تالار عمومی ریونکلاو

تری شکلاتا رو می بلعید و همه به این صحنه خیره شده بودند

آناهیتا: خب خودتونو آماده کنین

ساحره ها شروع به آرایش پیرایش میکنن و از ریمل و خط چشم ادکلن استفاده می کنن.

همون موقع ویریدی و گلرت با چوبدستی پرچم ظاهر می کنن

10 دقیقه بعد

همه به سمت وزارت خونه که دارای حیاط و در بزگ چوبیه میرن همه یه پرچم به دس دارن

اول از همه لودو هس که رو پرچمش آرم وزارته بعدش تری و فلور و جو بقیه که پرچم سازمان ساحرگان دارند گلرت آرم پیشکسوت جادو گری داره دوتا پروفسور هم آرم مشاور عالی آموزش و پرورش دارن

تو حیاط جمعیت زیادی جمع شدن که با ورود اونا دس می زنن

اونا با وقار به سمت ساختمون میرن اونجا هیئت رییسه وایساده وقتی بهاونا میرسن لودو شروع میکنه با یه پیرمردعه حال احوال کردن
لودو - سلام وزیر ایرانی

مرده - کاکو مو که وزیر نیستم ای خانوم وزیره

اونجا همه میفهمن که وزیر ایرانی زنه

و لودو هم باهاش حال و احوال میکنه

وزیر ایرانی : آقای بگمن به ایران خوش اومدین من آرمیتا خندان هستم مطمئنم خسته هسین بهتره استراحت کنین همکار ما خانوم پرستو شیرزاد شمارو راهنمایی میکنن
چند دقیقه بعد

تری : خانوم شیرزاد کی میرسیم

شیرزاد : شما کی هستی خانوم

ویریدی : نماغیندگان بریتانیا

شیرزاد : ا آها ا آها بفرمایین

صدای هق هق تری به گوش میرسید که در بغل لودو گریه میکرد.لودو که هیچ تجربه ای در دل داری دادن نداشت، با قیافه ای عصبی و در مانده می گفت:
-حلا یکم صبر کن.فقط چند ساعته که شکلات نخوردی.منم که از اون آناهیتا پرسیدم.گفت که نمیتونه قالیچه ها رو متوقف کنه و برخلاف قوانینه.یه دو دقیقه دیه میرسیم.اونجا تا بخوای شکلات هست.

-واقعا؟
-آره.
تری با امید با جلویش نگریست.

10 دقیقه بعد، تهران:

تری اولین نفری بود که پیاده شد و داد زد:
-شکلات کو؟ کو؟ لودو،شکلات میخوام.مگه قول ندادی؟

لودو با اکراه به طرف آناهیتا رفت وگفت:
-ببخشید، این دوست دختر ما(با چشم غره تری ادامه داد:)ببخشید، همگروهیم، شکلات میخواد،دارین بهش بدین؟
-بله که داریم.

کیفشو باز کرد وگفت:
-دوست دخترتون کدومو میخواد؟

کیف پر از شیرینی ها و شکلات های مختلف بود.همه طعم.همه اندازه.همه شکل.آب دهن تری لحظه به لحظه بیشتر میریخت.
دیگه حتی این که آناهیتا اونو دوست دختر لودو صدا کرده بود، شکایتی نداشت.هیچ صدایی به گوشش نمیرسید جز شیرینی ها که اونو صدا میزدند.به طرف شکلات ها شیرجه رفت.

ناگهان صدایی به گوش رسید ده ها ساحره و جادوگر در آنجا ظاهر شده بودذند همه بی حجاب بودند.

دخترا هم از چادر بیرون اومدن

یکی از ساحره ها جلو رفت و با لودو دست داد

لودو - شما کی هستی ؟

زنه - آناهیتا پروازی رئیس امورات بین الملل وزارت ساحری ایران وظیفه ی من اینه که شمارو به وزارت خودمون ببرم

لودو - باشه میایم

آناهیتا پس با بیاین

توی راه همه به موی ساحره ها نگاه می کردن و کارمندای وزارت همش میگفتن بفراموش

آناهیتا - جناب وزیر حتما شما واسه شرکت در اجلا س جادوگران غیر متعهد بهاینجا اومدین

لودو - چی آها بله

آناهیتا - شما باید خانوم دلاکور باشین رئیس دفتر حمایت از ساحره ها اجلاس آزادی ساحره ها هم
برقراره شما سخنران بریتانیا هستین

فلور - ها چی ..... آها بله

آناهیتا -شما پروفسور ویریدیان هستین عضو انجمن طلسم های باستانی ؟ درسته ؟ و شما گلرت گریندل والد
جادوگر سیاه

ویرید و گلرت با سر تائید میکنن

آناهیتا خب رسیدیم

در آنجا چندین قالیچه ی پرنده وجود داشت همه سوارشدن لودو وبانوی اول مملکت(تری) در کنار هم روی فرش اختصاصی نشستن و از اصفهان به سمت تهران رفتند

داف پرسید :گلرت نمی خوای بری بیرون ؟

گلرت نگاهی پر زتمنا به داف انداخت سپس از چادر خارج شد .

بیرون چادر

گلرت اشک ریزان برای لودو روزه می خوند .

_ باورت می شه تا حالا منو نگاه نکرده ؟ اصلا فکر نکنم متوجه حضور من شده باشه . گلرت گریندوالد کسی که همه ازش می ترسن این به وجودش اعتنایی نمی کنه . من از وقتی می بینمش کلی روی قیافم و کارای شیطانیم کار کردم . حتی از فلور کمک خواستم اما ...

لودو پرسید : باو بگو کی ؟! تری که نیست ؟

گلرت جواب داد : نه !

لودو در حالی که سرشو به زمین می کوبید گفت : کیه ؟! اسمش چیه ؟

گلرت نالید : دافنه ، دافنه ی موذی .

لودو با حیرت نگاهی به چهره ی گلرت کرد و پرسید : دافنه ؟! دافنه کسیه که تو دوسش داری ؟

گلرت با بغض تایید کرد و نالید : آره ، موذی تر و سیاه تر از اون هیچ کس ندیده .

لودو که اسامی فلور و تری در سرش می چرخیدن گفت : آره اون خیلی موذی و مکاره .

گلرت با صدایی که عشق از اون می بارید گفت : من دوسش دارم .

به محض برپا کردن چادر همه وارد شدند و فلور با عجله چادرو انداخت.

داف هم به تری کمک کرد تا هدشو در بیاره.تری ناله کنان میگفت:
-نمیشه.
داف هم با صورتی که از فشار آوردن به هد تری قرمز شده بود، به تری امید میداد.بعد از چند دقیقه که موفق نشدند، تری گفت:
-لودو،میشه کمکمون...
داف چشم غره ای رفت و گفت:
-با تو نبود.

آندرو وردی را خواند و هد در امد و دافنه که داشت آن را میکشید به عقب پرت شد.لودو با صدای محکم شتلق از خواب و خیال در اومد و با آهی نگاهش رو از موهای لیسا برداشت و گفت:
-حجابتون رو رعایت کنین.اصلا بفرمایین بیرون.زشته چند تا پسر با دختر تو فضای به این کوچیکی باشن که.
همه به او چشم غره رفتند.

لودو با صدایی ضعیف گفت:
-پس پسرا بیرون.

تری گفت:
-چی میگی تو؟من یه بویی رو از جیبتون حس کردم.اول شکلاته رو باید بدین تا بذارم برین.

بلاخره بعد از این که شکلاتو از ویریدیان گرفتن، تری راضی شد که پسرا برن بیرون.اما گلرت انگار محو شده بود.او به ساحره ای نگاه میکرد.نگاهش بین فلور،چو ، داف و تری معلق بود.گلرت عاشق یکدوم از این چهار تاا بود.
-گلرت؟
-گلرت؟
صدا در گوش گلرت محو بود.

ویریدی دس تو کیفش میکنه و کتاب فرهنگ مردم جهان رو در میاره خب اصفهون افرادی خسیس
یا به عبارت بهتر کنس هستند که آب از دستشون نمیچکه و موز

چو و تری

ویریدی- چیه

چو - نمیدونم چرا هرکی به اصفهان پیزی میگه یه هو غیرتم گل میکنه

ویریدی- منم سر شیراز همینطوری میشم

خواهرا برگردین

همه بر می گردن و به این صحنه خیره میشن



چن تا زن خشن میان چادر میندازن رو سر دخترا و میبرنشون تو ماشین پسرا هم معطل نمیکنن و شروع به طلسم
اندازی میکنن

زنا همشون گیج شدن نمیدونن کجا هستن آخر کار وزسدخترا رو میاره بیرون

گلرت - خودتونو بپوشونین دیگه بهمون گیر ندن

فلور با چوبدستی چن تا روسری ظاهر میکنه و. خودش چادر میپوشه

وزیر - شما چوبدستی داشتین

ملت ساحره- بله

وزیر - پس چرا از خودتو ن دفاع نکردین

فلور- میخواستیم ببینیم دوسمون دارین یا نه

ربع ساعت بعد

لباس خانوما


لباس چو



لباس داف(منظور دافنس فکر بد نکنین )



لباس تری




و لباس نابغمون فلور



گلرت - بهتره راه بیفتیم فلور باید کجا بریم

فلور - اونجایی که من و لودو می خوایم بریم کنار رودخونس

نیم ساعت بعد



همه کنار زاینده رود چادر زدنکه یه آقاهه میگه اینجا چادر نزنین ممنوعه

دافبه کتاب ترجمه ی فارسی نگاه کرد و گفت - پس کیجو بیریم(با لهجه ی انگلیسی)

مرده - باغ غدیر

ملت ریون به دنبال باغ غدیر روان شدند

لودو:
- این همون جایی نبود که...
فلور گفت:
-آره.همون جاست.

چو لبخندی با اخم ! زد و گفت:
- کجاست؟
ویریدیان و ویکتور1 با هم گفتن:
-آره.کجاست؟

لودو نیشخندی میزنه میگه:
- خصوصیه!

جای عجیبی بود.ماشین ها مثل بریتانیا نبودن.فضا ها و حتی هوا! همه متوجه شده بودن که در منطقه دور افتاده ای هستن و یا شایدم وقت نامناسبی.چون هیچ کس تو خیابون نبود.با دیدن اولین زن توجه همه به او جلب شد.زن پارچه ای سیاه رو به دور خودش گذاشته بود و ذره ای تن و موهاش معلوم نبود.

تری گیج شد و رفت جلو و داد زد:
-ببخشید خانوم، شما چرا ملافه رو خودتون گذاشتین؟

زن با تعجب به تری نگاه کرد.دامن تا زانو و یک تیشرت صورتی زرد!بدون ذره ای پوشش.

تری حرفشو تکرار کرد.ولی زن انگار هیچ چیز نمیفهمید.شایدم اونا نمی فهمیدن.تری به لودو نگاهی کرد و گفت:
- تو این زن بیچاره رو مجبور کردی ملافه بپیچه دور خودش این شکلی؟اصلا تو مال کجایی؟

لودو گفت:
-همین دور و برا.
نیشش باز تر شد و ادامه داد:
- شما هم بزودی با قانون جدیدی که در وزارت میذارم، این شکلی میشین عزیزان من.اما فعلا بحث مال چیز دیگه ایه.راز من و فلور چیز باارزشیه.

فلور گفت:
-آره.من و لودو خودمون اون دستگاهو اختراع کردیم.
داف تیکه انداخت:
- نه بابا! :zogh:
فلور بیتوجه به اون دستشو روی صورتش گذاشت تا از نور شدیدی آفتاب جلوگیری کنه.ادامه داد:
- ما اونو تنظیم کردیم تا مارو به اینجا بیاره.خودمون میتونستیم این جا بیایم.ولی تا وقتی اون چیزو پیدا نکنیم، نمیتونیم برگردیم و اگه تنهایی میومدیم، ممکن بود گیر بیفتیم و تا ابد اینجا بمونیم.

گلرت گفت:
- من کمکت میکنم فلور.

داف بیتوجه به اون گفت:
- حالا با لودو چیز اختراع میکنی ، آره؟با اون کار میکنی آره؟

نیو سوژه

همه در تالار ریون بی حوصله نشسته بودند و سعی میکردند خودشان را به کاری مشغول کنند
ویریدیان و چو کتاب میخواندند فلور روزنامه میخواند وزیر بافتنی میبافت

دافنه - حوصلم رفته چیکار کنیم

گلرت - کتاب میخونیم

ویریدی - هرچی کتاب بوده خوندیم

چو -سرشو میخارونه و میگه چطوره بقریم مسافرت

وزیر- کجا بریم

ویکتور (پروف) - اسکاتلند

گلرت - نچ آمریکا

چو - استرالیا

دافنه - دعوا نکنین تو پیام امروز نوشته یه چیزی اختراع شده که میتونه آدمو به هرجا ببره ولی این که کجا میبره معلوم نیس

فردا صبح قبل از طلو ع خورشید

همه دور صندوقچه ای که دافنه خریده جمع میشوند ناگهان همه به دور خود میچرخند و در کشوری دور افتاده ظاهر میشند که روی تابلو نوشته

به اصفهان خوش آمدید

همه به سمت شهر به راه افتادن

دلم میخواست اینو بپیچونم سوژه تموم نشه.ولی بخواطر اون امیدی که فلور داشت و میگفت کافیه وزیرو تو تاپاله ها بخوابونین این کارو نمیکنم.
فقط بخواطر ذره ای امید که فلور داشت.
------------------------------------------

تری به همه که دماغشونو گرفتن میگه:
- بچه ها، بیاین این وزیرو خوب کنیم، کارو تموم کنیم دیه.

فلور با عجله سرشو تکون میده و پشت سر تری راه میفته و بقیه هم میان.تری داد میزنه:
- لودو کجاست؟
داف لبخند موذیانه ای میزنه و موذیانه میگه:
- چیه؟دلت براش تنگ شده؟
تری چشم غره ای میره و میگه:
- نه، خانوم.

پروفسور ویریدیان با دست به کپه ای از بالشت ها اشاره میکنه و میگه:
- کلاهش که اونجاست.
چشم های تری گرد میشن.اون به طرف کپه بالشت ها میدوه و لودو رو که یواشکی زیر پتو به توپک ها نگاه میکرده، رو پیدا میکنه و گوششو میکشه و اونو میاره.

بلاخره به اتاق وزیر فلک زده میرسن و همه به گریه میفتن.آندرو با دستمال اشک هاشو میگیره و میگه:
- آه...
تری همون نگاهی رو که به شکلاتاش داره رو میکنه و گریه میکنه.
همه از پایان خوش خوشنودند.
آماندا میگه:
- وزیر، تموم شد.دیه تموم شد. :pretty:
و به گریه میفته.وزیر گیج از خواب بلند و میشه و به جمعیت کنارش که انگار به مراسم تدفین اومدن، متعجب میشه.
میخواست بگه چه خبره، ولی یادش رفتهه بود که چه جوری این کلماتو بیان کنه.

اونو میبرن و تو تاپاله ها میخوابونن.همه با تعجب میبینن که تاپاله ها کم و کم تر میشن و کم کم تاپاله ها تموم میشن.
از طرفی میبینن که فصل تخم گزاری توپک ها تموم شده.چون توپکاشون دیه تخم نمیزارن.

تری بوت میگه:
-فلور، من پایانای خوشو دوس دارم.
فلور لبخندی میزنه و میگه:
- فلور کیه؟
تری با تعجب دست از فین فین کردن برمیداره و میگه:
- فلور، حالت خوفه؟
فلور میگه:
- تو کی هستی اصلا؟

آیا فلور واقعا مریض شده بود؟مگه سج بس وزیر میتونست انتقال پیدا کنه؟باید دوباره تاپاله جمع میکردن؟باید دوباره فصل تخم گزای توپک ها رو که تاریخ مشخصی نداشتنو پیدا میکردن؟
امکان نداشت.

پایان سوژه

نیمه شب

توپک ها دارن با هم نرد عشق میبازند و ملت روشنفکر ریون دارن به دقت تماشاشون میکنن.

توپک 1 :pashmak:

توپک2 :ball:

هردو توپک

بعدش :bigkiss:

بعدش پروغسور که خیر خواه جوانانه با حرکت چوبدستی یه پارچه رو تو پک ها میندازه که بدون خجالت کارشونو
بکنن

همون موقع دافنه میاد تو و میگه - اه خفه شدیم این بوی چیه

فلور -تاپاله تسترال راستی کجا گذاشتشتینش

لینی - تو خوابگاه

2ساعت بعد

بو ی تاپاله ها در اثر گرما زیاد شده و همه دارن خفه میشن

پروف - جو من میرم دفتر اساتید تو نمیای

چو - میام

و از تالار فرار میکنن. و بقیه همینطور دارن به تسترالا لعنت میفرستن