کارگاه داستان‌نویسی

صبح سر میز صبحانه شلوغ تر از همیشه بچه ها هجوم آورده بودند و برخلاف روز های قبلی بسیار سحرخیز شده بودند.اما تنها کسی که کنار میز قرار نداشت کالین بود که انگار از تمام قضایا عقب مانده بود.رومیزیه زیبایی روی میز گریفیندور کشیده شده بود و همه ی بچه ها امیدوار بودند کثیفش نکنند.
هری:واقعا که جالبه.تخم مرغ ها نپختن.
هرمیون:بهتره جواب این رو بدن که چرا نون ها امروز خمیر شدند!!
رون:و این که چرا چایی ها پر از تفاله است!
هری تخم مرغی را که کمی از ان را در دهان گذاشته بود می جوید اما انگار زیاد خوشش نمی آمد.
هری به هرمیون گفت:می دونی!میز اسلایترین امروز خیلی مرموزه.اصلا خنده ای در کار نیست!و هم چنین مسخره کردن من!
لحظه ای بعد نامه ای با ورق کاهی به طرف هری آمد و روی میز افتاد.هری عینک خود را که روی بینی اش قرار داشت کمی بالا داد،نگاهی به روی نامه انداخت که روی آن نوشته بود:
زودتر باز شود.
هرمیون در حالی که داشت قاشق چایی را با نیروی جادویی اش به هم می زد به کتابی که جلویش گذاشته بود نگاهی کوتاه انداخت و سپس رو به رون کرد و چشمکی زد.

هری نامه را باز کرد:
با سلام به آقای پاتر ،از شخص ذکر شده تقاضا داریم هر چه زودتر به پروفسور مک گانگال برای تحویل گرفتن محموله ای مهم مراجعه فرمایند.

هری کمی به نامه خیره شد سپس آن را بست.رون نامه را از لای انگشتان هری بیرون کشید تا آن را بخواند.رون مانند سگ ها نامه را بو می کشید و هرمیون و هری نزدیک بود از تعجب شاخ در بیاورند.
هرمیون:هری بهتره زودتر بری به دفتر.برای خودت می گم.
هری از روی صندلی بلند شد و شنلش را تکاند و پس از مدتی راه افتاد.
در راه به این فکر می کرد که آن وسیله ی مهم چیست؟آیا ربطی به پروفسور دامبلدور دارد یا....
وقتی نزدیک دفتر شد قلبش به شدت می تپید.در زد و داخل اما در اولین نظر فکر کرد کسی آن جا نیست .کمی دلخور شد و می خواست از در بیرون برود که دستی روی پشتش احساس کرد.

مک گانگال:هری.باید یه موضوع خیلی مهم رو باهات در میون بزارم.در اتاق ضروریات چیزی پیدا شده که مربوط به مادر و پدرت می شه.من وظیفه دونستم اونو بهت بدم.
او قاب عکسی کوچک را در آورد.هری می خواست آن را بگیرد اما پروفسور مک گانگال قاب عکس را کنار کشید و جلوی هری را گرفت.
هری:اما اون برای منه چرا نمی دینش؟
_می دم اما به شرطی که رازی رو که من در مورد این وسیله کشف کردم به کسی نگی!
_چی؟میشه بیشتر توضیح بدین دارم کم کم گیج می شم.
_این جعبه می تونه اعصاب ولدمورت رو تحریک کنه.این وسیله در زمان پدر و مادرت غدغن نبود اما حالا ممنوعه.یادت باشه در مواقع گرفتاری و مواقع اضطراری از اون استفاده کن.حالا می تونی بری!
هری ناباورانه به جعبه خیره شده بود.نمی توانست به خود بقبولاند که این سال ها پیش در دست پدر و مادرش بوده است.

بیشتر پستت دیالوگ بود ولی به خاطر داستانت تایید میشی ... امیدوارم توی ایفای نقش کمتر از دیالوگ استفاده کنی !!!
تایید شد(پادمور)

- هی شما دو تا ...
هری و جینی با فریاد هرمیون از جا پریدن و هرمیون در همان حال که یک دست به کمر زده و با دست دیگر با جادو نوارهای رنگی را بر فراز سر آنها معلق نگه داشته بود به آن دو نزدیک شد. با یک پا بر زمین ضرب گرفت و پس از آنکه هوا را با ناراحتی از بینی بیرون داد، گفت:
- معلوم هست چیکار میکنین؟
هری در حالی که با نگرانی به انبوه کاغذ ها بالای سرشان چشم دوخته بود، گفت: اِ ... ما ...
جینی بالافاصله گفت: داشتیم استراحت می کردیم
- می تونم بپرسم چی شما رو خسته کرده ؟
هری و جینی نگاهی به یکدیگر انداخته و سپس با احساس ندامت به دیوار و سقف مقابل خود چشم دوختن که تزئیناتش ناتمام مانده بود.
- اِ خب ...
هرمیون بی آنکه منتظر دفاع هری باشد، که با وجود من و من هایش به نظر می رسید چیزی برای گفتن ندارد، چوب دستی اش را که رو به بالا نگه داشته بود به آرامی پایین آورد و با باطل کردن جادو اجازه داد کوه کاغذ و زلم زیمبو ها بر سرشان فرو بریزد. او گفت:
- خستگیتون که در رفت اینها رو هم درست کنین.
و سپس به سوی نویل رفت که صورت گردش در اثر تلاش برای باز کردن گره گور چن نخ زر سرخ شده بود.


ادامه دارد ...

...........................................................

پ.ن: متاسفانه جای مناسبی برا این پیدا نکردم

بعد از کلاس گیاهشناسی که از نظر رون بسیار دشوار بود هری نگاهی به هرمیون انداخت و گفت:ساعتت چنده؟
_هر چی باشه وقت ناهاره و وقت رسیدگی به نامه ها.من که خیلی ذوق دارم قراره خاله ام برام یه هدیه بفرسته.
هری:خب رون تو میای؟
رون:ترجیح می دم نه.از اون روزی که مامانم برام یه نامه ی عربده کش فرستاد ذوقی برای رفتن به ناهار ندارم.
هرمیون در کنار هری راه می رفت.
هرمیون:هری تو ذوق زده نیستی؟
_چرا اما بیشتر علاقه به خوردن ناهار دارم چون واقعا امروز از توضیح های تکراری اسپراوت خسته شدم.
هری در سالن عمومی را باز کرد و داخل شد.صدای بچه ها و به هم خوردن قاشق چنگال ها در سالن پر شده بود.در آن میان میز گریفیندور با دانش آموزان گریفیندوری پر شده بود.
هرمیون:بیا بشینیم!5 دقیقه بیشتر به دادن نامه ها نمونده.هری بشقاب خود را پر از سالاد سبزیجات جنگلی کرد و روی آن طعم دهنده هایی ریخت.
هرمیون:بیا ببین جغد ها دارن میان!یوهو.
لحظه ای بعد نامه ای با کادو پیچی قرمز و سبز به عنوان هدیه ی کریسمس برای هرمیون آمده بود.هرمیون با شوق و ذوق در کادویش را باز کرد.
هرمیون:وای هری ببین.نگاه کن چه جالب یه کالسکه ی چینی بابانوئل.
هری:اره واقعا جذاب و جالبه!
در همان حال رون که پشیمان شده بود برگشت و کنار هری نشست.
هری ناامید شده بود که هدویک از راه رسیدکه نامه ای در دستش بود.
هری روی نامه را خواند:از طرف محفل ققنوس
رون و هرمیون با ناباوری به نامه نگاه می کردند.
رون:مطمئنی برای تو هری؟
_تعجبی نداره.انتظارش رو می کشیدم.
هری نامه را باز کرد.ابتدا چشمش به مهر محفل خورد که می درخشید و بعد به سراغ متن رفت:
هری عزیز سلام
می دانیم که در طول این تابستان،به تو خوش نگذشته است.فردا یکشنبه در دفتر دامبلدور حاضر باش.پیغام مهمی در انتظار توست.
یادت نرود دامبلدور جوجه ی جادویی دوست دارد.
قرار ما ساعت 5 بعد از ظهر.

هری نامه را بست و بدون این که حرفی بزند از سالن بیرون رفت.
هرمیون پس از چند لحظه شروع به دویدن کرد.راه هری را متوقف ساخت و پرسید:چه اتفاقی افتاده.
_مدرسه در خطره.
_یعنی؟......
و هر دو ناباورانه به یکدیگر خیره شدند.

داستانت ضعیف بود یه خورده....معمولا اینقدر دانش آموزا هیجان زده نمیشن واسه یه نامه....بهتر بود اینقدر هیجان نشون نمیدادی!!

تایید نشد

ان روز صبح زود ، وقتی هری از خواب بیدار شد متوجه چیز عجیبی شد . هیچ کس داخل خوابگاه نبود . هری میدانست که چیزی شده است ، بلند شد و ردای مدرسه را پوشید ، تا قدم از در خوابگاه پسر ها بیرون گذاشت خرمن موی قهوه ای به سمتش امد و هرمیون او را در اغوش کشید . روز اول مدرسه بود و چون هری مجبور شده بود با اقای ویزلی به مدرسه بیاید ، در جشن اول سال حضور نیافته بود .
_ هرمیون ، چطوری ؟
هرمیون شانه های هری را گرفت و گفت :
_ وای هری ، باورم نمی هش که تونستی تابستون رو پشت سر بگذاری ! تو اسم رمز رو میدونستی ؟
_ نه ، مک گونگال دم در بود . میگم …… رون کو ؟
هرمیون به ان طرف سالن عمومی اشاره کرد . رون روی صندلی چپه شده و خوابیده بود . اب دهانش از طرفی اویزان بود و خر خر میکرد . هرمیون هری را کنار کشید و گفت :
_ ببینم ، با دروسلی ها چی کار کردی ؟
_ چند ماه اول رو اونجا بودم ، بعد رفتم خونه ی سیریوس .... اونجا دیگه مال منه اما دو روز بیشتر نشد که اونجا موندم . محفلی ها هم اونجا میومدن ولی همه اشون وحشت داشتند که هر لحظه همون طوری که دامبلدور گفت بلاتریکس یا نارسیسا اونجا پیداشون شه .
هرمیون با ناراحتی سرش را تکان داد . هری با کمک هرمیون از سالن عمومی شلوغ گذشت که همه مشغول خوردن بودند ( مراسم عزاداری برای دامبلدور بود ) . هری کنار هرمیون راه میرفت . برای صرف صبحانه کمی دیر شده بود اما هنوز هم میتوانستند استفاده ی مفیدی بکنند . هری وقتی کنار هرمیون نشست مشغول شد . هرمیون در مورد برنامه ی درسی صحبت میکرد و میگفت معلم ها با همون ترکیب هستند فقط دفاع در برابر جادوی سیاه با لوپین و تغییر شکل با تانکس است . هری بسیار تعجب کرد که تانکس با این سن کم معلم شده زیرا او میدانست که ولدمورت هم همین قصد را داشته . ناگهان جسم سنگینی روی هری افتاد . رون که هری را محکم بغل کرده بود داد زد :
_ هری ، کی اومدی ! من از دیشب منتظرت بودم ! اونو نخور منم میخوام !
رون اخرین استیکی را که مانده بود از دهان هری بیرون کشید و درسته قورتش داد . در دستش پاکت نامه ای قرار داشت . رون پاکت را جلو گرفت و گفت :
_ از طرف مک گو.نگال است .
هری نامه را گرفت . داخل نامه نوشته شده بود که هری باید چه درس هایی را بخواند و در اخر نوشته بود :
م.مک گونگال
مدیریت مدرس علوم و فنون جادوگری هاگوارتز .
_ چی ؟ مک گونگال مدیر شده !؟
_ فقط برای اینکه مدرسه بسته نشه . وصیت نامه ی دامبلدور رو هم پیداکردند که اونم همین رو خواسته . هری فکر کنم این وصیت نامه باشه .
هری کاغذ پوستی پاره پاره ای را از داخل پاکت بیرون اورد . هرمیون گفت :
_ پس واسه ی همین برای درسات بهت نامه داده . اون میخواسته تو وصیت نامه را بخوانی .
هری انرا خواند . دامبلدور خواسته بود که هری با تمام وجود سعی کند که جان پیچ ها را پیدا کند . دامبلدور هم لوپین را مامور کمک کردن به هری کرده بوده و ققنوسش را هم به هری بخشیده بوده ، قاب عکسی را که عکس خودش در قورباغه ی شکلاتی بوده را به رون بخشیده و چندین کتاب به هرمیون . در اخر هم به هری یاداوری میکنه که مواظب جان پیچ اخر باش .
هری به سرعت وصیت را روی میز انداخت . میخواست به طبقه ی بالا برود تا نامه ی ر.ا.ب را بیاورد و به رون و هرمیون نشان دهد . هری از هرمیون پرسید :
_ اسم رمز چیه ؟
او گفت :
_ اسم رمز آلبوس دامبلدور است !
اشک در چشمان هر دویشان جمع شد.

تایید شد!!!(پادمور)

به نام دوست

با سلام

عکس هفته ...

دوستان تازه وارد توجه کنن فقط با توجه به عکس باید نمایشنامه بنویسن !!!

اتاق بوی نم و کهنگی عجیبی می داد . تمام روشنایی ان فقط از اتشی بود که در بخاری زبانه می کشید و تنها صدای موجود در اتاق صدای قل قل ارام و منظم محتویات پاتیل قرار گرفته برروی اتش بود . در نگاه اول اتاق بهم ریخته و دلگیر به نظر می رسید ،سایه ی تمام اشیاء برروی هم افتاده و رقصان و زنده جلوه می کرد . سوروس برروی پاتیل خم شده بود و به دقت به معجون ارزشمندش می نگریست ،مرد سخت در فکر بود . چرا دامبلدور از او درخواست کرده که چنین معجون سخت و پیشرفته و هولناکی بسازد ؛معجونی که نه اسمی داشت نه مخترعی و نه..........؛ سورس به طرف تکه پوست کهنه ای که روی میزش درست در جایی مقابل شومینه قرار داشت رفت . تکه کاغذی که تهیه ی همین معجون باستانی را شرح می داد . سورس تمام استعداد خود را در این دوماه به کار گرفته بود ،طبق اخرین دستور العمل های کاغذ معجون اماده و کامل و رنگ ان درست مانند خون یک تکشاخ نقره ای و درخشان به نظر می رسید.و زیر تمام خطوط دستورساخت معجون نوشته بود:- این معجون خطرناک است وتماس مستقیم ان با پوست خطر مرگ در پی دارد ؛ موارد استفاده :- نامعلوم .
سورس دوماه پیش این کاغذ را از دامبلدور گرفته و پروفسور به او گفته بود که در این شب ساعت هشت باهم ملاقات می کنند . هنوز چند دقیقه ای وقت داشت کاغذ پوستی و قلم پرش را که از پر کلاغ بود را برداشت و از روی نوشته های ورق پوستی کهنه نسخه ی دومی تهیه کرد . سوروس بعد از اتمام کارش به سمت تک کمد اتاق رفت کمدی که در بالای ان سر خفاشی برهمه جا نظارت می کرد ،خفاشی که بی شباهت به خود سوروس نبود . سه ضربه ی ملایم به در نواخته شد ،سورس از جاپرید ونا خوداگاه چنگی در موهای سیاه و لختش انداخت و بعد گفت :-بیاید داخل .
دمبلدور وارد شد ،ریش و موی بلندش برروی ان ردای سیاهی که به تن داشت تلاءلوی خاصی پیدا کرد ه بود.پیرمرد گفت:-سلام.سوروس معجون اماده است . و به طرف پاتیل داخل بخاری رفت . سوروس جواب داد:-بله رییس اماده اس یه سوال داشتم ......دامبلدور به دلایلی نذاشت اسنیپ جمله اش را کامل کند و در میان حرف اوگفت:-عالیه پروفسور من امشب باخودم یک مهمان اوردم ؛میهمانی که معجون به او تعلق داره . مردی از تاریکی گام به جلو گذاشت و اتش بخاری چهره اش را روشن کرد . چکمه های بلند و شلوار چسبی به پاداشت و زره محکمی به جای لباس به تن ؛ دو شمشیر به پشتش بسته بود و مو و چشمان درشت سیاهش حالت مخصوصی داشت . چهره ی سفیدش انگار از سنگ تراشیده شده بود و با صدای دورگه ای اولین کلماتش را به زبان اورد :- سلام . البوس وقتی نگاه سوروس را به میهمان دید گفت :- سوروس ایشون کنت دراکولا هستن و این معجون برای ایشون ساخته شده،(رو به کنت کردو ) معجون اماده اس پروفسورسوروس اسنیپ یکی از نوابغ در این رشته هستن . کنت نگاه عجیبی به سوروس انداخت و به جلورفت واسنیپ گفت :- اون معجون خطرناکه نباید باپوست تماس داشته باشه . کنت شمشیر هایش را از پشت کشید و سوروس نقش و نگار های عجیبی روی انها دید کنت شمشیر هارا داخل پاتیل فرو کرد . معجون جریق جریق صدا کرد و به رنگ قیر در امد و کم کم مثل سنگ سخت شد . کنت شمشیر هایش شمشیر هایش را بیرون کشید ورو به دامبلدور و سوروس کردو گفت:- بله پروفسور معجون کامله . بعد حالت نگاه کردنش و رنگ چشمانش تغییر کرد ؛به سوروس نگاه می کرد و گفت :- تو یه اصیل زاده نیستی . اسنیپ که انگار برق 220 ولت شهری بهش وصل شده جواب داد :- چی؟ این امکان نداره من یه اصیل زاده اسلایترینی هستم . کنت لبخندی زدکه دندان های نیش بلند و تیزش به نمایش در امد و پاسخ داد:- اون چیزی که من می بینم تو نمی بینی . خوب پروفسور دامبلدور من دیگه باید برم ماه داره دوره ی خودش رو کامل می کنه و من وقت زیادی برای نابودی اون حشره ی پیر ندارم .
دامبلدور گفت:- اوه البته.....کنت عزیز بریم به دفتر من تا در مورد پیوستن شما وگروهتون به محفل کمی صحبت کنیم و یک لیوان نوشیدنی بخوریم .
اسنیپ جلو دوید و گفت :- رییس من فکر می کردم که فقط لرد سیاه با خون اشامها مراوده داره ،یه خون اشام اصلا" قابل اعتماد نیست !
کنت با خشونت برگشت و صدای هیس هیس عجیبی از ته گلوش بیرون داد ودندان هایش را که حالا بلند تر از قبل شده بود را به سوروس نشان دادو گفت:- و یه مرگخوارم قابل اعتماد نیست سوروس من هرچی هستم مرگخوار نیستم (بازوهای عریانش را که خالکوبی هایی هم داشت نشان دادو ادامه داد)هیچی توی دنیا به اندازه ی یه مرگخوار غیرقابل اعتماد نیست من به هیچکدومشون اعتماد ندارم ؛مخصوصا" به تو . (به دامبلدور نگاه کردو) و دامبلدور به تو هم توصیه می کنم دست از این خوشبینیت بکش وگرنه یه روزی باعث مرگت می شه . دامبلدور که اوضاع رو اشفته می دید در پاسخ به کنت جواب داد :-نه کنت دراکولای عزیز ......سوروس کاملا" مورد اعتماد منه و حتی یکی از اعضای محفله ،اون چیزی در مورد شما نمی دونه . مهم نیست شما کار داری بهتره زودتر بریم . هردومرد به سمت در حرکت کردن ولی قبل از این که از در خارج بشن کنت برگشت و به سوروس اسنیپ نگاهی دوباره کرد و گفت :- من از هیچکس کار بدون مزد نمی خوام . کیسه ای پر از گالیون روی میز گذاشت و ادامه داد :- در ضمن بابت تهیه ی معجون ممنون . بعد انگشت اشاره اش را به سمت مرد گرفت و گفت:- و یادت باشه اگر دست از پا خطا کنی اولین نفری که جلوت سبز می شه منم.من بهت اعتماد ندارم پس خیلی مواظب خودتو اعمالت باش . کنت کاغذ پوستی که دستور ساخت معجون باستانی را در خود داشت لوله کردوبا خود برد و در را محکم پشت سرش بست و اسنیپ غرق در عصبانیت و هراس را در دخمه ی تاریک خودش تنها گذاشت.
.............................................................................
میدونم یه مقدار زیاد شد متاسفم

وری ول
تایید شد !!!(پادمور)

چندی بیش به مسابقات کوییدیچ هاگوارتز نمانده بود.همه ی تماشاچی ها با پرچم ها و وسایل تشویقی تیم خود روی صندلی ها مستقر شدند و پس از مدتی صدای بسیار خفیفی از ورزشگاه بر می خیزد.
هری:اصلا حال و حوصله ی جنجال رو ندارم.واقعا دیگه خسته شدم.
هرمیون از میان تماشاچیان پرچم گریفیندور را در دست خود همراه با نسیم تکان می دهد و طوری که هری حرفش را بشنود داد می زند:هری.فکر کنم پکری!چیزی نیست!فقط یه جن خاکی بود که از ورزشگاه ما سر در آورده بود!احتمالا مالفوی می خواست اعصابتو خورد کنه که نتونست!
هری به تماشاچیانی می اندیشید که عاجزانه خواستدار برد گریفیندور بودند.رون از پشت هری داد زد:مواظب تنه های مالفوی باش!اون بیش تر به جای به کار بردن تکنیک از زور بازوش استفاده می کنه!
با ورود داور به میدان ،مسابقه آغاز شد.هری بازیکنان گریفیندور را جمع کرد و گفت:بچه ها!جینی پچ پچ نکن!حرفم خیلی جدیه!ما باید با روی گشاده بریم تو رختکن نه با گریه و زاری!
و همه هم صدا با هم می خواستند داد بزنند گریفیندور اما این بار طرفداران تیم نیز با آن ها فریاد زدند:گریفیندور پیروز است!
ارنی مک میلان:بله!بالاخره بازی نهایی دو تیم گریفیندور و اسلایترین آغاز می شه و این صدای گوی هاست که در زمین مسابقه می چرخند!امیدواریم در این مسابقه اتفاق خاصی پیش نیاد!و این جینی ویزلیه که به عنوان مهاجم تیم این بار حاضر شده .اسلایترینی ها رو رد می کنه!فقط مالفوی مونده....
هری:جینی سرعتت رو کم کن!
_باشه !تکنیک رابن تول!
ارنی:و این گل اوله که گریفیندور به ثبت می رسونه!و حالا ضد حمله آغاز شد!مالفوی پاس میده به کرام!کرام داره میره جلو اما کسی نزدیکش نیست که بتونه پاس بده!تک روی می کنه و....حالا توپ میرسه به مدافع گریفیندور پاس می ده به جینی!
هری در همان حال به دنبال گوی زرین می شتابد:عجب گوی سمجی!هیچ چیز مانعش نیست!
رون:هری هرمیون اشاره می کنه گوی زرین رو با دست چپ بگیر!
_نگفت برای چی؟
_نه !ولی خودت می دونی کارش درسته!
ساعتی بعد:
ارنی از شدت خوش حالی بالا و پایین می پرد و تیمش را تشویق می کند:و این گریفیندوره که 50 به 39 قطعا برنده خواهد بود.
خون مالفوی کم کم به جوش می آید و تصمیم می گیرد هری را بزند.
در آسمان درگیری ای بین مالفوی و هری صورت می گیرد.هری سعی می کند فرار کند اما با مشت مالفوی بیهوش می شود.در حالی که هری داشت به زمین می افتاد چشمانش به آرامی باز می شوند و در همان حال گوش های هری می شنود:وقت مسابقه تمام است!گریفیندور56 به 47 برنده شد.
هری دست و پا زنان در هوا جاروی خود را می گیرد و فرود می اید.
در چشمان هرمیون اشک جمع شده بود.
هری داد زد:کاپ هاگوارتز برای ما شد هرمیون !
هری به سمت رختکن می رفت اما کسی با روی گریان نبود.جینی روی رون اب خالی می کرد و جرج هم به فرد معجون پرت می کرد.
همه از کار خود راضی بودند جز مالفوی!

فقط باید با توجه به عکسی که چند پست پایین تر داده شده نمایشنامه بنویسی
تایید نشد !!!!(پادمور)

وقتی بچه های تیم همراه با بازیکنی جدید به نام اشلی لاوینگ، که قرار شد به جای جینی بازی کند ، به زمین آمدند ، ارنی که گزارشگر بود گفت :
_ سلام بچه ها ! ترکیب تیم ها رو براتون میگم ! گوش کن ... اهم اهم !
هری به یاد آمبریج افتاد . احساس میکرد دانش اموزان نیز به یاد او افتادند چون همگی با نفرت صورت هایشان را در هم کشیدند و خندیدندو بعد سریع اوازی را برای امبریج خواندند .
_ببینید ، این هری پاتر کاپیتان گریفندور است ، هی هری ، تو موقف میشی پسر .... رونالد ویزلی دروازبان معرکه ی اونا ... پیکس و دملزا و اون یکی پسره که اسمش یادم نیست و حالا به عنوان مدافع بازی میکنه و این هم اشلی لاوینگ که به جای جینی بازی میکنه ، است .عجب جیگری این دختر …… نه یعنی خیلی خوش قیافه است ... یه سال پنجمی درس خون .
جرج حرمن و تیموتی بینز ، هلن دواتی ، الیسا کول و سایمن کرت ،این هم رونالد لاووازیه ودنیل مینیمایز .از ریونکلاو
اونها باهم دست میدن ... آره پاتر با سایمن ... عجب بازی است این بازی پسر ... همه بلند میشن ... خانوم هوچ هم توپ هارو میفرستد و بازی شرع میشه ... پاتر با یه حرکت آکرباتی دور زمین میچرخه ... توپ دست سایمن است ... هیچ پاسی نمیده ... و .. اوخ ! بازدارنده ی همون پسره است که ... اسمش چی بود … اها ! دین توماس ... اره بزدارنده ی... یعنی..چیز...... باز دارنده ی دین هم به سایمن میخوره و الان اشلی است مثل برق جلو میره ... نگاه کنید ...
سرعت اشلی آنقدر بالا بود که هری فقط رنگ قرمز ردای کوییدیچ او را میدید . اشلی جلو میرفت و هیچ بازدارنده ای به او برخورد نمی کرد .
_ خدای من ! نگاهش کنین …. هیچی نمی تونه جلوشو بگیره میره و .... گل ! گل برای گریفندور .... اشلی تو دیگه کی هستی ... بابا تو دیگه کی هستی ... دست همه رو از پست بستی ....
هری که از به ثمر رسیدن چنین گلی سر از پا نمی شناخت با خوشحای شروع به دست زدن کرد . موقعی به خودش اومد که صدای ویژ ویژ گوی زرین را شنید ... همین که سرش را برگردند آنرا دید و همین طور دنیل را از توی گوی دید که با سرعت به طرفش می آمد ... هری دستش را دراز کرد انرا در یک لحظه ی گذرا گرفت اما دوباره از دستش در رفت . هری فحشی داد و دنبال آن رفت . از کنار بازدارنده ها جا خا لی می داد . با سرع به سمت دروازه ی ریونکلاو میرفت که چیزی محکم به صورتش خورد . صدای سوت خانوم هوچ در امد . و بعد صدای نعره هایش بر سر دروازبان ریونکلا :
_ آها ! لاووازیه ، این حرکت واقعا غیر ورزشی بود . تو حق نداری جستجو گر تیم حریف رو با پایت بزنی ! دو تا پنالتی برای گریفندور .
صدای تشویق آمیزی از سوی تماشاچیان برخاست . اشلی به سمت هری آمد . موهای قهوه ایش در باد موج میخورد . او به هری گفت :
_ هری ، حالت خوبه ؟
هری لبخندی زد و گفت :
_ اره .
اشلی با ناراحتی گفت :
_ کی پنالتی رو بزنه ؟
هری احساس خوبی داشت ، احساس سبکی و بردن . حتی اگر میباخت مهم نبود . مهم این بود که اشلی نظر او را میخواست . هری گفت :
_ تو بزن .
اشلی لبخندی زد و گفت :
_ ممنون .
و بعد جارویش را کج کرد . هری به اطرافش نگاهی انداخت . خانوم هوچ از او پرسید :
_ حالت خوبه پاتر … ؟
_ آره !
خانوم هوچ سوت زد و ارنی نعره :
_ اولین پرتاب پنالتی ، من یکی که خیلی دوست دارم اشلی بازم گل بزنه ... ببینیم ... بزن .... وای ….. گل ! گل شد ... نزدیک بود لاووازیه بگیره ها .... دومیش ...ببین اشلی ، بگیر سمت راست ! راست ! نه ! این هم گل ! .. محشر بود اشلی ... آفرین ....ولی اگه میزدی راست بهتر بود !
بازی دوباره شروع شد و ریونکلاوی ها به شدت خشن بازی میکردند .رون چندین موقعیت گل را از آنها گرفت ولی بالاخره یک گل هم خورد .
و بالاخره بعد از مدت طولانی هری ان را دیدن . بازی نود به بیست به نفع گریفندور بود . ریونکلاوی ها هر لحظه عصبی تر میشدند . هری به سرعت به طرف آن رفت . جستجو گر تیم ریونکلاو به آن نزدیک تر بود . هری که میدید چیزی نمانده دنیل مینیمایز به گوی زرین برسد چوبدستی اش را در آورد و در ذهنش فریاد زد :
_ اکسیوپرافسی !
گوی زرین به طرف هری امد . هری دستش را بالا گرفت . گوی زرین درون دست هری بال هایش را جمع کرد . صدای سوت خانوم هوچ که امد ، داد دنیل بلند شد :
_ نه ! قبول نیست ! اون حق نداره جادو کنه !
اما هیچ کس به او توجه نمی کرد . خانوم هوچ پایان بازی را اعلام کرد و گریفندور بار دیگر برنده ی جام طلایی کوییدیچ شده بود . هری در رختکن کنار اشلی نشسته بود :
_ تو خیلی خوب بازی میکنی ، مری .
_ نه به اندازه ی تو !
هری خنده ی مسخره ای کرد . رون با خوشحالی گفت :
_ کار همه اتون عالی بود . راستی هری ، دیگه پس فردا باید بریم خونه ....
هری سرش را تکان داد . اشلی به ارامی گفت :
_ من هاگوارتز رو خیلی دوست دارم .
هری که احساس میکرد دلش میخواهد جیغ بزند لبخند زد ، سرش را تکان داد .


در مورد عکسی که چند پست پایین تر من دادم باید نمایشنامه بنویسی
تایید نشد!!!(پادمور)

اسنیب با قدرت گرفتن دوباره ی لرد می تونست به پیشش بره .

از وقتی که پدر دراکو به پیشش امد وبه اون گفت: که درصورتی میتونی برگردی که باید دامبلدور رو بکشی. تمامی این افکار از ذهنش می گذشت.

اون بلاخره تصمیمش را گرفت وبه اتاق دامبل رفت دراتاقش هری بود ومجبور بود که انتظار بکشد ووقتی هری بیرون امد .

هری با نگاهش تمامی جثه وحرکات اسنیب راور انداز کرد خیلی مشکوک بود وبه راهش ادامه داد.

در اتاق دامبل فقط در لحظه ورودش افسون مرگ را اجرا کرد وبه دفترش رفت.

او درآنجا همیشه دراین فکر بود که نکند هری اورا در هنگام کشتن دامبلدور دیده باشد بنابراین سراغ معجون پاک کردن ذهن رفت.


تایید نشد !!!
خیلی ساده نوشته بودی زیاد روی عکس مانور نداده بودی ... (پادمور)

با سرعت از پله ها به پایین آمد و چون خفاشی در راهرو شروع به راه رفتن کرد. با قدم های بلند به سمت مجسمه حرکت کرد و کلمه رمز را زمزمه کرد. مجسمه با تکانی به بالا رفت و در پشن خود پله ای را به جا گذاشت.اسنیپ با سرعت به بالا رفت.میخواست در را باز کند ولی متوجه شد دامبلدور مهمان دارد برای همین تصمیم گرفت صبر کند.بعد از چند دقیقه دامبلدور و مهمانش از دفتر بیرون آمدند.
دامبلدور: خیلی ممنون،دوباره بیا خبر بده.
مهمان:مرسی آلبوس...خداحافظ
مهمان چرخی زد و بعد از پله ها پایین رفت.
آلبوس:اوه سلام سوروس بیا تو.
اسنیپ:آقا من میدونم کار خودشه...اون پسره از دخمه من دزدی کرده....اون باید....
آلبوس:تا وقتی که مدرک نداری ما هیچ کاری نمیتونیم بکنیم سوروس،حالا اگر من رو ببخشی باید برم لندن با فاج جلسه دارم.
دامبلدور با آرامی دفترش را قفل کرد و با سوروس به پایین رفت.

سوروس بدون خداحافظی کردن به سمت دفترش حرکت کرد.
سریع از پله ها پایین آمد و به طرف دخمه رفت.
با ضربه ای در دفترش را باز کرد و به طرف یکی از قفسه ها رفت،معجونی به رنگ آبی شفاف از قفسه بیرون آورد و با انگشتش تلنگری به بطری زد:
حالا میبینیم که کی مدرکی نداره،وقتی که یک قطره از این معجون رو در نوشیدنیت ریختم و تمام راز هاتو جلوی همه به من گرفتی متوجه میشیم کی مدرک نداره.