خوابگاه‌های گریفیندور

- چه آقاهای مهربونی!!!( و داد می زنه) خداحافظ ! دلمون براتون تنگ میشه ... نامه یادتون نره!!!!
ملت:
همه چیز به وضع طبیعیه خود برگشته بود ... هر کس در گوشه ای از خوابگاه ول می گشت ولی از اونجایی که حقیقت هیچ وقت پشت پرده نمی مونه! حقیقت پشت پرده نموند! در های خوابگاه به شدت باز میشن و یک گروه سیاه پوش وارد خوابگاه می شن که در راس آن ها هم یه سیاه پوشه اتفاقا!
- ما بیل رو کالبد شکافی کردیم!!! یه کسایی تو این ماجرا دست دارن!
خواسته یا ناخواسته بحث سیاسی شده بود و در این بین هدی به این فکر می کرد که جامعه چقدر پیشرفت کرده و اونا در کمتر از چهار دقیقه بیل رو کالبد شکافی کرده بودن!!! مگ حسابی خودشو باخته بود و سعی در پنهون کردن خودش داشت بنابراین رفت و پشت هدویگ قایم شد!!! هدویگ هم در پاسخ به تلاش مگور برای قایم شدن خودش رو پف ! می کنه ولی نتیجه ی کار چندان تغییری نمی کنه!
سیاه پوش نگاهی عاقل اندر سفیه(؟) به همه ی اعضا می ندازه و فریاد می زنه:
- زود بگین کار کی بود و گرنه من اینجا کلی عامل نفوذی دارم از اونا می پرسم بعد وقتی فهمیدم که کی این کارو کرده همه تونو می فرستم آزکابان!!!
ملت:
و همه به سرعت به مگ اشاره می کنن ...
- هی تو! ( اشاره به هدویگ) از جلوی اون خلاف کار برو کنار ...
ولی هدی چون خیلی با معرفت بود به سرعت انکار می کنه...
- چی؟ کی؟ ( و نگاهی به پشت سرش می ندازه) از کی حرف می زنین؟!!!!
ملت:
- همونی که پشت سرت واستاده!!!
- هی بچه ها شما پشت سر من چیزی میبینین؟!
- .......... نه نه !!!:no:!!!!
سیاه پوشان نگاهی به همدیگر می اندازند و با دقت تمام نگاهی به پشت سر هدویگ می اندازند ... بعد دوباره باز به همدیگر نگاه می اندازند... سرگروه سیاه پوشان که او نیز سیاه بود و در راس همه بود با ابهام تمام پرسید:
- یعنی شما اونو پشت سر هدویگ نمی بینین؟
- نه نه !!!!
در این بین که مگ از این همه معرفت و اینا جو گرفتش داد می زنه:
- هر کی منو می بینه دیوونه ست!!!

نکته : در این پست این بیل اون بیل نیست ... یعنی بیل ، بیل فرض شده است !

==

ملت مات و مبهوت از این حرکت مگ اینطوری موندن :

- فهمیدم .
- چی رو ؟
- که چی کار کنیم !
- چی رو چی کار کنیم ؟
- اه مگ تو چقدر نفهمی خودت الان گفتی باید چی کار کنیم !!
- آهان ... خب چی فهمیدی ؟
- که چی کار کنیم !
- بابا منظورم اینه که بگو چی کار کنیم
- آهان ... سینی اون همراه ماگلیتو بده !

سینیسترا در حالی که موبایل رو به هدویگ می داد :
- این گوشی رو تو سفر به جزایر مامبو گامبو ، رئیس قبیلشون گامبو مامبو به عنوان "هدیه دامبو" به من داد ... دامبو یه جشنیه که توی قبلیه مامبو گامبو برای بزرگداشت گامبو مامبو با حضور رامبو برگذار می شه !!...

هدویگ گوشی رو از دست سینیسترا می قاپه و شروع می کنه به شماره گیری .
بوق بوق بوق بوق بوق بوق بوق!(شماره های جامعه جادوگری هنوز هشت رقمی نشده!)

- الو ... سلام ... اداره بازیافت زباله ... وصل کنید بخش زباله های فلزی لطفا ... بیییییییب ! ... الو سلام خسته نباشید ... ما اینجا یه بیل زنگ زده درب و داغون کج و کوله از نفس افتاده! داریم ... دست شما رو می بوسه ... بله هاگوارتز طبقه هفتم تالار خصوصی گریفیندور ... منتظریم ... لاو بوس بغل بای !

هدویگ رو به مگورین می کنه و لبخند موزیانه ای می زنه ... گوشی سینیسترا رو پس می ده و به سمت خوابگاه پسرا می ره .

...

دقایقی بعد در تالار باز می شه و چند نفر که روی لباسشون "واحد بازیافت زباله های فلزی" نوشته شده وارد می شن ... بدون هیچ حرف و صحبتی بیل رو بلند می کنن و با لبخندی کریه رو به اعضای گریف خداحافظی می کنن و خارج می شن .
ملت کماکان مات و مبهوتن :

در همین لحظه در تالار به شدت باز شد و بیل در آستانه ی در پدیدار شد!
- این چه وضعشه آقا؟! به من گزارش دادن تو این تالار بی ناموسی می نویسین!!!! افراد متخلف خودشونو به منکرات تحویل بدن! مگر شما نمی دونین اینجا یه سایت هری پارتیه و باید پیرامون کتاب ها ................( یک ساعت بعد) بنا براین با بی ناموسی نویسی به شدت مبارزه می کنیم! حالا زود بگین ببینم کیا بی ناموسی نوشتن؟!
- پاق!
ملت:
- آخه الاغ!!! این چه کاری بود کردی؟!
- ترسیدم لو بریم!!!
- ما که کاری نکرده بودیم!!!!
همه به جایی که تا چند لحظه پیش بیل در آن جا سخنرانی می کرد خیره شده بودند ...اکنون بیل بر زمین پهن شده بود و جای یک عدد سم بر روز پیشانیش به وضوح قابل دیدن بود! و مگورین سانتور مونث جنگل ممنوع(در راستای پیرامون کتاب نویسی) هم بالای سرش قرار داشت و به بقیه نگاه می کرد ... همهمه ای در تالار اوج گرفت و در این بین بیل کم کم داشت به هوش می آمد ... بیل نشست و همه ی بچه ها متوجه او شدند ... سکوت همه جا را فرا گرفته بود که ناگهان:
-پاق!!!!
- برا ... چی ... دوباره ... این ... کار ... رو ... کردی؟!!!!!!
- اون همه ی مارو دیده ... ما همه شریک جرمیم... همه مونو اخراج می کنن!!!!
-
بیل دوباره بیهوش روی زمین افتاده و جای دو سم اسب بر روی پیشانیش به وضوح قابل دیدن است! همه دور بیل جمع شده بودند و سکوت سنگینی همه ی تالار را فرا گرفته بود و نفس از نهاد کسی بلند نمی شد!!!
- باید جنازه رو نابودش کنیم!
- چرت نگو! اون هنوز زنده ست!!!

-حالا باید چه کار کنیم؟! حالا باید چه کار کنیم؟ حالا باید چه کار کنیم؟( اکو! )

هیچ بی ناموسی ای در کار نیست ... لطفا این پست رو با دید مثبت بخونید چون دلم نمی خواد دیگه کسی وصله "بی ناموسی نویس" رو به من بچسبونه !

=====

هدویگ در حالی که یه شلوار از نوکش آویزونه وارد تالار می شه ... پسر مجهول الحالی هم که به همراهش رفته بود ، با یه پیژامه خوشگل بعد از هدویگ وارد تالار می شه !

پسر :
هدویگ به پسره نگاهی می اندازه :
- آخرش به من نگفتی واسه چی ترسیدی و خرابکاری کردی ؟ ... دفعه بعد دیگه من نیستم که کمکت کنم شلوارتو بشوریا !
و بعد با دیدن مرلین در اون نزدیکیا با صدای آرومتر می گه :
- در ضمن ورد ظاهر کردن پیژامه رو هم به زور از زیر زبون مرلین کشیدم بیرون ... یادت باشه به کسی نگیش .

پسره لبخندی می زنه و شلوار رو از نوک هدویگ می کشه و به سمت خوابگاه پسرا می ره .

هدویگ : بچه های این دوره زمونه چقدر ترسو شدن .
و با تکون دادن سرش لبخندی می زنه و به سمت یکی از مبلای خوابگاه می ره و روش لم می ده .

....

ملت با دهان باز نظاره گر این صحنه ها بودند :
و با تعجب به یکدیگر نگاه می کردند :
و بسی در کف مانده بودند :

هدویگ زیر لب آهنگ "دارم میرم به تهران!" رو زمزمه می کرد و مشغول تمیز کردن پرهاش و خارج کردن انواع و اقسام حشرات از میون اونها بود .

یکی از پسرها(پسر فعال تو این خوابگاه قحطیه !) به سمتش رفت و به آرومی کنارش نشست .
پسره : هدویگ تو حالت خوبه ؟!
هدویگ : آره ... چطور ؟
پسره : هیچی همینجوری خواستم حالتو بپرسم !

و بلند شد و به سمت جمعیت متحیر() رفت ...

با رفتن هدویگ به مرلین گاه همهمه ای در سالن گریفیندور به وجود می آید.

جسی : ابن کجاش افسرده بود؟!! من که تا حالا هدویگ رو این قدر خوشحال ندیده بودم.

جسی این جمله را گفت و با حالت مشکوکانه ای به سینیسترا و برگه ی تو دستاش نگاه کرد.با این حرکت جسی ملت گریف به طرف سینیسترا نگاه کردند. ( آخ که این گریفی ها چقدر دهن بینند!!)

چند لحظه ی بعد....

و این ملت گریف است که همچون گرسنگان سواحل خلیج گینه به برگه ی کاغذ در دستان سینیسترا حمله ور می شو ند.

- بدش به من!

- بده ببینم!

- بده به من بابا! شماها هیچی حالیتون نمی شه !

...


درست 5 دقیقه ی بعد کاغذی که تا چند لحظه ی پیش کاملا " سالم بود اکنون هر تکه ی آن در دست یکی از گریفی ها بود ( به این میگن معجز ه ی قرن بیست و یکم!)

سینیسترا آن طرف تر غر می زد در حالی که چشم کبودش رو که در اثر حمله ی بی شرمانه ی آلیشیا به وجود آمده بود چسبیده بود.

سینیسترا: شما هیچ می دونستید که چه چیز مهمی پشت اون برگه بود ؟

ملت گریف که هر کدام در گوشه ای از سالن پرت شده بودند منتظرانه به سینیسترا که حالا یه تیکه یخ رو چشم چپش گذاشته بود نگاه می کردند.

سینیسترا تا دید که داره ملت مشتاق می شه درد چشم کبودش را فراموش کرد و ادامه داد :

بله.... تو این برگه راهی بود که به ما نشان می داد از انتقام هدویگ نجات پیدا کنیم.


بعد انگار که خیلی داره بهشون لطف می کنه که داره این حرف ها ( ارجیف!) را می زنه :

آره خب... البته ..من با هدویگ خیلی مچ بودم.. شما برید یه فکری به حال خودتون کنید که پاتون گیره...راستی یادم رفته بود بهتون بگم...

ملت گریف : چی رو؟

سینیسترا : خب ... فکر کنم هفته ی یش بود که من با هدویگ رفتیم مغازه ی بورگین و بارکز .. اون به من گفت که بیرون بایستم چون می خواد یه چیزی بخره...

جسی: خب.. فهمیدی چی خرید؟

سینیسترا که یورش بچه های گریف رو زیر سر جسی می دید با حالتی که انگار استرجس این سئوال رو ازش پرسیده رو به استر کرد و ادامه داد:

خب... نه دقیقا"... یه چیز تیز بود به گمانم... شبیه چاقو یا یه همچین چیزهایی.. خلاصه هر چی بود به من ربطی نداره؟!!!...

ملت گریف که می دونست مغازه ی بورگین و بارکز مغازه ای نیست که چیزهای جالبی داشته باشه و با حالتی پوزش خواهانه از سینیسترا پرسیدند :

حالا.. هیچ راهی نداره که بشه فهمید توی اون کاغذ چی نوشته بود؟

سینیسترا : خب.. هیچ کاری نشد نداره... یه راهی هست که...

در همین حال هدویگ وارد سالن عمومی می شه و رشته ی کلام را پاره می کند.....

فرد شنل پوش وارد تالار میشه ... به آرومی جلو میاد ... صدای کشیده شدن ناخن هاش مو به تن آدم سیخ می کنه! همه بصورت کاملا آسلامی به هم نزدیک می شن و در برخی نقاط صدای شره ی آب به گوش می رسه که دال بر ترس خفن افراد موجود در تالاره ! فرد شنل پوش دستاش رو بالا میاره و می خواد کلاه شنلش رو برداره ... همه ی نفس ها با صدای هیپ بلندی در سینه حبس میشه ...
فرد شنل پوش کلاهش رو بر می داره:
- اوووووووف! عجب بارونیه! با این که شنل تنم بود باز حسابی خیس شدم!
این صدای هدویگ بود که با چهره ای خندان! به بعضی! از بچه ها نگاه می کرد ... همون لحظه دو سه نفر با صدای شالاپ رو زمین می افتن( آی کیوها! زمین خیسه همون ترسه و شره ی آب و ...)
دو سه تا از بچه ها می رن به پای هدی می افتن و در حالی که اشک همچون باران پاییزی! از چشمانشون سرازیر می شه :
- هدی ... هدی ... به ما کاری نداشته باش ... ما با تو ایم!
هدی: شماها چتونه؟! خودتونو جمع کنین!
وقتی هدی ترس رو تو چهره ی همه ی بچه ها ( به جز چندتا که کلا اصلا تو باغ نبودن) می بینه متوجه میشه که خبراییه و برای اینکه سوتی نده زود تریپ چشم غره و این حرفا میاد و به یکی از بچه ها اشاره می کنه:
- تو! بیا این جا ببینم ...
فرد مذکور که حسابی ترسیده به بچه های دیگه با مظلومیت تمام نگاه می کنه ... ولی بچه های با معرفت گریف شروع می کنن به بحث راجع به آب و هوا! یاروهه که شلوارش بر اثر خیس شدن سنگین شده با قدم های سنگین و لرزش سیصد و شصت درجه( چه ربطی داشت!) به سمت هدویگ می ره ...
- بیا بریم مرلینگاه کارت دارم!
در همون لحظه مرلین یه نیگا به جیبش می ندازه تا مطمئن بشه آفتابه ش اونجاست ...
در مرلین گاه:
فیششششششش قلپ قلپ!( صدای کشیده شدن سیفون!)
....

لحن سینیسترا به طور مخوفی خشک و وحشتناک می شه و ادامه می ده :
-و از همه بدتر اینه که اونا تا انتقامشونو از عامل این افسردگی نگیرن آروم نمی شن .

ملت : واااای !

رعد و برقی در بک گراند ، به خوفیت صحنه کمک می کنه !

گرومپپپپ !(مثلا صدای رعد و برق)

سینیسترا بلند می شه و به سمت تاریکی کنج دیوار می ره ... صورتش جلوه وحشتناکی پیدا می کنه .
- پس بهتره اگه به هدویگ بدی ای کردید مراقب خودتون باشید .

گرومپپپ !(رعد و برقی دیگر)

ملت به طور رندوم! از ترس می پرن بغل همدیگه .
اولی به دومی : من می ترسم .
دومی به اولی : نترس من اینجام !
اولی به دومی : شب بیا پیش من بخواب تنها نباشم .
دومی به اولی : با کمال میل !

گرومپپپپ !!!(باز هم رعد و برق)

صورت دومی لحظه ای روشن می شه .
اولی : اِ بوقی تو که پسری ... جییییغ !
دومی : آخ گوشم !
و اولی رو پرت می کنه .

گرومپ !!!(گول خوردید این دفعه صدای برخورد اولی با زمین !)

همه ساکت نشستن و به همدیگه نگاه می کنن ... ناگهان صدای جیر جیر مانندی شنیده می شه و در تالار به آرومی باز می شه ....

- و از همه بد تر اینه که ...
- خب؟!
سینی به حالت دو نقطه دی در میاد و یه کاغذ از تو جیبش در میاره و شروع می کنه به مرور اون کاغذه ...
ملت مشتاق:
ملت که منتظر بودن یکی یه چی بگه تا بشینن در باره ش حرف بزنن شروع به نظر دادن راجع به رفتار های اخیر هدی کردند:
- آره من خودم شخصا باهاش صحبت کردم!
- خب؟ خب؟
- هیچی ... راجع به دست و نمک و اینا یه چیزایی می گفت ...
-آره منم پراش رو دیدم که تو سالن افتاده بود!
- دیروز که تو سالن بودیم به من گفت که خسته شده ...
- پراش هم تو سالن بود اتفاقا!!!!
-آقا این دسیسه ست! یه کسایی تو این ماجرا دست دارن!
- بحث رو سیاسی نکن اندرو!
- پراش که ریخته بودن رو من خودم دیدم تو سالن!
- میشه بس کنی مگور!!! ما همه می دونیم که تو پرهای هدی رو تو سالن دیدی که افتاده!
همه با چهره هایی غضبناک به مگ نگاه کردند ... ( ده دقیقه بعد) همچنان دارن به مگ نگاه می کنن ...
- خب ... می خواین براتون یه شعر بخونم!!!!
جسی: خیل خب بچه ها ... داشتیم راجع به هدویگ حرف می زدیم!
با این حرف جسی و با صدای غمگین لوییس که می گفت "هدی" و آهی از نهادش بیرون داد همه به عمق فاجعه پی بردن!!!!(فضا سازی!)
سکوت همه جا را فرا گرفته و تنها صدای هق هق چند تن از دختران گریف به گوش می رسید! همه به این فکر می کردند که چه شد!؟ هیچ کس نمی خواست این سکوت را بشکند اما یکی باید این کار را می کرد و آن شخص کسی نبود جز اندرو:
- خب بچه ها شکر تو کلامتون(!) یه سوالی برام پیش اومده ... اینکه الان هدی کجاست؟!!!!
با این سوال اندرو دوباره همه به فکر فرو رفتند ... در این بین سینی که گویا قسمتی که قرار بود بگه رو پیدا کرده بود:
- پیداش کردم! ایناهاش ...و از همه بدتر اینه که ...

-شبی از همون شبهای روزی از روزهای پست قبلی -


ملت گریف توی سالن عمومی گریفیندور جمع شدند و با افراد تازه وارد بیشتر آشنا می شدند. شاید حضور همین افراد تازه باعث شده بود نفهمند که که یکی از گریفی ها تو جمعشون نیست. تا اینکه ...

جسی: راستی هدی کجاست؟ یه چند وقتی دیگه این ورها ( منظور همون رول پلینگ) پیداش نمی شه. خیلی توخودشه این اواخر.


بیل داره با استرجس در مورد اینکه بازی کوییدیچ که تو سال 1978 برگزار شده بود صحبت می کرد و می خواست نشون بده که مثلا" حواسش پیش حرف های جسی نیست.( کلا " خیلی ضایع بود چون همه ی گریفی ها فهمیدند!)استرجس هی سعی می کرد خودشو وارد بحث کنه اما مگه بیل می ذاشت. !( امان از دوست ناباب!!!!)

مگورین : اره منم متوجه شدم. دیروز چند تا از پراش رو تو سالن دیدم افتاده بود.

پرسی: اما این سابقه نداشته ! امکان نداره چند تا از پرهای یه جغد هم زمان بریزه !

سینیسترا از اینکه بالاخره می تونست خودی نشون بده بادی به غبغب اندا خت. سینه اش رو صاف کرد و بعد انگا ر که بخواد در مورد تجهیزات هسته ای و صلح آمیز بودنش تو کاخ سفید حرف بزنه صداش رو بالا برد:

بله ! امکان داره !

ملت گریف ( به جز بیل و استر که هنوز دارن در مورد بازی مزخرف کوییدیچ یه دهه ی پیش حرف می زنند ) :

سینیسترا که تازه ذوق کرده بود از اینکه یه چیزی بلده که دیگران بلد نیستند ابرو هاش رو بالا اندا خت و ادامه داد :

اهم ..اهم ...خب آره من توی یکی از کتاب های پرنده شناسی خونده بودم . خب البته من همیشه به پرنده شناسی علاقه داشتم . می دونید اونها خیلی قشنگند و خیلی هم موجودات خاصیند.. مخصوصا " با اون روحیه ی تنوع طلبشون... می دونید که...


15 دقیقه ی بعد ....

سینیسترا همچنان در حال گفتن از خودش ( در واقع همون تعریف کردن از خودشَ!!!! )

تا بالاخره بیل هم اعصابش به ریخت و مجبور شد بحثش در مورد گلی که "فردریش تاناکیان" ( بهترین مهاجم کوییدیچ ایرلند در زمان خود) را در بازی کوییدیچ سال 1978 نا تمام بذاره و بگه:

خب ریختن پرهای یه جغد چه معنی داره؟!!

سینیسترا که دید داره هویجوری!! بر ملت مشتاق برای گوش کردن به حرف های زیبایش !!( همون چرندیات!) افزوده می شه :

آهان بله! خب این نشان دهنده ی این است که پرنده ی مذکور دچار افسردگی شده! وقتی پرنده ها یی نظیر جغد مورد بی محبتی نزدیکتری دوستاشون می شن این اتفاق شوم براشون می افته و از همه بدتر اینه که....

ملت گریف در حالیکه هیجانی توام با ترس داشتند گفتند :

از همه بدتر چیه ؟


سینیسترا:......


-------------------------------------------------------------------------

با آرزوی بهترین ها برای شما گریفی های عزیز

--- روزی از روز ها ، خوابگاه گریف ---

طبق معمول ِ هر روز ملت دختر نشسته بودن و مشغول خاله بازی بودن !

اندرو : آدامسمو بده جسی !
جسی : نمی دم مال خودمه .
اندرو : جیییغ
جسی : جیییغ !
و ...

و اما ملت پسر نیز در گوشه ای دیگر جمع بودن و داشتن مذاکره می کردن !

ناگهان بیل وارد خوابگاه می شه و به همه یه نگاه سیر می کنه(عجب آدم هیزی!) و به هدویگ هیچ نگاهی نمی کنه و می ره می شینه پیش استرجس جونش !
استرجس رو به هدویگ می کنه :
- هدی بیل چرا هیچ وقت تو رو محل نمی زاره ؟
هدویگ : کشته مرده محل گذاشتنشم ! ... محل نزاره هم مهم نیست !

استرجس با این حرف بهش برمیخوره و حس "بیل دوستی"ش گل می کنه و به هدویگ پشت می کنه و شروع می کنه با بیل حرف زدن .

استرجس : خب بیل جون چه خبر ؟
بیل : آره نقشم گرفت بروبچ ریختن محله نحوه برخورد ...

هدویگ بلند می شه و به خارج تالار می ره ...

--- چند دقیقه بعد ، حیاط هاگوارتز ---

هدویگ لب دریاچه نشسته و داره به اتفاقات اخیر فکر می کنه ... استرجس از دور به سمتش میاد و کنار هدویگ می شینه .
استرجس : چیه هدویگ اینجا چی کار می کنی ؟
هدویگ : استرجس تو نظرت چیه راجع به این شورشایی که خبرش تو پیام امروز چاپ شده بود ؟
استرجس : من بی طرفم با سارا هم حرف می زدیم بهش گفتم که بی طرفم نظری هم ندارم که بخوام بگم .

هدویگ بحث رو عوض می کنه و چند دقیقه ای با استرجس صحبت می کنه ...

--- شب ، تالار گریف ---

ملت دور هم جمعن و با هم صحبت می کنن ... هدویگ بر خلاف عادت همیشگی از پنجره وارد خوابگاه می شه تا یه تیریپ تنوع بیاد !
استرجس و بیل دم پنجره نشستن و دارن صحبت می کنن .
بیل : استرجس تو هم بیا با بقیه برو اعتراض کن ... من مطمئنم این حرکت باعث برانداخته شدن رژیم منحوسی که جامعه جادوگری رو اداره می کنه می شه .
استرجس : هر چی تو بگی بیل ... چشم قربان !

هدویگ با شنیدن این حرفا آهی می کشه و سرشو از روی تاسف تکون می ده و بدون اینکه توجه کسی رو جلب کنه به سمت ورودی خوابگاه پسرا پرواز می کنه .....