گلرت گریندلوالد
از زندان نورمنگراد
ماگل
- آخرین ورود
- چهارشنبه 28 شهریور 1386 18:09
- عضویت
- 1386/06/18
- پستها
- 14
هر سه با سرعت به کمک نور چوبدستی هایشان در اعماق جنگل به سرعت در حال پیدا کردن راه فراری از دست دسته غولهای یاغی ای که بعد از ماه ها توانسته بودند به جنگل ممنوعه برسند,در دل تاریکی قدم برمی داشتند.به ذهن هری تنها چیزی که خطور می کرد کلبه هاگرید بود ولی او می دانست که اگر پای غولها به آنجا برسد,هاگرید هم در خطر خواهد بود در حین فرار ,هری هرمیون را می دید که هر ازگاهی طلسم های بیهوشی قرمز رنگی را روانه ی پشتشان می کرد.
ناگهان رون ایستاد و با ترس به پشت خود نگاه کرد و در جایش میخکوب شد.هرمیون و هری مرتب فریاد می زدند:رون!!بدو!بدو!!
آنها درخت بزرگی را رد کرده بودند که مانع دیدن چیزی بود که رون از ترس آن میخکوب شده بود.
هر ی و هرمیون بازگشتند تا ببینند قضیه از چه قرار است,هری رون را دید که پاهایش به شدت می لرزیدند.هری با دلهره ی فراوان به تاریکی پشت درختان که نگاه رون به آن دوخته شده بود نظر انداخت.
از یک سو آنها درختان را می دیدند که با لرزش گام های غولهای یاغی دانه دانه بر زمین می افتادند و از سوی دیگر دسته سانتورها را دیدند که به سرعت به سمت آنها می آمدند و در حال احاطه کردن دایره ای عظیم به دور آن سه بودند.
آنها نیز ترسیده بودند و مطمئنا باعث این همه سر و صدا و واهمه را هری و دوستانش می دانستند.
هرمیون دست جفت آنها را گرفت و دوباره بدون هیچ نگاهی به پشت به دویدن ادامه دادند.
دود کلبه ی هاگرید و سوسوی نوری که از پنجره آن بیرون می آمد قابل رویت بود.به دویدن خود به سمت کلبه هالگرید قانع شدند با این حال که می دانستند این کار هاگرید را نیز به دردسر و یا حتی از دست دادن جانش می اندازد.آنها می دویدن و نور نقره فام ماه نیز که بر موج های کوچک دریاچه منعکس می شد آنها را همراهی می کرد.
تیر های کمان سانتورها یکی پس از دیگری در جلوی پایشان به زمین می نشست.آنها باید هر چه زودتر خود را به هاگوارتز می رساندند و خبر از انقلاب جهانی جامعه جادوگری و یکی شدن آن غول ها با ولدمورت را می دادند.خیلی ها را از دست داده بودند.
جرج ویزلی و بیشتر اعضای محفل, حتی مرگخوارها پدر و مادر هرمیون را نیز شکنجه داده بودند.ولی الان وقت ناراحتی و سوگ و عزا نبود. فقط می بایستی به تنها پناهگاه احتمالی که هنوز از دست متحدین لرد سیاد در امان مانده بود می رفتند.
به کلبه هاگرید رسیده بودند شروع به در زدن کردند ولی هیچ جوابی نیامد و در ی باز نشد,آنها وقت نداشتند که منتظر باز شدن در کلبه باشند .غرش غولها و لرزش زمین آنقدر هراسناک بود که ناخودآگاه باز شروع به فرار به سمت هاگوارتز کردند.
تقریبا جنگل را رد کرده بودند و در بالای تپه دروازه ی مدرسه را می دیدند.
ناگهان تمام وجود هری منقلب شد, سرمای آشنایی در جان او رخنه کرد و همه ی شادی ها را از وجود او بیرون کشید.
_دیوانه سازها!!!!!
آنها را می دید که تعدادشان زیاد و زیادتر می شد و به سمتشان در حال پرواز بودند.دیگر این هری نبود که پاهایش در حال دویدن بودند و این هری نبود که به طور نا خودآگاه سپر مدافع گوزن نقره ایش را به سمت آنها شلیک کرد.
تعقیب و گریز نابرابری بودد ولی اگر کسی به قلعه نمی رسید و خبر از حمله ی آنها به آخرین جای امن باقی مانده نمی داد تا دروازه ی قلعه را ببندند دیگرهیچ امیدی برای آنها باقی نمی ماند.هری گوزن مدافعش را می دید که همراه آنان می دود و اسکورتشان می کند.دیوانه ساز ها تک تک هجوم می آوردند ولی تا به نزدیکی آنها می رسیدند به دلیل وجود سپر مدافع هری مثل توپی که به دیوار می خورد عقب می رفتند...
گلرت گریندلوالد عزیز!
پست خوبی نوشته بودی.
کمی موضوع پستت ناتمام به نظر می رسید که اگر یه موضوعی رو انتخاب می کردی که می تونستی آخرش رو هم بدون زیاد شدن پست بنویسی بهتر بود.
از قسمت هایی از کتاب هفتم استفاده کرده بودی که باید تا پایان زمان سیاست جلوگیری از افشاسازی کتاب این کار رو نمی کردی.
پس بهتره برای اینکه برای خودت دردسر نشه دیگه تکرارش نکنی! در کل خوب بود...
فقط این ترس رون کمی زیادی اغراق بود .
موفق باشی.
تأیید شد.
ناگهان رون ایستاد و با ترس به پشت خود نگاه کرد و در جایش میخکوب شد.هرمیون و هری مرتب فریاد می زدند:رون!!بدو!بدو!!
آنها درخت بزرگی را رد کرده بودند که مانع دیدن چیزی بود که رون از ترس آن میخکوب شده بود.
هر ی و هرمیون بازگشتند تا ببینند قضیه از چه قرار است,هری رون را دید که پاهایش به شدت می لرزیدند.هری با دلهره ی فراوان به تاریکی پشت درختان که نگاه رون به آن دوخته شده بود نظر انداخت.
از یک سو آنها درختان را می دیدند که با لرزش گام های غولهای یاغی دانه دانه بر زمین می افتادند و از سوی دیگر دسته سانتورها را دیدند که به سرعت به سمت آنها می آمدند و در حال احاطه کردن دایره ای عظیم به دور آن سه بودند.
آنها نیز ترسیده بودند و مطمئنا باعث این همه سر و صدا و واهمه را هری و دوستانش می دانستند.
هرمیون دست جفت آنها را گرفت و دوباره بدون هیچ نگاهی به پشت به دویدن ادامه دادند.
دود کلبه ی هاگرید و سوسوی نوری که از پنجره آن بیرون می آمد قابل رویت بود.به دویدن خود به سمت کلبه هالگرید قانع شدند با این حال که می دانستند این کار هاگرید را نیز به دردسر و یا حتی از دست دادن جانش می اندازد.آنها می دویدن و نور نقره فام ماه نیز که بر موج های کوچک دریاچه منعکس می شد آنها را همراهی می کرد.
تیر های کمان سانتورها یکی پس از دیگری در جلوی پایشان به زمین می نشست.آنها باید هر چه زودتر خود را به هاگوارتز می رساندند و خبر از انقلاب جهانی جامعه جادوگری و یکی شدن آن غول ها با ولدمورت را می دادند.خیلی ها را از دست داده بودند.
جرج ویزلی و بیشتر اعضای محفل, حتی مرگخوارها پدر و مادر هرمیون را نیز شکنجه داده بودند.ولی الان وقت ناراحتی و سوگ و عزا نبود. فقط می بایستی به تنها پناهگاه احتمالی که هنوز از دست متحدین لرد سیاد در امان مانده بود می رفتند.
به کلبه هاگرید رسیده بودند شروع به در زدن کردند ولی هیچ جوابی نیامد و در ی باز نشد,آنها وقت نداشتند که منتظر باز شدن در کلبه باشند .غرش غولها و لرزش زمین آنقدر هراسناک بود که ناخودآگاه باز شروع به فرار به سمت هاگوارتز کردند.
تقریبا جنگل را رد کرده بودند و در بالای تپه دروازه ی مدرسه را می دیدند.
ناگهان تمام وجود هری منقلب شد, سرمای آشنایی در جان او رخنه کرد و همه ی شادی ها را از وجود او بیرون کشید.
_دیوانه سازها!!!!!
آنها را می دید که تعدادشان زیاد و زیادتر می شد و به سمتشان در حال پرواز بودند.دیگر این هری نبود که پاهایش در حال دویدن بودند و این هری نبود که به طور نا خودآگاه سپر مدافع گوزن نقره ایش را به سمت آنها شلیک کرد.
تعقیب و گریز نابرابری بودد ولی اگر کسی به قلعه نمی رسید و خبر از حمله ی آنها به آخرین جای امن باقی مانده نمی داد تا دروازه ی قلعه را ببندند دیگرهیچ امیدی برای آنها باقی نمی ماند.هری گوزن مدافعش را می دید که همراه آنان می دود و اسکورتشان می کند.دیوانه ساز ها تک تک هجوم می آوردند ولی تا به نزدیکی آنها می رسیدند به دلیل وجود سپر مدافع هری مثل توپی که به دیوار می خورد عقب می رفتند...
گلرت گریندلوالد عزیز!
پست خوبی نوشته بودی.
کمی موضوع پستت ناتمام به نظر می رسید که اگر یه موضوعی رو انتخاب می کردی که می تونستی آخرش رو هم بدون زیاد شدن پست بنویسی بهتر بود.
از قسمت هایی از کتاب هفتم استفاده کرده بودی که باید تا پایان زمان سیاست جلوگیری از افشاسازی کتاب این کار رو نمی کردی.
پس بهتره برای اینکه برای خودت دردسر نشه دیگه تکرارش نکنی! در کل خوب بود...
فقط این ترس رون کمی زیادی اغراق بود .
موفق باشی.
تأیید شد.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط گلرت گریندلوالد در 1386/6/22 16:38:16
ویرایش شده توسط گلرت گریندلوالد در 1386/6/22 17:45:46
ویرایش شده توسط سارا اوانز در 1386/6/23 20:33:29
ویرایش شده توسط گلرت گریندلوالد در 1386/6/22 17:45:46
ویرایش شده توسط سارا اوانز در 1386/6/23 20:33:29





)!هری..
..
حالت و
حالت.
!)،گراوپ خشمگین،خسته؛ تنها،به سمتش حمله میکنه.
.
!__

