به رون ویزلی: ولی وقتی کسی پیرو یه نفر میشه که از اون پیروی کنه..نه،یعنی چطوری بگم،مثلا فرض کنین ولد مورت اگه یکی از مرگخوار هاش با مشنگ زاده جماعت ازدواج میکرد کشته بودش.یعنی منظورم اینه که یه سری قانون ایجاد کرده بود برای پیروانش که باید ازش اطاعت می کردن.پیرو کسی بودن یعنی از دستوراتش پیروی کردن.اگه منظورت طرفداره که نمیدونم.شاید داشته شایدم نه.ولی اگه پیرو منظورته،من که اینطور فکر نمی کنم.همون طور که قبلا گفتم،هدف گریندلوالد پیدا کردن سه یادگار بود.برای اینکار که گروه بسیج نمی کنه،چون اگه این کارو می کرد ممکن بود یکی از افرادش به طمع بدست آوردن چوبدستی یاس کبود بکشش.

به گیدیون پریوت:آزکابان هم می گفتن غیر قابل در رویی! است ولی دیدیم که سیریوس از اونجا در رفت.می تونیم بگیم در رفتن ازش سخته،ولی ممکنه!!!!

نقل قول:

خب این اصلا دلیلی براش نمی شه . چون شاید بعد از افتادن به زندان شاید طرفدارانش هم زندانی شده بودن ( درست مثل لرد ولدرمورت که وقتی قدرتش رو از دست داد اکثر مرگ خوارهاش و به خصوص اون هایی که بهش خیلی نزدیک بودن توسط کارگاه های وزارت سحر و جادو دست گیر شدن و به آزکابان فرستاده شدن) و دیگه نمی تونستن برای آزادی گریندل والد تلاش کنن چون خودشون زندانی بودن ، و حتی شاید بعد از اینکه مشاهده کردن که اربابشون( گریندل والد ) توسط وزارت خونه دست گیر شده ، وفا داریشون رو نصبت به اون از دست دادن و رفتن پی کارشون .

ایگنوتوس جان مگه نورمنگارد طوری ساخته نشده بود که نشه ازش فرار کرد؟

آخه اگه پیروش بودن باید از دستورات اون پیروی می کردن و اگه این طوری می شد گریندلوالد با کمک اونا از زندان نورمنگارد در می رفت دیگه...

مطمئنن گریندل والد گروه خاصی نداشته... رمز موفقیت لرد سیاه نسبت به گریندل والد اینه که لرد سیاه باهوشتر بوده... چون جامعه ی جادوگری رو به خودش جذب کرد در اوایل قدرتش... و گروهی رو جمع کرد تا کاراش آسونتر پیش بره... اما گریندل والد این کارو نکرد پس بنابر این گروهی نداشته که بخوان مثل مرگخوارا طرفداریشو کنن.

نقل قول:

اگنتیوس پورال عزیز میشه بگی چرا اون افراد از پیرو هاش محسوب نمی شدن ؟

(با عرض پوزش از ناظران به دلیل کوتاه بودن پست )

ویکتور توی عروسی بیل و فلور به هری گفت که توی مدرسه بعضی ها طرفدار گریندل والد بودن و علامت سه یادگار(که ویکتور فکر می کرد که مال گریندل والده)روی لباس و کتاب هاشون می کشیدن.ولی نه....با توجه به اینکه گریندل چندین سالی بود که در زندان به سر می برد بنابر این اونا پیروش محسوب نمی شدن که.

اصلا آخه هدف گریندل پیدا کردن یادگاران مرگ بود!برای این کار گروه و پیرو لازمه؟!!ما هم توی چه بحث هایی شرکت می کنیم ها!

اینیگوی عزیز:

باز شما در یک موضوع دارید اشتباه میکنید. در اون زمان نمیتونسته محفلی وجود داشته باشه حالا چه با اعضای جدید و چه با اعضای قدیمی. فرقی که گریندلوالد با ولدمورت داشت این بود که ولدمورت گروه کوچکی داشت و با این گروه کوچک به دور از وزارت سحر و جادو کارهایی رو انجام میداد و اونوقت دامبلدور برای خنثی کردن این گروه مجبور بود گروهی داشته باشه و به عبارت دیگه ولدمورت هیچ وقت شخصا در جامعه جادوگری نبوده و برای همین دسترسی بهش کاری دشوار بود.

اما گریندلوالد کاملا برعکس بوده زیرا اون حکومت کشور یعنی وزارت سحر و جادوی اون کشور رو شخصا بدست گرفته بوده یعنی کسی برای اینکه خودشو به گریندلوالد برسونه لازم نبوده دو ساعت مخفی کاری کنه و گروهی درست کنه. گریندلوالد اون زمان در راس قدرت بوده و جایگاهشم مشخص بوده و هر کی میخواسته میتونسته به راحتی خودشو به گریندلوالد برسونه.

دقیقا مثل پادشاهی با اهداف پلید. شما محل زندگی پادشاه رو میدونید و میدونید موقعی که بخواید ملاقاتش کنید باید به کجا برید و از طرفی این پادشاه داره مردم رو بدبخت میکنه و مردم با قدرت عادیم توانایی مقابله با این پادشاه را ندارند اما در اینجا گریندلوالد فرقی که با یک پادشاه داره اینه که وابسته به کسی نیست و برای دفاع از خودش احتیاج به محافظ نداره و در نتیجه اگر کسی بخواد باهاش مبارزه کنه فقط کافیه خودشو به اون برسونه.

برای همین دامبلدور برای اینکه با گریندلوالد مبارزه کنه به گروه احتیاج نداشته. مبارزه یک به یک بوده. اگر دقت کنی همونجور که در خود کتابم گفته شده مبارزه دامبلدور و گریندلوالد یک جنبه شخصی داشت. و قاعدتا دامبلدور هم علاقه ای نداشت که بقیه رو در جزئیات قرار بده.

همونجور که در فصل ایستگاه کینکزگراس هم از حرفهای دامبلدور مشخصه اولا دامبلدور گروهی نداشته و در تمام جمله ها از ضمیر "من" استفاده کرده که نشون دهنده اینه کارهایش رو به تنهایی انجام داده و در ثانی دامبلدور در همون فصل میگه که مشکل اون این بوده که بخاطر آریانا و اینکه کی واقعا آریانا رو کشته میترسیده با گریندلوالد روبه رو بشه و برای همین علی رقم اینکه بقیه میخواستن این اتفاق بیفته ولی اون از این کار به مدت 5 سال امتناء میکرده.

و به عبارت دیگه از این جمله ها اینجور استنباط میشه که دامبلدور هر موقع میخواسته میتونسته با گریندلوالد رو در رو بشه و مطمئنا وقتی یک نفر کاری رو به این سادگی میتونه انجام بده دیگه احتیاجی به دسته یا گروه نیست.

در مورد پیروان مشترکم اولا به نظر من بخاطر شرایط جغرافیایی و اختلاف سنی و زبان و دیگر مسائل این موضوع زیاد عملی نیست. بخصوص اینکه در کتابم ما هیچ مرگخواری رو با این شرایط نداریم که خارجی باشه یا قبلا طرفدار گریندلوالد باشه چون اگر رولینگ واقعا چنین ایده ای داشته حتما باید تو اینو در کتاب هاش میاورده.

بنابراین فوقش میتونیم اینطوری در نظر بگیریم که شاید یکی دو نفر تک و توک با چنین واسطه هایی مثلا پدر طرفدار گریندلوالد بوده حالا پسرش مرگخوار شه پیدا شه. اما امکان نداره چنین گروهی با چنین هدفی باشه چون در اون صورت حتما در کتاب گفته میشد و همین موضوع سوژه میتونست چند فصل رو به خودش اختصاص بده.

در مورد کوییرل باید بگم هدف مرگخواران با کوییرل فرق داره. هدف مرگخواران اصلاح نژادی و سلطه بر جادوگران و مشنگ های دیگه هست و داشتن زندگی راحت و سیستمی که خودشون بهش علاقه دارند و این اهدافم چیزی نیستن که در کشور همسایه که کشور مادریشون نیست تحقق پیدا کنه. مسلما هدف مرگخواران که دنبال منفعت هستند زمین تا آسمون با اهداف یک جادوگر محقق که برای کسب هر چه بیشتر علم و دانش به خارج کشور سفر میکنه فرق داره.

مثلا به عنوان مثال شما کسانی رو میبینید که در زندگی روز مره برای درس خوندن به خارج کشور سفر میکنند. اما تا حالا کسی رو دیدید که بره در یک کشور دیگه و در ارتش اون کشور عضو شه و بجنگه؟ مسلما اگر چنین افرادی هم باشند تعدادشون بسیار کمه و بسیار نایاب هستند که اونم احتمالا بر میگرده به عقاید مذهبی نه استعماری.

سلام به همه


نقل قول:

بله، درسته بلیز عزیز، کاملا قبول! خب؟! . ببین این ارتباطی که رولینگ بین زمان ها و کاراکترهای داستانش برقرار کرده خیلی جالب و صد البته پیچیده است و نشون میده که ذهن فوق العاده خلاقی داشته و طرح داستان رو از قبل تو فکر داشته که اونو چطور پیش ببره(احتمنالا) و بقیه رو هم طی سالیانی که داستان رو می نوشته طراحی کرده و پیش برده.

تمام اینها رو برای چوب الدر گفتم. فاصله زمانی ای که دامبلدور گریندل والد رو شکست میده و الدر رو ازش می گیره تا موقعی که ولدمورت از اسمیت سرقت میکنه و بعد میره سراغ مورفین و بعد ماگل ها و شروع جنایاتش و اوج و ظهورش زیاد نیست. طرح داستانی که رولینگ درست کرده طوری بوده که یه جورایی می خواسته گریندل والد و چوب الدر رو بعدا مطرح کنه(کتاب هفتم) و یه جورایی به ولدمورت ربطش بده. حالا بحث ما سر گریندل والد است که گروهی داشته یا نه. اول این رو مطرح کنم که میدونم محفل ققنوس بر می گرده به دوران جنایات و ظهور ولدمورت و مطرح شدنش، خب اینقدر رو متوجه هستم دیگه! طبیعتا منظور من از محفل ققنوس افرادی مثل پاترها،لانگباتم،تانکس،اسنیپ و... نیست، بهتر بود محفل ققنوس رو به کار نمی بردم، در واقع منظور من از محفل ققنوس کلا افرادی بودند که دامبلدور رو حمایت می کردند.
حالا در اصل افرادی که سال شکست گریندل والد بودند. در واقع محفلی ها پیر شاید که قبل از تشکیل محفل ققنوس با دامبلدور بودند. حالا ما دقیقا نمی دونیم کیا بودند اما اصلا نمی توانیم انکار کنیم که جامعه جادوگران بریتانیا پشت دامبلدور نبودند، مطمئنا حمایت می شده، در اینجا اگر گریندل والد گروه و پیروانی داشته جهت این حمایت ها طبیعتا دچار وحشتی می شدند.

خب می دانیم تعداد افرادی که به اصطلاح جادوگر ساه بودند و قصد داشتند که دنیای جادو و جادوگری را تحت سلطه خود و جادوی شیطانی و سیاه در آورند خیلی زیاد نبودند،تعداد اندکی از آنها شاید کمی موفق بودند مثل ؛ ولدمورت و گریندل والد. خب بحث مسافت و فاصله نیست که گریندل والد در کشوری دیگر بوده و ولدمورت در بریتانیا.

اگر گریندل والد پیروانی داشته، با وجود این احتمال شاید دسته اندکی از پیروانش به جهت وابستگی به جادوی اهریمنی و سیاه و همان قدرتی که شاید اربابش یعنی گریندل والد بهشون وعده داده بود، با توجه به این وابستگی به دنبال یک فرمانروای تاریکی بعد از سقوط گریندل والد یعنی ولدمورت رفتند. شاید هم از وحشت هم دیگر پیداشون نشد و شاید هم اصلا پیروانی در کار نبوده است.

خب همانطور که می بینید همش حدس و احتمال است و خوب می دانیم تا موقعی که این سوال از خانم رولینگ طی یک گفتگو یا مصاحبه پریده نشود و جوابی داده نشود همه اش در حد احتمالب است و نمی توان آنها را کاملا درست دانست. شاید اصلا خارج از تصور خانم رولینگ بوده که برای گریندل والد در داستانش گروه و پیروانی در نظر بگیرد و در داستان به آنها اشاره کند. اما سر این که شما بلیز عزیز بحث مسافت و فاصله دو کشور متفاوت رو میگی؛ کوییرل، استاد دفاع در برابر جادوی سیاه مثال خوبی است، عشق و علاقه به جادوی سیاه و قدرت تا جایی پیش بردش که به کشوری دیگر رفت تا پی جادوی سیاه باشه، عاشقش بود و در این عشق اهریمنی و مثلا سراسر قدرت با لرد ولدمورت آشنا شد و او را در نمای پشت سرش جسم داد و به عنوان اربابش برگزید. پس نمیشه با قاطعیت گفت که اگر گریندل واد یارانی داشته به جهت فاصله و دوری از اوج و قدرت جادوی شیطانی در بریتانیا و تصاحبش توسط ولدمورت به سراغش نروند و در خدمتش نباشند.
قدرت! این چیزی بود که شخص نسبتا ترسویی مثل کوییرل را جذب خود کرد، اگر گریندل والد قدرت و امپراطوری ای از جادوی سیاه در کشورش داشت، و اگر یارانی داشت با توجه به آن قدرتی که داشتند کمتر از کوییرل نبودند و چرا جذب قدرت بعدی نشوند؟!کوییرل وقتی به دنبالش تا کشور دیگر رفت چرا آنان نروند؟!

به نظر من هم حتما داشت چون هیچ جادوگر بزرگی بدون زیر دست هایی نمی تونه کارش رو عملی کنه و همون طور که لرد ولدرمورت مرگ خوار ها رو داشت حتما گریندل والد هم پیروی داشته .