سوژه ی جدید
هوا ابری بود، اما بارون نمی اومد. در نتیجه آسمون سفید شده بود و کلا فضا از اون اعصاب خرد کنا بود که بسیار حالگیره. تالار هافلپاف با نور سفید روشن شده بود و خلاصه زیاده گویی نشه، حتی فضای توی تالار هم آخر ضدحال بود.
در تالار باز شد و رز با حالت بسیار اندوهگین، با لب و لوچه ی آویزون و طبق معمول در حال حرف زدن، وارد شد.
- الان من باید چیکار کنم؟ آخه چه کاری از دست من معصوم بر میاد؟ آخه من چه جوری باید دوازده نفر جمع کنم؟ فکر نمیکنن که هافل...
رز با قدمای محکم، و با حالت قهر گویا، به سمت دفتر ناظرین می رفت که یه دفعه اشکاش از روی صورتش قل خورد و ریخت روی زمین و زمین هم سنگی بود و لیز شد و شپلخ!
مروپی که تازه از خوابگاه بیرون اومده بود، با دیدن رز که مثل ستاره ی دریایی کف تالار پخش شده بود شروع به یا مرلین و یا هلگا (و بعضا یا سالازار!) گفتن کرد.
رز سریع از جاش بلند شد.
- چرا گریه میکی رز؟!
رز مثل کسایی که نفهمیدن به مروپی خیره شد.
- من هیچ وقت از میکی موس خوشم نمی اومد. اسمشو نبر جلوم.
مروپی پنج شیش تا کروشیو زد به "ن" کیبوردش. صداشو صاف کرد و جوری که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده، گفت:
- چرا گریه میکنی رز؟!
- اوه
گفتن برای ترم بعدی هاگوارتز باید حداقل 12 نفر باشیم
چیکار کنیم؟ 
- چی؟ 12 نفر؟
- یعنی تو هم هیچ ایده ای نداری؟! جیـــغ!
رز با همین شیوه ی دست بر زمین کوبیدن، روی دستاش حرکت کرد و رفت توی دفتر ناظران و درو کوبید به هم.
در این صحنه، حجت الآسلام هافلپاف، از استتار در اومد و با اقتدار از روی مبل راحتیِ نزدیک به پله های خوابگاه بلند شد. زیر لب یک کلمه گفت و به طرف در پایگاه مقاومت راه افتاد.
نیم ساعت بعد
- اوه چه آینه ی تمیزی... یادم نمیاد موقع ساختن این تالار اینجا آینه گذاشته باشم.اوه آینه کاریِ اون طرف چه قشنگه. نور یه جوری بازتاب شده که الان هشت تا هلگا اونجا وایساده. چه مخی بودم و خودم نمیدونستم. چه تالاری ساختم
سایر هلگا ها:
- چی شد؟ اگه اینا عکس منن چرا عینک ندارن؟! امم... چرا هشت تا رز اونجا وایساده؟! هان؟ چی؟
در حین اینکه درک با لبخند شیطانی از پایگاه بیرون می اومد، هلگا متوجه کل قضیه شد.
- این کار غیر انسانیه! تو که شریف بودی!امم... نه... فک کنم شریف خودم بودم. به هر حال! تو آدم خوبی بودی! این حرکات درست نیست! من نمیذارم از این کارا توی این تالار انجام بشه. خشم من دامنتو میگیره!
درک انگشتاشو برد بالای سرش و مثل شاخ کرد، یکی دو دقیقه نفس نکشید تا بنفش شه، بعد یه خنده ی شیطانی به سبک یاهو کرد و گفت:
- کجا شو دیدی!
و از پشت سر شبیه سازی شده ها، بعضی از اعضای قدیمی هافلپاف، زامبی وار، از پایگاه خارج شدند.
___________________
خب دیگه. جمعیت کمه، درک هم به طور مخفیانه توی پایگاه داره اعضا رو شبیه سازی میکنه و از اون ور بعضی از اعضای قدیمی رو زنده کرده. اون طرفم هلگا مخالفه، مسلما سعی میکنه قضیه رو متنفی کنه و خب به نظر من اینطور میرسه که شبیه سازی شده ها و زامبی ها برای حیات خودشونم که شده طرف درکو بگیرن!
با تولیدِ ملتِ شبیه به هم دیگه هم... خب مشکلاتی پیش میاد بالاخره!
هوا ابری بود، اما بارون نمی اومد. در نتیجه آسمون سفید شده بود و کلا فضا از اون اعصاب خرد کنا بود که بسیار حالگیره. تالار هافلپاف با نور سفید روشن شده بود و خلاصه زیاده گویی نشه، حتی فضای توی تالار هم آخر ضدحال بود.
در تالار باز شد و رز با حالت بسیار اندوهگین، با لب و لوچه ی آویزون و طبق معمول در حال حرف زدن، وارد شد.
- الان من باید چیکار کنم؟ آخه چه کاری از دست من معصوم بر میاد؟ آخه من چه جوری باید دوازده نفر جمع کنم؟ فکر نمیکنن که هافل...

رز با قدمای محکم، و با حالت قهر گویا، به سمت دفتر ناظرین می رفت که یه دفعه اشکاش از روی صورتش قل خورد و ریخت روی زمین و زمین هم سنگی بود و لیز شد و شپلخ!
مروپی که تازه از خوابگاه بیرون اومده بود، با دیدن رز که مثل ستاره ی دریایی کف تالار پخش شده بود شروع به یا مرلین و یا هلگا (و بعضا یا سالازار!) گفتن کرد.
رز سریع از جاش بلند شد.
- چرا گریه میکی رز؟!
رز مثل کسایی که نفهمیدن به مروپی خیره شد.
- من هیچ وقت از میکی موس خوشم نمی اومد. اسمشو نبر جلوم.

مروپی پنج شیش تا کروشیو زد به "ن" کیبوردش. صداشو صاف کرد و جوری که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده، گفت:
- چرا گریه میکنی رز؟!
- اوه
گفتن برای ترم بعدی هاگوارتز باید حداقل 12 نفر باشیم
چیکار کنیم؟ 
- چی؟ 12 نفر؟

- یعنی تو هم هیچ ایده ای نداری؟! جیـــغ!

رز با همین شیوه ی دست بر زمین کوبیدن، روی دستاش حرکت کرد و رفت توی دفتر ناظران و درو کوبید به هم.
در این صحنه، حجت الآسلام هافلپاف، از استتار در اومد و با اقتدار از روی مبل راحتیِ نزدیک به پله های خوابگاه بلند شد. زیر لب یک کلمه گفت و به طرف در پایگاه مقاومت راه افتاد.
نیم ساعت بعد
- اوه چه آینه ی تمیزی... یادم نمیاد موقع ساختن این تالار اینجا آینه گذاشته باشم.اوه آینه کاریِ اون طرف چه قشنگه. نور یه جوری بازتاب شده که الان هشت تا هلگا اونجا وایساده. چه مخی بودم و خودم نمیدونستم. چه تالاری ساختم

سایر هلگا ها:

- چی شد؟ اگه اینا عکس منن چرا عینک ندارن؟! امم... چرا هشت تا رز اونجا وایساده؟! هان؟ چی؟

در حین اینکه درک با لبخند شیطانی از پایگاه بیرون می اومد، هلگا متوجه کل قضیه شد.
- این کار غیر انسانیه! تو که شریف بودی!امم... نه... فک کنم شریف خودم بودم. به هر حال! تو آدم خوبی بودی! این حرکات درست نیست! من نمیذارم از این کارا توی این تالار انجام بشه. خشم من دامنتو میگیره!

درک انگشتاشو برد بالای سرش و مثل شاخ کرد، یکی دو دقیقه نفس نکشید تا بنفش شه، بعد یه خنده ی شیطانی به سبک یاهو کرد و گفت:
- کجا شو دیدی!

و از پشت سر شبیه سازی شده ها، بعضی از اعضای قدیمی هافلپاف، زامبی وار، از پایگاه خارج شدند.
___________________
خب دیگه. جمعیت کمه، درک هم به طور مخفیانه توی پایگاه داره اعضا رو شبیه سازی میکنه و از اون ور بعضی از اعضای قدیمی رو زنده کرده. اون طرفم هلگا مخالفه، مسلما سعی میکنه قضیه رو متنفی کنه و خب به نظر من اینطور میرسه که شبیه سازی شده ها و زامبی ها برای حیات خودشونم که شده طرف درکو بگیرن!
با تولیدِ ملتِ شبیه به هم دیگه هم... خب مشکلاتی پیش میاد بالاخره!

افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!

















اونی که تو میگی حاجی فیروزه و تا سه ماه دیگه نمیاد برتی!





