می دونم که نمایشنامم از وقتش گذشته و مربوط به عکس هفته ی پیشه ولی در طول هفته داشتم روش فکر می کردم و به دلیل امتحانات وقت نکردم بنویسم.حالا فقط یک ربع گذشته. لطفا این دفعه را قبول کنید.آخه داشتم می نوشتم که دیدم عکس هفته اعلام شد.
__________________________________________________
غروب بود.اشعه های قرمز رنگ خورشید در پهنه ی آسمان نمایان بود. خورشید به تدریج پشت کوه ها می رفت و ناپدید می شد و جای خود را ماه می داد و شب فرا می رسید. شبی زیبا و دلنشین و شبی خاطره انگیز و به یاد ماندنی برای هری و جینی.
رون از مدت ها قبل پول هایش را پس انداز کرده بود تا بتواند ردای شبی را که بسیار زیبا و گران قیمت بود, بخرد.او بسیار خوش حال بود چون بهترین ردای شب را به تن کرده بود و هرمیون مدام از ردای او تعریف می کرد. هرمیون پیراهن بسیار زیبایی را به تن کرده بود و آقای ویزلی هم کت و شلوار برازنده ای به همراه کروات قرمز به تن داشت.خانم ویزلی پیراهنی صورتی رنگ و براق پوشیده بود.لباس های فرد و جرج بسیار جالب بود. خانم ویزلی دستپاچه بود و به فرد و جرج ایراد می گرفت.
خانم ویزلی: فرد, جرج این چیه که دور گردنتونه؟ فرد: مامان دستمال گردنه. خانم ویزلی:امان ازدست شما.هرمیون:رون ردای تو خیلی قشنگه, مطمئنم که تو بهترین لباسو پوشیدی. رون: من این رو مدت ها پیش دیده بودم و از فروشندش خواهش کردم برام نگه داره.هرمیون: به نظرت هری و جینی چی پوشیدن؟ من که لباسشونو ندیدم.رون:جینی به منم نسون نداد. می خواست سورپریزم کنه.خانم ویزلی:شما دو تا پس کجایین, بیاین بریم دیگه.ما باید زودتر از همه اونجا باشیمتا به همه خوش آمد بگیم.
تالار عروسی در هاگزمید بود. به محض این که به اونجا رسیدند,هرمیون گفت:وای خدا جون , چه قدر زیبا. فکر نمی کردم توی هاگزمید چنین جایی وجود داشته باشه.خانم ویزلی:هرمیون عزیزم داره دیر می شه بهتره بریم تو.فرد و جرج به هم چشمکی زدند و به طرف تالار اصلی رفتند, جایی که هری و جینی باید آنجا می نشستند.سپس جرج از داخل کیفی که به همراه آورده بود چیزهای عجیبی را بیرون آورد.همان موقع خانم ویزلی با عجله سر رسید و گفت: شما دو تا دارین چی کار می کنین؟ این کیفو از کجا اوردی جرج؟می خواین عروسیه تنها خواهرتونو خراب کنید؟ جرج: مامان ما می خوایم همه را هیجان زده کنیم.فرد: ما می خوایم مراسم با شکوه و به یاد مادنی برگزار بشه.آقای ویزلی گگفت: مالی عزیزم بیا بریم.هیچ مشکلی پیش نمیاد.مهمونا دارن می رن.خانم ویزلی چشم غره ای رفت و از آنجا دور شد.
مهمان های زیادی به جشن دعوت شده بودند. خانواده ی جادوگران مختلف و هم چنین همکاران آقای ویزلی. همه بسیار خوش حال بودند.تقریبا همه ی مهمان ها آمده بودند. خانم ویزلی نگران بود. او یک جا بند نمی شد و به آشپز ها و خدمت کارها وظایفشونو تذکر می داد تا هیچ مشکلی پیش نیاید. بلاخره موقع آمدن هری و جینی فرا رسید. آن دو دست در دست یکدیگر وارد تالار شدند.صدای شور و شوق جمعیت به گوش می رسید. جینی لباس سفید ابریشمی به تن کرده بود که نگین های آن برق می زد و از دور نمایان بود.هری کت و شلوار مشکی بسیار شیکی پوشیده بود. همه به آن دو خیره شده بودند. هری و جینی پس از سلام کردن به حاضرانبه طرف تالار اصلی پیش رفتند تا روی صندلی هایشان بنشینند. خانم ویزلی به یاد فرد و جرج افتاد و کمی نگران شد. به محض این که هری و جینی روی صندلی هایشان نشستند, صدای ترکیدن چیزی به گوش آمد. خانم ویزلی می خواست به طرف فرد و جرج برود که دید فضای بالای سرشان پر از کاغذهای رنگی کوچکی شده است که به این طرف و آن طرف می رفتند و در هوا معلق بودند. همه به هیجان آمده بودند.جینی به هری گفت: می دو نستم که فرد و جرج یه نقشهای دارن.خیلی رویایی و دوست داشتنی بود. من هیچ وقت این شب رمانتیکو فراموش نمی کنم. هری: منم همین طور. امشب بهترین شب عمرمه چون در کنار تو هستم.
همه ی مهمان ها هیجان زده شده بودند و کار فرد و جرج را تحسین می کردند.خانم ویزلی به فرد و جرج گفت:اون چه صدایی بود فکر نکردین که ... فرد: مامان دست بردار دیگه. مگه نمی بینی چه قدر همه خوش حالن؟ رون:فکر کدومتون بود؟ فرد: خب معلومه هر دومون. هرمیون: واقعا عالی بود. آن شب همه شاد بودند و می گفتند و می خندیدند. از همه به خوبی پذیرایی شد و در آخر همه ی مهمانان به عروس و داماد عکس یادگاری انداختند. کالین و دنیس کریوی عکاس مراسم بودند و همه ی عکس ها را با ظرافت خاصی گرفته بودند. آن شب به یاد ماندنی ترین شب برای همه به خصوص جینی و هری بود.
هوم خوب بود....!!!
میخواستم بگم پاراگراف بندی رو رعایت نکردی ولی وقتی اومدم تو قسمت ویرایش دیدم که کردی!!
حالا چطوری شده که اینا همشون افتادم پشت سر هم...خدا داند!
من سعی کردم درستش کنم...حالا نمیدونم درست شد یا نه!
نکته: قبل از فرستادن پستت میتونی دگمه "پیش نمایش" رو بزنی و ببینی پستت چجوریه! اونوقت میتونی در عین حال یه بار دیگه هم پستتو بخونی و نقصهای احتمالی رو برطرف کنی!
اها یکیم پاراگراف یکی مونده به آخر خیلی طولانی بود...بهتر میشد اگه تبدیل به دو یا سه پاراگراف میشد!
کلا اگه بین پاراگراف ها یه خط فاصله هم بذاری خیلی بهتر میشه...پاراگراف بندیش مشخص میشه!
اینجا رو ببین:
فرد: مامان دست بردار دیگه. مگه نمی بینی چه قدر همه خوش حالن؟ رون:فکر کدومتون بود؟ فرد: خب معلومه هر دومون. هرمیون: واقعا عالی بود.
اینجا بهتره به این صورت نوشته بشه:
فرد گفت: مامان دست بردار دیگه! مگه نمی بینی چقدر همه خوشحالن!؟
رون که باخوشحالی به کاغذها نگاه می کرد پرسید:
- فکر کدومتون بود؟
فرد فورا جواب داد:
- خوب معلومه هردومون!
هرمیون گفت:
-واقعا عالی بود!!
وقتی پشت سرهم نوشته بشن کارو برای خواننده سخت میکنن! و در ضمن کیفیت نوشته رو هم پایین میارن!
ولی حس میکنم کسی هستی که دفعه بعد که بخوای پست بزنی همه اینا یادت میمونه...واسه همین نمیگم دوباره پست بزنی! امیدوارم فکرم درست بوده باشه!
تایید شد!
__________________________________________________
غروب بود.اشعه های قرمز رنگ خورشید در پهنه ی آسمان نمایان بود. خورشید به تدریج پشت کوه ها می رفت و ناپدید می شد و جای خود را ماه می داد و شب فرا می رسید. شبی زیبا و دلنشین و شبی خاطره انگیز و به یاد ماندنی برای هری و جینی.
رون از مدت ها قبل پول هایش را پس انداز کرده بود تا بتواند ردای شبی را که بسیار زیبا و گران قیمت بود, بخرد.او بسیار خوش حال بود چون بهترین ردای شب را به تن کرده بود و هرمیون مدام از ردای او تعریف می کرد. هرمیون پیراهن بسیار زیبایی را به تن کرده بود و آقای ویزلی هم کت و شلوار برازنده ای به همراه کروات قرمز به تن داشت.خانم ویزلی پیراهنی صورتی رنگ و براق پوشیده بود.لباس های فرد و جرج بسیار جالب بود. خانم ویزلی دستپاچه بود و به فرد و جرج ایراد می گرفت.
خانم ویزلی: فرد, جرج این چیه که دور گردنتونه؟ فرد: مامان دستمال گردنه. خانم ویزلی:امان ازدست شما.هرمیون:رون ردای تو خیلی قشنگه, مطمئنم که تو بهترین لباسو پوشیدی. رون: من این رو مدت ها پیش دیده بودم و از فروشندش خواهش کردم برام نگه داره.هرمیون: به نظرت هری و جینی چی پوشیدن؟ من که لباسشونو ندیدم.رون:جینی به منم نسون نداد. می خواست سورپریزم کنه.خانم ویزلی:شما دو تا پس کجایین, بیاین بریم دیگه.ما باید زودتر از همه اونجا باشیمتا به همه خوش آمد بگیم.
تالار عروسی در هاگزمید بود. به محض این که به اونجا رسیدند,هرمیون گفت:وای خدا جون , چه قدر زیبا. فکر نمی کردم توی هاگزمید چنین جایی وجود داشته باشه.خانم ویزلی:هرمیون عزیزم داره دیر می شه بهتره بریم تو.فرد و جرج به هم چشمکی زدند و به طرف تالار اصلی رفتند, جایی که هری و جینی باید آنجا می نشستند.سپس جرج از داخل کیفی که به همراه آورده بود چیزهای عجیبی را بیرون آورد.همان موقع خانم ویزلی با عجله سر رسید و گفت: شما دو تا دارین چی کار می کنین؟ این کیفو از کجا اوردی جرج؟می خواین عروسیه تنها خواهرتونو خراب کنید؟ جرج: مامان ما می خوایم همه را هیجان زده کنیم.فرد: ما می خوایم مراسم با شکوه و به یاد مادنی برگزار بشه.آقای ویزلی گگفت: مالی عزیزم بیا بریم.هیچ مشکلی پیش نمیاد.مهمونا دارن می رن.خانم ویزلی چشم غره ای رفت و از آنجا دور شد.
مهمان های زیادی به جشن دعوت شده بودند. خانواده ی جادوگران مختلف و هم چنین همکاران آقای ویزلی. همه بسیار خوش حال بودند.تقریبا همه ی مهمان ها آمده بودند. خانم ویزلی نگران بود. او یک جا بند نمی شد و به آشپز ها و خدمت کارها وظایفشونو تذکر می داد تا هیچ مشکلی پیش نیاید. بلاخره موقع آمدن هری و جینی فرا رسید. آن دو دست در دست یکدیگر وارد تالار شدند.صدای شور و شوق جمعیت به گوش می رسید. جینی لباس سفید ابریشمی به تن کرده بود که نگین های آن برق می زد و از دور نمایان بود.هری کت و شلوار مشکی بسیار شیکی پوشیده بود. همه به آن دو خیره شده بودند. هری و جینی پس از سلام کردن به حاضرانبه طرف تالار اصلی پیش رفتند تا روی صندلی هایشان بنشینند. خانم ویزلی به یاد فرد و جرج افتاد و کمی نگران شد. به محض این که هری و جینی روی صندلی هایشان نشستند, صدای ترکیدن چیزی به گوش آمد. خانم ویزلی می خواست به طرف فرد و جرج برود که دید فضای بالای سرشان پر از کاغذهای رنگی کوچکی شده است که به این طرف و آن طرف می رفتند و در هوا معلق بودند. همه به هیجان آمده بودند.جینی به هری گفت: می دو نستم که فرد و جرج یه نقشهای دارن.خیلی رویایی و دوست داشتنی بود. من هیچ وقت این شب رمانتیکو فراموش نمی کنم. هری: منم همین طور. امشب بهترین شب عمرمه چون در کنار تو هستم.
همه ی مهمان ها هیجان زده شده بودند و کار فرد و جرج را تحسین می کردند.خانم ویزلی به فرد و جرج گفت:اون چه صدایی بود فکر نکردین که ... فرد: مامان دست بردار دیگه. مگه نمی بینی چه قدر همه خوش حالن؟ رون:فکر کدومتون بود؟ فرد: خب معلومه هر دومون. هرمیون: واقعا عالی بود. آن شب همه شاد بودند و می گفتند و می خندیدند. از همه به خوبی پذیرایی شد و در آخر همه ی مهمانان به عروس و داماد عکس یادگاری انداختند. کالین و دنیس کریوی عکاس مراسم بودند و همه ی عکس ها را با ظرافت خاصی گرفته بودند. آن شب به یاد ماندنی ترین شب برای همه به خصوص جینی و هری بود.
هوم خوب بود....!!!
میخواستم بگم پاراگراف بندی رو رعایت نکردی ولی وقتی اومدم تو قسمت ویرایش دیدم که کردی!!
حالا چطوری شده که اینا همشون افتادم پشت سر هم...خدا داند!
من سعی کردم درستش کنم...حالا نمیدونم درست شد یا نه!
نکته: قبل از فرستادن پستت میتونی دگمه "پیش نمایش" رو بزنی و ببینی پستت چجوریه! اونوقت میتونی در عین حال یه بار دیگه هم پستتو بخونی و نقصهای احتمالی رو برطرف کنی!
اها یکیم پاراگراف یکی مونده به آخر خیلی طولانی بود...بهتر میشد اگه تبدیل به دو یا سه پاراگراف میشد!
کلا اگه بین پاراگراف ها یه خط فاصله هم بذاری خیلی بهتر میشه...پاراگراف بندیش مشخص میشه!
اینجا رو ببین:
فرد: مامان دست بردار دیگه. مگه نمی بینی چه قدر همه خوش حالن؟ رون:فکر کدومتون بود؟ فرد: خب معلومه هر دومون. هرمیون: واقعا عالی بود.
اینجا بهتره به این صورت نوشته بشه:
فرد گفت: مامان دست بردار دیگه! مگه نمی بینی چقدر همه خوشحالن!؟
رون که باخوشحالی به کاغذها نگاه می کرد پرسید:
- فکر کدومتون بود؟
فرد فورا جواب داد:
- خوب معلومه هردومون!
هرمیون گفت:
-واقعا عالی بود!!
وقتی پشت سرهم نوشته بشن کارو برای خواننده سخت میکنن! و در ضمن کیفیت نوشته رو هم پایین میارن!
ولی حس میکنم کسی هستی که دفعه بعد که بخوای پست بزنی همه اینا یادت میمونه...واسه همین نمیگم دوباره پست بزنی! امیدوارم فکرم درست بوده باشه!
تایید شد!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط denis carivey در 1386/3/19 18:23:01
ویرایش شده توسط denis carivey در 1386/3/19 18:28:49
ویرایش شده توسط denis carivey در 1386/3/19 18:43:49
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/20 11:44:18
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/20 11:58:52
ویرایش شده توسط استرجس پادمور در 1386/3/20 12:34:47
ویرایش شده توسط denis carivey در 1386/3/19 18:28:49
ویرایش شده توسط denis carivey در 1386/3/19 18:43:49
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/20 11:44:18
ویرایش شده توسط چو چانگ در 1386/3/20 11:58:52
ویرایش شده توسط استرجس پادمور در 1386/3/20 12:34:47
آماده باشید که الآن عکسو می گیرما!










