مکان شلوغی بود. صدای تبل ها, شیپورها و ... به گوش می رسید. انگار یک جشن بود. یک جشن بزرگ. در گوشه ای تعداد زیادی جادوگر گرد دو نفرحلقه زده بودند. آن دو کسی جز هری و هرمیون نبودند. هری و هرمیون هر دو لباس شیکی به تن داشتند. انگار این جشن برای آن دو بود. اما چرا هری با (هرمیون) بود... جینی کجا بود... رون کجا بود...
هرمیون: هری بیا هرچه زود تر مراسم رو شروع کنیم.
هری: اما هنوز رون نیامده. جینی هم همین طور.
هرمیون:به اون ها اهمیتی نده. معلوم نیست کجا هستن.بیا شروع کنیم. من می ترسم هر لحظه به دلیلی این مراسم به هم بخوره.
هری:چرا باید به هم بخوره؟
هرمیون: آخه آخرین باری که رونو دیدم خیلی عصبانی بود.
هری: باشه پس بیا شروع کنیم.
آن ها مراسم (...) را شروع کردند. پس از پایان مراسم (...) همه از آن ها خداحافظی کردند و رفتند. هری و هرمیون هم به گوشه ای دیگر رفتند و مشغول صحبت کردن, شدند.اما هنوز صحبتشان را به پایان نرسانده بودند که رون با قیافه ای خوشحال ولی دیوانه وار وارد شد. او دست می زد و شادی می کرد. حرف های چرت و پرتی هم درباره ی این جشن می زد. انگار واقعا دیوانه شده بود. اما قبل از آن که بخواهد مطمئن شود که او عاقل است یا دیوانه رون سیلی محکمی به هری زد. هرمیون جیغ می زد. همه جا تاریک شد و ناگهان هر ی از خواب پرید.
رون, هرمیون وجینی بالای سرش ایستاده بودند و تعجب می کردند.هر ی خدا خدا می کرد که کسی از خواب او با خبر نشده باشد.هری می ترسید.
رون: هری چرا اینقدر می ترسی؟ توی خواب که خوب می گفتی و می خندیدی.
با این حرف قلب هری فرو ریخت.نکند آن ها فهمیده باشند که او چه خوابی دیده است.
هرمیون: نترس هری. توی خواب چی می گفتی. اصلا معلوم نبود چی می گفتی (با این حرف هر ی نفس راحتی کشید.) اون موقع انگار داشتی می خندیدی ولی انگار اشتباه کردیم چون الان داری از ترس غش می کنی.
جینی: ولی هر ی آخر نگفتی چه خوابی دیدی که می خندیدی ولی حالا می ترسی؟
هری: چیز مهمی نیست.
اولین بار بود که دیدم یکی بنویسه موضوع عکس تو خواب یه نفر باشه!خوب بود آفرین!
اگه یه خورده پستتو طولانی تر کنی...نه زیاد! فقط یه کم! طوری که همه چیز تو یه پاراگراف تموم نشه! اونوقت خیلی بهتره! یخورده سعی کن بیشترش کنی! (البته همین نمایشنامه رو دوباره ننویسیا!)
یه چیز دیگه... اسم مراسم رو سانسور نکن...نترس فــیـلتر نمیشه!
دوباره سعی کن...مطمئنم که موفق میشی!!
تایید نشد
هرمیون: هری بیا هرچه زود تر مراسم رو شروع کنیم.
هری: اما هنوز رون نیامده. جینی هم همین طور.
هرمیون:به اون ها اهمیتی نده. معلوم نیست کجا هستن.بیا شروع کنیم. من می ترسم هر لحظه به دلیلی این مراسم به هم بخوره.
هری:چرا باید به هم بخوره؟
هرمیون: آخه آخرین باری که رونو دیدم خیلی عصبانی بود.
هری: باشه پس بیا شروع کنیم.
آن ها مراسم (...) را شروع کردند. پس از پایان مراسم (...) همه از آن ها خداحافظی کردند و رفتند. هری و هرمیون هم به گوشه ای دیگر رفتند و مشغول صحبت کردن, شدند.اما هنوز صحبتشان را به پایان نرسانده بودند که رون با قیافه ای خوشحال ولی دیوانه وار وارد شد. او دست می زد و شادی می کرد. حرف های چرت و پرتی هم درباره ی این جشن می زد. انگار واقعا دیوانه شده بود. اما قبل از آن که بخواهد مطمئن شود که او عاقل است یا دیوانه رون سیلی محکمی به هری زد. هرمیون جیغ می زد. همه جا تاریک شد و ناگهان هر ی از خواب پرید.
رون, هرمیون وجینی بالای سرش ایستاده بودند و تعجب می کردند.هر ی خدا خدا می کرد که کسی از خواب او با خبر نشده باشد.هری می ترسید.
رون: هری چرا اینقدر می ترسی؟ توی خواب که خوب می گفتی و می خندیدی.
با این حرف قلب هری فرو ریخت.نکند آن ها فهمیده باشند که او چه خوابی دیده است.
هرمیون: نترس هری. توی خواب چی می گفتی. اصلا معلوم نبود چی می گفتی (با این حرف هر ی نفس راحتی کشید.) اون موقع انگار داشتی می خندیدی ولی انگار اشتباه کردیم چون الان داری از ترس غش می کنی.
جینی: ولی هر ی آخر نگفتی چه خوابی دیدی که می خندیدی ولی حالا می ترسی؟
هری: چیز مهمی نیست.
اولین بار بود که دیدم یکی بنویسه موضوع عکس تو خواب یه نفر باشه!خوب بود آفرین!
اگه یه خورده پستتو طولانی تر کنی...نه زیاد! فقط یه کم! طوری که همه چیز تو یه پاراگراف تموم نشه! اونوقت خیلی بهتره! یخورده سعی کن بیشترش کنی! (البته همین نمایشنامه رو دوباره ننویسیا!)
یه چیز دیگه... اسم مراسم رو سانسور نکن...نترس فــیـلتر نمیشه!
دوباره سعی کن...مطمئنم که موفق میشی!!
تایید نشد
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/15 0:07:16







(به علت جلوگیری از تبلیغات سانسور شد