزن برخورد کرده.
بعد هم همه به بیرون رفتن و هری رو با چوبش تنها گزاشتن.

بعد از دیدن چوب، هری به قدری شکه شده بود که یادش رفت بپرسد چند به چند باختند.
شب،بعد از صحبت های فراوان، مادام پامفری قبول کرد که هری را مرخص کند.
هری از فرط خستگی به تالار خصوصی رفت و با این که فردا کریسمس شروع میشد، بعد از عوض کردن لباسش سریع به خواب رفت.
صبح روز بعد،هری با فریاد رون که هری را به پایین میخواند بیدار شد.
هری بدون این که لباسش را عوض کند به پایین رفت و بسته ای دراز را در دستان رون دید.
رون بسته را به هری داد و با نگاهش وی را مجبور به باز کردنش کرد.
هری آرام کاغذ بسته را پاره کرد و بعد جیغی از خوشحالی کشید
در بسته یک آذرخش بود.
رون:کی فرستادش...میتونم بعضی مواقع باهاش پرواز کنم؟
هری که هنوز داشت به جارو نگاه میکرد پاسخ داد:
نمیدونم کی فرستاده،نامه ای نداره.اگر به من اجازه بدن سوارش بشم،تو هم میتونی.
...........................................................................
ببخشید آخرش یکم بد شد.

هوم....الان تو رولی ولی فکر کنم بدونی که اگه عین کتاب رو به عنوان نمایشنامه بزنی میشه تقلید از خانم جی کی رولینگ!

و از اونجا که کتاب حق کپی رایت داره و این حرفا بنابراین بیاین بر اساس کتاب، اما از ذهن خودمون بنویسیم!!!

عکس جدید:


عکس اینجاست!

کسی که رو تخت نشسته هریه ولی اون یکی رو میتونین هرکسی بگیرین که دلتون میخواد!!!



نکته: از این به بعد پست اعضای ایفای نقش هم نقد میشه!!!

هری نگاهی به نامه انداخت و رو به هرمیون گفت : " خودشه ، از طرف سر برتی هیگز ! "
رون در حالی که یک لقمه بزرگ در دهانش بود پرسید : " من بالاخره نفهمیدم این برتی هیگز کیه و چی می خواد ؟ "
هری بی توجه به چشم غره ای که هرمیون به رون می رفت گفت : " اون یکی از مامورین وزارت جادوه ! اون در واقع رئیس بخش حمل و نقل جادویی وزارتخانه است ! کارش هم با من اینه که ازش خواسته بودم کلیه محموله های جادویی قانونی و غیر قانونی رو برام کنترل کنه و در کمال تعجب فهمیدم که اون این کار رو برای من کرده ! "
باد در پنجره زوزه می کشید و نوای آن شعله شمع ها را به رقص آورده بود. هرمیون گفت : " نامه رو باز کن ببین چی نوشته ؟!"
هری نامه را باز کرد. وقتی پاکت را گشود یک کاغذ بنفش رنگ دید که روی آن علامت وزارت سحر و جادو ثبت شده بود و با جوهر فیروزه ای براقی روی آن نوشته بودند ! هری شروع به خواندن نامه کرد :
جناب آقای هری پاتر
پیرو در خواست شما تمام محموله های سری ، قانونی و غیر قانونی کنترل شد و هیچ شئ یا وسیله مشکوکی پیدا نشد و در ضمن هیچ چیزی هم که مربوط به راونا راونکلاو باشد در آنها نبود ! پس احتمالا شک شما درمورد اینکه اسمشو نبر با محموله های قاچاقی اون شئ رو جابجا می کنه اشتباه بوده است ؛
برتی هیگز
رئیس بخش حمل و نقل جادویی
باد همچنان زوزه می کشید ، تالار هاگوارتس کم کم خلوت شده بود و همه صبحانه هایشان را خورده بودند و به سمت کلاس ها می رفتند. هرمیون مشکوکانه پرسید : " تو همه چیز رو در مورد اون هورکراکس به هیگز گفتی ؟ "
هری گفت : " در مورد هورکراکس چیزی نگفتم ؛ فقط گفتم شئی هست که در نابودی ولدمورت کمکم می کنه ! "
هرمیون گفت : " بهتره بریم سر کلاسمون ! "
و هر سه بلند شدند و به مست کلاس ها به راه افتادند !
---------------------------------------------------
فکر می کنم یک ذره دیالوگ هام زیاد شد !

هوم خوب بود! ولی جای پیشرفت داره!! تایید شد!

ششم سپتامبر ، ساعت هفت و سی دقیقه صبح ، سرسرای اصلی :
هري , رون و هرميون روزی دیگر را آغاز کرده بودند ، در حين خوردن صبحانه بود ، كه جغدها از راه رسيدند ، نسیمی ملایم همراه با ورود جغدها به درون سرسرا وزید ، هری مانند همیشه انتظار نامه و یا بسته ای را نمیکشید ، به همین خاطر وقتی هدویگ را بین هزاران جغد سراسیمه یافت ، با تعجب نگاهی به رون و هرمیون انداخت ، آن دو نیز برای جواب شانه های خود را بالا انداختند ، هدویگ مسرور و در عین حال سراسیمه مقابل ظرف شیر هری فرود آمد ، لحظه کوتاهی صبر کرد و بلافاصله بعد از اینکه نامه از پایش جدا شد ، پر زد و مانند همیشه به جغد دانی رفت ، حتی صبر نکرد که هری در جواب به لطف او پرهایش را نوازش کند .
هری با عجله نامه را پاره کرد ، رون همانطور که سعی میکرد لقمه بزرگی را قورت دهد ، نگاهی به نامه انداخت و گفت : هاگریده
هري و رون و هرميون عزيز سلام .
مي خواستم ... بگم ..بگم ... كه ...
فنگ مریضی سختی گرفته ، واقعا
حالش بده ، در واقع میخواستم ازتون
که ، که لطف کنید و از دفتر اسنیپ
پادزهر کورانوس برام بیارین . میدونم
که کار سختیه ، ولی خواهش میکنم
ازتون .
هاگريد
بعد از خواندن نامه هر بدون هیچ صحبتی از بلند شدند و به سمت دفتر اسنیپ روانه شدند ، نيمه ي راه هرميون در حالی که لبش را گاز میگرفت ، با متانت گفت :
- وايسين !
هري گفت :
- چيه ؟
رون گفت :
- حال فنگ بده . بايد زودتر پادزهرو به هاگرید برسونیم !
هرميون که سعی میکرد ، موهای وزوزیش را مرتب کند گفت :
- ببينين . اگه به اسنيپ بگيم پادزهر میخوایم ، اولا که نمیده ، دوما سوال پیچمون میکنه که برای چی میخوایم ، اگر هم بگیم برای هاگرید میخوایم اون تو دردسر ميفته و اگه نگيم و بريم بدزديم خودمون تو دردسر ميفتيم . به نظر من نريم ، خیلی بهتره
هري با پرخاشگري گفت :
- چي ؟ حالا يه بار هاگريد ازمون يه كاري خواست . بايد براش انجام بديم . اون بهترين دوست ماس .
رون گفت :
- منم موافقم رفیق
هرميون لحظه ای مردد ماند و بعد گفت :
- باشه . ولي هر چي شد نگين نگفتيا .
هري گفت :
- بجنبين .
هر سه در راهروهايي كه به سمت دخمه ها مي رسيد به راه افتادند ، بعد از زمان کوتاهی هنگامي كه به در دفتر اسنيپ رسيدند هرميون با زيركي از سوراخ در نگاه كرد تا مبادا اسنیپ در اتاق باشد ، بعد رو به هري گفت :
- خب . برو ديگه . ما اينجا نگهباني ميديم .
هري من و مني كرد و سپس گفت :
- باشه . پس وقتي اومد صدایی در بیارین تا فرصت داشته باشم خودمو قایم کنم .
رون گفت :
- باشه . برو ديگه .
هري گفت :
- حالا چي بر دارم ؟
هرمیون با کم رویی گفت :
- عجبا ، خوبه خودت خوندی ، پادزهر کورانوس .
هری لحظه ای مردد ماند و گفت :
- من از کجا اینو پیدا کنم ، نمیدونم چیه
و سپس با سر در گمی رو به رون کرد و گفت : رون ، تو اینجا کشیک بده ، منو هرمیون بریم تو
هري و هرميون به داخل رفتند و مشغول گشتن شدند . رون هم در كناري نشست و چشمانش را بست .
هري و هرميون با سرعت هر چه بيشتر و با صداي هر چه كمتر مشغول جستجو در کمدها شدند ، بالاخره بعد از نیم ساعت پادزهر کورانوس را پیدا کردند ، هری در حالی که زیر لب اسنیپ را لعن میکرد به سمت در رفت ، دستگیره آن را کشید ، ولی ...
سوروس اسنیپ با عجله درون اتاق خزید ، نگاهی به چهره درمانده آن دو کرد و گفت :
- به به پاتر و دوشیزه گرنجر !
هری با درماندگی زیر لب گفت :
- رون
سوروس اسنيپ با صدای کشداری گفت :
- مي بينم كه خيلي سخت مشغول به دزدي هستين . اين دوستتون هم كه اينجا خوابيده . اينجا چي كار مي كردين ؟
هري آب دهانش را قورت داد و گفت :
- ما ؟ ما اينجا دنبال شما مي گشتيم كه اينا ( و با انگشت سبابه اش به پادزهر اشاره کرد ) رو ازتون بگيريم . شما هم نبودين و ما هم ...
اسنيپ فرياد كشيد :
- شما چي ؟ شما هم از نبود من استفاده کردین و مواد من رو کش رفتین ؟ بهتون اجازه میدم برین ولی میخوام که راس ساعت 6 اینجا باشین ، هر سه تاتون
هري و هرميون یکصدا گفتند :
- چ ... چ ... شم . پروفسور .
هری با عجله به سمت رون رفت ، لگدی به زانویش زد ، رون که از ماجرا بی خبر بود با تعجب گفت :
- چي شد ؟ مواد رو نگرفتين ؟
هري گفت :
- ساكت شو . بيا بهت بگم .
هر سه با بيشترين سرعتي كه در خود يافتند دويدند و ... پا به تالار عمومي گريفندور نهادند . در آنجا هري و هرميون تمام ماجرا رو از سير تا پياز براي رون تعريف كردند و ... ظهر هنگامي كه با دست خالي پيش هاگريد رفتند , هاگريد از آنها پرسيد :
- چي شد ؟ مواد رو نياوردين ؟ چي شده ؟
و باز هم هري و هرميون از سير تا پياز ماجرا رو تعريف كردن . هاگريد به آنها چند بار گفت :
- من ميام مي گم تقصير من بوده .
و آنها در جوابش گفتند :
- نه . ما اگه مي خواستيم تو رو تو دردسر بندازيم از اول به اسنيپ مي گفتيم .
ولي هاگريد روي حرف خودش ايستاد و بعد از ظهر به دفتر اسنيپ رفت و به او ماجرا را گفت . سوروس هم گفت :
- پس كه اينطور . دانش آموزان رو اجير مي كني كه بيان و كاراتو انجام بدن ؟
هاگريد جواب داد :
- نهو من سگم مريض شده . مگه نمي فهمي ؟
سوروس اسنيپ پوزخندي زد و گفت :
- خب . من مي رم پيش دامبلدور و بهش گذارش مي كنم .
هاگريد از اين حرف اسنيپ ناراحت شد و گفت :
- به درك . هر كاري مي خواي بكن .
و اسنيپ پيش دامبلدور رفت و تمام ماجرا را گذارش كرد . دامبلدور كه كمي از حرفهاي اسنيپ خسته شده بود گفت :
- سوروس هاگرید سگش مريض شده بود و مي خواست اونو درمان كنه و اون دانش آموز ها هم مي خواستن بهش كمك كنن . نيت بدي ه نداشتن ، ازت میخوام که لطف کنی و جسارت اونها رو ببخشی .
اسنیپ با چهره ای لبریز از خشم به دامبلدور نگاه کرد ، و بدون آنکه صحبتی کند از دفترش خارج شد !


هوم...به نظرم خوب بود!!

به اندازه ای خوب بود که تایید بشه....ولی همه جای پیشرفت دارن!!

موفق باشی!!

تایید شد