پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

90
نفر همین الان آنلاین‌اند 42 نفر در «انجمن»
0 عضو 90 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

فعلاً عضوی آنلاین نیست؛ فقط مهمان‌ها.

42 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

کارگاه داستان‌نویسی

نوع تاپیک: آموزش و نقد

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 2 کاربر مهمان
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
شنبه 19 بهمن 1387 12:23
عضویت
1386/06/26
پست‌ها
28
هری دوباره به هاگوارتز برگشته بود تا در مقابل آینه ی آرزوها قرار بگیرد. چند روز پیش نامه ای از طرف دامبلدور پیدا کرده بود که در آن نوشته بود که هری دوباره باید در مقابل آینه ی آرزوها قرار بگیرد.
هری با خود فکر کرد که شاید این بار هم مانند سال اول تحصیل او دامبلدور چیزی را در آینه مخفی کرده باشد.
به آینه نگاه کرد و در همان لحظه چیی در دستش ظاهر شد. به آن نگاه کرد. قدح اندیشه ی دامبلدور بود، به همراه سه خاطره.
قدح اندیشه را در وسط اتاق گذاشت و خاطره که روی آن
نوشته شده بود لیلی و جیمز را در قدح اندیشه ریخت و بعد با
نوک چوب جادوگری ان را در قدح ثابت کرد و سر خود را در
آن فرو برد.
لیلی و جیمز روی دو صندلی روبروی شومینه نشته بودند هری
ایستاده بود و انها را تماشا می کرد ناگهان جیمز گفت:لیلی
هری خوابیده.
لیلی گفت:اره شیطون 10 دقیقه پیش خوابید .
جیمز گفت:خوب من میرم بهش سری بزنم .
لیلی گفت:نه دوباره میخوایمثل همیشه بیدارش کنی
جیمز گفت:من نه می خوام بهش شب بخیر بگم.
و به طبقه بالا رفت بعد از چند دقیقه صدای گریه ای
بلند شد.
لیلی فریاد زد:جیمز بازم بیدارش کردی من بزور خوابش کرده
بودم .
بعد از ربع ساعت جیمز پایین امد وگفت:عجب بچه شیطونی
چند بار نزدیک بود من خوابم ببره ولی اون خوابش نبرد
خوب بالاخره خوابش برد.
لیلی گفت:کی میخوای به اون بگی.
جیمز گفت:خودت میدونی که اون خودش پس از هفده سالگی
می فهمه.
وخاطره به پایان رسید.
خاطره ای با نام سیریوس را در قدح ریخت و بعد سر خود را
در قدح فرو برد جشن عروسی لیلی و جیمز به پایان رسیده بود
و وقتی که مهمان ها برای خداحافظی امدند جیمز بلند گفت:من
جیمز پاتر از امروز به بعد میگویم که سیریوس بلک پدر
خوانده فرزندان من و لیلی است.
تمام حاضران با شور و اشتیاق دست می زدند در حالی که
سیریوس با تعجب به انها می نگریست از حال رفت.
و بعد خاطره سیاه شد و خاطره دیگری جای ان را گرفت
سیریوس روی تختی در گودریک هالو خوابیده بود وجیمز
بالای سر او نشسته خوابش برده بود ناگهان سیریوس از خواب
بیدار شد و جیمز را صدا کرد.
جیمز به سرعت بالای سر او امد وگفت:اه خدا را شکر
سیریوس تو به هوش اومدی
سیریوس گفت: جشن عروسی تمام شد
جیمزگفت:سیریوس تو 4 روز که بیهوشی .
سیریوس که انگار تازه چیزی یادش امده است گفت:جیمز تو
واقعا پدر خواندگی بچه هایت را به من دادی یا من خواب دیدم.
جیمز گفت:بله من واقعا این کار را انجام دادم .
سیریوس گفت:متشکرم جیمز اصلا چرا من خوابیدم باید جشن
بگیریم جشن و بلند شد و به سرعت رفت.
خاطره تمام شده بود.

پست خوبی بود... از نوع ابتکار و خلاقیت از نمره 20 بهش 19 رو میدم!
ببین فقط مثل اینکه پستت رو دور تند قرار گرفته بود! در مورد هر اتفاق مثل اومدن قدح اندیشه در دستان هری و دیگر مسائل زیاد توضیح نداده بودی.
در هر صورت خوب بود فقط نمیدونم چرا پاراگراف بندیت این شکلیه .. سعی کن مثل پست های قبلی که در این تاپیک زده شده تا به سر خط نرسیدی Enter رو نزنی.
تائید شد!!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط آراگوگ در 1386/7/17 13:37:24
جی.کی.رولینگ از ابتدا همه چیز را می دانست...
او همه چیز را از ابتدا برنامه ریزی کرده بود...
رولینگ مثل یک افعی همه چی?
ماگل
تولد نقش
1397/05/24
آخرین ورود
چهارشنبه 4 اردیبهشت 1387 12:05
عضویت
1383/06/04
پست‌ها
704
همانا اي آراگوگ بر تو مي باشد که به کارهايت يعني تاييد کارگاه بپردازي، دو روز است که من به سر کشي از اين مکان مي پردازم و تو حتي به پستها دست نزده اي...به تو کارت آبي مايل به بنفش(به جاي کارت زرد) مي دهم و مي گويم بيا برادر... بيا که همي مردم مي خواهند به ايفاي نقش وارد شوند...

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
هوووم امضاي آفتابه اي بسته!
[b][color=996600]
بينز نامه
بيا يا هم به ريش هم بخنديم...در سايتو واسه خنده ببنديم
بيا تا ريش ها ب
ماگل
تولد نقش
1386/07/17
آخرین ورود
یکشنبه 7 خرداد 1396 12:37
عضویت
1386/07/13
پست‌ها
1531
به پاتر ها چشم دوخت.....باردیگر....
آخرین بار که این آینه را دیده بود کنار ولدمورت بود اما حالا آن جا در انباری خانه گریمالد چه می کرد؟
صدای آشنایی را به خاطر آورد: من....من خودمو می بینم که یه جفت جوراب پشمی تو دستمه......
با ناراحتی به خانواده اش نگاه کرد ...اینکه آنها تصویری بیش نبوده اند آزارش می داد..... به بقیه ی پاتر ها نگاه کرد....تا اینکه او را دید....اما امکان نداشت دامبلدور در میان پاتر ها؟
اما ..... اما اون یه پاتر نبود.....اون ...اون.....اون عضو خانواده اش نبود...شاید هم...امکان نداشت دامبلدور هم عضو خانواده پاتر ها بود....بله...همراه با خواهرش آریانا...مادرش کندرا!.....
هری بهت زده جواب سوالی را که 7 سال پیش از دامبلدور در رابطه با چیزی که او در آینه می بیند پرسیده بود یافت.....
چیزی که دامبلدور می دید با تصویری که هری می دید هیچ تفاوتی نداشته......آنها عضو یک خانواده بودند.

ببین من با گذاشتن چند نقطه(.....) موافقم ولی نوشتن بیش از حد این نقطه ها باعث زشت شدن پستت میشه ...
ولی پستت دارای توصیفات خوبی بود.دیالوگ نداشت ولی بعضی از پست ها بدون دیالوگ هم زیبا هستند.
از تخیلت به خوبی استفاده کرده بودی و داستانت هم به عکسی که من داده بودم ربط داشت.
دیگه نکته ای نیست.
موفق باشی.
تائید شد.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط Connor Doyle در 1386/7/14 6:53:23
ویرایش شده توسط آراگوگ در 1386/7/14 18:05:50
ماگل
آخرین ورود
جمعه 6 مهر 1386 20:15
عضویت
1384/09/12
پست‌ها
60
هری جلو رفت .اتاق غریبی بود بهم ریخته و نامرتب.برق آیینه ای
بزرگ نظر هری را جلب کرد جلو رفت و باز هم جلو تر...دنگ!پایش
به صندلی گیر کرده بود .بلند شده و به سمت آیینه رفت جلوی
آیینه ایستاد زنی زیبا و مردی شلخته مثل خود هری به او نگاه
می کردن چند نفر دیگه هم در آیینه بودن هری به پشتش نگاه کرد
کسی یا چیزی آنجا نبود! هری با صدایی ارام گفت:مامان بابا؟ و شپلخ! تصویر زن تو ی گوش تصویر هری زد! آخ چرا می زنی ننه لیلی؟ چرا می زنم؟ چرا؟ هنوز چهلم مل نشده با ابن دختره ی عوضی گرینجر! ریختی رو هم! هری:مامان از کجا می دونی؟ننه لیلی:داری اعطراف می کنی رزل؟هری نه اصلا نقد این حرفا نیست من هرمیون رو مثل خواهر خودم دوست دارم.
ننه:با عصبانیت لابد نامزد شدین!(آخه زنیکه دوبلور*! بچه ی 11 ساله نامزد داره؟)) ) هری: اه ننه مثل اینکه دارن رو تصویر پارازیت می ندازن چیزی معلوم نیست! و هری با آجر به اینه کوبید!
........................
دوبلور:دقیقا مثل صدا و سیما ی کلیمانجارو(ایران خودمون!) دوست
رو نامزد معرفی می کنن !

پستت اصلاً جای خوبی نداشت!
پست بی سر و تهی بود ... همون اول توصیف صحنه جدی بعدش طنز بی معنی ... بعدش صحبت های پشت سر هم بدون رعایت قوانین گرامری ... داشتن غلط های املایی و ...
پستت خیلی مشکل داشت. بهتره یکی دیگه بنویسی.

تائید نشد!!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط آراگوگ در 1386/7/14 18:01:36
تصویر تغییر اندازه داده شده
ماگل
تولد نقش
1396/09/23
آخرین ورود
پنجشنبه 16 مرداد 1404 19:40
عضویت
1383/06/17
پست‌ها
460
دامبلدور كه مرده بود! پس اشكالی نداشت كه او بار دیگر خود را در آیینه‌ی وزرا ببیند. زیرا که که دیگر کسی وی را از این کار منع نمی‌کرد.
آیینه‌ی وزرا آیینه‌ای بود که هرکه بدان می‌نگریست را با آرزوی قلبی خود مواجه می‌کرد و لفظ وزرا خود برعکس شده‌ی کلمه‌ی آرزو بود. یادش بخیر آن هنگام که طلفی بیش نبود خود را در میان خانواده‌اش می‌دید. ولی اکنون هرچه می‌کرد نمی‌توانست آن خاطرات شیرین را دوباره در آیینه‌ی وزرا بیابد. صحیح این بود که اگر براستی این آیینه‌ی وزرا است، تصويران(!) وزيران در آن جلوس يابند و بنابراين می‌بايست كه او در آن آيينه شمايل بی‌بديل كالين كريوي مرد آسلام و حامي مرلين را می‌ديد. ولي افسوس و صد حيف كه آن هم نبود. از بخت بد او اكنون فقط در آن آيينه‌ی يگانه، غضنفر*ی را می ديد كه بر او تبسّم می‌كند و دست برشانه‌اش می‌يازد. و خويشتن را كه عينكی با قاب بيضوی بر چشمانش دارد و شايد اين درست آزرویی بود، زيرا كه در اوان خُردی هماره از آن عينك گردفام كه بدو تحميل كرده بودند بی‌زاری می‌جست و در ساعات تنهایی آن را ز چشمش به دور می‌كرد و در دل بر بانيان آن نفرت می‌ورزيد و اقوام خویش به باد نفرين می‌گرفت و آرزوی عينكی ديگر می‌كرد و يا حتّی لنز چشمی كه آن را در چشم گذارد. ولی از آن رو اين‌گونه نمی كرد كه رنگ چشمانش به‌سان مادرش باقی بماند، زيرا كه به تجربه يافته بود كه در غير اين صورت از گزند پروفسور اسنیپ در امان نخواهد بود ( و اين كه چه‌گونه بدين تجربه دست‌يافته بود از حيطه‌ی دانش من خارج است. زيرا كه من داستان گویی بيش نیستم و نه آن‌گونه ام كه مرا دانای‌كل نامند، كه اگر به ميل خويشتن بُدی، به می‌داشتم كه مرا نادان كل بنامند). و در اين حال او ساير افراد درون آيينه را بسيار تار و مبهم می‌ديد، چنان كه گویی مگسان دور شيرينی اند و آيينه‌ی وزرا نيز كه این را دريافته بود (و اين آيينه از آن‌چه كه ما تفكّر می‌كنيم بسيار عاقل‌تر و خردمند‌تر است) آنان را محو گردانيده بود. ولي اگر شما در آن‌جا بوديد و نيك بدان می‌نگریستید، می توانستيد آثار جيمز، ليلی، مرلين، جاسم و نورممّد را ببينيد كه با غضب برایش دست تكان می‌دادند و او خود به اندازه‌ی پيشیزی از اين ها آگاه نبود، زيرا خود نمی‌خواست كه آگاه باشد. ولی اگر شما بر اين تصوير نيك بنگريد، پيمان ناگسيختنی خواهم‌بست كه انتهای ريش مرلين را خواهيد ديد كه از سطل پشت سر او بيرون آمده كه نشانگر اين است كه گرچه او بدان‌ها توجّهی ندارد، ولی آن ها به مانند او نيستند و همواره دورادور وی را نگاه‌بانی می‌كنند.
===================================
* مقصود از غضنفر هيچ گروه، قوم و ملّتی نیست و قصد اهانت به هیچ كدام از آن‌ها را ندارم و آن كه بايد بفهمد، خودش خواهد فهميد و بهتر اين است.

==توضيح==
1- قبلاً گفته بودي كه جدّی بنويسم ولي نمی‌تونم چون من خودم توی صحبت‌های روزانه‌ام هم جدّی حرف نمی‌زنم كه حالا بخوام بيام و اون‌ها رو به رشته‌ی تحرير دربيارم
2- من اصلاً قصد به رخ كشيدن اطّلاعاتم رو نداشتم و اگه لحظه‌اي هم چنين به نظر رسيده معذرت می‌خوام
3- جاسم و نورممّد هم كه با كانديداتوری كالين دوباره به ميانه‌ی بحث‌ها و رول‌ها اومدند
4- يه نموره جانب داري از كانديدای وزارت هم داشتم كه احتمالاً قابل چشم پوشيه
5- براي افراد با آی-كيو زير 10 : وزرا = و + ز + ر + ا برعكس=> ا + ر + ز + و = آرزو

لينك تأييد شده‌ی بازی با كلمات

هوووم... بین دو راهی گیر کردم ولی خب الحق و الانصاف که پست خوبی بود.
ببین تقریباً بینابین به عکسی که من داده بودم ربط داشت ولی خوب نوشته بودی البته بیشتر در باب اعضای سایت و مرد آسلام "کالین کریوی" نوشته بودی ولی توصیفاتت خوب بود .
البته دیالوگ نداشت که باعث میشد پستت خشک نشون میداد.
تائید شد.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط شاهزاده خالص در 1386/7/13 16:03:05
ویرایش شده توسط آراگوگ در 1386/7/14 17:56:52
تصویر تغییر اندازه داده شده
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
شنبه 19 بهمن 1387 12:23
عضویت
1386/06/26
پست‌ها
28
هری بار دیگر مقابل آینه آرزوها قرار گرفته بود.
هري خود را در آزادي بيكراني مي ديد . گويي خيالش از جانب همه چيز راحت باشد . اطرافش را نگريست . هيچ كس نبود . زير لب زمزمه كرد :

_ چه محيط عجيبي !

او در محيطي بود كه همه چيز تار مي نمود . زن زيبايي را از دور ديد . جلوتر رفت ، زن به هري نزديك شد و او را در آغوش گرفت . احساسي آشنا هري را در بر گرفت . احساسي كه مدت ها بود ، آن را تجربه نكرده بود . به صورت زن با دقت نگاه كرد . او مادرش بود .

_ مادر ...

دستي محكم بر روي شانه اش قرار گرفت ، هري اطمينان داشت كه صاحب آن دست پدرش است .

اكنون هري در موقعيتي بود كه هميشه آرزويش را داشت .



***

خانه ي ويزلي ها آن روز تبديل به ماتم كده شده بود . خانم ويزلي از شدت شوك وارده هيچ نمي گفت . درك اين واقعه براي او سخت بود . فرد، لوپین، تانکس و باقي اعضاي محفل مدت ها بود كه رفته بودند ، به سوي پيروزي ...

هرميون اشك ريزان ، جيني را در آغوش گرفته بود . رون هم با مهرباني بي سابقه اي همراه هرميون بود .


***



در آن روز جشن بزرگي در سراسر جامعه ي جادوگران برپا شد . شادي عظيمي كه هيچ غمي نمي توانست از آن جلوگيري كند . سرانجام جامعه ي جادوگران موفق شده بودند بزرگ ترين جادوگر تمام دوران را از بين ببرند .


پستت خیلی جای کار داشت!
اممم ... ببین اگر تمام پستت به پاراگراف اولت کاملاً ودر همان زمان مربوط می شد خیلی عالی میشد ولی اینجوری پستت بی سر و ته شده!!
به نظرم اصلاً آینه نفاق انگیز و نابودی لرد ولدمورت به هم ربطی ندارن...ولدمورت جبهه سیاهی هست و آینه هم بروز احساسات هر فردی که بهش نگاه میکنه.
از لحاظ توصیف صحنه فقط پاراگراف اولت خوب بود...ولی قسمت های بعدی داستان چنگی به دل نمیزد.
باید بیشتر رو پستت کار کنی.
تائید نشد!!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط آراگوگ در 1386/7/14 17:44:27
جی.کی.رولینگ از ابتدا همه چیز را می دانست...
او همه چیز را از ابتدا برنامه ریزی کرده بود...
رولینگ مثل یک افعی همه چی?
هري،رون و هرميون و نويل آرام آرام به سمت كلبه هاگريد ميرفتند و با هم صحبت ميكردند.
نويل:هري به نظرت چرا هاگريد امروز دعوتمون كرده بريم به كلبه اش؟!نكنه دوباره مي خواد براش دم انفجاري جمع كنيم؟
رون:واي!من كه ديگه طاقت ندارم با اين جونورا سروكله بزنم باور كن هري ديشب تا صبح كابوس ميديدم از دست اينا!
هرميون:نه فكر نكنم اينجوري باشه مگه يه چيزو مي خواد چند بار درس بده؟!احتمالآ ميخواد چون ديروز بهش تو جمع كردن دم انفجاريها كمكش كرديم يه جوري جبران كنه!
با اين حرف هرميون قيافه رون مثل كسي شد كه يه سطل پر آب سرد روي سرش ريخته باشند.
رون:نه!يعني بايد باز براي اينكه ناراحت نشه اون بيسكويتها و چاي بد مزشو تحمل كنيم؟!واي خدا!
رون ايستاد و جمله آخر را در حالي گفت كه به كلبه هاگريد خيره شده بود.
هري با خنده:چي شد رون يعني انقدر سخته؟!
رون با حالت بهت كلبه هاگريد را با دست نشان داد كه ان سه از ان غافل بودند!
آنها به سمت كلبه هاگريد برگشتند و از چيزي كه ديده بودند مانند رون بهت زده شدند.
در كلبه هاگريد باز بود و از همان فاصله 5 متري مي توانستند ببينند كه توي كلبه كامل به هم ريخته شده و احتمالآ چيزي سالم توش نمانده بود!
هري كه تازه از بهت خارج شده بود چوبدستيش را بيرون كشيد و به سمت كلبه حركت كرد سه نفر ديگر كه تازه متوجه شده بودند چه اتفاقي افتاد است چوب دستيهايشان را بيرون كشيدند و پشت سر هري به سمت كلبه حركت كردند.
هري با صدايي نگران قبل از رسيدن به كلبه:
هاگريد....هاگريد چي شده؟!....هاگريد اينجايي؟!
بعد از جستجوي كلبه و پيدا نكردنه مدركي براي فهميدنه اتفاق افتاده در كلبه، هري با سر در گمي از كلبه بيرون امد و گفت:
-چرا اينجا اين جوري شده؟هاگريد كجاست؟
هرميون:فكر كنم يكي اينجا دنبال چيزي مي گشته كه كلبه اينجوري شده!اميدوارم هاگريد چيزيش نشده.....
ناگهان صدايي از طرف جنگل ممنوعه شنيدند.هري كمي دقت به نقطه اي كه صدا از اونجا آمد، كرد شاخه ي درختي هنوز تكان ميخورد.
چوبدستيشو به سمت اون نقطه گرفت و پاورچين پاورچين به سمت اون شاخه ميرفت.در حاليكه شاخه كم كم ديگر بي حركت شده بود.
شاخه رو كنار زد و ديد كه يه نفر با سرعت به دل جنگل ممنوعه ميدويد يه طلسم بيهوشي به سمتش فرستاد و خطا رفت هري سريع به سمت دوستانش كه نگاهش ميكردند رفت و به سرعت گفت :
- نويل برو از قلعه كمك بيار اونكه اينجا رو اينجوري كرده رفت توي جنگل ممنوعه!
رو به هرميون و رون كرد و گفت:ز‍ود باشين بياين !
و هري به سرعت وارد جنگل ممنوعه شد.رون و هرميون كه تازه فهميده بودند هري چي گفته است به دنبال هري به سرعت وارد جنگل شدند.
ان سه با تمام سرعتي كه داشتند ان فرد ناشناس رو تعقيب مي كردند.هري چشم از اون فرد ناشناش بر نميداشت تا اينكه پايش به يكي از ريشه هاي درخت گير كرد و خيلي ناگهاني و با شدت زيادي به زمين خورد.
هري خطاب به رون و هرميون كه داشتند به سمت هري برمي گشتند گفت:
- يريد دنبالش من حالم خوبه....من خودمو بهتون ميرسونم
اين جمله ي آخرو در حالي گفت كه سعي ميكرد از زمين بلند شه ولي دوباره به زمين خورد.
رون كه اين صحنه را ديد به سمت هري امد تا كمكش كند كه هري به فرياد گفت:
-من خوبم رون!برو دنبالش!!
رون كه جا خورده بود همراه هرميون با سرعت دل جنگل ناپديد شدند.
هري دوباره سعي به بلند شدن كرد ولي جاي زخمش طوري به سوزش افتاد كه هري دوباره به زمين افتاد و در ذهنش صداي خنده بلندي رو مي ششنيد و احساس مي كرد كه كاري به درستي انجام شده است!
بعد از چند دقيقه كم كم سوزش زخمش آرام گرفت و هري كم كم حالش بهتر شد،و دوباره سعي به پاشدن كرد و توانست روي پاهايش بايستد به سمت نقطه اي كه چند لحظه پيش هرميون و رون در ان ناپديد شدند لنگان لنگان حركت كرد.
هري در راه به فكر فرو رفته بود و به اين فكر ميكرد كه چه كاري انقدر ولدمورت را خوشحال كرده بود؟!
ناگهان صداي بلندي هري را به خود اورد:
- پس دوست قهرمانتون كجاست؟! نزديك كلبه هاگريد باهاتون بود كه! ترسيد بياد توي جنگل ممنوعه؟!
هرميون با ترسي در صدايش: مگه مثل تو دستو پا چلفتيه؟!
هري ان صدا رو خوب مي شناخت،ان كس كسي جز مافوي نميتونست باشه!
سرعتشو كم كرد و سعي كرد بي سر و صدا به انها نزديك شود،هري تا حدي نزديكشان شد تا انها در زاويه ديدش قرار بگيرند.
هرميون روي زمين افتاده بود و رون بيهوش در بغلش و مالفوي با استرس و رنگي پريده هر چند ثانيه يكبار به دورش يك نگاهي مي انداخت انگار خودش انتظار هري را مي كشيد!
هري از پشت درختي كه پناه گرفته بود سريع بيرون امد و به سرعت طلسم خلع سلاح رو به سمت مالفوي فرستاد و چوب دستي مالفوي از دستش لغزيد و به سمتي پرتاب شد!
و هر ميون سريع چوب دستيش رو بر داشت و طلسمي به سمت مالفوي فرستاد و مالفوي انگار با طنابي نامرِِيي دستهايش بسته شد!
هري با غرور در حالي كه چوب دستيش را به سمت مالفوي گرفته بود به هرميون گفت:
-اين كثافت رون را با چه طلسمي زد؟!
هرميون: هيچي طلسمش بيهوشي بود!الان درستش ميكنم!
بعد هرميون چوب دستيش را به سمت رون گرفت و طلسمي به سمت رون فرستاد و رون كم كم به هوش امد.
هري:اونجا چي ميخواستي؟!دنبال چي بودي؟!
مالفوي فقط با نگاه سراسر كينه هري را نگاه مي كرد و هيچي نميگفت!
هري: لعنتي حرف بزن!چي ميخواستي براي ولدمورت ببري؟!
مالفوي فقط نگاهش ميكرد!!
رون:بزال من الام حاليس ميكنم!
هري:رون چرا اين جوري حرف ميزني؟!
هرميون كه با دستاش رون را گرفته بود گفت :
-چيزي نيست اثر طلسم بيهوشيه!!
رون كه كم كم آروم شد هرميون ولش كرد و به سمت پاي هري رفت.
- يه لحظه حركت نكن تا پاتو درست كنم.
هرميون چوبدستيشو به طرف پاي مجروح هري گرفت و يه افسون شفا بخش به سمت پاي هري فرستاد هري يه لحظه احساس كرد پاش گرم شد و دوباره به حالت عادي برگشت و احساس كرد كه ميتونه بدون درد روي پاي خودش وايسه!
هري با خوشحالي گفت:
-هرميون واقعآ كارت عاليه!!
رون با سعي در چاپلوسي گفت :مگه شگ داستي؟ كالش هميسه عابيه!
هرميون با اين حرفاي هري و رون لپش گل انداخت و گفت:
- داره دير ميشه!!
هري با اين حرف هرميون اطرافش را نگاه كرد و ديد در حالي كه حواسشون نبوده هوا كاملآ تاريك شده بود!
هري:لوموس!اهان!حالا بهتر شد.
هرميون و رون:لوموس.
و كمي جنگل دورو اطرافشون روشن تر شد.
دوباره كمي اطرافشان را نگاه كردند و نورهايي رو در دل جنگل ديدند كه به سمت انها مي امدند رون و هرميون به هم نگاه كردند و چوب دستييشان را به سمت نورها گرفتند.
از دل تاريكي نويل و هاگريد و تانكس بيرون اومدند و تانكس با ديدن انها گفت:
-آه هري!ما مرديم از دلواپسي،حالتون خوبه؟!
رون:اله ما خوليم!
نويل با نگراني به هرميون نگاه كرد و قبل از اينكه نويل بخواهد چيزي بگويد هرميون گفت:
-هيچي نيست،تاثير طلسم بيهوشيه!
تانكس كه تاره متوجه حضور مالفوي شده بود گفت:
-مالفوووووووووووووووووووي!!!پس بهم ريختنه كلبه هاگريد تقصير تو بوده!!
بازم مالفوي فقط نگاه ميكرد و حرف نميزد.
هري:چيزي نيست لال شده!!
ناگهان هاگريد گفت:
- بجه ها بايد سريع برگرديم داره دير ميشه!
رون و نويل در دو طرف مالفوي دستهايش رو گرفتند و به پشت سر هاگريد راه افتادند و مالفوي نيز بدون هيچ مقاومتي به انها همراه شد،تانكس هم پشت سر همه ي انها حركت كرد.
بعد از حدود سي دقيقه به محوطه هاگوارتز رسيدند
هري كه در راه برگشت به قلعه در فكر اين بود كه چه جوري ماجرا رو براي هاگريد و بقيه توضيح بدهد چون حتمأ به خاطر اين تعقيب سرزنش ميشد وقتي خواست براي هاگريد توضيح بده كه چه اتفاقي افتاده هاگريد گفت:
-هري،هري اگه ميشه ماجرا رو بزار فردا براي من و دامبلدور تعريف كن چون الان داره ديرتون ميشه،ممكنه مجازات شين.پس برو و فردا بيا بگو چه اتفاقي افتاده بود.
هري امد حرف ديگري بزند كه با نگاه هرميون تسليم شد و چيزي نگفت و هر چهار نفر با هاگريد و تانكس خداحافظي كردند و به سمت خوابگاه هاي خود رفتند.
هري در رختخواب فكرش مشغول اين بود كه مالفوي دنبال چه چيزي در كلبه هاگريد بوده و توي اين فكر بود كه از كجا داستانو براي هاگريد و دامبلدور و بقيه شروع به تعريف كنه كه كم كم خوابش برد.
------------------------------------------------------------------------
شرمنده مي دونم اين پست رو دير زدم ولي اخه مانيتورم سوخته بود!!
شما گفتي ميتوني دوباره بنويسي اين جسارتو كردم!
اينو تاييد ميكنيد يا يكي ديگه براي عكس جديد بنويسم؟!

عزیز جان خیر سرم عکس جدید دادم ها باید برای عکس جدید بنویسی!متاسفم ولی
تائید نشد!!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط آراگوگ در 1386/7/14 17:49:21
ماگل
آخرین ورود
شنبه 25 شهریور 1391 21:14
عضویت
1383/06/27
پست‌ها
207
پاتر


علت اين که اينو برات فرستادم اينه که فکر ميکنم الان تو بيش از هر کسي بهش نياز داري.
يادت نره که خيلي براي پس گرفتنش زحمت کشيديم, هم من و هم اعضاي الف و دال !
يادت باشه که خيلي ها پشتتن!


. پروفسور ‏مک گونگال

هري دستش را به طرف بسته برد تا آن را باز كند.

هرميون: هري, ممکنه خطرناک باشه!
رون: فکر نکنم که واقعا از طرف مک گونگال نباشه! آخه همه از قضيه ي ارتش دامبلدور خبر ندارن.
هري: راست ميگه بهتره بازش کنيم.

هري بسته را به دقت باز کرد, آنچه را که ميديد باور نميکرد.........
روبرويش قدح سنگي تيره اي قرار داشت که دورش را با حروف عجيبي کنده کاري کرده بودند.


هرميون: هري, اين همون قدح دامبلدور نيست که حرفشو ميزدي ?
رون: قدح انديشه ?
هري: چرا, خودشه !
رون: حالا مي خواي با اين چي کار کني?
هرميون: فعلا که هيچي! اول بايد مطمئن بشيم که خطرناک نيست .

آن شب تا ديروقت , هرميون داشت روي قدح کار مي كرد که رون بعد از خميازه ي بلندي گفت:
بهتره ديگه بريم بخوابيم , هرميون تو هم ميتوني فردا روي اون کار کني!

هرميون: آره, منم خيلي خسته ام,
بعد رو به هري کرد و گفت:
ببين هري, من نتونستم مشکلي توي اون قدح پيدا کنم, گرچه خيلي چيزه پيچيده ايه!
همه جادو هاي حفاظتي رو هم که بلد بودم روش اجرا کردم, ولي شايد بهتر باشه اکه امشب سراغش نري .
هري: باشه .


از نيمه شب گذشته بود,
هري در رختخواب سفريش دراز کشيده بود و به سقف خيره شده
بود .
به ياد شبي افتاده بود که دامبلدور شنل نامرئي پدرش را برايش فرستاده بود , آن شب تصميم گرفته بود که براي اولين بار به تنهايي شنلش را امتحان كند.
آن شب هري براي فرار از دست فيليچ وارد اتاقي شده بود که آينه ي نفاق انگيز هم آنجا قرار داشت !
بعد به خاطر آورد که براي اولين بار در آن اتاق بود که با دامبلدور به تنهايي ملاقات کرده بود.

احساس عجيبي داشت....
احساس مي كرد که بايد خاطره ي آن شب را زنده كند...

بايد باز هم به تنهايي براي اولين بار آن را امتحان مي كرد!
کم کم هيجان تمام وجودش را ميگرفت.

يعني ممکن بود?

چند لحظه بعد هري نوك چوبدستيش را به شقيقه اش چسباند و سعي کرد خاطره ي آن شب را به ياد آورد, بعد به آرامي نوك چوبدستي را از شقيقه اش دور کرد و آن ماده ي عجيب شفاف دود مانند را که به دور چوبدستيش چسبيده بود به درون قدح ريخت.
در قدح انديشه جنب و جوشي ايجاد شد و لحظه اي بعد تصوير واضحي جلوي چشمش قرار گرفت!
به آرامي سرش را به قدح نزديک کرد و به محض برخورده نوك بينيش با سطح تصوير, در يکي از راهرو هاي هاگوارتز بود!
کنارش يک زره آهني بود و صداي پاي خفيفي مي آمد. چند لحظه بعد در کنارش باز شد !
ميدانست که خودش است که شنل نامر ئي پوشيده ...
به موقع از لاي در وارد شد.

در فاصله ي دو متريش پسر يازده ساله اي به آرامي از زير شنل بيرون آمد....
اگر انقدر شگفت زده نبود , حتماً کلي به لباس خواب خودش ميخنديد! اصلا باور نميکرد که آنقدر ريزنقش بوده باشد!

گوشه اي ايستاد و به تماشا پرداخت,
خودش را ميديد که جلوي آينه ايستاده بود و به آن خيره شده بود.
ديد که دستش را روي شانه ي چپش گذاشت ( يادش آمد که آن زمان دست مادرش رو روي شونش ديده يک لحظه انتظار داشت که اونو احساس کنه!!) !

چند لحظه بعد, به طور ناگهاني , در پشت سرش چهره ي آرام و خردمند دامبلدور را ديد که به هري يازده ساله لبخند ميزد !

بغض گلويش را گرفته بود...
فقط آرام ايستاده بود و به مکالمه آن دو گوش ميداد.

هري: ا... پروفسور من شما رو نديدم ..
دامبلدور: پس به اطرافت خيلي بي توجهي!
اما خوب, من براي نامرئي شدن نيازي به شنل ندارم.

هري بزرگ سال به چهره ي خودش خيره شد.
به چهري معصوم و پاکش.... چهره اي که هنوز نه چيزي درباره ي پيشگويي ميدانست و نه خبر داشت که روزي به چشم خود مرگ اين چهره ي آرام و خردمند و مهربان را مي بيند ..
نگاهي به دامبلدور انداخت که ميدانست روزي بايد همه چيز را به آن پسرک يازده ساله بگويد ...

به شدت به دامبلدور احساس نياز مي كرد!
كاش هنوز هم با لبخندش به او دلگرمي ميبخشيد .....

احساس کرد که مکالمه آنها کم کم رو به اتمام است.

هري: پروفسور دامبلدور? شما وقتي توي اين آينه نگاه ميکنين چي ميبينين?
دامبلدور: من خودمو ميبينم که يک جفت جوراب پشمي توي دستمه ! آخه مي دوني? كريسمس همه به من كتاب هديه ميدن .
خوب هري, حالا ازت مي خوام که اون شنل زيبا رو بپوشي و برگردي!
هري: چشم پروفسور.


خودش را ديد که به زير شنل رفت. ميدانست که آن خاطر به پايان رسيده است!
يک بار ديگر به دامبلدور نگاهي انداخت که با دقت به آينه ي نفاق انگيز نگاه ميکرد.

هري خود را از خاطر بيرون کشيد..

بغض گلويش را ميفشرد..
ديگر نميتونست از فرو ريختن اشکي که در چشمانش جمع شده بود, جلو گيري كند!

به راهي که طي کرده بود فکر کرد........
به اتفاقاتي که افتاده بود.......

دلش براي آن دوران تنگ شده بود!

اما خودش تصميم گرفته بود که مبارزه كند! او مجبور نبود.


((هري, اين انتخاب هاي ماست که حقيقت باطني مارو نشون ميده, نه توانايي هاي ما ! ))

مگر خود دامبلدور اين جمله را نگفته بود ?

دوباره دلگرم شده بود...

احساس مي كرد دامبلدور به او لبخند ميزند!



. فوکس




--

هوووم...!
پستت خوبی بود ... از لحاظی مشکل داشت و از لحاظی هم خیلی خوب بهش پرداخته شده بود...
در قسمت اول نامت میبینم که مک گونگال به هری نامه نوشته ولی با توجه به توصیفات کتاب مک گونگال در برابر هر آدمی خشک صحبت میکنه چه برسه به هری اون هم تو نوشتن نامه!!
ولی از لحاظ دیالوگ ها خوب بود... توصیف صحنه مناسبی هم داشتی ولی پاراگراف بندیت مشکل داشت و جاهایی مشکل داشتی که اگر یک بار دیگه هم میخوندی پستت رو صد در صد رفع میشدن این مشکلات.

تائید شد.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط فوکس در 1386/7/9 18:15:55
ویرایش شده توسط آراگوگ در 1386/7/14 17:38:45
آخرين باري که مي دونستم و گفتم کسي جدي نگرفت پس از اين به بعد


[url=http://www.jadoogaran.org/modules/article/view.article.php/2168]مودونوم او نوموگوم[/u
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
شنبه 19 بهمن 1387 12:23
عضویت
1386/06/26
پست‌ها
28
بالاخره ولدمورت شکست خورده بود و هری بار دیگر مقابل آینه آرزوها قرار گرفته بود. اما این بار این کار او دلیل دیگری داشت. تازه دو روز از زمانی گذشته بود که هری قدح اندیشه ی پدرش را یافته بود. به آینه نگاه کرد و دوباره چهره ی پدر و مادرش را دید. تصمیم گرفت که دوباره به درون قدح اندیشه ی پدرش برود. پس نوک انگشتش را در قدح اندیشه فرو کرد و دوباره آن حس قدیمی بهش دست داد. پدرش را دید که در ایستگاه کینگز کراس بود. سعی کرد خود را جای پدرش قرار دهد:

همیشه دوست داشت دورادور جریان را زیر نظر بگیرد. زود به ايستگاه رسيده بود دوست داشت از دور به بقيه نگاه كند كه چطور از هم راه ورود را ميپرسند كاملا ميدانست چطور بايد از سکوی نه و سه چهارم رد شود ولي مي خواست بقيه سال اولي ها را كه بلد نبودند دید بزند. در اين بين پسري با صورتي زيبا توجهش را جلب كرد. پسر دايم بالا پایین میپرید و به زمين لگد ميزد. جلو تر رفت تا بهتر ببيند كه چه اتفاقي افتاده است. توجهش به طرف ديگر جلب شد. دو دختر که به نظر بزرگتر می آمدند پسر را به هم نشان ميدادند و مي خنديدند.

بالاخره جلو رفت:
- ببخشيد ممكنه بپرسم داريد چي كار مي كنيد؟
پسر يك لحظه نفهميد چه كسي صدايش كرده ، سپس سرش را بلند كرد و جيمز را ديد.
- سلام خب من دانش آموز سال اولم دارم آماده ميشم كه برم به هاگ ... ببخشيد شما؟
- من جيمز پاتر هستم منم سال اولم از آشنايي با شما خوشحال شدم. ولي اين بالا پايين پريدنا به خاطر چيه؟
پسر: ا راستي شما هم سال اول هستيد؟ خب مگه نميدونيد كه براي رفتن به سكوي 3/4 بايد اول سنگی رو که در سنگ فرش لق میزنه پیدا کرد تا دريچه رو که به سمت طونل ورودی میره پيدا كني؟
لحظه اي به خودش شك كرد گفتن همچين چيزي از طرف يك سال اولی برایش تازگی داشت سپس با اطمينان از اينكه خودش راه درست را مي داند مستقيم به پسر خيره شد.
- كي همچين چيز مسخره اي رو بهت گفته؟
- من با دختر عموهام اومدم اونا اونجان... اونا بهم گفتن كه راه ورود به سكو اينه.
- ببينم اسم تو چيه؟
پسر: من سيريوس بلك هستم اونا هم دختر عموهاي من بلاتريكس و نارسيسا هستن.
جيمز كمي ناراحت شد ولي درونش احساس ميكرد اين شوخي بامزه اي بوده است.
- ببين البته من نميدونم قضيه چيه ولي حدس ميزنم دختر عموهاي عزيزت سر كار گذاشتنت چون بايد بهت بگم راه ورود به سكو اين نيست خيلي راحتتره.
- يعني بازم دوباره؟ اين دفم بازيم دادن نامردا
سپس بدون خدا حافظي يا هيچ حرفي به سمت دو دختر دويد جيمز لحظه اي ايستاد و دعواي آنها را نگاه كرد در حالي كه در دلش هنوز اين شوخي را تاييد ميكرد به سمت سكو به راه افتاد. فقط به اين فكر ميكرد كه آيا كس ديگري چيزي با ارزش تر از آن چيزي كه الان در چمدان خودش است دارد يا نه حتي بعيد ميدانست دانش اموزان سال بالاتر همچين چيزي را ديده باشند. از ذوق و غرور حاصل از آن يادش رفت كه بايد در لحظه اي كه ماگل ها حواسشان نيست از ديوار عبور كند.

احتمالا آن روز يك دو جين ماگل پسري را ديدند که از دیوار رد شد. پسري با چشم های قهوه ای و موهاي سياهی كه تا روي يكي از چشمهايش را پوشانده بود و خيلي نامرتب به نظر ميرسيد.

درون قطار همه به هم تنه ميزدند و جیمز چمدان سنگین را به دنبال خود میکشید در نتيجه تصميم داشت اولين جايي كه گير آورد داخل شود ولي انگار همه دست به يكي كرده بودند كه با هم بنشينند. همانطور كه ميرفت ناگهان در يك كوپه باز شد. به شدت به در خورد چمدان رویش افتاد و پخش زمين شد. خيلي دردش آمد ولي فورا بلند شد و چمدانش را برداشت. دنبال كسي كه اينطور در كوپه را باز كرده بود گشت. و با شگفتي ديد كه اين شخص سيرويس بوده. داشت داد میزد:
- من ميرم يه كوپه ديگه شما ها خيلي آدمهاي بي جنبه اي هستيد.

با عصبانیت گفت:

- هی چته

سیریوس تازه متوجه جیمز شده بود.
- ببخشيد من عجله داشتم حواسم نبود.
- خب زياد ايرادي نداره من فقط نگران وسايل توي چمدونم هستم. مشكلي برات پيش اومده?
ناگهان يادش آمد كه چگونگي رد شدن از ديوار را به سيريوس نگفته پس حتما با كلي منت مجبور شده بود از دختر عموهايش راه ورود را بپرسد.
ادامه داد:

- ا... راستي تو تندي رفتي من نتونستم بهت راه ورود رو بگم. مشكلي پيش نيومد كه؟
سيريوس گفت:

- از يكي از بچه هاي سال اولي پرسيدم ممنون. فكر كنم بايد بريم يه جايي پيدا كنيم.
جيمز در حالیکه چمدانش را وارسی میکرد گفت:

- اوه آره خب بريم.
بعد از اينكه دو سه كوپه را رد كردند بالاخره در يك كوپه جايي پيدا شد ولي همينكه خواستند وارد شوند صدايي توجهشان را جلب كرد. دختري داشت صدايشان ميكرد.
دختر: ببخشيد آشپزخونه قطار كجاست؟
آنها با تعجب برگشتند تا اين آدم شکمو را كه از همين ابتدا دنبال غذا بود ببينند. دختر روباني قرمز به موهاي قهوه اي و صافش بسته بود چشمان سبزش مي درخشيد. در كل دختر خيلي زيبايي به نظر مي رسيد. برايشان عجيب بود كه همچين كسي به دنبال غذا اينطور اينطرف و آنطرف برود.
جيمز گفت:

- راستش ما سال اولي هستيم ولي طبق اطلاعات من فكر نميكنم همچين جايي در قطار باشه يا اگرم باشه ما بتونيم بريم اونجا ميشه بپرسم براي چي ميخوايد بريد اونجا؟ خيلي گشنتونه؟
دختر آهی کشید و لبخند زد:

- گشنه نه اصلا ولي كسايي كه بايد براشون كار كنم گفتن كه برم و براشون خوراكي ببرم.
سيريوس و جيمز لحظه اي جا خوردند. و نگاهي به سر و وضع دختر انداختند به نظر شبيه خدمتكار ها نبود. وانگهی تا جایی که جیمز خبر داشت نباید دختر خدمتکاری با این سن اینجا میبود.
جيمز گفت:

- براي كسي كار ميكنيد مگه شما سال اولي نيستيد؟
دختر با كمي دستپاچگي گفت:

- نه يعني آره من براي آقاي مالفوي و دوستاشون كار ميكنم. يعني نميدونم فعلا براي كي كار كنم به من گفتن اين توي هاگوارتز معلوم ميشه.
جيمز تكرار كرد: سال اولته؟
دختر جواب داد: بله نگفتم؟
جيمز كاملا گيج شده بود چرا بايد اين دختر براي مالفوي ها كار كند؟. البته آنها ثروت مند بودند ولي هيچ كس نميتوانست يك انسان را به خدمت خود وادار كند. پس جن ها برای چی بودند؟

- كي بهت گفته توي هاگوارتز بايد كار كني؟ اونم براي مالفوي ها !! كي همچين چيز مسخره اي رو گفته؟
دختر گفت:

- همه. هم خود آقاي مالفوي و هم چند نفر ديگه اين رو بهم گفتن. كسايي كه از خونواده هاي جادوگر نيستن بايد در هاگوارتز براي اونایی که خون خالص دارن كار كنن چون اين افتخار نصيبشون شده كه به دنياي جادو وارد بشن.
برق از سر جيمز پريد. چقدر يك انسان ميتوانست خود خواه باشد. نميدانست از كجا شروع كند نگاهي به سيريوس انداخت كه به در کوپه زل زده بود.
سيريوس گفت: واقعا كه !
جيمز زیر لب غرید:

- این سوء استفاده محضه!

سپس به طرف دختر برگشت:

- ببين همه اينا يه شوخي مسخره بوده يه شوخي ناجور. فرقي بين جادوگراني كه تو خونواده جادوگر متولد شدن با اونايي كه پدر و مادرشون ماگلن وجود نداره. حالا خودت تو هاگوارتز ميبيني. فقط خواستن سر به سرت بزارن. لعنتیا
به نظر ميرسيد دختر گيج شده باشد. نگاهش را از سيريوس به جيمز و بالعكس ميچرخاند.
جيمز ادامه داد:

- راستي اسم تو چيه؟
دختر با دستپاچگي گفت:

- هان...آها ليلي. ليلي اوانز. ببخشيد ماگل يعني چي؟


این پست کپی برداری شده از داستان قدح اندیشه جیمز پاتر نوشته هری پاتر هست. شما باید داستانها رو از ذهن خوندتون با توجه به کتابهای هری پاتر بنویسید. در ضمن نوشته ها در کارگاه باید بر طبق عکسی باشه که توسط مسئول تایید ارائه میشه.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط پرفسور کويیرل در 1386/7/12 16:48:28
جی.کی.رولینگ از ابتدا همه چیز را می دانست...
او همه چیز را از ابتدا برنامه ریزی کرده بود...
رولینگ مثل یک افعی همه چی?
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
شنبه 28 مهر 1386 21:51
عضویت
1386/05/25
پست‌ها
67
بار دیگر مقابل آینه آرزوها قرار گرفته بود. خوشحال بود که دامبلدور دوباره آن را به محل قدیمیش برگردانده است. به چشمانش مادرش چشم دوخت که درست مثل چشمان او بودند-سبز درخشان - به پدرش نگاه کرد که موهای سرکشش را از او به ارث برده بود و هر دو با مهربانی به او لبخند می زندند، انگار تنها مرز بین او و خانواده اش فقط یک شیشه بود و کافی بود از آن بگذرد تا به آنها بپیوندد. به آنها نگاه کرد و زمزمه کرد: مادر، پدر! و دستانش را بر روی آینه گذاشت و سطح سرد و صیقلی آن را لمس کرد. اما فرا تر از آن می توانست نوازش انگشتان مادرش را حس کند، گامی به عقب برداشت و با تعجب گفت: چه اتفاقی داره میفته؟
آینه موج برداشته بود و تصویر خاندانش روی آن تاب میخورد و حرکت می کرد، انگار که تصویرشان را از پشت یک آبشار میدید. بار دیگر آینه را لمس کرد. دستانش را دید که از مرز آینه گذشتند و به طرف دیگر رسیدند. به پدرش نگاه کرد که به او می گفت: بیا این طرف هری!
هری با تردید گفت: اگه به اون سمت بیام برای همیشه پیش شما میمونم؟
مادرش لبخند زد و گفت: برای همیشه! هیچ چیز نمیتونه ما رو از هم جدا کنه.
بغضی گلویش را می فشرد.ضربان قلبش از شدت هیجان بالا گرفت. اکنون هر دو دستش در آن سوی آینه در دستان مادرش بود و نگاه از آن دو بر نمی داشت. سرش را نیز عبور داد و مشتاقانه به سمت مادرش رفت تا او را در آغوش بگیرد ولی درست در همان لحظه تصویر آنها از جلوی چشمانش محو شد و کم کم فضای آشنای اتاق خود در منزل خاله اش جای آن را گرفت. آفتاب از پنجره به درون اتاقش تابیده بود و چشمانش را میزد. هدویگ سرش را بین بالش گذاشته بود و خوابیده و بود و کتابها و قلم و دواتش هر یک سویی افتاده بودند.صورتش کاملاً خیس اشک بود. سعی کرد چشمانش را ببندد و ادامه آن خواب دوست داشتنی را ببیند اما صدای جیغ های خاله جانش که نام او را صدا میزد آرامشش را می گرفت. با ناراحتی از جا بلند شد تا روز دیگری را در آن خانه شوم شروع کند

به به ... ! فیض بردیم از این پست زیبا!
همه چیز پستت با هم جور بود .. توصیفات صحنه و روند داستان ... از تخیل زیبایی استفاده کرده بودی ... اینکه هری واقعاً آرزوی دیرینه اش رو نمایان کرده مثبت ترین نکته پست و داستان بود.

چیز دیگه ای نیست فقط در مورد پایان پست هست ... ببین دیگه یک جوری مثلاً از خواب بیدار شدن در اتمام داستان دیگه از کار افتاده و تقریباً تکراری شده.بهتره یک جوره دیگه به انتها میرسوندی پستت رو
در کل خیلی خوب بود.

با احترام

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط آراگوگ در 1386/7/7 22:41:53
[b][size=medium][color=CC0000]جادوی عشق، قوی ترین جادوهاست

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.