هستیا جونزold
از دهکده شن ور دل گاارا سان
ماگل
- آخرین ورود
- پنجشنبه 12 تیر 1393 18:14
- عضویت
- 1388/04/23
- پستها
- 90
تکلیف : یک رول جدی بنویسید که در آن به یکی از دو جنگل بالا رفته و سعی در بدست آوردن پر آکساندیو فاریو میکنید.(موفق شدن یا نشدن با خودتون) توصیف اتفاقات و نحوه بدست آوردن مهمه.(30 امتیاز)
دو بچه جادوگر چوبدستی هایشان را روشن کرده بودند و به زحمت راهشان را از میان بوته ها و ریشه های کلفت و درهم پیچیده درختان جنگل باز می کردند . انبوه برگهای بالای سرشان جلوی نور خورشید را می گرفت ؛ تاریکی جنگل را اسرار آمیز تر کرده بود و ترس به دل نیمفا و هستیا که برای اولین بار به تنهایی به جنگل ممنوع می رفتند، می انداخت .
دورا ،که تغییر رنگ سریع موهایش نشان میداد حال خوبی ندارد ،زمزمه کرد:
-اصلا میدونی داریم کجا میریم؟!
هستیا برای صدمین بار نقشه را چرخاند و پاسخ داد :
-اگه از خط خرچنگ قورباغه هاگرید سر در بیارم میتونم بگم کجاییم . حیف که زیست شناسی مشنگی رو تا آخر نخوندم!
- هرهرهر! بامزه! عوض این کارا یه نگا به گوشه این کاغذ بنداز . از اون موقع تا حالا این علامت شمال رو ندیدی؟!
هستیا به قسمتی از نقشه که نیمفا اشاره می کرد یک نظر نگاه کرد و خط منحنی بسته ای مشابه ذوزنقه پیدا کرد که چند فلش در هم و برهم روی محیطش کشیده شده بود . اگر دامبلدور حاضر می شد ریش هایش را بزند هستیا میتوانست ادعا کند که آن شکل یک قطب نمای فرضی است .
- حالا چی این شبیه علامت شماله؟!
نیمفا ناخن انگشت اشاره اش را روی N کوچک X مانندی که بالای خط منحنی ( نمیتوانست خودش را راضی کند که آن شکل را دایره بنامد) خودنمایی می کرد گذاشت و توضیح داد:
-N به معنی NORTH یعنی شمال . یعنی بالاخره موفق شدی درست دستت بگیریش!
- خوب،حالا پیشاهنگ بزرگ! میتونی جامون رو روی نقشه پیدا کنی؟
نیمفا نقشه را گرفت و چوبدستی اش را به هستیا داد . با توجه به اینکه مدت زیادی راه رفته بودند پیدا کردن جایشان روی نقشه محال به نظر می رسید اما به لطف اندک نشانه های واضح موجود روی نقشه ، حدود منطقه دستش آمد .
-ببین هستی ، فک کنم منظورش از الکساندر فان همون آکساندیو فاریو باشه . اینجا که علامت زده تقریبا میشه....امم...همینجا که ما وایسادیم!
صدای تانکس در صدای غرش بلندی که همان لحظه در جنگل پیچید گم شد . موجود عجیبی به سمتشان یورتمه می آمد(!) و پیروزمندانه نعره می زد . جانور سر گورکن و بدن تسترال را داشت و پوستی چرمی مثل زره تمام بدنش را پوشانده بود . چشمهای زردش خیره به جلو نگاه می کردند و از دهانش خون می چکید ،انگار تازه موجود بدبخت دیگری را شکار کرده باشد . هستیا و نیمفا هر دو جیغ زدند و از سر راه جانور کنار پریدند . آکسان دوباره به عقب برگشت و حمله کرد . نیمفا جیغ کشید:
-این که پر نداره! ما چی رو باید بکنیم با خودمون بریم؟!
-باید داشته باشه! اگه نداشت که ما رو این همه راه نمی فرستادن! وقتی برگشت خوب بررسیش کن!
فاریو برای دومین بار به سمت آنها یورش برد و ناکام ماند . هستیا پیروزمندانه فریاد زد:
-دیدمش!دیدمش! یه پر دراز از پشتش آویزونه!
نیمفا که خودش را آماده جاخالی دادن می کرد در جواب با صدایی بلند تر از غرش های جانور عربده کشید:
- خودت برو بکنش! من حوصله مادام پامفری رو ندارم!
-چرا بریم جلو آخه بوقی؟! مثلا جادوگریم ها! قطعیوس!
با حرکت چوبدستی هستیا پر از بیخ کنده شد و به سمت آنها پرواز کرد . دورا آن را توی هوا گرفت و گفت:
-موافقی قبل از اینکه بفهمه و دنبالمو کنه فرار کنیم؟
-آره! اصلا بذار همین الان امتحانش کنیم . فلاسک آب جوش رو بده!
نیمفا فلاسک را از توی کوله اش درآورد و درش را باز کرد . هستیا بدون لحظه ای فکر کردن چوب و پر را توی آب فرو کرد و گفت:
-جامتمتر!
چند ثانیه بعد هر دو سر از آسمان هفتم درآوردند و چند لحظه بعد از آن ،پر که به صورت ناگهانی از دست هستی افتاده بود ، چرخ زنان پایین افتاد.
دو بچه جادوگر چوبدستی هایشان را روشن کرده بودند و به زحمت راهشان را از میان بوته ها و ریشه های کلفت و درهم پیچیده درختان جنگل باز می کردند . انبوه برگهای بالای سرشان جلوی نور خورشید را می گرفت ؛ تاریکی جنگل را اسرار آمیز تر کرده بود و ترس به دل نیمفا و هستیا که برای اولین بار به تنهایی به جنگل ممنوع می رفتند، می انداخت .
دورا ،که تغییر رنگ سریع موهایش نشان میداد حال خوبی ندارد ،زمزمه کرد:
-اصلا میدونی داریم کجا میریم؟!
هستیا برای صدمین بار نقشه را چرخاند و پاسخ داد :
-اگه از خط خرچنگ قورباغه هاگرید سر در بیارم میتونم بگم کجاییم . حیف که زیست شناسی مشنگی رو تا آخر نخوندم!
- هرهرهر! بامزه! عوض این کارا یه نگا به گوشه این کاغذ بنداز . از اون موقع تا حالا این علامت شمال رو ندیدی؟!
هستیا به قسمتی از نقشه که نیمفا اشاره می کرد یک نظر نگاه کرد و خط منحنی بسته ای مشابه ذوزنقه پیدا کرد که چند فلش در هم و برهم روی محیطش کشیده شده بود . اگر دامبلدور حاضر می شد ریش هایش را بزند هستیا میتوانست ادعا کند که آن شکل یک قطب نمای فرضی است .
- حالا چی این شبیه علامت شماله؟!
نیمفا ناخن انگشت اشاره اش را روی N کوچک X مانندی که بالای خط منحنی ( نمیتوانست خودش را راضی کند که آن شکل را دایره بنامد) خودنمایی می کرد گذاشت و توضیح داد:
-N به معنی NORTH یعنی شمال . یعنی بالاخره موفق شدی درست دستت بگیریش!
- خوب،حالا پیشاهنگ بزرگ! میتونی جامون رو روی نقشه پیدا کنی؟
نیمفا نقشه را گرفت و چوبدستی اش را به هستیا داد . با توجه به اینکه مدت زیادی راه رفته بودند پیدا کردن جایشان روی نقشه محال به نظر می رسید اما به لطف اندک نشانه های واضح موجود روی نقشه ، حدود منطقه دستش آمد .
-ببین هستی ، فک کنم منظورش از الکساندر فان همون آکساندیو فاریو باشه . اینجا که علامت زده تقریبا میشه....امم...همینجا که ما وایسادیم!
صدای تانکس در صدای غرش بلندی که همان لحظه در جنگل پیچید گم شد . موجود عجیبی به سمتشان یورتمه می آمد(!) و پیروزمندانه نعره می زد . جانور سر گورکن و بدن تسترال را داشت و پوستی چرمی مثل زره تمام بدنش را پوشانده بود . چشمهای زردش خیره به جلو نگاه می کردند و از دهانش خون می چکید ،انگار تازه موجود بدبخت دیگری را شکار کرده باشد . هستیا و نیمفا هر دو جیغ زدند و از سر راه جانور کنار پریدند . آکسان دوباره به عقب برگشت و حمله کرد . نیمفا جیغ کشید:
-این که پر نداره! ما چی رو باید بکنیم با خودمون بریم؟!
-باید داشته باشه! اگه نداشت که ما رو این همه راه نمی فرستادن! وقتی برگشت خوب بررسیش کن!
فاریو برای دومین بار به سمت آنها یورش برد و ناکام ماند . هستیا پیروزمندانه فریاد زد:
-دیدمش!دیدمش! یه پر دراز از پشتش آویزونه!
نیمفا که خودش را آماده جاخالی دادن می کرد در جواب با صدایی بلند تر از غرش های جانور عربده کشید:
- خودت برو بکنش! من حوصله مادام پامفری رو ندارم!
-چرا بریم جلو آخه بوقی؟! مثلا جادوگریم ها! قطعیوس!
با حرکت چوبدستی هستیا پر از بیخ کنده شد و به سمت آنها پرواز کرد . دورا آن را توی هوا گرفت و گفت:
-موافقی قبل از اینکه بفهمه و دنبالمو کنه فرار کنیم؟
-آره! اصلا بذار همین الان امتحانش کنیم . فلاسک آب جوش رو بده!
نیمفا فلاسک را از توی کوله اش درآورد و درش را باز کرد . هستیا بدون لحظه ای فکر کردن چوب و پر را توی آب فرو کرد و گفت:
-جامتمتر!
چند ثانیه بعد هر دو سر از آسمان هفتم درآوردند و چند لحظه بعد از آن ،پر که به صورت ناگهانی از دست هستی افتاده بود ، چرخ زنان پایین افتاد.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط هستيا جونز در 1388/6/1 13:47:13
ویرایش شده توسط هستيا جونز در 1388/6/1 13:50:15
ویرایش شده توسط هستيا جونز در 1388/6/1 13:50:15
گل می کند شقایق، دانه ی اسفند می رسد




دراومد . نیم مین بعد ، زمانی که آخرین بز از جلوی پای زنوف رد میشد ، لامپ بالای سر زنوف روشن شد ؛دینگ!
. گرابلی همرامون نیـــــــــست
!!بعدشم ، یه چیزی بگم؟!
!
.
)
خیلی وزنت زیاده شده