پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

95
نفر همین الان آنلاین‌اند 48 نفر در «انجمن»
4 عضو 91 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

44 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

کارگاه داستان‌نویسی

نوع تاپیک: آموزش و نقد

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 1 کاربر مهمان
ماگل
آخرین ورود
دوشنبه 29 بهمن 1397 15:27
عضویت
1383/04/15
پست‌ها
1771

عکس هفته



عکس جدید

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
[b][font=Arial]«I am not worried, Harry,» 
said Dumbledore
, his voice a little stronger despite
the freezing water
. «I am with you.»[/font]  [/b]
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
پنجشنبه 5 شهریور 1388 21:57
عضویت
1385/12/09
پست‌ها
240
عکس دومیه :

جنگل تاریک و مرطوب بود . هوای دمی داشت و نفس کشیدن در آن بسیار سخت بود . درخت های سر به فلک کشیده در جای جای این جنگل روییده بود . همچنین بعید به نظر نمیرسید که در آن جا غول هایی مشغول به زندگی باشند .
هری جلوتر از رون و هرمیون پیش میرفت و آنها نیز دوطرف هری را گرفته بودند . رون زیر لب آهنگی را زمزمه میکرد . شاید فکر میکرد ممکن است از اضطرابش کاسته شود . هرمیون زیرلب چند ورد و جملاتی را که در کتابی خوانده بود تمرین میکرد . شاید در جنگل لازمش شود . هری هم مدام خدا خدا میکرد تادوباره جینی را ببیند و با او خدا حافظی کند .
(هی هری ! ) هرمیون ناگهان ایستاد و این را گفت .
هری : بله ؟
هرمیون : تو یه صدایی نشنیدی ؟
هری : نه !
رون در حالی که انگار از حرف هرمیون ترسیده بود گفت : هرمیون مگه خیالاتی شدی؟
هری : ساکت . به راهمون ادامه میدیم .
آن ها رفتند و رفتند که ناگهان هری فریادی زد و درون چاهی پرت شد .
(هری ! حالت خوبه ؟ ) هرمیون با صدای بلندی این را گفت .
هری جواب داد : نه زیاد . فکر کنم پام پیچ خورده . چوب دستیم هم ترک برداشته . ..ولی هی بزار ببینم ؟... انگار صدای زمزمه میشنوم آره درسته اینجا یه تونل طولانی هست . چند نفر دارن پج پچ میکنن . درسته میتونین بیاین پایین ؟
رون با امیدواری گفت : یعنی اونا همون محفلی هان که لوپین میگفت باید بریم پیششون ؟
هرمیون با سماجت گفت : رون شاید اونا یه عده مرگخوار باشن .
رون در جواب گفت : و احتمالش هم هست که محفلی ها باشن .
هرمیون : درسته اما ...
هری حرف هرمیون را قطع کرد و گفت : بسه دیگه باید ببینیم کین یالا بیاین پایین .
هرمیون اعتراض کرد : آخه هری ...
هری : دیگه نمیخوام چیزی بشنوم اگه میترسی نیا !
هرمیون زیر لب گت : منظورم این نبود . و بعد پایین پرید . رون هم بعد از او پرید .
هرمیون با طلسمی درد را از پای هری گرفت . سپس هرسه به طرف صدا پیش رفتند .
تونل نمناک بود . مشعل های قدیمی دیوار راه را برایشان روشن میکرد . هرچه بیشتر جلو میرفتند امیدشان را برای دیدار با بعضی از افراد محفل بیش تراز دست میدادند . زیرا صدای
آنها شباهت کمتری به صدای یک انسان داشت . به طرز و لحن عجیبی صحبت میکردند .
رون با صدای لرزان گفت : حق با تو بود هرمیون .به نظر اینا از محفل باشن .
هرمیون جوابش را نداد .
دیگر بدون اینکه حرفی بین آنها زده شود راه را ادامه دادند تا به دریچه ای رسیدند . سر درگم بودند نمیدانستند باید چه کار کنند . هیچ یک چیزی نمیگفت تااینکه هرمیون گفت :
رون تو چوب دستیت رو بده به هری ، من و هری میریم تو و تو هم اینجا بمون . این جوری بهتره . اگه خطری هم باشه حداقل یکی زنده میمیونه .
رون وقتی با نگاه ها ی سنگین هری و هرمیون رو به رو شد اعتراض نکرد و چوبش را به هری داد و گفت : مو... موفق باشید .
هری و هرمیون از دریچه گذشتند و داخل شدند . آن جا اتاق بزرگی بود . کسی یا موجودی آن جا نبود . رادیوی قدیمی ای آن جا بود .
هری : اشتباه کرده بودم . اون صدا ها انگار از رادیو بوده .
هرمیون تا خواست چیزی بگوید صدای فریاد رون به گوش رسید : هری ی ی ی ی ی ی هر هر هر میووووووووووووون کممممممممممممممممممممممممممممممممک !
هری و هرمیون فوری از دریچه به تونل برگشتند . موجودی غول پیکر با شنل سیاه که سنگین نفس میکشید . حتی هرمیون نمیدانست این چه موجودی است . هری خواست سپر مدافع درست کند موفق شد . اما موجود دست خود را بالا برد و نور سبزی دور ت دور گوزن دفاعی هری را گرفت . گوزن برگشت و به خود هری حمله کرد . شاخ هایش را در قلبش فرو کرد . هری دیگر چیزی به جز دردی طاقت فرسا را حس نمیکرد . همان هم کم کم از بین رفت . چیزی به جز سکوت شنیده نمیشد . چیزی ندید . میخواست برای آخرین بار چهره ی دوستانش را تماشا کند اما نتوانست . تلو تلو میخورد . پاهایش حس نداشت . سکندر ای خورد و به زمین افتاد . پدر و مادرش را میدید . به سوی آنها کشیده میشد و از هرمیون و رون دور میشد . او .......... .

هوم....
موضوع نسبتا خوب بود!

دیالوگ ها یخورده زیاد بودن ولی زیاد هم ضعیف نبودن...ولی خوب اگه کمتر بودن بهتر بود!

یخورده نوشته به نظرم ضعیف اومد...فکر کنم اگه یخورده از لحن مستکر(!) هری کمتر میشد و دیالوگ ها کمتر بودن بهتر هم میتونست بشه!!

یکی هم اینکه لازم نیست حتما هری آخر پست بمیره...با توجه به عکس، میتونه از هوش هم بره! این که بدونه جنگ با ولدمورت اینقدر ساده بمیره یخورده خیلی عجیبه!

اگه یخورده سعی کنی و یکی دوبار پست رو از اول بخونی و از دید شخص دیگه بتونی بررسیش کنی...خیلی کمک میکنه تا بهتر بشی!

اگه خوب بنویسی فکر کنم دفعه بعد تایید بشی! این کاری که گفتم رو بکن موفق میشی!

تایید نشد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/12 11:30:24
تصویر تغییر اندازه داده شده
رونی
ماگل
آخرین ورود
یکشنبه 1 مهر 1386 15:54
عضویت
1386/03/09
پست‌ها
2
خب من یه پست با شناسه لارتن کرپسلیم زدم اینم لینکش!
http://www.jadoogaran.org/modules/newbb/viewtopic.php?post_id=161174#forumpost161174
اگه قبوله که هیچی! اگه نه بگین دوباره بپستم!

فکر کنم بهتر باشه یه پست جدید بزنی! اگه نمیخوای واسه همین عکس بزنی، امشب عکس جدید میذارم...میتونی واسه اون بزنی!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/10 12:35:36
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/10 12:39:25
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
پنجشنبه 5 شهریور 1388 21:57
عضویت
1385/12/09
پست‌ها
240
عکس دومیه .
.........................................................................
برگ های خشک زیر پایش خش خش صدا میدادند تنفس در آن هوا برایش بسیار سخت و آزار دهنده شده بود . هر چه بیشتر جلو میرفت سرعتش از زیاد به کم کاهش می یافت . با هر قدمی که برمیداشت بدنش سردتر و از جمله نوک انگشتان نوک بینی و لاله ی گوشش کرخت شده بود . سرما در تک تک سلول های بدنش نفوذ کرده بود . میترسید . از آن جنگل سرد و تاریک و مرطوب میترسید . نمیدانست رون و هرمیون چه احساسی دارند . شاید آنها هم ترسیده باشند . نگران جینی بود . احتمالا از پس این مبارزه بر نمی آمد . اوهنوز کم تجربه و جوان است . ممکن است در این نبرد جانش را ببازد .
بعد از طی کردن مسافتی نه چندان دور _که البته برای هری واقعا دراز بود _صدای ترقی شنیده شد . هری فوری چوبدستی اش را به حالت دفاعی جلوی صورتش گرفت .
رون با شرمندگی گفت : هی چیزی نیس رفیق . پای من ...به چوب ..گیر کرد .
هری با صدای لرزان جواب داد : خیلی خوب کسی خسته نشده ؟
کسی جواب نداد .
هر ی : باشه پس ادامه میدیم .
هری که از همه جلوتر راه میرفت بعد از پیمودن راهی خاکی و سنگی ناگهان ایستاد و چوبش را بالا برد .
<<طوری شده ؟>> هرمیون با صدایی ضعیف و خسته این را گفت .
جینی با امیدواری زمزمه کرد : شاید رسیدیم .
هری انگشت اشاره اش را به نشانه ی سکوت روی بینی اش گذاشت و یک طرفه با حالت دفاعی پشت درختی رفت که درخت های اطراف آن دور تا دورش را گرفته بودند و نمیگذاشتند پشت درخت دیده شود .
هرمیون که خیلی ترسیده بود جلو رفت و بازوی هری را چسبید و او را از رفتن منع کرد اما هری دست اورا کنار زد . و به راهش ادامه داد .
هرمیون : رون جینی شما هم با ما بیاین اینجا واستادن زیاد جالب نیست .
رون با صدای گرفته گفت : ببینم هرمیون تو درباره ی جنگل های سیاه کتابهای زیادی خوندی . بگو که اینجا عنکبوت نیست .!؟
هری با سرزنش گفت : رون تو باید الان نگران موجودات پلید و سیاهی مثل ...
ناگهان صدایی بیروح و خشن حرف هری راقطع کرد و خود گفت : من باشی . بله آقای ویزلی تو باید الان نگران من باشی نه یه حشره درسته آقای پاتر ؟
بعد از این کلام او دستش را بالا برد و مرگخوارانش را احضار کرد . مرگخواران گرد هری و دوستانش جمع شدند و شروع کردند به خندیدن .
جینی از شدت ترس اشک میریخت . این اولین رویارویی مستقیمش با ولدومورت بود . در حالی که قبلا یک بار جسمش تحت فرمان اوبوده . هری خواست با طلسمی لرد تاریکی ها را خلع سلاح کند و موفق هم شد .

<<ها ها ها پسر کوچولوی بیچاره تو هم اشتباه پدر و مادرت را کردی . اون ها هم مثل تو خبر نداشتند که لرد سیاه همیشه چوب اضافه ای نزد خادمش داره ها ها ها >>
آنوقت دستش را بالا برد و خادم او چوب دیگری را به دستش داد .
ولدومورت با لحن جدی و خشن تری گفت : حالا چی میگی پاتر ؟ الآن هم من و هم تو مسلحیم می خوام منو تو و یکی از دوستانت دوئل کوچکی را ترتیب بدیم . بذار ببینم . اون دخترک موقرمز بدک نیست .
رون و هری هردو باهم با صدای بلندی فریاد زدند : اون نه .
هرمیون با صدای آرام تری گفت : تو جادگر سیاه زورت فقط به ضعیف ها میرسه . تو پست و رذل ترین موجودی هستی که دیدم .
ولدومورت با خونسردی جواب داد : از تعریفتون متشکرم . خوک کثیف .
هری به تندیبه لرد گفت : من با تو میجنگم اونا نباید بمیرن .
ولدومورت جواب نداد . به یکی از مرگخوارنش گفت اون پسره و اون مشنگ بی خاصیت رو ببرین خودتون هم برید . رون و هرمیون در دام مرگخواران تقلا میکردند . اما فایده نداشت .
ولدومورت گفت : خوب هری با دنیا خداحافظی کن و همینطور با این دختر کوچولوی ناز ...آودا
نه هری ...آودا کداورا
این جینی بود او طلسم مرگ را روی ولومورت اجرا کرد . اما طلسم ولومورت هم روی جینی اجرا شد .
ولدومورت مرد . هری نمیدانست جینی چگونه توانست این نفرین سیاه را اجرا کند . یعنی اصلا به این فکر نمیکرد . لحظاتی که برای هری نزدیک به چند قرن بود گنگ و نامفهوم شده بود . لحظات آهسته شده بود . بسیار آهسته . این صحنه بارها و بارها جلوی چشمان هری ظاهرمیشد : نور سبز رنگی بدن جینی را احاطه میکند . چوب جینی از دستش میافتد و خود هم به عقب پرت میشود و ....میمیرد .
ولدومرت شکست خورد او مرد اما برای هری ازش چندانی نداشت ولدومرت مرد به قیمت جان جینی .
هری تها شده بود . تنها ی تنها .


هوم...راستش پستت یه کم داره کل کتاب رو نقض میکنه! ولدمورت یادم باشه هورکراکس(جان پیچ) داشت...پیشگویی شده بود که یا هری باید ولدمورتو بکشه یا ولدمورت هری رو....فقط مرکخوارا میتونست آواداکداورا رو اجرا کنن....!!!!

یه خورده مصنوعی به نظر می رسید...دیالوگهای ولدمورت میتونستن قوی تر باشن...ولدمورت مثل شخصیت بد کارتونا به نظر میومد در حالی که ولدمورتی که ما میشناسیم خیلی سنگین تره و با وقار تر...هرچند که شخصیت بد داستان باشه!

تایید نشد!

دوباره سعی کن...و به نقد دقت کن! موفق میشی!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط کتی جیمز پاتر در 1386/3/8 17:30:14
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/9 13:33:12
تصویر تغییر اندازه داده شده
مرگخوار شاغل جادوگر جادوآموخته
تولد نقش
1396/07/22
آخرین ورود
دیروز ساعت 23:35
عضویت
1384/11/01
پست‌ها
3129
هرچه به سمت جلو پیش میرفتند هوا سردتر میشد.آنها نمیدانستند که چه در پیش رو دارند وگرنه حتما از رفتن به آنجا خودداری میکردند.
-هررری..من میتررسمم.
-هیششش

او صدایی شنیده بود.صدای به هم خوردن در و دیوار.هری به یاد صحنه های مرگ پدر و مادرش افتاد،نبردهایی که با ولدومورت داشت.نمیدانست دوستانش هم چنین احساسی دارند یا نه!

بالاخره به دری رسیدند که در آن قفل بود.هری و رون طبق معمول کنار ایستادند و هرمیون با وردی در آن اتاق را باز کرد.اگر میدانست چه در پیش دارند هرگز چنین کاری نمیکرد.

وقتی در باز شد هرسه سرجایشان خشکشان شد و با حیرت به موجود مقابلشان نگاه کردند.هیکل شنل پوشی که قدش به سقف میرسید به آنها خیره شده بود.یا شایدم به طرف دیگری نگاه میکرد زیرا کلاه شنل صورتش را به طور کلی پنهان کرده بود.هری نگاهی به موجود انداخت و لحظه ای تمام بدنش لرزید!

آن موجود هر چه که بود خیلی ترسناک بود.دستش پر از آثار زخم بود و رنگ آن آبی پر رنگ بود.انگار روح در دستانش وجود نداشت.
سرمای شدید همه را در برگرفت و هری احساس میکرد دیگر نمیتواند نفش بکشد.انگار سرما از پوستش نفوذ کرده بود زیرا تمام اجزای داخلی بدنش یخ زده بودند.آن موجود از زیر کلاهش طوری نفش میکشید که انگار در حال خوردن چیزی است.ولی چه چیزی؟
ناگهان صدای بلندی در فضا پیچید.هری به زمین افتاده بود.دیگر نمیتوانست بلند شود انگار تمام انرژی و نیروی او گرفته شده بود.هیچ چیز را حس نمیکرد.حسگرهای بندش از کار افتاده بود و او فقط متوجه شد رون او را مقداری بلند کرده است ولی هیچ دردی را حس نمیکرد. انگار زمان مرگ فرا رسیده بود...!



هوم پست کوتاه و خوبی بود...!!
اون موجود هرچی بود شبیه دیوانه ساز بود گویا چون خاطره های بد هری رو به ذهنش آورده!

"بلاخره به دری رسیدند که در آن قفل بود"
بنظر میاد به جای در اول باید کلمه اتاق نوشته می شده! احتمالا چون زوود زود نوشتی اینجوری شده!

جمله آخرت هم برای پایان خوب بود...من از اینجور پایانهای مرموز خوشم میاد...!!

توصیف موجود خیلی شده بود ولی آخرش معلوم نبود چی بوده! اولین احتمال که به ذهن میرسه دیوانه سازه ولی خب دستای اونم که آبی نیست! این نکته اش مشکوک بود یه کم! ولی خوب توصیف شده بود و من با این که نفهمیدم چیه ولی خوب تونستم تو ذهنم تصورش کنم!!


هری به زمین افتاده بود.دیگر نمیتوانست بلند شود انگار تمام انرژی و نیروی او گرفته شده بود.هیچ چیز را حس نمیکرد.حسگرهای بندش از کار افتاده بود و او فقط متوحه شد رون او را مقداری بلند کرده است ولی هیچ دردی را حس نمیکرد. انگار زمان مرگ فرا رسیده بود...!

وقتی یه فعل دو سه بار تکرار بشه نوشته رو زیبا میکنه ولی وقتی از این بیشتر بشه یخورده رو به ضعف میره! مثلا تو پرارگرافی که بالا آوردم به جای چند تا "بود" میشه اینجوری نوشت:

هری به زمین افتاد.دیگر نمیتوانست بلند شود. انگار تمام انرژی و نیروی او گرفته شده بود.هیچ چیز را حس نمیکرد.حسگرهای بدنش دیگر کار نمی کردند و او فقط متوجه شد رون او را بلند کرده است.ولی دیگر هیچ دردی را حس نمیکرد. انگار زمان مرگ فرا رسیده بود...!


کوتاه هم بود حال نمودیم!! ایول!

همین دیگه!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/8 12:59:41
هر کسی جرات داره بیاد جلو (فقط از قبل اطلاع بده که اونجا نباشم )
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
شنبه 21 مهر 1386 06:43
عضویت
1385/08/17
پست‌ها
544
تصویریویری که هری و رون روبروی اون موجودند که دیوانه سازه ولی من یک چیز دیگه تصور کردم .


هری باز میخواست به هاگوارتز برود . با اینکه کریسمس در خانه ی رون خوش گذشته بود اما هری نمی توانست وانمود کند که دوست ندارد به هاگوارتز برگردد و اصلا نیازی هم به این کار ندارد !


___________________________________


_ هری , تو حالت خوبه ؟
هری برگشت . صدایی شنیده بود اما نمی دانست از کجا . صدا شبیه صدای تخم طلایی مسابقات سه جادوگر بود .
_ چیه ؟
هری دست جینی را محکم تر فشار داد . او گفت :
_ تروخدا بگو چی شده !
هری گفت :
_ شیش !!!! نمیشنوی ؟
جینی صورتش جمع کرد و بعد ز مدتی گفت :
_ نه ولی ....
_ سیس ! گوش کن !
جینی که عصبانی شده بود گفت :
_ من چیزی نمیشنوم . میشه بگی صدای چیه ؟
هری با درماندگی به چشمان او خیره ماند و گفت :
_ فکر کنم صدای سوت قطار بود . ولی خب , نمیدونم .
هری شانه هایش را بالا انداخت . جینی گفت :
_اره اره . حتما صدای سوت قطار بوده .
هری با تعجب روی صندلی جا به جا شد . با انکه هیچ از ان صدا خوشش نیامده بود , با انکه هرمیون و رون بهرتین دوستانش مجبور بودند به واگن سرپرست ها بروند , اما او در کنار جینی به شدت خوشحال بود . :fan:
مدت دیگری نیز گذشت و در این مدت هری و جینی با هم نون ببر کباب بازی کردند . پشت دستهای هری قرمز شده بود . در کوپه باز شد و هیکل دیلاق رون وارد .
_ اخ خدای من ! اونا دیوانه اند !
هری گفت :
_ چی ؟
_اصلا نپرس ! راستی شما صدای مسخره ی گوشخراشی رو که میومد شنیدین ؟ مثل صدای سوت بود ! ما همه ی قطار رو زیر و رو کردیم که منشا شو پیدا کنیم ولی چیزی ندیدیم !
هری با خوشحالی فکر کرد که پس همه شنیده اند به جز جینی ! جینی با نگرانی پرسید :
_ هرمیون کو ؟
_ مگه اینجا نیست ؟
جینی گفت :
_ خاک بر سرت رون ! اون با تو بود !
جینی با نگرانی برخاست . دامن کوتاه جینش را صاف کرد و در کوپه را باز .
_ هرمیون !
صدایش نگران و متعجب بود . هری کج شد و خندید . هرمیون با چهره ی جدا تلاش میکرد که در اتاقک مجاور خود را باز کند . رون بلند شد و بیرون رفت . بچه های کوپه ی کناری همه مشغول بازی کردن با کارت های انفجاری بودند و متوجه انها نبودند . رون گفت :
_ مشکلی پیش اومده ؟
_ اِ .... راستش قلم پری که ویکتور بهم داده بود افتاد از دستم بعد رفت توی این اتاقه که درش هم قفله ! توی قطار هم که نمیشه جادو کرد فکر نمیکنم بشه !
هری هم بیرون رفت . با لگد به دستگیره زد و در چقی صدا کرد . رون پوزخندی زد . وارد شد و بعد صدای نعره ی او امد . هری داخل پرید . جینی و هرمیون نیز وارد اتاقک شدند . اتاقی بود با سفق حلالی و دیوار های چوی . قطار تلقی کرد . یک موجود که بسیار به دیوانه ساز شبیه بود انجا بود . هرمیون نفسش را حبس کرد و گفت :
_ پیک مرگ ! :bat:
هری چوبدستی اش را در اورد . نمی دانست چه وردی میتواند او را نجات دهد . رون خشک شده بود و قلم پر هرمیون را نگه داشته بود . جینی عقب عقب رفت و دستش به در خورد و در با صدای تق بلندی بسته شد . پیک مرگ صدای سوت مانندی در اورد . هری فهمید که همان صدایی است که فکر کرده بود سوت قطار است .
_ هرمیون ! تو نمیدونی چی کار میشه کرد ؟!
_نمیدونم !
هری با ناامیدی جلوی رون ایستاد . رون تازه به خودش امد . ÷یگ مرگ به دور خود چرخید و هری یک لحظه فکر کرد او میخواهد خود را غیب کند اما در عوض ردایش را پیچ و تاب داد و نور خیره کننده ای از زیر ان بیرون امد. پیک مرگ نور را فوت کرد و نور با سرعت به سمت هری امد . انگار که هری را اسلوموشن کرده باشند . رون کمر هری را گرفت و او را کنار انداخت ولی نور به خودش برخورد کرد . اخ ضعیفی گفت و روی زمین افتاد .
_ اکسپکتو پاترونوم !
از نوک چوبدستی جینی غبار نقره فامی خارج شد و بعد یک پف کوتوله ی دو متری از ان خارج شد و به سمت پیک شتافت . پیک
مرگ سوت سوت کرد و بعد پف کوتوله روی او پرید ....
_ رون ! خدا رو شکر که سالمی .
_ هری , تو چطوری ؟
_ من خوبم رفیق . ممنون .
هری دست رون را محکم فشار داد .


هوم خوب بود...!!!!

خیلی خوشم اومد که پیک مرگ رو آوردی، خسته شدم بس از دیوانه ساز خوندم!

خوبیش این بود که دیالوگ ها در حد متعادلی بودن و نه اونقدر کم بودن که آدم خوابش بگیره نه اونقدر زیاد بودن که آدم بیخیال پست بشه!!

نکته جالب این بود که، هری داشت به دوست دخترش، عکس دوست دختر قبلیشو نشون میداد!؟ عجیبا غریبا!

در مورد قسمت آخر میخواستم یه چیزی بگم، بعد از "پف کوتوله روی او پرید..." اگه یکی دوتا فاصله میذاشتی بهتر میشد...چون نبود فاصله باعث شده اتفاقات یه جورایی سیرشون تند بشه! همین فاصله ناقابل میتونه این سیر رو کلی کند کنه! در واقع هیچ نیازی نیست که جمله ای چیزی به پستت اضافه کنی!

ولی از پستهای خوب بود و من لذت بردم!!موفق باشی!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط لاوندر براون در 1386/3/4 17:50:33
ویرایش شده توسط لاوندر براون در 1386/3/5 16:22:13
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/5 17:58:49
ماگل
آخرین ورود
شنبه 24 اسفند 1392 01:06
عضویت
1386/02/31
پست‌ها
125
رون همینطور که راه میرفت یه سره غر میزد:گندت بزنن مرتیکه با این انتخابت.آخه کدوم دختر عاقلیه که واسه مردی به خوشتیپی من شرط بذاره؟
هری هم که خون خونش را میخورد گفت:گمشو بابا!باز تو که میخوای با هرمیون دوست بشی.من رو چی میگی که خواهر عتیقه ات من رو فرستاده که مواظب داداش جونش باشم!
سپس در حالی که صدایش را نازک کرده بود موهای خیالی اش را عقب زد:داداش نازنین من برای به دست آوردن هرمیون داره میره یه جان پیچ رو نابود کنه.اون وقت تو اینجا نشستی و داری عکسای چو چانگ رو نشونم میدی؟بیچاره برادر نازنینم که با همچین آدم ترسویی دوست شد.دیدی سیاه بخت شدم؟دیدی بد بخت شدم؟ای وای!ای وای!
سپس در حالی که ادای جینی را در میاورد روی زانوهایش کوبید.رون با عصبانیت زد پس کله هری.
_:بچه سوسول ادای خواهر من رو در نیار ها!تو گور به گور شده نمیتونستی این آخریش رو هم...
آندو همانطور که به پر و پای هم میپیچیدند مشغول حرکت به سمت دژ مخوفی بودند که جلو رویشان قرار داشت.کنام شرارت و پلیدی.کنام سیاهی.و بی شک..لانه آخرین هوراکراکس...
همین که به در نزدیک شدند هری بادی به غبغب انداخت و گفت:کسی تا به حال به تو گفته که من به عنوان شجاع ترین جادوگر عصر حاضر شناخته شدم؟
رون در حالی که با کلافگی هری را به داخل آن دژ وحشتناک هل میداد گفت:نه ولی کسی تا به حال بهت گفته که تو به عنوان احمق ترین جادوگر سال هم پذیرفته شدی یا میخوای...
ناگهان هر دو خشکشان زد.رو به روی آن دو موجودی وحشتناک قرار داشت که گرچه مانند دیوانه ساز ها اندکی از سطح زمین در فاصله بود ولیکن بر خلاف آنها روشن و عجیب بود.در واقع شبیه مترسکی بود که بر خلاف جاذبه زمین در حرکت ات و رواندازی پاره را بر روی دوش خود انداخته است.صورتش نیز با همان پارچه عجیب پوشیده شده بود.
هری با چهره ای از شدت ترس سرخ شده بود گفت:هی رون...من شجاعم.من نمیترسم.نمی...
ولی نتوانست حرفش را تمام کند و غش کرد!!رون به زحمت زیر بغل او را گرفت و بیرونش کشید...
===
هری خواب میدید که جینی ویزلی با افتخار دست او را در دستش گرفته است و میگوید:من به تو افتخار میکنم هری!و بعد چو چانگ در حالی که با افسوس سر تکان میدهد میگوید:اوه هری!به خاطر گذشته متاسفم!
و ناگهان شیءی سنگین بر سر کوبیده میشود.
صدای جیغ جینی میاید:میدونستم اون یه کله پوکه ترسوئه!
هری با وحشت از خواب میپرد:ها؟چیه؟
جینی در حالی که با کیف بر سر و رویش میکوبد جیغ میکشد:چیه؟موضوع اینه که تو یه ترسویی!و من ازت متنفرم.برو گمشو.
آنها بر روی سبزه ها و زیر نور آفتابی قرار داشتند که همچون شلاقی نورش را بر چشمها میکوبید.
رون در حالی که با بیخیالی سوت میزد گفت:اوه!رفیق این یه امتحان بود که هرمیون نانزنینم به جینی پیشنهاد کرد.چون اون معتقد بود که تو یه موجود تو خالی هستی.و من واقعا خوشحالم که حق با هرمیونه و ما زودتر فهمیدیم!
سپس جینی را میکشید و میبرد:بیا بریم پیش هرمیون.اون بی شک منتظر منه!
همین که آن دو دور میشوند هری با گیجی سر خود را میمالد:چی شده بود؟
در همین لحظه هری چو چانگ را میبیند که دوان دوان به سمت او میاید:هی هری!چت شده؟
هری لحظه ای اندیشید.باید به جینی درس خوبی بدهد.به همین دلیل بزرگترین لبخندش را تحویل چو داد.
_:اوه عزیزم!من با یه دسته دیوانه ساز درگیر شدم.چرا نمیای بریم سه دسته جارو مهمون من؟!...
=====================================
این پست کلا خارج از کتاب بود و منظور من یه پست نیمه طنزه.نه چیزی که مثل کتاب باشه!!!


هوم ایول خوب بود! تایید شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سینیتیا لسترنج در 1386/3/4 15:38:07
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/5 17:12:37
[url=http://i18.tinypic.com/62gd2fc.gif]عضو تیم پ
ماگل
آخرین ورود
یکشنبه 24 آبان 1394 22:41
عضویت
1386/02/24
پست‌ها
321
سلام
عکس مربوط به بازی هری پاتر و زندانی آزکابان / قسمت اول / داخل قطار هست .
من تو نمایشنامه ام شخصیت ها و مکان رو تغییر ندادم . فقط داستانو عوض کردم.
.................
هری و رون آرام و بدون صدا در امتداد هم حرکت می کردند . هری چوب دستی اش را محکم در دست گرفته بود . هنوز نمی دانست چه خبر است اما از صدا هایی که از دهکده می آمد می توانست حدس بزند که مرگ خوارها این بار به هاگزمید حمله کرده اند . هیچ کس تا قبل از حمله از این موضوع خبر نداشت و بعد از حمله هم اولین نفرات اعضای الف . دال بودند . آن هم فقط 7 نفر از آنها .
هری هر چند وقت یکبار از پشت شیشه های گرد و خاک گرفته ی قطار هاگزمید متروکه ی به طرف دهکده نگاه می کرد . علامت جمجمه ی سبزرنگی و کنار آن علامت قرمز رنگ : الف . دال (5) . این علامت که از ایده های هرمیون بود به هری و رون می فهماند که همه صحیح و سالمند .
رون که با انزجار روی عنکبوت های کف قطار پا می گذاشت از هری پرسید : تو مطمئنی که اینجا چیزی میتونی پیدا کنی ...
- نمی دونم اما یه حس عجیبی دارم ... هیچی نمی دونم ... فقط ...
- بهتر نیست برگردیم پیش بچه ها ... شاید به کمکمون احتیاج داشتند .
رون به چهره ی هری خیره ماند و دیگر چیزی نپرسید . شاید با دیدن قیافه ی اندوهگین هری از ادامه ی بحث منصرف شد .
هری و رون آرام به حرکت خود ادامه می دادند . این سومین واگنی بود که پشت سر می گذاشتند . هری آرام به طرف رون برگشت و گفت: به نظر تو ... هری حرفش را با شنیدن صداهایی که از انتهای قطار می آمد قطع کرد . رون به طرف انتهای قطار خیره ماند .هری آرامتر از قبل ادامه دا : به نظر تو هوا یکدفعه سرد نشده ... . رون آرام سرش را به نشانه ی تایید تکان داد . هری دوباره گفت : این نشانه ی خوبی نیست
- منظورت اینه که ... منظورت اینه که دیوانه ساز ها اینجا ...
صحبت رون با صدای کشیده شدن شنلی بر روی زمین از واگن جلوئی قطع شد . رون در حالی که حالت چهره اش عوض شده بود گفت : بهتره برگردیم .
هری بدون هیچ حرفی سرش را تکان داد . رون نفهمید منظور هری چیست اما دنبال هری حرکت کرد . هری به طرف انتهای واگن رفت . دستش را به طرف دستگیره ی سرد واگن برد و در را باز کرد . نا گهان سرمای عجیبی همه جا را فرا گرفت . روبروی هری جسم سردی با شنل سیاه و کثیفی ایستاده بود . رون فریاد زد :" دیوانه ساز " اما دیر شده بود هری عقب عقب آمد و روی زمین افتاد . رون دست های هری را گرفت و با آخرین توانش اورا عقب کشید اما سرما و اندوه توانش را از بین برده بود . هری صدای جیغ های مادرش را می شنید . دستش را به طرف چوب دستی اش برد اما چوب دستی اش چند متر آنطرف تر روی زمین افتاده بود . دیوانه ساز سرش را آرام به رون نزدیک کرد . هری صدای دست و پا زدن های خفیف رون را می شنوید ... همه جا تاریک شده بود که نا گهان جسم سفید و پر نوری فضا را شکافت و به طرف دیوانه ساز رفت . دیوانه ساز با سرعت عقب رفت . هری گرمایی را در تمام وجودش حس کرد . به عقب و جایی که نور از آنجا آمده بود نگاه کرد . لوپین در آستانه ی در ایستاده بود . هری بی اختیار به طرف دهکده نگاه کرد . دیگر از دو علامت بر بالای دهکده خبری نبود فقط یک علامت به چشم می خورد : الف .دال (5)
.....................................................
ببخشید اگه جالب نبود چون با قوانین خیلی آشنا نبودم . اگه غلط املائی داشت هم ببخشید سریع تایپ کردم .



فعلا ...
یا علی

هوم خوب بود....فضاسازی خوب بود دیالوگ هم خوب بود که میتونست بهتر هم بشه!

فقط یه چند جا غلط املایی بود که اثرات همون تایپ سریعه! البته میتونه با دوباره خوندن پسن برطرف بشه!

یه چیز دیگه، من نگرفتم اون (5) کنار آرم الف دال چی بود!؟ تعداد آدمها رو نشون میداد!؟

تایید شد! موفق باشی!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/5 17:05:18
این روزها که می گذرد
شادم
این روزها که می گذرد
شادم
که می گذرد
این روزها
شادم
که می گذرد...

«قیصر»
ماگل
آخرین ورود
پنجشنبه 25 آبان 1396 20:38
عضویت
1385/12/03
پست‌ها
61
نكته هايي در مورد پست قبلي خودم :
اول اينكه در مورد چراغ قرمز بالاي در آزكابان : اين قضيه طبق يك داستان به نظرم اومد. داستان از اين قراره كه يه بار يه دزد يك تيكه الماس مي دزده و توي اداره پليس اونو مخفي مي كنه. وقتي پليس ها دنبال اون الماس مي گردن به همه جا شك مي كنن الا به اين قضيه كه ممكنه الماس توي اداره خودشون باشه پس هيچ وقت پيداش نمي كنن. منم همين قضيه رو تو داستانم مد نظر قرار دادم و آخرين هوركراكسس رو فرض كردم اونجا مخفي شده؛ و چراغ قرمز بالاي در جايي كه دمنتور ها قبل از پيوستن به ولدمورت در اون بودن. پس قبل از اينكه ولدمورت آخرين هوركراكسسش رو اونجا مخفي كنه ، چراغ براي اخطار قرار داشته.
دوم انگشتر تام ريدل (پدر ولدمورت) : زمان هاي قديم افراد خانواده هاي اشرافي فقط يك انگشتر كه نداشتند (بيش از يك انگشتر داشتند). باز هم طبق يه داستان ديگه در يك آدم ربايي ، آدم ربايان از خانواده شخصي كه اونو دزديده بودند تقاضاي پول مي كنند. پليس براي اينكه رد اونا رو بگيره دو تا ردياب در كيف پول جاسازي مي كنه. وقتي كيف به دست آدم ربايان مي رسه يكي از ردياب ها رو پيدا مي كنن و اونو از بين مي برن ، و هيچ وقت به اين فكر نمي كنن كه يه ردياب ديگه هم تو اون كيف هست پس اونو پيدا نمي كنن و پليس موفق به پيدا كردن جاي اختفاي آدم ربايان مي شه. منم تو همين فكر بودم. چيزي كه معلومه ولدمورت بزرگترين جادوگر زمان خودش بوده البته بعد از دامبلدور. به نظر نمي رسه كه يه شخص به اين قدرتمندي به فكر اين نيفتاده باشه كه ممكنه يه نفر اقدام به نابودي هوركراكسس هاش كنه. با يه كمي فكر ، احتمالاً به اين نظريه مي رسيد و يه انگشتر ديگه از پدرشو به هوركراكسس آخر تبديل مي كرده تا به عقل هيچ كس نرسه.
سوم اينكه هري به رون مي گه كه پيتر پتي گرو به من مديونه. رون ازش مي پرسه كه شايد دروغ گفته باشه. باز هري مي گه كه اگه دروغ گفته باشه هم مجبورند به خاطر افرادي كه جونشون رو در اين از دست دادن اين كار رو بكنند. پس هري هيچ راهي نداشته و مجبور بوده كه حرف پتي گرو رو قبول كنه حتي اگه دروغ گفته باشه و حتي اگه اون موقع كه فكر ولدمورت رو ديد هم نقشه خود ولدمورت بوده و قصد فريب هري رو داشته باشه.
يه نكته كه شايد دقت نكرده باشيد در داستان رون انگشتر رو بر مي داره و با آپارات خودش و هري رو از اونجا دور مي كنه. پس رون اون انگشتر رو نابود نكرد تا مطمئن بشن كه اين هم يه هوركراكسس است چون اگه نابود مي كرد با اين فكر كه آخرين هوركراكسس هم نابود شده اقدام به پيدا كردن دوباره آخرين هوركراكسس نمي كردند و اگه اين اتفاق مي افتاد مطمئناً لرد ولدمورت پيروز مي شد حتي اگه هري جنگ رو مي برد. پس حتماً نبايد اين انگشتر آخرين هوركراكس باشه.


شما که نمیخوای هر پستی که تو ایفای نقش میزنی یه مقاله هم در موردش توضیح بدی؟!

باید طوری بنویسی که من نه به عنوان تایید کننده، که به عنوان کسی که میخواد پست رو بخونه و ازش لذت ببره، بفهمم چی به چیه!!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/3 11:15:56
شک ندارم که اگر خداوند قبل از حضرت آدم تورا می آفرید شیطان اول از همه سجده می کرد
ماگل
آخرین ورود
چهارشنبه 11 دی 1387 17:16
عضویت
1384/06/05
پست‌ها
352
همون عکس آخریه!
--------------------------------------
گومب گومب گومب گومب...
تنها صدایی که شنیده میشد صدای دویدن خودش و رون روی کف فلزی اتاق بود...
اتاق ها در پس یکدیگر می آمدند...درست مثل قطار بود...اما هری می دانست که آنجا قطار نیست...
هر چه جلوتر می رفتند هوا سرد تر میشد انگار که با هر قدمشان به سوی مرکز سرما نزدیک می شدند.
کم کم میشد آثار یخ زدگی را روی پنجره هایی که آن سویشان سیاهی مطلق بود دید...
آیا امکان داشت ولدمورت هرماینی را در یکی از این اتاق ها مخفی کرده باشد؟
این سئوال بار ها ذهن هری را پر می کرد اما هری می دانست این اتاق ها هیچ جایی برای پنهان کردن ندارند...
تنها چیز قابل توجهی که در اتاق ها دیده میشد چراغ هایی خاموش بودندکه معلوم نبود کی به رنگ سبز در می آیند!
سرما دیگر طاقت فرسا شده بود...
دست و پای هری کاملا سر شده بود...دیگر به سختی می توانست برخورد پاهایش با کف فلزی را احساس کند...
رون به جلو خیره شده بود و مصمم بود تا هرماینی را پیدا کند...اما از سرخ شدن صورتش مشخص بود که در وضعیت خوبی به سر نمی برد...
آن ها همچنان به دویدن ادامه می دادند...اما مشخص نبود کی این دویدن به پایان می رسد...
هری با خود فکر کرد شاید این یک طلسم شوم باشد و آنها تا ابد مجبور به دویدن باشند...آیا بهتر نبود که آنها برگردند و دنبال راه دیگری برای پیدا کردن هرماینی بگردند...
اما مطمئنا ولدمورت به این راحتی آن ها را رها نمی کرد...
علاوه بر این هری مطمئن بود که از این اتاق ها عبور کرده...اما چرا منتظر آنها نماند و به راهش ادامه داد!چرا حتی کوچکترین فریادی نزد...شاید ولدمورت او را نابود کرده بود و به این طریق می خواست هری و رون رو عذاب دهد
هری با دست به رون فهماند که صبر کند...
رون چیزی نگفت و به طور ناگهانی ایستاد...
هری دوباره به سمت پنجره ها رفت...همینطور که بار ها این کار را کرده بود!
سیاهی تنها چیزی بود که دیده میشد...
هری سرمایی غیر از سرمای حاکم در محیط در وجودش احساس کرد...سرمای ناشی از ترس و نا امیدی...
او به در نگاه کرد...به نظر می رسید هزاران اتاق دیگر وجود داشته باشد...در دور دست بخار حاصل از سرما دیده میشد...
این اتاق ها هیچ انتهایی نداشتند و تنها نتیجه ای که برای هری و رون داشتند سرما و مرگ بود...
هری به چراغ نگاه کرد...چراغ همچنان خاموش بود
چراغ ها!
این ها چه معنیی داشتند...
هری سعی کرد روی آنها متمرکز شود تا روشن شوند...اما اتفاقی نیوفتاد...
چشمانش را بست و سعی کرد به روشن شدن چراغ فکر کند...
باز هم فایده ای نداشت...
رو به رون کرد و از اون خواست تا روی چراغ تمرکز کند...
رون کلا در تمرکز کردن ضعیف بود...
-اول سعی کن ذهنتو از هر فکری هست خالی کنه بعد فکرتو روی چراغ متمرکز کن...
رون با سر موافقت کرد...چشمانش را بست...هری نیز به تقلید از او چشمانش را بست و سعی کرد خودش نیز این قواعد را رعایت کند...
ناگهان صدای جیغی به گوش رسید...
هری چشمانش را باز کرد...چراغ به رنگ قرمز در آمده بود و آنور در تالاری بزرگ قرار داشت...
راز باز شدن در مخفی خالی کردن ذهن از هر فکری بود...چرا هری زودتر به این نتیجه نرسیده بود...هرماینی بار ها گفته بود در حضور ولدمورت ذهنشان را از فکر خالی کنند اما او و رون هیچگاه به این کار تن نمی دادند...
هرماینی به میله ی قطوری در وسط تالار بسته شده بود...اما اون تنها نبود...موجودی که بسیار شبیه دمنتور ها بود داشت به سمت آنها می آمد...
اما او چطور می توانست یک دمنتور باشد؟
نور از تمام بدنش متساعد می شد...اما هیچ حس نا امیدی و سرمایی را ایجاد نمی کرد...
هری چوبدستیش را به سمت او گرفت و ورد پاترنوسش را اجرا کرد...
گوزنی از سر چوبدستی اون بیرون آمد و به سمت آن موجود رفت اما به طور عجیبی در نور خیره کننده ی اون نا پدید شد...
ناگهان نور کور کننده ای از طرف موجود به سمت هری آمد...
او دیگر چیزی حس نکرد...
------------------------------
-هری...هری...پاشو...هی هری...
هری چشمانش را باز کرد و چهره های نگران رون و هرماینی را دید
-چه اتفاقی افتاده...اون موجود کجا رفته...؟
رون سری تکان داد و به هرماینی نگاه کرد...
-ما هر دوتامون مثل تو بیهوش شده بودیم هیچی نمی دونیم...
-من سعی کردم در مقابل موجود مقاوت کنم که یه دفعه همه جا تاریک شد...
اما خیلی ساده می شد فهمید که چرا آن ها بیهوش شده بودند...آن ها هیچ کدامشان دیگر چوبدستی نداشتند
هری به فکر فرو رفت...چرا ولدمورت آن ها را نمی کشت...چرا داشت با آن ها بازی می کرد؟
تنها یه جواب برای این سئوال بود و آن طاق بزرگی بود که در پشتش تاریکی مطلق وجود داشت...
----------------
ببخشید خیلی بد شد...نمی خواستم زیاد به سبک رولینگ شبیه باشه واسه یه مقدار مشکل پیدا کرد!


هوم....!
سوژه جالب بود..خوشمان آمد بسی!
نکته بسیار بسیار مهمی که وجود داشت این بود که مقدار سه نقطه خیلی خیلی خیلی زیاد بود! یعنی فکر کنم به جای همه علایم نگارشی، سه نقطه به کار برده بودی!

یکی هم اینکه میشد یه خورده کوتاه تر هم باشه!


"این سئوال بار ها ذهن هری را پر می کرد اما هری می دانست این اتاق ها هیچ جایی برای پنهان کردن ندارند..."
اینجا "هری" دوبار تکرار شده که اگه یه بار باشه جمله بهتری درست خواهد شد!

قضیه چراغها هم خوب بود!! ایول!

در کل اصلیترین چیزی که باعث شده بود یه کم کیفیت کار کم بشه همین سه نقطه ها بود! همین برطرف کنی خیلی بالاتر میره!



افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/5 16:37:25
[b][size=medium][color=336600][font=Arial]ما همگی اعتقاد داریم که باید خدا را کشف کرد.دریغا که نمی دانیم هم چنان که در انتظار او به سر می بریم ، به کدام درگاه

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.