خوابگاه‌های گریفیندور

آنها با آخرین قدرت و سرعتی که در توان داشتند می دویدند.
فقط چند متر مانده بود که صدای مغازه دار به گوش رسید که می گفت:دزد های رذل وایستید تا طلسمتون نکردم.
فقط یک متر مانده بود که طلسمی محکم به دارن بر خورد کرد و او را چند متر به عقب پرتاب کرد.
همه فریاد زدند:دارننننننننننننن.
ولی دارن بیهوش شده بود.همه ی بچه ها به گوشه ای رفتند و چوبدستیشان را بیرون آوردند.
آن مردهمچنان طلاسم پرتاب می کرد.
ناگهان آرشام از سنگر خود بیرون آمد و گفت:هی پیر مرد ما برای دزدی نیومده بودیم ولی حالا که به دوستمون حمله کردی دیگه وای بحالت.
ٱن مرد خنده ی وحشیانه ای سر داد و گفت:شما بچه ها می خواید با من بجنگید.
لوییس گفت:حالا بهت نشون می دیم بچه کیه.و او هم از سنگرش بیرون آمد .
از طرف دیگر ساراو استرجس و از طرف دیگر تدی بیرون آمدند.
آن مرد محاصره شده بود ولی فریاد زد: استیپوفای.
طلسم به آرشام برخورد کرد و او چند متر به عقب پرتاب شد و بیهوش روی زمین افتاد.
لوییس فریاد زد:ایمپدیمنتا.
طلسم به مرد برخورد کرد. وچند متر آن طرف تر آفتاد.
در همان حال سارا و استرجس فریاد زدند:اکسپلیار موس و آن مرد را خلع سلاح کردند.آن مرد بیهوش شده بود.
بلافاصله لوییس و تدی به طرف آرشام و سارا و استرجس به طرف دارن رفتند.
وقتی آن دو را بلند کردند به طرف پوست موز برگشتند وبعد از چند دقیقه در سالن عمومی گریفیندور افتادند.
..........................................................

تدی: ولم کنید... مردم آزارا، حالا که این طور شد به پدرم می گویم تا توبیختان کند.
همگی دست ازکتک زدن برداشتند و تدی را ناز و نوازش کردند. لوییس گفت:
- اینقدر تدی را اذیت نکنید...بچه ی خوبیه
ناگهان چهره ی تدی از خشم قرمز شد. سارا پرسید:
- بچه جان چرا اینجوری شدی؟
حالا رنگ تدی بنفش شد.استرجس گفت:
- بچه ی مردم پاک از دست رفته
تدی یهو رنگ باخت و بیرنگ شد. ظاهرا داشت حالش بهم می خورد. برای یه لحظه قیافه اش شبیه کسی شد که می خواهد بزند زیر گریه. ظاهرا یادش رفته بود که کجاست چون با تمام قوا فریاد زد:
- خداااااااااااااااااااااااااااااااااااا...
آرشام پرخاش جویانه انگشت اشاره اش را به علامت سکوت روی مماخش گذاشت و گفت:
- ساکت... الان میان به جرم دزدی میگیرنمون...
اما ظاهرا دیر شده بود. چون چراغی در پشت مغازه روش شد و به دنبال آن صدایی گفت:
- کیه؟ خودتو نشون بده ای دزد رذل...
دارن آب دهانش را قورت داد و گفت:
- من یکی که رفتم...
و به سرعت به سمت درب مغازه راه افتاد. سایرین هم همینطور.. وقتی که به درب مغازه رسیدند و آن را قفل شده یافتند متوجه اشتباه بزرگ خود شدند...در واقع آن ها پوست موز را به طور کامل فراموش کرده بودند.تدی گفت:
- ای خنگ خدا ها...
در آن لحظه سایه ی صاحب مغازه بر روی دیوار نمایان شد...
آیا آن ها موفق به فرار می شوند؟
------------------------------------------------------------------------
آیا به موقع به پوست موز می رسند؟
چه سرنوشتی در اتظار آن هاست؟

لوییس که بر اثر تغییر تار های صوتیش به تار های صوتی گربه صدایش زیر شده بود با جیغی گفت:بچه ها بهتره یه ذره صبر کنیم اثر خیال ساز از بین میره.
سارا که از شدت سرما در حال لرزیدن بود گفت:میتونم بپرسم یه ذره از دید شما چه معنایی داره.
لویی میو میو ای کرد و گفت:یک روز.
ارشام:هو هو (صدای جغد):لوییس جان الان ساعت 9 شبه.با محاسبات شما ما تا فردا نمیتونیم به حالت عادی برگردیم.و تازه تا صبح هم باید در این سرما بخوابیم.حالا من و بقیه پر داریم ولی سارا به مجسمه یخی تبدیل میشه.
همه با در اوردن صدای مخصوص خود حرف ارشام رو تایید کردند.
استرجس قد قدی کرد و از لوییس پرسید:راهی نیست که اثر اون خیال ساز کذایی زودتر از بین بره.
لوییس:در مغازه معجونی هست که اگر هر کدوم از ما یک قاشق ان را بخوریم خوب میشویم.
دارن:کدوم مغازه؟
لوییس :یک مغازه هست که راه ورودی ان یک پوست موز.پوست موز هم در داخل مدرسه وجود داره
همه شروع کردند به خوشحالی.
مرغ و جغد و گربه و غاز وقورباغه از سر و کله ی هم میرفتند بالا.
سارا که مدتی ساکت ایستاده بود و گوش میکرد گفت:حالا هیجان زده نشید.الان مشکل اصلی رفتن به داخل مدرسه است.
ارشام خواست که هو هو کند تا که اوزاش اشکار کند:من میتونم از جغد دونی که در برج شرقی وجود داره به داخل مدرسه برم.و اون پوست رو بیارم.
تدی:پس هرچه سریع تر بهتر.
ارشام رفت و بعد از مدتی در اسمان تیره ی شب اشکار شد.پوست موز هم در نوکش بود.
همه دور پوست موز حلقه زدند.1.2.3.......احساس کردند که به دور خود میچرخند و سپس به داخل مغازه پرتاب شدند.
لوییس به سرعت معجون را پیدا کرد و سارا به هر کدام از حیوانات قطره ای از معجون را خوراند.
همه به شکل عادی خود باز گشتند.و در حالی که لبخند میزدند شروع به همدیگر کردند.تدی که خیلی جو گیر شده بود گریه کنان گفت:اینا نمیخوان بذارن ما پیشرفت کنیم.ما باید مشتی بر دهان همه بکوبیم .انرژی هسته ای حق مسلم ماست
سارا:بچه ها به نظرتون نمیرسه که پدر ایشان باعث شدن ما مدتی رو توی سرما سپری کنیم.
همه شروع به تکان دادن سر هایشان به نشانه ی جواب مثبت کردند.
و یک دفعه مشت و چنگ و گاز بود که به سمت تدی روانه شد...........
----------------------------------------------------------------------------------------------------
خارج از بحث:خیلی حال کردم.یعنی کلی خندیدم.ولی همین طوری بخواهیم پیش بریم این تاپیک هم بسته میشه.به نظرم از این به بعد بزنیم تو فضا سازی.

می بینم که آقایون و خانوما بر علیه من بسیج شدند.در نتیجه من هم با تدی اسنیپ و اسنیپ تدی و اسنیپی که اسمش تدی باشد و خودم و سایه ام دست به یکی نموده و شما را سرکوب می کنیم.
$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$
سارا به سرعت می دوید و به صدای بچه ها (ببخشید حیوانات ) توجهی نمی کرد.
سرش پایین بود و گریه می کرد که ناگهان به چیزی بزرگ برخورد کرد.آرام سرش را بالا آورد و از دیدن اسنیپ خون در رگهایش منجمد شد.
اسنیپ با صدای کشدارش گفت:خانوم اونز مشکلی پیش اومده؟
سارا تته پته کنان گفت: نه نه پروفسور اسنیپ. و با نگرانی به حیواناتی که گوشه ی راهرو کز کرده بودند نگاه کرد.
اسنیپ با تحقیر به آنها نگاهی انداخت.
_ خانوم اونز .فکر می کنم شما فقط مجاز بودید که یک حیوان با خودتون بیارید. این جا مزرعه نیست .نکنه می خواید حیوانات خونگی پرورش بدید.به علت این بی انظباتی شما امشب رو در خارج از ساختمان می گذرونید.البته این موجودات نفرت انگیز رو هم با خودتون می برید.
اسنیپ پشتش را به آنها کرد.تدی نالید: اما پدر......
اسنیپ که چشمانش از تعجب گرد شده بود برگشت و گفت: خانوم اونز فکر نمی کنم من پدر شما باشم.سارا با در ماندگی گفت: من نبودم تدی بود و به غاز اشاره کرد. اسنیپ از گوشه ی چشم به سارانگاه کرد.
_خانوم اونز من پسرم رو از زمان تولد دیدم.فکر نمی کنم که یه غاز باشه .
وسپس لبخند موزیانه ای زد.سارا در دل آرزو می کرد ای کاش می توانست چنان به صورت اسنیپ بکوبد که دیگر نتواند لبخند بزند.
در خارج از ساختمان********************************
آرشام (قورباغه) گفت : من سردمه .
استر قد قد کرد: خفه شو آرشام وگرنه خودم با این نوکم جفت چشاتو در میارم.
سارا گفت: چرا دعوا می کنید؟
لوییس غرید: تو دیگه ساکت باش سارا.همه ی این آتیشا از گور تو بلند می شه.و دمش را با نازو غمزه دورش پیچید.
آرشام صورتش را جمع کرد و گفت: افاده ها طبق طبق. والدمورت به دورش وق و وق.
جسیکا گفت: من یه فکری دارم.تدی تو که گردنت درازه .کله تو از لای در بکن توو کلیدو بردار.
تدی نوکش را بالا گرفت و با غرور گفت: باشه فقط یه شرط داره.اونم اینه که همتون از اینکه به من گفتید بچه عذر خواهی کنید.
آرشام دوباره گفت: افاده ها ......
اما با نگاه تند بچه ها دهنش را بست.همه یکصدا گفتند: ما از تدی اسنیپ جیگر بابا معذرت می خوایم.
تدی با لبخند موزیانه ای گفت(من نفهمیدم غاز چه جوری می تونه لبخند بزنه):ولی یه مشکلی هست.در هاگوارتز کلید نداره.با طلسم بسته می شه.
سارا و حیوانات به او یورش بردند و پرهایش را کندند.
خارج از رول:
از تمام بچه ها معذرت می خوام.واقعا متاسفم(اصلا هم این طور نیست.خیلی هم حال کردم دلم خنک شد.)

همه احساس می کردند به چیزی غیر از خودشان تبدیل می شوند.
سارا که تازه فهمیده بود چه دسته گلی به آب داده است فریاد زد نههههههههههههه.
اما دیگر کاری از او ساخته نبود.سارا خیال ساز رو بکار انداخته بود.
همه از درد به خود می پیچیدند.سارا همچنان به آنها خیره شده بود و نمدانست چکار کند.
ناگهان بچه ها هریک به شکل یک چیز در آمدند.ناگهان صدای لوییس که به شکل یک گربه درآمده بود سارا را از توهم بیرون آورد.
لوییس گفت:سارا تو چرا اسم رمز رو گفتی؟
سارا جواب داد:من من نمی دونستم اینجوری میشه.ببخشید.
دارن گفت:حالا چیکار کنیم.؟
ناگهان صدای خنده ی همه ی بچه ها بلند شد.
لوییس خنده کنان گفت:دارن خیلی با مزه شدی.
دارن که عصبانی شده بود گفت:من چه شکلی ام؟
سارا مظلومانه گفت:شکل یک قورباغه.
دارن ناباورانه ودر حالی که به سارا چشم غره میر فت گفت:از لطفت خیلی ممنونم.
و سارا گریه کنان از آنجا دور شد.
آرشام در حالی که به یک جغد تبدیل شده بود گفت:دارن نباید اونطوری باهاش حرف می زدی.
دارن گفت:آره می دونم.آخه خیلی عصبانی بودم.بعدا ازش عذر خواهی می کنم.
استرجس و تدی با هم گفتند:ما به چه شکلی در اومدیم؟
آرشام که پرواز می کرد و از پروازش خیلی لذت می برد خنده کنان گفت:تدی تو به یک غاز تبدیل شدی.استرجس تو هم به یک مرغ تبدیل شدی.
دارن که از وضعیت خودش ناراحت بود گفت:حالا چیکار کنیم؟
لوییس گفت:باید به خوابگاه برگردیم.
.........................................................................

- سلام آقای تدی
سارا در حالیکه دندان هایش را از خشم به هم می فشرد گفت:
-تو؟
لوییس اضافه کرد:
_بچه؟!
سایرین با تعجب به لوییس چشم دوختند. آرشام سرش را به علامت تاسف تکان داد. سپس با خشم رویش را به سمت تدی کرد و گفت:
_چرا؟
تدی پاسخ داد:
_ خواستم یه جوری تلافی کنم، اخه عصبی ام کردید. به همین خاطر به براد گفتم که می خواهید تعقیبش کنید... اون هم قول داد که یه دونه خیال ساز واقعی برایم تهیه کنه...آخه آشنا داره...فقط نمی دانم که چرا یه دفعه یادم رفت شما دارید تعقیبش می کنید.
استرجس گفت:
-واقعا که...مثلا ما با هم دوسیتم...اونوقت تو...
دارن گفت: خب بنده حق داره...اگر ما هم بودیم ناراحت می شدیم.
آرشام پرسید: حالا اون چیه که پشتت قایم کردی؟
تدی سرفه ای کرد و دست و پاشکسته جواب داد:
-چیزه...چی میگن... همون خیال سازه که براد بهم داد.
سارا گفت: چقدر سریع...کی این خیال ساز را تهیه کرد که ما ندیدیم؟!... حالا نشانش بده...
تدی در حالیکه لبخندی بر لب داشت خیال ساز را نشان داد. سارا،استرجس،آرشام، لوییس و دارن با تعجب به خیال ساز نگریستند و لوییس گفت:
_به...خسته نباشی این که خیال ساز منه...فکر کنم که براد سرتو کلاه گذاشته...عجب دزد فرضیه!!!
لبخند تدی به یاس تیدیل شد و قیافه ای به خود گرفت که گویی بغض کرده است.دارن گفت:
-واقعا که...
سارا خیال ساز را از دستان تدی گرفت و گفت: رمزش چی بود؟
آرشام پاسخ داد: آبنبات لیمویی...
سارا هم با خود تکرار کرد:
_آها...آبنبات لیمویی...
لوییس فریاد زد:
-نهههههههههههههههههههههههههه!!!!!
اما دیگر دیر شده بود. غیر از سارا بقیه ی بچه ها درون خود تغییر و تحولاتی احساس می کردند....

تدی:
_باشه من اینجا می مونم ....اما بعدا به حسابتون می رسم....
سارا:
_ولی خودت تو یکی از پست های قبلی گفتی هنوز مرد نشدی؟!مگه تو نگفتی.....خوب دیگه جوابتو گرفتی بچه ها بریم.....
براد با سرعت حرکت می کرد......بچه ها نیز به تعقیب او مشغول بودند....همان طور که بی صدا می دویدند دارن گفت:
_اگه بره تو خوابگاه اسلیترین دیگه از ما کاری ساخته نیست......
آرشام:
_فقط باید امیدوار باشیم که اینطوری نشه....
سارا:
_اما مثله اینکه داره میره همون طرفی.....
استرجس:
_اشکالی نداره باید یه جور حواسشو پرت کنیم......نه اینم نمی شه بالاخره براد می ره تو خوابگاه.....
سارا:
_نگاه کنید.....راهشو کج کرد.....
بچه ها به سمتی که سارا اشاره کرده بود نگریستند......براد به سمت یکی از بچه های اسلیترین می رفت که تنها بود......وقتی به نزدیکی او رسید ایستاد و اطراف را نگریست تا مطمئن شود کسی در آن جا حضور ندارد.......آرشام:
_بچه ها بیایید این طرف.....ممکنه دیده بشیم....
آن ها پشت یکی از مجسمه ها پنهان شدند....فاصله زیاد بود و شخص مورد نظر به سختی دیده می شد......شناخت او باید هرچه زود تر انجام می شد.....مکالمه رو به پایان بود......سرانجام آن ها از یکدیگر جدا شدند....براد هم چنان به سمت جلو پیش رفت تا از نظر نا پدید شد.....اما آن یکی....به سمت بچه ها می امد.......استرجس تصمیم گرفت جلو برود.....فرد هرچه نزدیک تر می شد، عصبانیت نیز در چهره ی همه بیش تر نمایان می شد...تا اینکه مرحله ی شناخت انجام شد و استرجس نیز به او رسیده بود......همه آه بلندی کشیدند و سعی داشتند هرچه زود تر او را به سزای کارش برسانند....استرجس:
_سلام آقای......................
________________________________________________

امیدوارم تدی از غیبتش در بیاد و اینجا جواب ما رو بده!!!

روز خوش
سارا اوانز

دارن گفت:یعنی چی چاره ای نیست؟اون با اینکار مارو خیلی به خطر انداخته.ما باید یه فکری بکنیم.
سارا گفت:حالا مجازات محلول راستی چیه؟
استرجس گفت:15 روز آزکابان.
همه سوت بلندی کشیدند.
آرشام به بقیه نزدیک شد و به آرامی طوری که براد صداشون رو
نشنوه گفت:ما باید ستاد اسلایترینی ها رو کشف کنیم.
جسیکا کفت:چه جوری؟
آرشام گفت:ما میتونیم این پسر رو تعقیب کنیم.
دارن گفت:فکر خوبیه.همه موافقن؟
همه به نشانه موافقت سری تکان دادند.
آرشام به براد گفت:تو آزادی میتونی بری.
براد گفت:من آزادم/؟
دارن گفت:تا پشیمون نشدیم بزن به چاک.
براد از جایش بلندشد وپا به فرار گذاشت.
آرشام گفت:دارن.سارا.لوییس و استرجس همراه من بیاید.
تدی گفت:پس من چی؟
دارن گفت:تو هنوز بزرگ نشدی.اینجور کارا واسه تو زوده...........................
.........................................................................
خارج از رول:
تدی جان این حرفا توی داستانه و امیدوارم از حرفی که زدم ناراحت نشده باشی.

اسم من براده....
عضو اسلیتیرین هستم.و دانش اموز سال ششم.من قصد اذیت نداشتم.یکی از دانش اموزان اسلی اون شیشه را به من داد و گفت:اگر میخوای یه حالی از گریف ها بگیری این کار رو انجام بده(عوض کردن دو شیشه)
سارا در حالیکه معجون حقیقت گویی را در دستانش تکان میداد صورتش را که از خشمی ساختگی قرمز شده بود متوجه براد کرد.
سارا:سریع اسم اون دوستت را بگو.
براد:نمیتونم بگم.اونا من رو از تو ستاد میندازند بیرون.
ارشام:این ستاد داستانش چیه؟فعالیتش در چه ضمینه ای هست؟
من نمیتونم حرفی بزنم.
سارا:اگر اجازه بدید من این رو ادمش میکنم.و درب شیشه ی معجون را باز میکند.
لوییس تا متوجه قصد سارا میشه میاد کنار ارشام و میگه:ارشام اگر فردی بدون اجازه از اون معجون استفاده کنه باید در دادگاه حاضر بشه و مجازات میشه.
و سپس ارشام و لوییس سارا رو صدا میزنند.
سارا با عصبانیت:چیه چرا نمیذارید معجون رو تو دهنش بریزم.
لوییس :سارا جان این کار جرمه.
ارشام:اگر بفهمند باید در دادگاه محاکمه بشی.
سارا:یعنی ولش کنیم بره؟
لوییس کله ای تکان میدهد و ارشام میگوید:چاره ای نیست.
..........................................
-------------------------------------------------------------------------------------
هر فردی ادامه میده لطفا یه ماجرای جدید وارد قضیه کنه.مثلا بیرون رفتن دست جمعی.هرچی اسم رو هم بلدید وارد داستان کنید.

آرشام گفت: آهان یادم اومد این پسر رو خیلی دیدم اون خیلی به من شباهت داره چون ما یه فامیلی خیلی دوری با هم داریم.همه فامیلا تعجب می کنن که ما اینقدر به هم شباهت داریم.
ولی بعضی جاهامون شبیه هم نیست مثلا چشمهامون چشمهای اون آبی ولی مال من سیاه. ما از هم متنفریم و اون می خواست اینجوری من رو به خطر بندازه.
من میکشمش......................... و به طرف او حمله ور شد ولی بیل و سارا جلوی او را گرفتند.
دارن گفت:اینجوری نمیشه باید به پروفسور مک گونگال خبر بدیم. لوییس گفت:آخه اگه به پروفسور مک گونگال خبر بدیم اون خیال ساز رو هم ازمون می گیره.
سارا گفت:راست میگی.حالا چیکار کنیم؟
دارن گفت:اول باید ببینیم هدف این پسر چی بوده.؟
اون با این کار می تونست خیلی از ماها رو به خطر بندازه.اگه سارا نیود الان تدی دیوونه شده یود.
سارا رو به پسر کرد وگفت:توضیح بده وگرنه با محلول راستی حسابتو می ذارم کف دستت.
آن پسر گفت:<باشه باشه اعتراف می کنم.اول از همه اسم من...............