پرش به محتوای اصلی
جادوگرانخانه
جادوگران® | نخستین مرجع فارسی زبان هواداران هری پاتر
کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!
آنلاین‌ها
کارت قورباغه شکلاتی
شبکه پرواز

کمک می‌خوای؟ از ما بپرس!

تصویر تغییر اندازه داده شده

آنلاین‌ها

160
نفر همین الان آنلاین‌اند 50 نفر در «انجمن»
0 عضو 160 مهمان
کجای سایت هستند؟
اعضای آنلاین

فعلاً عضوی آنلاین نیست؛ فقط مهمان‌ها.

42 عضو در ۲۴ ساعت گذشته وارد سایت شدند

کارت قورباغه شکلاتی

کارت قورباغه شکلاتی

پرافتخارترین اعضای سایت جادوگران

شبکه پرواز

شومینه‌های من

۴ مقصد

همهٔ شومینه‌ها

کارگاه داستان‌نویسی

نوع تاپیک: آموزش و نقد

مشاهده‌کنندگان این تاپیک: 1 کاربر مهمان
ماگل
آخرین ورود
دوشنبه 30 خرداد 1390 17:33
عضویت
1386/07/24
پست‌ها
708
- هوممم . فکر میکنم بهتره بری جلو ، یه شاخه گلم بخری ، بعد میگی که .. امم ، خانوم محترم میخواستم ببینم میل دارید یه لیوان نوشیدنی کره ای در خدمتتون باشم ؟
- !!
- نفهمیدی ؟ باب کاری نداره که . تو فقط برو دعوتش کن به یه نوشیدنی ! ما خودمون پشتتیم . برو دیگه جیمز .. آها ! نرو ، بیا ببینم . این ترکیب موهات چیه ؟ یه ذره هم به ریختت برس .

یه مدت بعد ، دهکده ی هاگزمید

روبروی رستوران سه دسته جارو دختر زیبایی با موهای قرمز خوش رنگ و چشمای سبزی که کاملا با رنگ موهاش در تضاد بود ایستاده بود . ظاهرا دنبال چیزی توی کیف ِ دستی ِ خودش میگشت .مضطرب به نظر میرسید و مدام میگفت " پس کوش ؟ " . جیمز پاتر ، بهترین و تاپ ترین پسر مدرسه بود که از مدتها پیش به این خانوم زیبا که لیلی نام داشت علاقه مند شده بود .جیمز و دوستانش که گروه ِ خلافشون رو غارتگران نامیده بودند هم دم در ِ سه دسته جارو ایستاده بودند و از دور لیلی رو میپایدند .

جیمز : دیگه نمیتونم صبر کنم ! اون باید چوبدستی داشته باشه . فکر نمیکنی یه ذره خریت کردیم که چوبدستی اشو دزدیدیم ؟
سیریوس : نه ! با دخترا باید این طوری رفتار کنی . ببین چه چوبدستی دوستیه . داره گریه میکنه ؟
جیمز : سیریوس ! یا همین الان میذاری من برم اون چوبدستی رو بهش بدم ، یا .. یا میذاری برم چوبدستی رو بهش بدم !
سیریوس : متاسفانه هیچکدومشون امکان پذیر نیست .

لیلی یه مدت دیگه هم وقتشو صرف پیدا کردن چوبدستی اش میکنه ولی چوبدستی نه توی دماغ رهگذرا بود نه توی کیف خودش ! و این داشت نگران کننده میشد چون چوبدستی چیزی نبود که بشه ساده ازش گذشت . جیمز هم کم کم تا این جاش پر شده بود از عصبانیت از دست ِ سیریوس و چون لیلی رو خیلی دوست داشت و دیگه نمیتونست اشکهای اونو ببینه به سوی لیلی دوید . سیریوس اونو صدا کرد ولی فایده ای نداشت ! جیمز دویده بود به سوی لیلی . وقتی به لیلی رسید با حالت بهش خیره شده بود و لیلی نیز با این حالت به اون خیره مانده بود . جیمز چوبدستی لیلی رو روبروی خودش گرفت و با یه حرکت شاعرانه و رومانتیک و ساحره کش ! از چوبدستی لیلی گل خارج کرد . لیلی که تحت تاثیر واقع شده بود گفت :

- وای ! تو حتما جیمزی ؟ .. اه ! یادم نبود باید باهات بد باشم ! چوبدستی من دست ِ تو چی کار میکرد ؟
جیمز : من اونو از روی زمین پیدا کردم . مهم نیست ؛ مهم اینه که ، من میتونم شما رو به یه نوشیدنی ِ کره ای دعوت کنم خانوم اوانز ؟
لیلی : لطفا مزاحم نشید ! من وقت ندارم .
جیمز : وقتم واست میخرم ! فقط افتخار بده و پوه !!

سیریوس و ریموس و دم باریک هر کدام یک گوله ی برف را به سمت ِ جیمز پرت کرده بودند . لیلی نگاه نفرت باری به سیریوس انداخت و بعد ، چوبدستی اشو بلند کرد و فریاد زد :

- جریوس ماکزیمیم !

و حالا میفهمم که چرا این سیریوس اینقدر کج و کوله اس !

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
[b]دیگه ب
شناسه بسته‌شده
آخرین ورود
جمعه 25 بهمن 1387 04:07
عضویت
1386/08/18
پست‌ها
270
اسنیپ و سارومان و رمبو با هم دیگر نشسته بودن پشت یکی از میزهای رستوران هاگزمید و داشتن به صورت خیلی آروم با هم دیگر صحبت می کردند . اسنیپ گفت:بهتره که اول پاتر واون دوستای دلقکش و از سر راهمون برداریم تا هم از شر اونها درامان باشیم وهم خودمونو جلوی مرگ خارای دیگه بهتر نشان بدیم . سارومان گفت: من هم با تو موافقم اما بعدش باید بریم سراغ خانواده ی مالفوی مسخره با اون موهای زردشون .
اسنیپ گفت : اگه خواستیم یک همچین کاری بکنیم بهتره که شما دوتا برید سراغشون من هم می رم سراغ ر.الف.ب تا با اون هم تصفیه حساب کنیم اما این وسط می مونه خانواده ی ویزلی
با اون ریختشون اگه می خاهیم پاتر و دوستا ش پیدا کنیم باید آنها را بگیریم .
سارومان : دقیقاً
آنها با این تصمیمات رستوران را ترک کردند و به پناه گاه خودشون رفتن .
از آن طرف هری و دوستاش داشتن فکر می کردن که آیا می شود اسنیپ را بخشید آیا اون با اون معجونهای عجیب وغریبش کاری کرده که فعلاً دامبلدور از این جا مدتی دور بشه و بعد به موقعش با دامبلدور حال ولدورموت را بگیرند .
هری گفت : فرض کنید اسنیپ طرف آدم خوباس ولی حتی با دامبلدور هم هماهنگ نکرده باشه چون نیازی به اغین کار نمی بینه
یک حرفه ای که تنها کار می کنه ونیازی نمی بینه با بقیه هماهنگ کنه مخصوصاً با اعضای دستپاچلفتی محفل ققنوس چون مطمئن است خودش از پس همه چیزها برمیاد.
رون گفت : شاید اسنیپ دامبلدور را کشته اما نه به خاطر خوش خدمتی خودش به ولدور موت شاید به خاطر خودش یک حرفه ای خطر ناک که همه ی مهارت ها و کینه توزیها و جاه طلبی را برای این کار به کار می بره یک جادو گری که از بازی کردن در نقش های دسته دوم خسته شده
هرمیون گفت : خب از سر ناچاری می شه همه چیز و جور دیگه دید این که همه چیز همین قدر مفتضحانه است که می بینید یک اسنیپ گنه کار وقاتل
دامبلدوری که به اشتباه خودش مرد ولی ولدورموتی که حالا می تونه با خیال راحت کارش بکنه .
ناگهان :
تق تق تق

شما باید اول در تاپیک بازی با کلمات تایید بشید. بعد از اون با استفاده از عکس زیر یه داستان بنویسید:
http://www.jadoogaran.org/modules/xcgal/displayimage.php?pid=1833

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط پرفسور کويیرل در 1386/8/19 10:35:24
چه کسی بود صدا زد هوگو ؟

تصویر تغییر اندازه داده شده
ماگل
آخرین ورود
شنبه 28 اردیبهشت 1387 12:55
عضویت
1386/06/25
پست‌ها
7
---------------------------------------------------------
جیمز و ریموس و سیریوس ناراحت بدور شومینه حلقه زده بودن و هر کدوم در فکر بودن که چطور می تونن فردا در حالی که همه ی بچه ها به هاگزمید میرن توی هاگوارتز سر کنن.
ریموس گفت:"اون فکر مسخره از کی بود؟" و در همین حین به همراه سیریوس به جیمز نگاه کردن.
جیمز گفت:"من فقط می خواستم تفریح کرده باشیم!"
سیریوس گفت:"چه تفریح با حالی، رفتن به جنگله ممنوعه اونم توی شب! البته از شانس بدمون بود که مارو دیدن، چون همه چیز نقشه خیلی خوب بود، ولی اگه. . . . "
جیمز وسط حرفش پریدو گفت:"حالا فراموشش کنید، من فکر خوبی دارم، چطوره ما هم بریم هاگزمید؟"
ریموس گفت:"باز از اون فکرا!"ولی برق توی چشمای سیریوس اینو میرسوند که موافقه.

"هاگزمید"
هاگزمید خیلی شلوغ بود، برای همین راه رفتن زیر شنل برای اون سه تا خیلی سخت بود، ولی خوبیش این بود جای پاهاشون که توی برفا می موند بین اون همه جای پا گم میشد.
ریموس با حالت مسخره گفت:"اوه چه تفریح سرگرم کننده ای!" بعد با حالت عصبی ادامه داد:"اگه توی هاگوارتز می موندیم بیشتر بهمون خوش میگذشت."
سیریوس گفت:"اوه زیاد هم بد نیست، لااقل بچه هارو می بینیم که چیکار می کنن، اونجارو؟"
در اونطرف چنتا از دخترا مشغول خندیدن بودن که لی لی هم بینشون بود، از دور اسم جیمزرو از زبونشون شنیدن. جیمز با سرعت به طرفه اونا رفت، سیریوس و لوپین مجبور شدن بدون تا از زیر شنل بیرون نرن، اما دیر رسیدن چون حرفای اونا دیگه تموم شده بود،
لی لی از اونا جدا شدو رفت، جیمز با اشتیاق به اون نگاه می کرد و پشته سرش می رفت.
لوپین با تاکید گفت:"میدونی که ما نباید دیده بشیم؟ به اندازه کافی مارو توی درد سر انداختی!" اما دیگه دیر شده بود، چون جیمز از زیر شنل بیرون رفته بود و کنار لی لی بود.
لی لی با تعجب به جیمز نگاه کرد و گفت:"اوه، فکر می کردم شما جریمه شدینو باید تو هاگوارتز بمونید؟"
جیمز گفت:"اه، البته ولی. . . ." صداشو صاف کرد و ادامه داد:"فهمیدن که اون فکرمن نبوده فقط به اصرار لوپین و سیریوس مجبور شدم برم، برای همین منو بخشیدن." ناگهان گوله برف بزرگی از زیر شنل توی صورته جیمز خورد و جیمز نقش زمین شد، لی لی تعجب کرد چون هیچکسو اون اطراف نمیدید.
-------------------------------------------------------------

تایید شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط پرفسور کويیرل در 1386/8/17 17:59:47
ماگل
تولد نقش
1386/07/11
آخرین ورود
پنجشنبه 22 تیر 1396 23:55
عضویت
1386/07/10
پست‌ها
1495
مونی و پدفوت گوشه کتابخونه نشسته بودن و در مورد معجون ها یادداشت بر می داشتند که عضو پر سر و صداشون یعنی پرانگز در حالی که نیشش تا بناگوش باز بود وارد شد و بادی به غبغب انداخت و به اونا نگاه کرد.
ریموس: باز چه خرابکاری میخوای بکنی جیمز؟
- این دفه رو دیگه زدم به هدف!
- امسال آخرین سال تحصیلیمونه پسر. بشین یه کم درس بخون. این بار حتما" اخراج میشیا.
سیریوس: اه خفه شو ریموس! بذار ببینیم چی توی کلشه.
جیمز: این هفته میریم هاگزمید!
- خب معلومه که میریم.
- نه ما میریم.
- ما؟ یعنی تو و ...؟
- لیلی اوانز!
ریموس محکم کتابش رو بست و دستان جیمز رو گرفت:
- تبریک میگم پسر. واقعا" عالیه!
سیریوس هم سوتی کشید و گفت:
- چجوری معجون عشق به خوردش دادی؟
- به ریش مرلین قسم که بی دوز و کلک بود این دفه! من برم یه نامه بزنم. میخوام سر اولین قرار یه کادوی خوب بهش بدم.
ریموس و سیریوس:
جیمز با عجله کتابخونه رو ترک کرد اما برقی شیطانی در چشمان سیریوس دیده میشد.
- چه خوش بگذره یکشنبه!
- ممم...سیریوس. قراره دو نفره است.
- می دونم ولی ما دورادور باید مواظب رفیقمون باشیم.

یکشنبه - دهکده هاگزمید

لیلی و جیمز قدم زنان در میان برف ها به سمت کافه مادام پادیفوت در حرکت بودند.
- ببین پاتر...
- جیمز.
-ها؟ آهان. ببین جیمز من اصلا" از این ولگردیهات با اون سه تا خوشم نمیاد. وقتی با اونایی یه آدم دیگه هستی.غیر قابل تحملی!
- خب تو اگه بخوای...آآآآآآآآخ خ خ !
تمام هیکل جیمز پر از برف شده بود. اما منبع پرتابش معلوم نبود ود.لیلی هاج و واج اطراف رو نگاه می کرد.
- یعنی از کجا بود؟ اینجا که درختی نیست بخواد پشتش قایم بشه.
- نه شاید با یه وردی چیزی اومده باشه. بیا زودتر بریم کافه. منم یخ زدم.
اما جیمز دقیقا" می دونست از همون نزدیکی اون گلوله برف رو دریافت کرده بود. زیر شنل نامرئی جیمز ، سیریوس و ریموس به شدت و بی صدا می خندیدند!
-

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط تد ریموس لوپین در 1386/8/14 18:35:56
تصویر تغییر اندازه داده شده
ماگل
آخرین ورود
چهارشنبه 30 آبان 1386 14:12
عضویت
1386/07/15
پست‌ها
8
!!!شترق
نگاه مرد به طرف منبع صدا چرخید . در سمتی که تا لحظاتی پیش فقط دریای طوفانی دیده میشد اکنون هیبت نامشخص مردی پدیدار شده بود. دستی به ریش بزیش که در اثر بارش شدید باران از آن شرشر آب میچکید کشید و منتظر ماند.
مرد تازه ظاهر شده در حالی که موهای چربش را که بر اثر وزس شدید باد به صورتش پرتاب میشد کنار میزد نگاهش به اطراف چرخید و روی طرح نامشخص یک انسان ثابت ماند و سپس به آن سو رفت. وقتی که به نیم متری او رسید ایستاد و او را از نظر گذراند و سپس با صدای بمی که هیچ گونه احساسی را منعکس نمیکرد گفت: به سوی نبرد بزرگ.
مرد ریش بزی با صدای زیرتری که بر خلاف صدای مرد دیگر اندکی نگرانی را میشد در آن یافت پاسخ داد: نه پیش از نبرد کوچک.
- ایگور کارکاروف؟
- سوروس اسنیپ؟
- تو اولین مرگ خوار خارجی هستی که میبینم.
- هنوز مرگ خوار نشدم.
- اوه هنوز علامت شومو رو دستت داغ نزدن؟
کارکاروف نگاهی به امواج دریا که به همراه باد و باران رقص ترسناکی را آغاز کرده بود انداخت. سپس آستین ردای سیاهش را بالا کشید و نگاهی به مچ دستش انداخت و گفت: اگه از این ماموریت با موفقیت برگردیم میزنن.
اسنیپ برای بار چندم موهای چربش را از صورتش کنار زد و گفت: خوب پس چرا معطلی.
- من کاملا آماده ام.
دو مرد باهم به سمت دریا که دیگرارتفاع امواجش به سطح خطرناکی رسیده بود رفتند و لحظه ای بعد دیگر آنجا نبودند.


تایید شد!
البته من عکس جدید داده بودم بهتر بود با اون می نوشتی. موفق باشی

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط پروفسور نیما در 1386/8/14 14:53:08
ویرایش شده توسط پرفسور کويیرل در 1386/8/14 19:30:26
آنچه حقیقت ما را نشان می دهد انتخاب ماست . نه تواناییمان
جادوآموخته جادوگر
تولد نقش
1396/04/21
آخرین ورود
شنبه 21 شهریور 1405 14:55
عضویت
1384/01/17
پست‌ها
2956
در صورتیکه در بازی با کلمات تایید شدید میتونید با استفاده از تصویر، یک نمایشنامه کوتاه بنویسید... بعد از تایید خودتون رو با شخصیت دلخواه معرفی کنید تا وارد گروه ایفای نقش بشید:
http://www.jadoogaran.org/modules/xcgal/displayimage.php?pid=1833

*اعضای ایفای نقش هم اگه دوست داشته باشن میتونن با استفاده از تصویر داستان بنویسند.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!

ماگل
آخرین ورود
شنبه 16 تیر 1403 12:33
عضویت
1386/08/09
پست‌ها
85
نيمه هاي شب تاريكي در دل جنگ انبوهي مرد كوچك اندامي كه ريش كم پشتش كه شديدا فر خورده بود و قسمتي از چانه اش را پوشانده بود در ميان دو درخت تنومند ميچرخيد و گاه گاهي با اضطراب به اطراف نگاه مي كرد كه ناگهان صداي پاق كوچكي او را از جا پراند:
-واي ي ي...زهره ترك شدم سيوروس! تو منو چطوري پيدا كردي؟ من اينجا رو طلسم كردم...
كاركاروف با زحمت از افزودن "خير سرم" به جمله اش خودداري كرد...
اسنيپ پوزخندي زد: همين طوري مي خواستي خودت حفاظتتو در مقابل لرد سياه به عهده بگيري؟ مگه نگفتم تو همون خونه قبلي بمون؟
-خب من چيز منم احساس خطر مي كنم سيوروس؟
-اينطوري در اماني؟ در هر حال همون طور كه تو ملاقات قبليمون بهت گفتم من به كمكت نياز دارم.
-و من چرا بايد به تو كمك كنم؟
-خودت خوب مي دوني كه من الان نزديك ترين فرد به لرد سياهم... و اگه بخوام مي تونم كاراي مختلفي بكنم..
دهان كارركاروف خشك شد رنگ از رويش پريد و ناباورانه به اسنيپ نگاه كرد كه پوزخند پيروزمندانه اي بر لب داشت...
-و...و تو از من چي مي خواي؟
اسنيپ بسيار آهسته شروع به صحبت كرد گويي بر روي تك تك كلماتي كه به زبان مي آورد فكر ميكرد: يادته كه اون موقع يعني زمون مرگخواريت دقيقا قبل از آدم فروشيات تو دم و دستگاه آوري, مالفوي و لسترنج مي پلكيدي؟ و دقيقا مثل يه موش كثيف اطلاعاتي رو مي دزديدي و گزارش كاراشونو به لرد سياه مي دادي و هميشه براي معامله با محفلي هايي كه احيانا امكان داشت بگيرنت اطلاعات ارزشمندي رو ذخيره ميكردي؟
-تو از كجا...؟ نگاه كاركاروف به پوزخند اسنيپ افتاد و برآشفت: تو حق نداري ذهن منو بخوني...! اما وقتي پوزخند گسترده اسنيپ را ديد بلافاصله سعي كرد بحث را عوض كند:
-تو مگه با لرد نيستي پس اين اطلاعات به چه دردت ميخوره؟
-جواب من يه كلمه اس كاركاروف, آره يا نه.
***
نيمه شب در امارت اربابي خوش ساختي مرد قد بلندي كه افعي بزرگي را نوازش مي كرد با اشتاق به صحبت هاي مردي كه در مقابلش تعظيم كرده بود گوش مي داد...
-تو مطمئني سيوروس؟
-بله ارباب خود خودشه...تو يه كلبه نزديكاي شمال داره با بدبختي زندگي ميكنه...
-اگه درست گفته باشي پاداش بزرگي در انتظارته سيوروس...
-بزرگترين پاداش براي من خدمت به شماست....
لرد ولدمورت لبخندي مي زند و جلوتر ار از اسنيپ از در خارج ميشود...
يك ساعت بعد در حالي كه سبزي علامت شوم در چشمان بي رحمش ميدرخشد به كلبه ويران شده اي كه ايگور كاركاروف در آن كشته شده مينگرد... اسنيپ دور تر به درختي تكيه داده و لبخند رضايتمندي برلب
دارد...
دو ساعت بعد از نيمه هاي شب سيوروس اسنيپ وارد خانه تاريكي ميشود در حالي كه جسم مستطيل شكلي را زير ردايش پنهان كرده و به شدت گوش به زنگ بود.
اولين انوار طلايي خورشيد صبحگاهي تازه, وارد خانه قديمي تقريبا مخروبه اي شده بود در حالي صداي زمزمه فردي از داخل به گوش ميرسيد كه گويي با خود حرف ميزد چرا كه هيچ كس ديگر داخل خانه نبود...
-سيوروس دم باريك حالا ممكنه ديگه برگرده, بهتره مواظب باشي!
-نه آلبوس, بلاتريكس تازه چاكر بي جيره و مواجب گير آورده اگه بذاره دم باريك تا عصر برگرده من اسممو عوض ميكنم...
سيوروس اسنيپ بر روي مبل راحتي زهوار دررفته اي لميده بود و با تصوير دامبلدور در قاب عكس صحبت مي كرد.
-ببينم سيوروس نقشه ها رو گير آوردي؟ جاي دسته گرگينه هاي اسكاتلند چي؟ عفريته هايي كه از انگليس رفتن چطور؟
-آره آلبوس! نقشه ها الان طبقه بالاس...براي جلوگيري از متحد شدن گرگينه هاي اسكاتلند با گري بك هم يه نقشه هايي دارم... عفريته ها رو هم پيدا كردم.
-آفرين سيوروس كارتو خوب انجام دادي... حالا اوني كه به جاي كاركاروف كشته شد كي بود؟
-استافانو كارمازوف, سر دسته خون آشام هاي وحشي روسيه به چه سختي تونستم گيرش بندازم و تغيير شكلش بدم...
-الان كاركاروف كجاست؟
-توي آلباني. طوري تغييرشكلش دادم و قايمش كردم كه فكر كنم خودتم اگه دنبالش بگردي پيداش نمي كني چه برسه به لرد سياه...
صداي قهقهه دامبلدور فضاي خانه را پر مي كند و لبخندي بر لب اسنيپ مينشيند...
-راستي سيوروس ازت خواهش ميكنم ديگه نري و قاب عكسمو از تو هاگوارتز برداري ممكنه بگيرنت...
اما اسنيپ به جاي پاسخ لبخند گسترده تري ميزند.

تایید شد!

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط تدي كوچولو در 1386/8/12 19:38:33
ویرایش شده توسط پرفسور کويیرل در 1386/8/13 12:37:06
تصویر تغییر اندازه داده شده
تصویر تغییر اندازه داده شده
ماگل
تولد نقش
1396/08/30
آخرین ورود
شنبه 9 دی 1402 15:08
عضویت
1385/08/03
پست‌ها
341
کارکاروف با خشمی که اندکی آثار کنجکاوی نیز در آن دیده میشد نگاهش را به مهمان ناخوانده اش که آنطرف میز نشسته بود دوخت.سوروس اسنیپ در حالی که زیرپتویی که به خود پیچیده بود میلرزید،فنجان شیر داغش را به لبش نزدیک کرد.لباس های خیس و گل آلودش با برف و بوران شدیدی که به تنها پنجره اتاق می خورد مطابقت داشت.کارکاروف که احساس میکرد هیچ چشم غره ای نمیتواند اسنیپ را با این شرایط به حرف بیاورد،خودش شروع کرد:(خوب فکر نکنم این همه راه رو با این همه سختی تحمل کرده باشی تا کریسمس رو به ما تبریک بگی)اسنیپ با طرز بیان همیشگی و پر از طعنه اش اولین جواب دندان شکنی که به ذهنش میرسید را داد تا مجبور نباشد ذهن یخزده اش را زیاد اذیت کند:(آخرین دفعه که دیدمت اینقدر جسور و بی پروا نبودی ایگور).نیشخند کارکاروف تبدیل به یک سایه وحشت در سر تا سر صورتش شد.خیلی زود به خودش آمد و چهره اش را عبوس کرد اما دیر شده بود و پوزخند اسنیپ نشان میداد که این تغییر حالت را دیده.کارکاروف ناخودآگاه دستش را به طرف ریشش برد و ادامه داد:(ظاهرا زیاد به آب و هوای شمال عادت نداری.متاسفم اما فکر کنم نزدیک ترین جایی که تونستی آپارات کنی یک کیلومتر تا اینجا فاصله داشته)(پس حتما کارم برام خیلی ارزش داشته که حاضر شدم تا اینجا بیام)تاثیر این حرف دیگر از توان کارکاروف خارج بود و باعث شد که او بیش از نیمی از ریشهایش را بکند.کارکاروف در حالی که خویشتنداری اش را کاملا از دست داده بود فریاد زد:(تو یه شیطان واقعی هستی سوروس!کی میخوای حرفتو بزنی؟راجع به اونه مگه نه؟بلاخره فهمیدی، مگه نه؟اون برگشته سوروس؟برگشته!خودم اون موقع که پسره تو اون ماز بود سوزشش رو احساس کردم)در حالی که به سختی صدایش از گلویش بیرون می آمد تقریبا زمزمه کرد:(اون برگشته)اسنیپ همچنان با نگاه بیروح و بی تقاوتش به او نگاه میکرد.کارکاروف معذب شد و برای پنهان کردن شرمندگی اش نگاه خضمانه اش را به اسنیپ دوخت.اسنیپ شانه هایش را بالا انداخت.(کسی اینجا نیومده که یه چبز کاملا معلوم رو انکار کنه،این بحث ادامه نداره)اگه رنگی در صورت کارکاروف باقی مانده بود کاملا پرید.(اما صحبت من با لرد سیاه کاملا در ارتباطه)کارکاروف تقریبا به حالت غش درآمد. (من یه دعوت برات دارم.البته شاید ترجیح بدی خودت رو تو این قلعه مرده ت زندانی کنی و دلت به یه مشت بچه خوش باشه که کلی جادوی سیاه یادشون دادی.هرچند حاضرم شرط ببندم توی یه مبارزه واقعی با کمک عوامل جوی حدود یه ساعت بتونین فلعه رو نگه دارین.)کاکاروف که ظاهرا بیشتر از این طاقت نداشت حرف او را قطع کرد:(خوب پس تو به پست سابقت برگشتی و حالا هم اومدی که به منم بگی که اگه میخوام کشته نشم باید همین کارو کنم؟)اسنیپ پوزخندش را بزرگتر کرد و گفت:(اگه من الان در خدمت ولدمورت بودم تو با این سابقه درخشانت زنده نبودی.لرد سیاه به تو احتیاجی نداره.شاید متوجه شده باشی که من یه مدته که در خدمت محقلم.)کارکاروف گفت:(و محفل چه احتیاجی به من داره؟)اسنیپ با بی رحمی گفت:(این سوال من هم بود.اما نظر دامبلدور اینه که تو و شاگردات با این علاقه ای که به جادوهای سیاه دارید یه تهدید برای جامعه جادوگری و در صورت پیوستن به محفل ققنوس یه قوت قلب به حساب میاین.)کارکاروف با لحن عاجزانه ای گفت:(و تو و دارو دستت چه دلیل منطقی ای دارید که من جون خودم و چند تا جوون رو توی خطر حتمی مرگخوارای کله گنده قرار بدم؟)اسنیپ روی صندلی جا به جا شد و خودش رو به جلو متمایل کرد:(ببین ایگور،من مطمئنم که بعد از اون آبروریزی که توی وزارت خونه راه انداختی،دیگه هیچ جایی پیش مرگخوارا نداری.شاید اونا هنوز نفهمیده باشن که فرار تو الکی بوده اما دارن دنبالت میگردن و دیر یا زود پیدات میکننن،همونطور که من پیدات کردم.)اسنیپ مکث کرد تا تاثیر حرفهایش را در چهره وحشت زده کارکاروف بخواند،بعد ادامه داد:(خود منم الان بزرگترین ریسک زندگیمو کردم،ایگور.اگه تو به امید یه بخشش بری و به لرد سیاه بگی که من در خدمت محفلم،این آخرین کریسمس زندگیمه.اما مطمئن باش این کار هیچ تخفیفی رو توی مجازاتت نمیاره.حالا باید فهمیده باشی که انتخاب تو چقدر مهمه.تو به هر حال در خطر بزرگی هستی.اما میتونی انتخاب کنی که با امید واهی تا آخرین لحظه به فرار ادامه بدی و شاید موفق بشی کریسمس بعد رو هم ببینی،یا اینکه شجاعانه باهاش مقابله کنی و به شاگردات درس شجاعت بدی.در این مورد هم نمیتونم کریسمس های زیادی رو بهت قول بدم اما میتونم احساس کبکی که سرشو تو برف قایم کرده رو ازت بگیرم و این وعده رو بهت بدم که از این موجود منفوری که بعد از اون سالهای جوونیت بهش تبدیل شدی فرار میکنی.وقتی خودتو توی آینه نگاه میکنی جای تنفر،غرور رو توی چشمات میبینی.وقتی از ترس کارات بهشون فکر نمیکنی...)اسنیپ متوجه شد که توضیحات اضافه اش حسابی از دستش در رفته.از شرمندگی لبش را گزید اما کارکاروف نه تنها پوزخند نمیزد بلکه آنقدر در فکر بود که به نظر نمی آمد متوجه حالت اسنیپ شده باشد.حتی به نظر نمی آمد اگر اسنیپ به ذهنش نفوذ کند، متوجه این کاراو شود. اسنیپ با این وسوسه مقابله کرد. همه افکاری که در این لحظات ذهن این مرد می گذشت متعلق به خودش بود.اما اسنیپ می توانست حدس بزند که او به ایگور جوانی فکر میکند که ترسیده و شکست خورده،مرگخوار میشود.
ایگور کارکاروف سرش را بلند کرد و طوری به اسنیپ خیره شد گویی او را خیلی دورتر از آنجائی میدید که نشسته بود.کاملا بی مقدمه و ناخودآگاه گفت:(سوروس تو میدونستی که من یه زمانی ازدواج کرده بودم؟آره.و یه پسر هم داشتم که اگه زنده بود الان سن ویکتور بود.)با اینکه بغض نکرده بود اما اسنیپ صدائی محزون تر از لحن او را نشنیده بود.این بود که با وجود حس کنجکاوی اش ساکت ماند تا کارکاروف خودش ادامه داد:(همسرم، اون دختر واقعا شجاعی بود.اونا میگفتن هیچ لزومی نداشت که اونم توی آتیش بمیره...)اسنیپ که احساس میکرد حس کنجکاوی اش کاملا از بین رفته،از روی صندلی اش بلند شد و نگاه منتظری به مردی که روبرویش ایستاده بود انداخت.کارکاروف ادامه داد:(از خود سابقم فراریم، تو میفهمی سوروس؟)سوروس اسنیپ به سختی جواب داد:(من هم زمانی عاشق دختری بودم که اونم هیچ لزومی نداشت بمیره.)اسنیپ هم بغض نکرده بود اما نگاههای غمگینشان که به هم دوخته شده بود گویای غم سنگینشان بود.کارکاروف هم بلند شد و یک قدم به اسنیپ نزدیک شد:(به دامبلدور بگو همیشه میتونه روی کمک من و شاگردها و استادها و همین طور یه مخفیگاه عالی در سردترین نقطه این کشور حساب وا کنه.)

تایید شد!
سعی کن پاراگراف بندی داشته باشی تا خوندن راحت تر باشه.

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط پرفسور کويیرل در 1386/8/13 12:28:17
ماگل
آخرین ورود
شنبه 9 مهر 1390 23:43
عضویت
1386/07/09
پست‌ها
40
بخشید من داستان نگفتم من ایراد های شما را گفتم خواهش می کنم متن یکبار دیگه بخوانید 2 مواردی از داستانم گفتم 3 جواب شما را گفتم دفعه قبل ناقص بود این دفعه کامل می کنم نقل قول:

کریسا نوشته:
از لحاظ داستان و موضوع خوب و جالب بود ولی ...
90 درصد پستت رو غلط املایی تشکیل میده! شاید بگم وحشتانکه غلط املایی ها به طوری که فکر کنم اصلاً سرتو از روی کیبور بالا نیوردی و همینجوری تایپ کردی!
گرامر رو هم رعایت نکرده بودی! نقطه ها رو در آخر جمله نذاشته بودی و ....
اونی که داستان رو نقل میکرد و خودش رو نزدیک ترین فرد به هری میدونست رو هم معری نکردی! باید خودتو معرفی میکردی ... اینکه چه کسی داره داستان نویسندگی هری رو نقل میکنه.
بهتره یک بار دیگه سعی کنی.
تائید نشد!!
[/quote[/color]]من نکاتی می خواهم دراینجا روشن کنم یک 1 من تمام داستان نوشتم از فصل 4 شروع کردم که بسیاری ا ز قسمت ان را حدف کردم 2 داستان غمگین نیست بلکه چون داستان را 5 نفر مختلف بادیگاه متقاوت گفتم در این قسمت فردی داستان را می گوید که درابتدای داستان افسرده وغمین بااعتماد بنفس پایین وبه زندگی هیجگاه مثبت نگاه نمی کند اما دراخر حقیقت زند گی درک می کند کامل ارامش و خوشی می رسد به عبارت دیگر لذ تی می رسد هیچ غمی نیز نمی تواند لذتی که اوزندگی می برد ازبین برد حتی برای لحضه ای 2 شاید خود متوجه نشده باشی نوعی تمسخر درجمله ای که می گویی وحشتانکه غلط املایی ها به طوری که فکر کنم اصلاً سرتو از روی کیبور بالا نیوردی و همینجوری تایپ کرد ی! می دانم نمی خواستی این کار کنی واین جمله از ناخود اگاهت بوده خب ولی سعی کن بر ناخود اگاهت کنترل کنی تو ریس مغز هستی نه او برحال من خیلی نارحت شدم 2 بیشتر نکات ضعف من تکیه کردی اصلا خوب نیست 3 جمله اخر واولت فهمیدم از داستانم خوشت نمی یاد و لی دلیل نمیشه این طوری بزنی به ذوق اشتیاقم دیگران ازنوشتن منصرف کنید شما درحین یراد گرفتن فرد به نوشتن داستان بعدی تشویق کنید 3 نوشتم نقد می کردی ته این مخ پستت از تصر جواب به من بدهی چرا فقط یک جمله لحاظ داستان و موضوع خوب و جالب بود ولی یعنی چی بعد شروع می کنی به ایراد گرفتن شما 4 خط نوشید که ازچهار خط 1نصفه ان حصن من گفتید اگر وقت ندارید چند نفر تقسیم بشید

این چیزی که شما نوشتی داستان نبود... ممنون میشم یه داستان دیگه بنویسی. موفق باشی
جواب اخر شمافرد نه دختر نه پسر بلکه محصولی از ازمایش های گروه قاتلا ن مرگ است ابتدا داستانم مبینید محیط اوتاریک سکوتی همراه غم است که بخاطر روحیات شخصیت می باشد دراخر داستان که من این جا ننوشتم درخانه بزرگ وشاد هست چون روحیات وفکر ماست که محیط شرایط ما را می سازد او درابتدا اعتماد بنفس پایینی دارد قدرت اوبیشتر همه است چون بر ناخود اگاه خود تسلط بیشتری دارد خب بعد این داستان دوباره از قبل تر می نوسم

تایید شد!
اون انتقادات برای من نبود من فقط گفتم چیزی که شما نوشتید به داستان شبیه نیست از نظر من یه خاطرس. من شما رو تایید کردم ولی بدون اگه این مرحله سخت گیری میشه برای ورود به ایفای نقش به خاطر خودتون هست چون شما نمیتونید در انجمنها از این سبک پستها بزنید چون روند رول یه طور دیگس و کمتر ممکنه کسی به این شکل داستان بنویسه. موفق باشی

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط پرفسور کويیرل در 1386/8/10 12:21:12
تصویر تغییر اندازه داده شده
jestar
ماگل
آخرین ورود
چهارشنبه 9 آبان 1386 14:25
عضویت
1386/08/08
پست‌ها
1
داستان زندگی قدیس سوم (از زبان روحش که من می خوامش)
در زندگی زخم هایی هست که مثل خوره روح را در انزوا می خورد و می تراشد . این دردها را نمی توان به کسی اظهار کرد. (بوف کور)
اما من خواهم گفت اری در افسانه ها من را به عنوان قدیس سوم می شناسند . که شنل نامرئی کننده را از مرگ هدیه کرفت .اما این تمام حقیقت نیست وحقیقت اینست که ما سه برادر با وجود برادری اصلا رابطه خوبی نداشتیم برادر بزرگترم از کودکی به من زور می گفت مثلا در نیمه های شب های سرد زمستان من را مجبور میکرد بروم از سه دسته جارو برایش شکلات قورباغه وتخمه بگیرم او فقط به من زور می گفت تا اینکه چوبدستی اعظم را ساخت فکر می کرد بعد از این به من و همه زور خواهد گفت اما
من که از دست او خسته شده بودم شنل نامرئی کننده را ساختم واز خانه فرار کردم زندگی در کنار خیابان را به او ترجیح می دادم و بعد ها از فرارم خوشحال شدم چون همان شب برادرم را با چوب خودش کشتند .خدای من ایا می دانید اگر انشب پیش او بودم چه می شد ؟ انشب می مردم و سالها با خوبی و خوشی زندگی نمی کردم . اما من انشب نمردم وسالها با خوبی و خوشی زندگی کردم تا اینکه مردم.

شما اول باید در بازی با کلمات تایید بشید تا بتونید در این تاپیک داستان بنویسید...موفق باشی

افرادی که لایک کردند

اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط پرفسور کويیرل در 1386/8/9 19:00:48

نصب جادوگران روی آیفون

  1. در Safari دکمه «اشتراک‌گذاری» (Share) را بزن.
  2. گزینه «Add to Home Screen» (افزودن به صفحه اصلی) را انتخاب کن.
  3. روی «Add» بزن. آیکن جادوگران به صفحه اصلی اضافه می‌شود.