اشعار جادویی

شعری به لرد تقدیم می کنم ریتم آهنگش سرود ای ایران هست

اي لر اي لردسياه اي که خونت پاکتر است
اي دشمنت به خاک خورد مرگ خوارم
دور از تو انديشه ي سفيد پاينده باد سالازار اسليترين
در راه تو چه ارزش دارد اين جانه ما پاينده باد لرد سياه ماه
تا گردش امپراطور تاريکه ما به پاست دسته لرد پشتيبانه ماست
قدرتت از همه سرس است. نوره جشمانت اميد است

جرجر بارون / رفتم به هاگزميد
مالفوي خيكي / دست تو جيبم كرد
يه سيلكي برداشت/ دو سيلكي برداشت
اعصابم خرد شد
زدم تو گوشش / گوشش خون اومد
دادش رفت هوا
بردمش هاگوارتز
پامفري بهش دوا داد / آب خردل بهش داد
زهر داكسي ريختم توش/ شبش خورد
فردا صبح نمرد
اسنيپ بد جنس اومد ضايع هارو برد دفتر دامبلدور

اگه از نظر قافيه كمي مشكل داره ببخشيد

چه خوب گفتي اي نازنين

كتك خور خودش است نميدانستي؟

زنم با سيم سرور در كله اش

گهي با سيمه صفت گه با كله ام

تو بيني گه نيايد به سايت

بدان بيمارست و پايش زجا

بشكسته و نتوانست بيايد پيشه ما

بيايد به نام نميد پهلوان
چو(1) از سيمِ سِرور بيابد امان
هري بارِ اوّل چنان زد وِِِ(2) را
كه قهر كرد و رفتش به سوي مامان
گهي سنگ و چوب است و سيم سرور است
گهي توپ و خمپاره و تيركمان
هري چون بيد اندر دل هاگِوارتز
زند هركسي راكتك او نهان
صفات هري گر بگويي بسي
نيابي تو در هيچ كجا مهربان
فرار مي كند هركسي از برش
حتي(3)آن كله(4) اژدري ناودان
<br>
1) مخفف چون
2)/ve/"و" كسره دارد: او
3)/hata/"ت" تشديد ندارد
4)/kale/"ك" تشديد ندارد

دید هاگرید یک جوانی را به راه
کو همی گفت ای خدا و ای اله
تو کجایی کز ستم این وقت شب
رفته از ذهنم به کل شور و طرب
آن عمویم: چاق، گنده، غرغرو
بسته از پشت دست هر گونه عدو
این خپل زادش، بود عند ببو
شاس مخ و هیچی نفهم و عرعرو
ای چه شد آن رحمت و لطفت خدا
پس بکن این سر ز جسم من جدا

* * *

ناگهان از پشت در آمد صدا
روح دادلی گشت از جسمش جدا
در شکست و بر فِتُد در پای او
هیکلی در پشت آن همچون لولو
"تو کجایی ورنون گامبو، کدو
کی نهاده بر تو این نام عمو
من به دنبال هری اینجا شدم
خود برای این مهم حاضر بُدم
حال شمعی بیار و روشنی
بخش تا بر شوی بخشودنی"

* * *

گفت ورنون: کم کن از این زر و زار
من در آرم گنده بک از تو دمار
گفت هاگرید: حرف من گشته چرند
ای چه شد این نامه پر ففل و بند؟
پس در آورد نامه ای از شال خود
مهر آن از موم قدر یک نخود !!
گفت هستی آشنا با نامه ام
نامه ای از بهر این دردانه ام
ای هری گیر و بخوان این نامه را
بعد از آن بر تن نمایی جامه را

* * *

چون هری خواند و به پایانش رسید
دید ورنون لرز کرده همچو بید
گویی‌اش از محتوای آن ورق
بوده است آگاه، کاین سان شد دمغ
گفت هاگرید: لعنت بر حواس
این دوات و لیقه من پس کجاس !!
برنویسم نامه ای از بهر تو
تا شود آگاه دامبل از وضع تو
وقت رفتن گشته است دیگر کنون
حیف این در با چنین قفل و کلون !!

* * *

گشت ورنون یک قدم سوی جلو
گفتش او را گنده بک! وایسا، اوهو
تو که هستی کز برای این هری
می کنی همچون لله این مادری؟
گفت هاگرید: خوب دانی جان من
نیست انقدر این موضوع هم خفن !!
خود بدانی این هری جادوگر است
سرنوشتش این چنین بُر خورده است
گمشو حالی از جلو راهم کنار
ورنه وارد می کنم بر تو فشار !!

* * *

دادلیِ گاگول خنگولِ مشنگ
داد سوتی بد مدل شوت ملنگ
غول ما هم صبر خود از کف بداد
چتر خود برداشت، وردی سر بداد
ناگهان از انتهای چتر او
رفت نوری سوی آن تنبل کدو
خورد آن دم راست بر پشت او
آن واترپمپ !! دغل کارِ دو رو
دم درآورد پیچ خورده همچو کوک
یک دم کامل به فرم بچه خوک

* * *

بعد از آن هاگرید به همراه هری
هر دو رفتند سوی یللّی
شد هری همراه آن یار عجیب
گشت آغاز داستانی بس غریب
این که بعد آن چه رخ داد ای عزیز
نیست در بحث و تو هم مزه نریز
گر بماند قوتی در این لسان
خواهمش گفت و تو هم آن را بخوان
مر شده مختومه دیگر شعر ما
والسلام و رحمة اله بر شما

رفتیم هاگزمید صفایی بود جاتون خالی چه جایی بود
تو کوچه هاش خیابوناش همه پر از خوراکی بود
بیا با هم بریم سفر هاگزمید هاگزمید
من و با خودت ببر هاگزمید هاگزمید

آن يکی می گفت در عهد هافل
که وزير از من بسی ديدست عيب
چند ديد از من گناه و جرم ها
وز کرم مرلين نمی گيرد مرا
حق وزيری گفت در گوش هافل
در جواب او مرلين از راه غيب
که بگفتی چند من کردم گناه
وز کرم نگرفت مرلين دست تو
عکس گويی و مقلوب ای هافل
ای رها کرده ره و بگرفته تيه
رنگ تو بر آفتابه ٬ای ديگ سياه
کرد سيمای درونت را تباه
مرد وب مستر که او زنگی بود
پست را رويش همرنگی بود

دانه بی مغز کی گردد نهال
صورت بيجان نباشد جز خيال

اي يوزر ها اي يوزر ها من فروم را جنت كنم
اي ادمين ها اي ادمين ها كيس شما پر زر كنم
اي تشنگان اي تشنگان امروز صقايي كنم
اين زوپس خشك را جنت كنم جادو كنم
تو يوزر بودي ناظر شدي وانگه چنين موزون شدي
جادوگران اي آدمي تا زينتي كوته كنم
من قصه را شادي كنم
يوزر را ناظر كنم
من ناظر رو مدير كننم
اي جادو گران اي جادوگران بين شما راه گم كنم زيرا كه متلق ناظرم پست پاك كنم باز قفل كنم
اي جادو گران اي جادوگران بين شما راه گم كنم زيرا كه متلق ناظرم پست قفل كنم باز پاك كنم
اي بي كاران اي بي كاران جوهر فرج هر خسته غم ديده را ناظر كنم مدير كنم
اي استكبار اي استكبار در من نگر زيرا كه من پست را قفل كنم يوزر را بلاك كنم
تو يوزر بودي ناظر شدي وانگه چنين موزون شدي
جادوگران اي آدمي تا زينتي كوته كنم
من ظهر را شكر كنم
ناظر را مديز كنم
من ولدي را ويچ كينگ كنم
اي جادو گران اي جادوگران بين شما راه گم كنم زيرا كه متلق ناظرم پست پاك كنم باز قفل كنم
اي جادو گران اي جادوگران بين شما راه گم كنم زيرا كه متلق ناظرم قفل پاك كنم باز پاك كنم

همی دامبلی رفت پیش مک گونگل بدو گفت ای همره مثل گل....
که لردی که اسم ورا کم برند دوباره داره میشود هی تپل....
منو این هری نیزه بر او نهیم ورا چون مگس پشت پستو نهیم....
جوابش بداد آن یل مک مکی که من هم بیایم که بازو نهیم....

به یاد تابستان گذشته: (میدونم قافیه نداره ! موج نو که هست!!)

سرور خوب من چرا میل فروم نمیکند
همدم سیم نمیشود یاد هری نمیکند
دی گله ای ز سرعتش کردم و از سر فسوس
گفت که سایت به دست ما پیجی(page) را دان(done) نمیکند
تا دل هرزه گرد من رفت به لینک سایت او
زان اپنینگ پیج(opening page) خود میل فینیش(finish) نمیکند
پیش چراغ ماکسیما لابه همی کنم ولی
ویس کشیده است از آن گوش به من نمیکند
زین فایر فاکس موزیلا آیدم از پاتر عجب
با همه دانلود کردنش فرقی به ما نمیکند
چون بیکار گشته ام چون شبای دان شدنش
وه که دلم چه یاد از آن عهد کهن نمیکند
رم(مجاز از کامپیوتر) بامید سایت او سرچ گوگل نمیکند
رام به هوای پست او TXT باز نمیکند
آی ایِ (IE) عهد بوق من گر همه درد میدهد
کیست که سرویس پک 2 نثار من نمیکند(کیه که مسج نده بگه :سرویس پک 2 داری یا نه..> مربوط به زمانی که سرویس پک 2 نداشتم)
کشته ی اشعار تو شد هرمی ناشنیده بند
سیم سزاست هر که را درک سخن نمیکند