آلبوس دامبلدورold
از درون مغاک!
شناسه بستهشده
- آخرین ورود
- سهشنبه 8 آبان 1386 02:06
- عضویت
- 1384/07/23
- پستها
- 1130
- برد و باخت تیممون برام مهم اصلا نیست.فقط امیدوارم بازی قشنگی باشه.
- ژوهاهاهاها!...نتیجه مسابقه که از الان معلومه...نیازی به گفتن نداره که هافلپاف میبره!
در جایگاه تماشاگران جینی ویزلی در حالی که یک چشمش به زمین مسابقه بود با سرژ تانکیان در حال گفتگو بود...
- سرژ....سرژ...چی شد پس؟!...کجا داری میری؟
سرژ در خلاف جهت تماشاگرانی که هنوز در حال ورود به ورزشگاه بودند شروع به دویدن کرد...
سرژ با خودش کلنجار میرفت....
-سرژ بدو!...زودتر!...تیم به این کارت نیاز داره!....تو میتونی با این کارت باعث برد تیم بشی.یاالله!!
-هی آقا چه خبرته...جلو پاتو نگاه کن!
بعد از حدود دو دقیقه دویدن به رختکن تیم هافلپاف که در سمت غرب ورزشگاه قرار داشت رسید و در را با شتاب فراوان باز کرد و اعضای تیم رو دید که همه لباساشونو عوض کرده بودن و به نظر میرسید آماده ی مسابقه بودند. اضطراب و نگرانی در چهره ی تک تک بچه ها و حتی آلبوس نمایان بود.
سرژ در حالی که اعضای تیم منتظر بودند که حرفی بزنه با قدم های بلند اما آرام به سمت اوتو رفت...
سرژ:اوتو میشه چند لحظه بیای بیرون کارت دارم.
اوتو در حالی که نگاه کوتاهی به پیتر کرد پشت سر سرژ به راه افتاد.از رختکن بیرون رفتند.چند قدمی از رختکن دور نشده بودند که سرژ به طور ناگهانی برگشت و دستانش را بر روی شانه ی اوتو گذاشت.به نظر میرسید که اوتو این کار سرژ را پیش بینی کرده بود , چون به هیچ وجه غافلگیر به نظر نمیرسید.
سرژ:اوتو من میخوام چیزی رو بهت بدم که سالها در خانواده ی ما چرخیده تا به دست من رسیده.
و در همین حال دست راستش را درون جیب پیراهنش فرو برد.
سرژ:فکر کنم که بتونی درک کنی این برای من چقدر باارزشه.میدونی....این مجسمه در زندگی شانس رو برای من به ارمغان آورده.هر جا که فکرشو بکنی وقتی به یادش افتادم کارم درست شده.حتی جاهایی که هیچ امیدی وجود نداشت.
و نگاه معنی داری به اوتو انداخت که انگار میخواست به او بگوید:"مطمئنا برای تو هم همین طور خواهد بود.پس ازش استفاده کن!"
سرژ دستان مشت شده اش را باز کرد و مجسمه ای کف دستش پدیدار شد:مجسمه ی گیتاری بود که با صدای تقریبا بلندی آهنگ آرومی رو مینواخت...
سرژ زنجیری را از همان جیبش بیرون کشید و دقیقه ای بعد مجسمه و زنجیر به گردن اوتو آویخته شده بود.
------------------------------------------------------------------------------
اوتو بدون هیچ حرفی وارد رختکن شد.
چند ثانیه بعد با فرمان آماده باش پیتر همگی به صف شدند.آخرین تجسمات در ذهن اوتو در حال شکل گرفتن بود.خودش را دید که گوی زرین را در دست دارد و دور ورزشگاه میچرخد و تماشاگران در حالی که تشویقش میکنند به سمتش می آیند و اعضای تیم یکی یکی اورا در آغوش میکشند.....
-بچه ها موقشه!
پیتر در را باز کرد و یکی یکی از رختکن خارج شدند.در آخر همه اوتو در حالی که دستی به گردنبند میکشید وارد زمین شد.
------------------------------------------------------------------------------
پیتر به سمت وسط زمین رفت و دید که برخلاف اون چیزی که فکر میکرد, هرپوی کثیف به عنوان داور مسابقه جعبه ی حاوی توپهای مسابقه را در بقل داشت.
خوشبختانه هوا هم کاملا صاف و لذت بخش بود و اگر خودش جزو بازیکنان نبود ترجیح میداد کنار دریاچه باشد تا اینکه به تماشای مسابقه بپزدازد.
-با هم دست بدین....!
کمی جلو رفت و استرجس پادمور را دید که به عنوان کاپیتان تیم گریفندور جلوتر آمد و دستان یکدیگر را مردانه فشردند. این اولین مسابقه ی رسمی ای بود که پیتر و استرجس برای تیمهای خود کاپیتانی میکردند.
-همه سوار جاروهاشون بشن....!
پیتر سوار جارویش شد و احساس کرد لحظه ای از زمین جدا شد اما بعد پایش چمن ورزشگاه رو که با شبنم صبحگاهی, تر شده بود حس کرد.
-------------------------------------------------------------------------------
- لی جردن از گریفندور مسابقه رو گزارش میکنه!....میبینم که بیشتر ورزشگاه به رنگ قرمز دراومده و هافلپافی ها هم غرب ورزشگاه نشستن..... و البته اسلایترینی هارو هممیبینم که مثل همیشه با رنگ سبزشون جلوه ورزشگاه رو به گند کشیدن!!....شوخی کردم پروفسور!....اوه بله! پروفسور کثیف(!) توپها رو آزاد میکنه و حالا هر چهارده نفر رو رویه جاروهاشون میبینم که تو هوا پرواز میکنن...دامبلدور دختر توپ رو میگیره و با حرکت سریعی اونو به باباش پاس میده!....حضور پدر و فرزندی در یک تیم کویدیچ تا حالا بی سابقه بوده!فکر کنم به دلیل سیریش بودن دامبلدور پدره!!
مک گونگال در حالی که غرغر میکرد به جای لی داد میزنه:"ببست ده به نفع هافلپاف"
-خب بله پروفسور منم دیدم!...خیلی سریعتر از اونچه فکر میکردیم پیتر پتی گرو دو گل زیبا رو روی دو حرکت تیمی خوب وارد دروازه ی تدی اسنیپ کرد و بعد از اون آلیشیا که مدتهاست تویه تیم بازی میکنه اختلاف رو به حداقل میرسونه.....اوه نـــــه!....توپی که رز زلر با چماقش دفع کرده بود به پهلوی کوییرل میخوره و اونو روی هوا معلق میکنه....حالا در طرف دیگه گریفندور با دو مهاجم گل مساوی رو میزنه....بیست بیست مساوی....جسیکا پاتر که شایعه شده یکی از فامیلهای نزدیک هری پاتر معروفه! گل مساوی رو زده....اوه کوییرل هنوز هم رویه هوا معلقه و هر کاری میکنه نمیتونه روی جارو بشینه....حالا میبینم که اندرومیدا به سمتش اومده و داره کمکش میکنه....مواظب باش اندرو!!!!....اما باور کردنی نیست!!!...توپ دیگه ای از طرف رز زلر به اندرو میخوره و اونم دقیقا مثل کوییرل رویه جاروش کله پا میکنه....این مدافعا دارن چی کار میکنن پس؟؟...شما هم بزنین دیگه بی عرضه ها!....ولی نــــــــه!اونجارو نگاه کنید اوتو بگمن و رون ویزلی شونه به شونه ی هم به سرعت دارن پرواز میکنن....میتونم شرط ببندم که گوی زرین رو دیدن....اما این طرف بازم یه اتفاق عجیب میفته!...این دفعه از طرف هلن یه توپ به سمت آلیشیا میاد که به پشت محوطه دروازه هافلپاف رسیده ....آلیشیا جا خالی میده...ولی به خاطر همین جا خالی با دروازه بان تیم هافلپاف یعنی سوزان بونز برخورد شدیدی میکنه و البته به طور اتفاقی توپ به درون دروازه هافلپاف میره....سی بیست به نفر گریفندور!.....اوه.... به نظر میرسه آلیشیا با سوزان دست به یقه شده...بزنش آلیشیا!!!
مک گونگال بار دیگر شروع به غر غر کردن میکنه و میگه:"جردن جستجوگرا...!"
-اوه اصلا حواسمون نبود...ممنون پروفسور از یادآوریتون!....دو جستجوگر طوری به دنبال گوی زرین میرن که انگار به هیچ وجه اونو از دست نخواهد داد....
-------------------------------------------------------------------------------
"یعنی همش حرف بود؟"
رون چند سانتی متر از او به گوی زرین نزدیک تر بود و همین الان بود که اونو بگیره.
"پس این گردنبند لعنتی به چه درد میخوره؟"
اوتو در حالی که فکرها از ذهنش میگذشت عقب تر از رون به دنبال گوی زرین بود.
ناگهان فکری به نظرش رسید!
یکی از دستانش را از دور جارو برداشت و در کمال ناباوری تماشاگران که جیغ میکشیدند یک دستش را درون ردایش کرد و به هر زحمتی بود گردنبند را از ردایش خارج کرد.گرنبند شروع به نواختن آهنگ کرد.با اینکه با سرعت زیادی پرواز میکردند اما صدای گردنبند کاملا واضح شنیده میشد.
--------------------------------------------------------------------------------
صدا از پشت سرش می آمد.خیلی بلندتر از آن بود که از جایگاه تماشاگران باشد.
پس از کجا بود؟
برگشت تا منبع صدا را جستجو کند.در یک نگاه اوتو را دید که چیزی در دستانش میدرخشید و صدا میداد.اما لحظه ای بعد انگار که به چیزی خورده باشد از جارویش به سمت زمین پرتاب شد.
بگمن را دید که دستش را بالای سر او یعنی دقیقا کنار تیر دروازه ای که با آن برخورد کرده بود, دور گوی بلورین حلقه زد.
در همان حال به زمین برخورد کرد و همه چیز در اطرفاش سیاه گشت.
___________________________________________________________
یک توضیح:
برای اولین بار از این شیوه استفاده کردم که نمایشنامه از دید چندین شخص نوشته میشه.اول سرژ دوم اوتو سوم پیتر چهارم لی جردن پنجم دوباره اوتو بگمن و در آخر هم رون ویزلی....بینشون خط قرار دادم تا زیباتر به نظر بیاد.امیدوارم لذت برده باشید!
- ژوهاهاهاها!...نتیجه مسابقه که از الان معلومه...نیازی به گفتن نداره که هافلپاف میبره!
در جایگاه تماشاگران جینی ویزلی در حالی که یک چشمش به زمین مسابقه بود با سرژ تانکیان در حال گفتگو بود...
- سرژ....سرژ...چی شد پس؟!...کجا داری میری؟
سرژ در خلاف جهت تماشاگرانی که هنوز در حال ورود به ورزشگاه بودند شروع به دویدن کرد...
سرژ با خودش کلنجار میرفت....
-سرژ بدو!...زودتر!...تیم به این کارت نیاز داره!....تو میتونی با این کارت باعث برد تیم بشی.یاالله!!
-هی آقا چه خبرته...جلو پاتو نگاه کن!
بعد از حدود دو دقیقه دویدن به رختکن تیم هافلپاف که در سمت غرب ورزشگاه قرار داشت رسید و در را با شتاب فراوان باز کرد و اعضای تیم رو دید که همه لباساشونو عوض کرده بودن و به نظر میرسید آماده ی مسابقه بودند. اضطراب و نگرانی در چهره ی تک تک بچه ها و حتی آلبوس نمایان بود.
سرژ در حالی که اعضای تیم منتظر بودند که حرفی بزنه با قدم های بلند اما آرام به سمت اوتو رفت...
سرژ:اوتو میشه چند لحظه بیای بیرون کارت دارم.
اوتو در حالی که نگاه کوتاهی به پیتر کرد پشت سر سرژ به راه افتاد.از رختکن بیرون رفتند.چند قدمی از رختکن دور نشده بودند که سرژ به طور ناگهانی برگشت و دستانش را بر روی شانه ی اوتو گذاشت.به نظر میرسید که اوتو این کار سرژ را پیش بینی کرده بود , چون به هیچ وجه غافلگیر به نظر نمیرسید.
سرژ:اوتو من میخوام چیزی رو بهت بدم که سالها در خانواده ی ما چرخیده تا به دست من رسیده.
و در همین حال دست راستش را درون جیب پیراهنش فرو برد.
سرژ:فکر کنم که بتونی درک کنی این برای من چقدر باارزشه.میدونی....این مجسمه در زندگی شانس رو برای من به ارمغان آورده.هر جا که فکرشو بکنی وقتی به یادش افتادم کارم درست شده.حتی جاهایی که هیچ امیدی وجود نداشت.
و نگاه معنی داری به اوتو انداخت که انگار میخواست به او بگوید:"مطمئنا برای تو هم همین طور خواهد بود.پس ازش استفاده کن!"
سرژ دستان مشت شده اش را باز کرد و مجسمه ای کف دستش پدیدار شد:مجسمه ی گیتاری بود که با صدای تقریبا بلندی آهنگ آرومی رو مینواخت...
سرژ زنجیری را از همان جیبش بیرون کشید و دقیقه ای بعد مجسمه و زنجیر به گردن اوتو آویخته شده بود.
------------------------------------------------------------------------------
اوتو بدون هیچ حرفی وارد رختکن شد.
چند ثانیه بعد با فرمان آماده باش پیتر همگی به صف شدند.آخرین تجسمات در ذهن اوتو در حال شکل گرفتن بود.خودش را دید که گوی زرین را در دست دارد و دور ورزشگاه میچرخد و تماشاگران در حالی که تشویقش میکنند به سمتش می آیند و اعضای تیم یکی یکی اورا در آغوش میکشند.....
-بچه ها موقشه!
پیتر در را باز کرد و یکی یکی از رختکن خارج شدند.در آخر همه اوتو در حالی که دستی به گردنبند میکشید وارد زمین شد.
------------------------------------------------------------------------------
پیتر به سمت وسط زمین رفت و دید که برخلاف اون چیزی که فکر میکرد, هرپوی کثیف به عنوان داور مسابقه جعبه ی حاوی توپهای مسابقه را در بقل داشت.
خوشبختانه هوا هم کاملا صاف و لذت بخش بود و اگر خودش جزو بازیکنان نبود ترجیح میداد کنار دریاچه باشد تا اینکه به تماشای مسابقه بپزدازد.
-با هم دست بدین....!
کمی جلو رفت و استرجس پادمور را دید که به عنوان کاپیتان تیم گریفندور جلوتر آمد و دستان یکدیگر را مردانه فشردند. این اولین مسابقه ی رسمی ای بود که پیتر و استرجس برای تیمهای خود کاپیتانی میکردند.
-همه سوار جاروهاشون بشن....!
پیتر سوار جارویش شد و احساس کرد لحظه ای از زمین جدا شد اما بعد پایش چمن ورزشگاه رو که با شبنم صبحگاهی, تر شده بود حس کرد.
-------------------------------------------------------------------------------
- لی جردن از گریفندور مسابقه رو گزارش میکنه!....میبینم که بیشتر ورزشگاه به رنگ قرمز دراومده و هافلپافی ها هم غرب ورزشگاه نشستن..... و البته اسلایترینی هارو هممیبینم که مثل همیشه با رنگ سبزشون جلوه ورزشگاه رو به گند کشیدن!!....شوخی کردم پروفسور!....اوه بله! پروفسور کثیف(!) توپها رو آزاد میکنه و حالا هر چهارده نفر رو رویه جاروهاشون میبینم که تو هوا پرواز میکنن...دامبلدور دختر توپ رو میگیره و با حرکت سریعی اونو به باباش پاس میده!....حضور پدر و فرزندی در یک تیم کویدیچ تا حالا بی سابقه بوده!فکر کنم به دلیل سیریش بودن دامبلدور پدره!!
مک گونگال در حالی که غرغر میکرد به جای لی داد میزنه:"ببست ده به نفع هافلپاف"
-خب بله پروفسور منم دیدم!...خیلی سریعتر از اونچه فکر میکردیم پیتر پتی گرو دو گل زیبا رو روی دو حرکت تیمی خوب وارد دروازه ی تدی اسنیپ کرد و بعد از اون آلیشیا که مدتهاست تویه تیم بازی میکنه اختلاف رو به حداقل میرسونه.....اوه نـــــه!....توپی که رز زلر با چماقش دفع کرده بود به پهلوی کوییرل میخوره و اونو روی هوا معلق میکنه....حالا در طرف دیگه گریفندور با دو مهاجم گل مساوی رو میزنه....بیست بیست مساوی....جسیکا پاتر که شایعه شده یکی از فامیلهای نزدیک هری پاتر معروفه! گل مساوی رو زده....اوه کوییرل هنوز هم رویه هوا معلقه و هر کاری میکنه نمیتونه روی جارو بشینه....حالا میبینم که اندرومیدا به سمتش اومده و داره کمکش میکنه....مواظب باش اندرو!!!!....اما باور کردنی نیست!!!...توپ دیگه ای از طرف رز زلر به اندرو میخوره و اونم دقیقا مثل کوییرل رویه جاروش کله پا میکنه....این مدافعا دارن چی کار میکنن پس؟؟...شما هم بزنین دیگه بی عرضه ها!....ولی نــــــــه!اونجارو نگاه کنید اوتو بگمن و رون ویزلی شونه به شونه ی هم به سرعت دارن پرواز میکنن....میتونم شرط ببندم که گوی زرین رو دیدن....اما این طرف بازم یه اتفاق عجیب میفته!...این دفعه از طرف هلن یه توپ به سمت آلیشیا میاد که به پشت محوطه دروازه هافلپاف رسیده ....آلیشیا جا خالی میده...ولی به خاطر همین جا خالی با دروازه بان تیم هافلپاف یعنی سوزان بونز برخورد شدیدی میکنه و البته به طور اتفاقی توپ به درون دروازه هافلپاف میره....سی بیست به نفر گریفندور!.....اوه.... به نظر میرسه آلیشیا با سوزان دست به یقه شده...بزنش آلیشیا!!!
مک گونگال بار دیگر شروع به غر غر کردن میکنه و میگه:"جردن جستجوگرا...!"
-اوه اصلا حواسمون نبود...ممنون پروفسور از یادآوریتون!....دو جستجوگر طوری به دنبال گوی زرین میرن که انگار به هیچ وجه اونو از دست نخواهد داد....
-------------------------------------------------------------------------------
"یعنی همش حرف بود؟"
رون چند سانتی متر از او به گوی زرین نزدیک تر بود و همین الان بود که اونو بگیره.
"پس این گردنبند لعنتی به چه درد میخوره؟"
اوتو در حالی که فکرها از ذهنش میگذشت عقب تر از رون به دنبال گوی زرین بود.
ناگهان فکری به نظرش رسید!
یکی از دستانش را از دور جارو برداشت و در کمال ناباوری تماشاگران که جیغ میکشیدند یک دستش را درون ردایش کرد و به هر زحمتی بود گردنبند را از ردایش خارج کرد.گرنبند شروع به نواختن آهنگ کرد.با اینکه با سرعت زیادی پرواز میکردند اما صدای گردنبند کاملا واضح شنیده میشد.
--------------------------------------------------------------------------------
صدا از پشت سرش می آمد.خیلی بلندتر از آن بود که از جایگاه تماشاگران باشد.
پس از کجا بود؟
برگشت تا منبع صدا را جستجو کند.در یک نگاه اوتو را دید که چیزی در دستانش میدرخشید و صدا میداد.اما لحظه ای بعد انگار که به چیزی خورده باشد از جارویش به سمت زمین پرتاب شد.
بگمن را دید که دستش را بالای سر او یعنی دقیقا کنار تیر دروازه ای که با آن برخورد کرده بود, دور گوی بلورین حلقه زد.
در همان حال به زمین برخورد کرد و همه چیز در اطرفاش سیاه گشت.
___________________________________________________________
یک توضیح:
برای اولین بار از این شیوه استفاده کردم که نمایشنامه از دید چندین شخص نوشته میشه.اول سرژ دوم اوتو سوم پیتر چهارم لی جردن پنجم دوباره اوتو بگمن و در آخر هم رون ویزلی....بینشون خط قرار دادم تا زیباتر به نظر بیاد.امیدوارم لذت برده باشید!
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
شناسه ی جدید: اسکاور



تو آسمون با کی قرار گذاشتی با آلبوس .آها گفتم آلبوس حواستون خیلی بهش باشه .پیرمرد چشاش نمیبینه رفته برا من مهاجم شده اینکه تا بخواد از رو هوا بلند شه ریشش زیر پاش گیر میکنه با مخ فرود میاد
توپ در دستان جسیکا پاتر بود.سعی میکرد با حرکت مارپیچ توپهای مدافع رو که هلن و رز مدافعین هافلپاف به سمتش میفرستادن از خود




(فقط از قبل اطلاع بده که اونجا نباشم
اگه ما از حلقه هامون دفاع مناسبي نكنيم هيچ فايده اي نداره چون اينجوري دائما به گروه مقابل امتياز ميديم