آنتونی گلدشتاین
از لندن(نزدیک وزارت سحر و جادو)
ماگل
- آخرین ورود
- سهشنبه 6 فروردین 1387 01:50
- عضویت
- 1386/06/24
- پستها
- 25
لینک بازی تایید شده ی بازی با کلمات
لینک بازی با کلمات
----------------------------------------------------------------------------
هرمیون:هی!هری
هرمیون با چنان صدای زیری و گنگی هری را صدا زد که هری به سختی توانست صدای او را بشنود.
هری:چیه؟
هرمیون:زود بیا اینجا.
در صدای هرمیون تنش و اضطراب خاصی بود.به همین خاطر هری خود را به سرعت به او رساند.با دیدن آن منظره نزدیک بود در جا سکته کند.
هری در حالی آب دهانش را قورت میداد گفت:این امکان نداره!!! رون بدو بیا اینجا.
رون که بر روی زمین دراز کشیده بود گفتک چی شده جنازه ی اسمشونبر رو پیدا کردین.و سلانه سلانه خود را به آن ها رساند و با بیمیلی گفت:چی شده
هرمیون که از شدت اضطراب و نگرانی انگشتان دستش را به هم می فشرد گفت:ولد...ولدرمورت اونجاست خودت ببین و انگشتش را به سمت قسمت تاریک جنگل گرفت.
رون که ناگهان رنگ از رخسارش رفته بود گفت:وای!اسمشونبر با مامان بابای من چی کار داره.چرا اونا ره با طناب بسته؟
هری که دیگر ترس بر او غلبه کرده بود گفت:باید یک کاری کنیم.من میرم جلو.
ناگهان هرمیون گفت:نه!بهتره بریم دنبال کسی مثلا بریم پناهگاه و بیل و چارلی و هر کسی که اونجا باشه را با خودمون باریم.
چی میگی؟بریم پناهگاه و تا وقتی که برگردیم مامان و بابای من مورده باشن رون که دیگر قادر به ایستادن نبود و مدال تلو تلو میخورد با چنان عصبانیتی جمله را گفت که پرندگانی از شاخه های مجاور با سر و صدایی بلند به پرواز در آمدند. و هری چند مرگخوار را دید که به اطراف با تعجب نگاه می کنند و در نهایت بد شانسی ولدرمورت به چند تن از آن ها گفت که بروند و سره و گوشی آب دهند.
هری چوبدستی اش را بالا گرفت و گفت:وقت رفتن به پناهگاه را نداریم
با این حرف رون و هرمیون چوبدستی هایشان را در آوردند و آن سه با دل و جرئت به سمت پنج مرگخوار رفتند و رگبار طلسم های گوناگون را به سمت مرگخوارها فرستادند.دو تن از مرگخوارها به صورت خشک شده روی زمین افتادند و مرگخوار سوم با صورت به نزدیک ترین درخت خورد اما دو مرگخوار دیگر فرار کردند و با صدای بلندی گفتند:سرورم پاتر!!سرورم پاتر!!!
با شنیدن نام پاتر ولدرمورت با سرعت شروع به دویدن کرد و به همه ی مرگخوار ها گفت:دنبالم بیاین ولی هیچ کدومتون حق کشتن پاترو ندارین.
هری و رون و هرمیون از ترس پا به فرار گذاشتن و مبارزه را کامل از یاد بردند. وارد قسمتی از جنگل شده بودند که بسیار تاریک به نظر می رسید شاخه های درختان کهن سالش تا روی زمین آمده بود و باعث میشد هر چند وقت یکبار پای یکی از آن سه به انخا گیر کند و بیافتد. هری مدام پشت سرش را نگاه می کرد و رگباری از طلسم ها را میدید که به طرف آن ها می آید که خوش بختانه اکثر آن ها به درختان می خوردند هری که کم کم داشت به نفس نفس می افتاد گفت:اینجوری نمیشه باید در حالی که می دویم به سمت مرگخوار ها طلسم بفرستیم
بلافاصله هرمیون گفت:کانفیگورنتا و نا گهان در پشت آن ها آتشی افروخت ولی مرگ خوارها بلافاصله با یک طلسم آتش را خاموش کردند.
ناگهان رون ایستاد و با اعتماد به نفسی کاذب چوبدستی اش را به سمت دالاهوف گرفت و گفت:استیوپفای
هری برگشت و با یک طلسم دو کنده ی درخت را بر روی زمین انداخت و باعث شد که مرگخواران در پشت انجا سر در گم بمانند.
رون با استرس گفت :مامان بابام پس چی؟
هرمیون گفت:اونها می تونند خودشونو آزاد کنند.و ادامه داد:در این جنگل نمی شود خود را غیب و ظاهر شد چون این یکی از مکان هایی است که ولدرمورت طلسم ضد غیب شدن رو روش اجرا کرده. باید از جنگل خارج شویم و بعد غیب میشویم
هری در حالی که پشت سرش را نگاه می کرد گفت:باشه
پس از پنج شش دقیقه دویدن هری گفت: بلاخره رسیدیم به بیرون جنگل جمله ی آخر را هری امیدوارانه گفت
ناگهان قسمت کاملا روشن که درختانی جوان داشت و نور آفتاب به راحتی به زمین میتابید صدا ی ولدرمورت آمد که گفت:اطمینان داری از شر من خلاص شدی.و ولدرمورت چوبدستی اش را به طرف او گرفت هری حتی تکان هم نخورد .
ولدرمورت در حالی قهقه میزد گفت:آواداکداورا
اما ناگهان هری احساس کرد چیزی او را به سمت چپ و در خارج جنگل هول داده است و برگشت دید که رون و هرمیون در کنار او روی زمین سرد در حال هن و هن کردنند.بلافاصله هری دست آن دو را گرفت و بلافاصه غیب شدند....
-------------------------------------------------------------------------
لینک تایید شده ی بازی با کلمات
لینک بازی با کلمات
سیاپاتر عزیز!
پست خوبی نوشته بودی. توصیفات رو خوب و به جا به کار برده بودی .
مشکل خاصی در نگارش و جمله بندی پستت نمی بینم! فقط کمی در مورد مکان کم توضیح داده بودی.
مثلا اگه می گفتی جایی نزدیک پناهگاهه بهتر بود یا مثلا توضیح می دادی که چرا اون سه تا اونجا هستن!
بهتره وقتی داستان می نویسی جایی برای ابهام برای خواننده توی پستت نزاری.
در کل خوب نوشته بودی. موفق باشی.
تأیید شد.
لینک بازی با کلمات
----------------------------------------------------------------------------
هرمیون:هی!هری
هرمیون با چنان صدای زیری و گنگی هری را صدا زد که هری به سختی توانست صدای او را بشنود.
هری:چیه؟
هرمیون:زود بیا اینجا.
در صدای هرمیون تنش و اضطراب خاصی بود.به همین خاطر هری خود را به سرعت به او رساند.با دیدن آن منظره نزدیک بود در جا سکته کند.
هری در حالی آب دهانش را قورت میداد گفت:این امکان نداره!!! رون بدو بیا اینجا.
رون که بر روی زمین دراز کشیده بود گفتک چی شده جنازه ی اسمشونبر رو پیدا کردین.و سلانه سلانه خود را به آن ها رساند و با بیمیلی گفت:چی شده
هرمیون که از شدت اضطراب و نگرانی انگشتان دستش را به هم می فشرد گفت:ولد...ولدرمورت اونجاست خودت ببین و انگشتش را به سمت قسمت تاریک جنگل گرفت.
رون که ناگهان رنگ از رخسارش رفته بود گفت:وای!اسمشونبر با مامان بابای من چی کار داره.چرا اونا ره با طناب بسته؟
هری که دیگر ترس بر او غلبه کرده بود گفت:باید یک کاری کنیم.من میرم جلو.
ناگهان هرمیون گفت:نه!بهتره بریم دنبال کسی مثلا بریم پناهگاه و بیل و چارلی و هر کسی که اونجا باشه را با خودمون باریم.
چی میگی؟بریم پناهگاه و تا وقتی که برگردیم مامان و بابای من مورده باشن رون که دیگر قادر به ایستادن نبود و مدال تلو تلو میخورد با چنان عصبانیتی جمله را گفت که پرندگانی از شاخه های مجاور با سر و صدایی بلند به پرواز در آمدند. و هری چند مرگخوار را دید که به اطراف با تعجب نگاه می کنند و در نهایت بد شانسی ولدرمورت به چند تن از آن ها گفت که بروند و سره و گوشی آب دهند.
هری چوبدستی اش را بالا گرفت و گفت:وقت رفتن به پناهگاه را نداریم
با این حرف رون و هرمیون چوبدستی هایشان را در آوردند و آن سه با دل و جرئت به سمت پنج مرگخوار رفتند و رگبار طلسم های گوناگون را به سمت مرگخوارها فرستادند.دو تن از مرگخوارها به صورت خشک شده روی زمین افتادند و مرگخوار سوم با صورت به نزدیک ترین درخت خورد اما دو مرگخوار دیگر فرار کردند و با صدای بلندی گفتند:سرورم پاتر!!سرورم پاتر!!!
با شنیدن نام پاتر ولدرمورت با سرعت شروع به دویدن کرد و به همه ی مرگخوار ها گفت:دنبالم بیاین ولی هیچ کدومتون حق کشتن پاترو ندارین.
هری و رون و هرمیون از ترس پا به فرار گذاشتن و مبارزه را کامل از یاد بردند. وارد قسمتی از جنگل شده بودند که بسیار تاریک به نظر می رسید شاخه های درختان کهن سالش تا روی زمین آمده بود و باعث میشد هر چند وقت یکبار پای یکی از آن سه به انخا گیر کند و بیافتد. هری مدام پشت سرش را نگاه می کرد و رگباری از طلسم ها را میدید که به طرف آن ها می آید که خوش بختانه اکثر آن ها به درختان می خوردند هری که کم کم داشت به نفس نفس می افتاد گفت:اینجوری نمیشه باید در حالی که می دویم به سمت مرگخوار ها طلسم بفرستیم
بلافاصله هرمیون گفت:کانفیگورنتا و نا گهان در پشت آن ها آتشی افروخت ولی مرگ خوارها بلافاصله با یک طلسم آتش را خاموش کردند.
ناگهان رون ایستاد و با اعتماد به نفسی کاذب چوبدستی اش را به سمت دالاهوف گرفت و گفت:استیوپفای
هری برگشت و با یک طلسم دو کنده ی درخت را بر روی زمین انداخت و باعث شد که مرگخواران در پشت انجا سر در گم بمانند.
رون با استرس گفت :مامان بابام پس چی؟
هرمیون گفت:اونها می تونند خودشونو آزاد کنند.و ادامه داد:در این جنگل نمی شود خود را غیب و ظاهر شد چون این یکی از مکان هایی است که ولدرمورت طلسم ضد غیب شدن رو روش اجرا کرده. باید از جنگل خارج شویم و بعد غیب میشویم
هری در حالی که پشت سرش را نگاه می کرد گفت:باشه
پس از پنج شش دقیقه دویدن هری گفت: بلاخره رسیدیم به بیرون جنگل جمله ی آخر را هری امیدوارانه گفت
ناگهان قسمت کاملا روشن که درختانی جوان داشت و نور آفتاب به راحتی به زمین میتابید صدا ی ولدرمورت آمد که گفت:اطمینان داری از شر من خلاص شدی.و ولدرمورت چوبدستی اش را به طرف او گرفت هری حتی تکان هم نخورد .
ولدرمورت در حالی قهقه میزد گفت:آواداکداورا
اما ناگهان هری احساس کرد چیزی او را به سمت چپ و در خارج جنگل هول داده است و برگشت دید که رون و هرمیون در کنار او روی زمین سرد در حال هن و هن کردنند.بلافاصله هری دست آن دو را گرفت و بلافاصه غیب شدند....
-------------------------------------------------------------------------
لینک تایید شده ی بازی با کلمات
لینک بازی با کلمات
سیاپاتر عزیز!
پست خوبی نوشته بودی. توصیفات رو خوب و به جا به کار برده بودی .
مشکل خاصی در نگارش و جمله بندی پستت نمی بینم! فقط کمی در مورد مکان کم توضیح داده بودی.
مثلا اگه می گفتی جایی نزدیک پناهگاهه بهتر بود یا مثلا توضیح می دادی که چرا اون سه تا اونجا هستن!
بهتره وقتی داستان می نویسی جایی برای ابهام برای خواننده توی پستت نزاری.
در کل خوب نوشته بودی. موفق باشی.
تأیید شد.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط سیاپاتر در 1386/6/26 15:02:35
ویرایش شده توسط سیاپاتر در 1386/6/27 1:45:17
ویرایش شده توسط سارا اوانز در 1386/6/27 22:57:17
ویرایش شده توسط سیاپاتر در 1386/6/27 1:45:17
ویرایش شده توسط سارا اوانز در 1386/6/27 22:57:17
به ریونکلاو سلام خواهم گفت
--------------------
--------------------




خب كه چی؟
بووووووووووووووووووووووووق ها! يعني شما نمیفهمین كه اگه همین طوری به ما برسن ما رو هم نابود
خب حالا بايستيی چی كار كنيم؟
راست میگی ها! كجا بريم؟
ولی من قبلاً فكرش رو كردم. میگن توی ایران يه سايتی هست به اسم جادوگران كه خيلی سايت
. قبلاً هم اسمش رو شنيدم. پس بزن بريم.
فكر كنم اون جا بتونم يكي بهترش رو گيزر بيارم. 
شايد منم يكی بهتر رو پيدا كنم!
چرا میزنی؟ 
عجیبه!

دددددددددددرررررررررر 
ها! در ندارين؟ پس به چه حقّی اومدین اینجا؟
حالا مگه اشكالی داره؟
بله كه اشكال داره. الآن همه تون رو توی يه فن مرلينی با پلكزدنی نابود می كنم.
بيا ببينم چیمیگی!


خب بالاخره رسيديم. اين هم سر در جادوگران!

ولش كن باب! اين هم مثل قبليه ديوونه است.
كی؟
نه! اون فقط وب مستر بود يه زمانی. زوپيس قهرمان است
به خاطر نميد!
همين الآنش هم شده. اون گوشهي شهر رو میبينين كه عله نوشته كتاب رو افشا نمی كنم! اون 

باب تو اين شهر همه ديوونهاند. هری، هرمايونی، كجايين؟
مرگ از ننگ بودن در اين شهر بهتر است.
هيهات من الذلة
پس من چیكار كنم؟
میتون برگردی به همون جایی كه ازش اومدی. اونها خودشون بلدن چطوری نابودت كنن.