اونجا كه دامبلدور به هري تو كتاب آخر ميگه:
براي مرده ها دلسوزي نكن به فكر زنده ها باش هري

نقل قول:

فقط یه دونه نیست. دیالوگ های زیبای زیادی هستن که در ذهن ما حک می شن و تا ابد باقی می مونن.

مثلا:
اسنيپ صاف ايستاد و گفت:
-يادت هست كه گفتم جادو هاي غيرلفظي رو تمرين مي كنيم،پاتر؟
-بله
-بله،قربان
-لازم نيست به من بگين قربان، پروفسور!

یا:

هرمیون:ببین رون،اگه من با یه شمشیر تورو از وسط نصف کنم به روح تو آسیبی وارد نکردم.
رون:که خیلی باعث آرامش خاطرم میشه.

یا این:

اگر درخواست کنی هرگز نمیفهمی اما اگه بفهمی کافیه درخواست کنی.

و:
خوشحالی ها می توانند پیدا شوند،حتی در تاریک ترین لحظات،فقط اگر کسی به خاطر بیاورد تا چراغ را روشن کند... همیشه یک چراغ رو روشن بگذارید. بخشش در طبیعت هیچ دیوانه ای نیست.

و:

فينياس نايجلوس: من يه پيغام از آلبوس دامبلدور برات دارم.
هري:چيه؟
-همون جا كه هستي بمون
-من كه تكون نخوردم!حالا پيغامش چي هست؟
-همين الان بهت گفتم،بيشعور.دامبلدور ميگه:همون جايي كه هستي بمون.

و:

-این ها در ذهن من هستن یا واقعا دارن اتفاق می افتن؟
- البته که این ها در ذهن تواند ولی چه دلیلی داره که واقعی نباشن؟

و:
- و اگه انتخاب کنم که برم به کجا میرم؟
- خیلی ساده اس. به جلو



و این چند تا که اوج کتاب هستن از نظر من

زمانه ای تیره، تاریک و شوم فرا خواهد رسید. زمانه ای که هنگامه انتخاب است. بین آنچه که درست است و آنچه صرفاً آسان به نظر می رسد. این انتخاب های ماست که شخصیت ما را می سازد نه مهارتهایمان.

حقیقت چیزی زیبا اما هراس انگیز است که باید با احتیاط با آن برخورد کرد.

-پس بلاخره بهش علاقه مند شدی؟
- به اون؟ اکسپکتوپاترونوم!

- بعد از این همه وقت؟
- همیشه.

آلبوس سوروس پاتر! اسم تو از اسم دوتا از مدیران هاگوارتز گرفته شده که یکیشون شجاع ترین مردی بود که من در زندگی ام دیدم! اون اسلیترینی بود!

زیباترین دیالوگ...
خیلی سخته که بین همه اون دیالوگ های تاثیر گذار یکی رو انتخاب کنی به عنوان(بهترین).
اما به نظر خود من،زیبا ترین دیالوگ در قسمت ششم بود
دیالوگ لرد کوچک در یتیم خانه کول،در صحبت با دامبلدور:

من میتونم بدون تربیت کردن حیوونا اونارو وادار به انجام کاری کنم که میخوام...
میتونم بدون دست زدن به اشیاء،اونا رو حرکت بدم...
میتونم کسانی رو که ازارم میدن رو مجازات کنم...اگه بخوام...
من میتونم با مار ها صحبت کنم...میان پیشم...آهسته حرف میزنن...

و یک دیالوگِ تنها یک کلمه ای از سیوروس اسنیپ:

ـ همیشه...

باسلام..

هدف من ازاین عنوان دونستن نظرهمه ی دوستان درمورد"زیباترین وماندگارترین دیالوگ"هستش.

حتماهمه ی شماعزیزان باخوندن هفت کتاب هری پاترجایی بوده که گفتید:«خودشه,این بهترین جمله ایی که من میخواستم»وباخوندن اون دیالوگ دقیقا بااون شخصیت همدردی کردیدوتحت تاثیرقرارگرفتید.

خب,منتظرمشارکتتون هستم.
****************
ازنظرمن بهترین دیالوگ این بود:هری خطاب به پسرش در نوزده سال بعد,زمانی که البوس نگرانه که کلاه اونوبه اسلیترین بفرسته...

«آلبوس سوروس,توبه یاد دونفر از مدیران هاگوارتز اسم گذاری شده ای.یکی از آنها ازاسلیترین بود وا حتمالا شجاعترین آدمی بود که من تابه حال دیده ام.»

من هروقت یاداین دیالوگ میفتم علاقم به شخصیت سوروس اسنیپ بیشترمیشه.