سارا روی تختش پرید. دمر خوابید. خوب هر وقت ناراحت بود چنین کاری می کرد. از این ناراحت بود که چرا چنین اتفاقاتی برایش افتاده؟!
چرا؟!
چرا؟!
چرا؟!
رز وارد اتاق شد.گوشه ای از تخت نشست و دستان سارا را نوازش کرد و گفت:
چیزی هست که بخوای به صمیمی ترین دوستت بگی؟
سارا سعی کرد صدای بغض مانندش را فرو بدهد.بعد گفت:
اتفاقی نیوفتاده رز!
اما موفق نشد.صدایش هنوز بغض دار بود،اما رز با خود گفت که تنهایی برایش بهتر است،پس از خوابگاه بیرون رفت.
__________________________________________________
رز فریاد زد:
ریونا بهت گفتم که جای تاریخیا اون وره و جای عاشقونه ها این ور.
ریونا خجالت زده گفت:
ببخشید.
رز صدایش را پایین آورد و با لحن شرمنده ای گفت:
نه.من باید از تو معذرت بخوام.خوب گناه تو چیه؟!تو تازه واردی و نمی دونی جاشون کجاس.خوب به خاطر سارا یه خورده عصبیم.
ریونا مهربانانه گفت:
تو برو استراحت کن.من به کاراش می رسم.
در همین هنگام سارا سراسیمه وارد تالار شد.به سرعت به سمت خوابگاه رفت.بعد با موبایلش برگشت.با سرعت بسیار زیادی داشت با آن ور می رفت.بعد از مدتی گوشی اش را روی کاناپه ی تالار انداخت.
قصد داشت بیرون برود که الا جلوی او را گرفت و گفت:
مگه نمی خواستی از من امضا بگیری؟خوب الان می دما!
-الان نه الا. الان نه.
الادورا را به کنار زد و خارج شد.
رز فریاد زد:
مسخرس! حتی بهمون یه سلامم نکرد.
ریونا:
رز آروم باش. دیدی که خیلی عجله داشت.
رز با فریاد گفت:
خوب داشت که داشت! نباید بهمون سلام می کرد؟!
الا:
اَه رز...بس کن دیگه. لابد یه اتفاقی براش افتاده.
رز صدایش را آرام کرد؛ اما صدایش خش دار بود:
من صمیمی ترین دوستشم اونوقت چیزی به من نگفت.
الا دستش را روی شانه ی رز گذاشت و با مهربانی فشرد.
__________________________________________________
-خوب بچه ها،جلسه ی بعدی تکلیفای گیاه شناسی ای که امروز بهتون دادمو بیارید.
تمام بچه ها گفتند:
چشم پروفسور لانگ باتم!
جمعیت گریفیندوری ها و هافلپافی ها از گلخانه خارج شدند.
سارا داشت با یک پسر گریفیندوری در مورد گیاهان حرف می زد.
ریونا از پشت سارا را صدا زد.سارا روی پنجه ی پایش برگشت.هنگام برگشتن به پشت، موهای سیاه و لختش که گاهی به قهوه ای می خورد،شلاق وار به صورت پسرک برخورد کرد.صورت پسرک بسیار خنده دار شده بود و ریونا سعی کرد جلوی خنده اش را بگیرد اما فقط کمی موفق شد و خنده ای روی لبان زیبایش نشست.پسر گریفیندوری به ریونا چشم غره ای رفت.سارا از پسر معذرت خواهی کرد و رو به ریونا گفت:
مشکلی پیش اومده؟
- می خواستم ازت بپرسم که می تونی تو تکالیف نجوم کمکم کنی؟
سارا به ساعتش نگاهی انداخت و گفت:
خب...من شب میام؛تکالیفتو بزار رو میز.اوه...من دیگه باید برم...
__________________________________________________
ریونا وارد تالار گرم و صمیمی هافلپاف شد.تمام بچه های هافل به جز سارا حضور داشتند و هر کسی مشغول کاری بود.
-هِییییییییی...
دانگ:
آبجی ریون چیزی شده؟
-آره دانگ،من یه غمیو تو چشمای سارا احساس می کنم.بچه ها ما باید بهش کمک کنیم.
الادورا:
ببینید اون دوست ماست؛پس باید بدونیم چه اتفاقی براش افتاده تا کمکش کنیم.
دانگ:
خوب چه جوری بفهمیم چه اتفاقی براش افتاده؟
آلسو:
من می گم تعقیبش کنیم.
پیوز:
باز تو فیلم پلیسی دیدی؟!
ریونا:
با این که هیچ وقت با پیشنهادای مزخرف آل موافق نبودم ولی اینبار به نظرم بهتره همین کارو بکنیم،این جوری می فهمیم که مشکلش چیه.
چرا؟!
چرا؟!
چرا؟!
رز وارد اتاق شد.گوشه ای از تخت نشست و دستان سارا را نوازش کرد و گفت:
چیزی هست که بخوای به صمیمی ترین دوستت بگی؟
سارا سعی کرد صدای بغض مانندش را فرو بدهد.بعد گفت:
اتفاقی نیوفتاده رز!
اما موفق نشد.صدایش هنوز بغض دار بود،اما رز با خود گفت که تنهایی برایش بهتر است،پس از خوابگاه بیرون رفت.
__________________________________________________
رز فریاد زد:
ریونا بهت گفتم که جای تاریخیا اون وره و جای عاشقونه ها این ور.
ریونا خجالت زده گفت:
ببخشید.
رز صدایش را پایین آورد و با لحن شرمنده ای گفت:
نه.من باید از تو معذرت بخوام.خوب گناه تو چیه؟!تو تازه واردی و نمی دونی جاشون کجاس.خوب به خاطر سارا یه خورده عصبیم.
ریونا مهربانانه گفت:
تو برو استراحت کن.من به کاراش می رسم.
در همین هنگام سارا سراسیمه وارد تالار شد.به سرعت به سمت خوابگاه رفت.بعد با موبایلش برگشت.با سرعت بسیار زیادی داشت با آن ور می رفت.بعد از مدتی گوشی اش را روی کاناپه ی تالار انداخت.
قصد داشت بیرون برود که الا جلوی او را گرفت و گفت:
مگه نمی خواستی از من امضا بگیری؟خوب الان می دما!
-الان نه الا. الان نه.
الادورا را به کنار زد و خارج شد.
رز فریاد زد:
مسخرس! حتی بهمون یه سلامم نکرد.
ریونا:
رز آروم باش. دیدی که خیلی عجله داشت.
رز با فریاد گفت:
خوب داشت که داشت! نباید بهمون سلام می کرد؟!
الا:
اَه رز...بس کن دیگه. لابد یه اتفاقی براش افتاده.
رز صدایش را آرام کرد؛ اما صدایش خش دار بود:
من صمیمی ترین دوستشم اونوقت چیزی به من نگفت.
الا دستش را روی شانه ی رز گذاشت و با مهربانی فشرد.
__________________________________________________
-خوب بچه ها،جلسه ی بعدی تکلیفای گیاه شناسی ای که امروز بهتون دادمو بیارید.
تمام بچه ها گفتند:
چشم پروفسور لانگ باتم!
جمعیت گریفیندوری ها و هافلپافی ها از گلخانه خارج شدند.
سارا داشت با یک پسر گریفیندوری در مورد گیاهان حرف می زد.
ریونا از پشت سارا را صدا زد.سارا روی پنجه ی پایش برگشت.هنگام برگشتن به پشت، موهای سیاه و لختش که گاهی به قهوه ای می خورد،شلاق وار به صورت پسرک برخورد کرد.صورت پسرک بسیار خنده دار شده بود و ریونا سعی کرد جلوی خنده اش را بگیرد اما فقط کمی موفق شد و خنده ای روی لبان زیبایش نشست.پسر گریفیندوری به ریونا چشم غره ای رفت.سارا از پسر معذرت خواهی کرد و رو به ریونا گفت:
مشکلی پیش اومده؟
- می خواستم ازت بپرسم که می تونی تو تکالیف نجوم کمکم کنی؟
سارا به ساعتش نگاهی انداخت و گفت:
خب...من شب میام؛تکالیفتو بزار رو میز.اوه...من دیگه باید برم...
__________________________________________________
ریونا وارد تالار گرم و صمیمی هافلپاف شد.تمام بچه های هافل به جز سارا حضور داشتند و هر کسی مشغول کاری بود.
-هِییییییییی...
دانگ:
آبجی ریون چیزی شده؟
-آره دانگ،من یه غمیو تو چشمای سارا احساس می کنم.بچه ها ما باید بهش کمک کنیم.
الادورا:
ببینید اون دوست ماست؛پس باید بدونیم چه اتفاقی براش افتاده تا کمکش کنیم.
دانگ:
خوب چه جوری بفهمیم چه اتفاقی براش افتاده؟
آلسو:
من می گم تعقیبش کنیم.
پیوز:
باز تو فیلم پلیسی دیدی؟!
ریونا:
با این که هیچ وقت با پیشنهادای مزخرف آل موافق نبودم ولی اینبار به نظرم بهتره همین کارو بکنیم،این جوری می فهمیم که مشکلش چیه.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!



فریاد زد:





