گلرت گریندلوالدold
از شعرِ تو در امان، نخواهم بودن.
ماگل
- تولد نقش
- 1396/09/06
- آخرین ورود
- جمعه 7 اردیبهشت 1403 16:14
- عضویت
- 1388/06/31
- پستها
- 66
به نام او
درود
فعال! فعال! فعالیت ...
و کمی هم ارزشی بازی ...
__________________________
بهترین آواتار: لینی وارنر ... انصافا آواتارش خفن و باحاله
بهترین امضاء: -
بهترین جمله: جسیکا پاتر ( جمله زیر )
نقل قول:
بهترین نویسنده: انصافا اکثر اعضای سایت خوب می نویسن. انتخاب من: لرد ولدمورت
بهترین سوژه: من از ایده ی دنیای وارونه خوشم اومد هر چند قدیمیه.
بهترین عضو: جسیکا پاتر ( فعالیت بالا، کیفیت و کمیت هر دو عالی )
بهترین ناظر: آلبوس دامبلدور
بهترین مدیر: آلبوس دامبلدور
بهترین تاپیک: الان چون جنگ توشه و تنها تافیک فعاله ... جنگل ممنوعه
بهترین پست: این رول عمه جسی در جنگل ممنوعه
بهترین محل زندگی: جیمز سیریوس پاتر ( تعداد پستاشه )
در پناه او
بدرود
درود
فعال! فعال! فعالیت ...
و کمی هم ارزشی بازی ...

__________________________
بهترین آواتار: لینی وارنر ... انصافا آواتارش خفن و باحاله
بهترین امضاء: -
بهترین جمله: جسیکا پاتر ( جمله زیر )
نقل قول:
- الو جی .کی!؟ منم جسی، دخترعموی هری پاتر..لطفاً یه سری نیروی خفنز بده من بهش نیاز دارم الان.مرسی قربونت !
جسیکا گوشیشو توی جیبش می ذاره و یک بشکن می زنه و همزمان ریگولوس و ایوان و لینی پودر می شن!
بهترین نویسنده: انصافا اکثر اعضای سایت خوب می نویسن. انتخاب من: لرد ولدمورت
بهترین سوژه: من از ایده ی دنیای وارونه خوشم اومد هر چند قدیمیه.
بهترین عضو: جسیکا پاتر ( فعالیت بالا، کیفیت و کمیت هر دو عالی )
بهترین ناظر: آلبوس دامبلدور
بهترین مدیر: آلبوس دامبلدور
بهترین تاپیک: الان چون جنگ توشه و تنها تافیک فعاله ... جنگل ممنوعه
بهترین پست: این رول عمه جسی در جنگل ممنوعه
بهترین محل زندگی: جیمز سیریوس پاتر ( تعداد پستاشه )
در پناه او
بدرود
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط فرد ویزلی در 1390/8/16 21:48:11
[هعی]
[/هعی]
... می ترسم از یاد ببرم اسمت را
به سان شاعران که می ترسند از یاد ببرند
آن کلمه را
که زاده شد از شکنجه ی شب
آن کلمه را
که می نماید همتراز خدا
اما
همیشه به یاد خواهم داشت جسمت را
اما همیشه دوست خواهم داشت
جسمت را
اما همیشه پاس خوهم داشت جسمت را
بدان سان که سربازی
جنگش درهم شکسته
بی کس و بی مصرف
پاس می دارد
تنها پای برجای مانده اش را ...
به سان شاعران که می ترسند از یاد ببرند
آن کلمه را
که زاده شد از شکنجه ی شب
آن کلمه را
که می نماید همتراز خدا
اما
همیشه به یاد خواهم داشت جسمت را
اما همیشه دوست خواهم داشت
جسمت را
اما همیشه پاس خوهم داشت جسمت را
بدان سان که سربازی
جنگش درهم شکسته
بی کس و بی مصرف
پاس می دارد
تنها پای برجای مانده اش را ...
[/هعی]

