مرگخوار
شاغل
جادوگر
جادوآموخته
- تولد نقش
- 1396/07/22
- آخرین ورود
- امروز ساعت 21:45
- عضویت
- 1384/11/01
- پستها
- 3131
نقل قول:
زندانبان: نامه تموم شد؟ خواستم بابت معرفی دوازده تا دوستت تشکر کنم. تلویزیونت رو آوردیم؛ کنترلش هم باتری نو داره.
ایگور: کانال مسابقات کوییدیچ رو میگیره؟
زندانبان: همه رو میگیره. اتاق راحتت هم آمادهست؛ تخت دونفره، حموم اختصاصی، بدون دیوانهساز، همونطور که خواسته بودی. بابت آدرس مخفیگاه سیزدهمی هم یه تشک اضافه گذاشتیم.
ایگور: عالیه. فقط پردهها تیره باشن. نور صبح واسه روحیه یه زندانی خوب نیست.
زندانبان: حتما. بالش پر هم بخوای، باید یه اسم دیگه بدی. اگه کلهگنده باشه، صبحونهت رو هم میاریم تو تخت.
ایگور: قلمم رو پس بده. یهو یه خاطره خیلی دردناک از آنتونین دالاهوف یادم اومد.
کاترین عزیزم،
اگر لکهای روی کاغذ میبینی، خون است. اینجا اشکهایم را هم با اراده خشک میکنم. مردی چون من، که روزگاری نامش در تالارهای تاریک با احترام زمزمه میشد، اجازه نمیدهد چند دیوانهساز شکستنش را تماشا کنند. صبحها هنگام شکنجه به تو فکر میکنم؛ عصرها، هنگام شکنجه دوم، باز هم به تو. برنامه شب را نمینویسم، مبادا خواب نازنینت آشفته شود.
امروز سه نگهبان آمدند تا اعتراف بگیرند. به چشمانشان خیره شدم و گفتم: ایگور کارکاروف دوستانش را نمیفروشد. یکیشان لرزید. دیگری سرش را پایین انداخت. سومی، که پیداست هنوز اندکی شرافت دارد، پرسید چیزی لازم دارم؟ گفتم آزادی. البته با همان لبخندی که لابد هنوز به خاطر داری؛ همان که همیشه پیش از رفتنت میگفتی کمتر تحویلت بدهم.
از خوراک اینجا نپرس. چیزی میآورند که خوردنش برای زنده ماندن، خود نوعی تحقیر است. امروز گوشت چنان سفت بود که ناچار شدم کارد دیگری بخواهم. آب هم بوی عجیبی میداد؛ زندانبان اصرار داشت نامش آب معدنی است. ببین چگونه با واژهها به جان آدم میافتند.
شبها روی بستری میخوابم که شرحش در نامه نمیگنجد. بالش زیر سرم فرو میرود و پتو آنقدر سنگین است که گاهی عرق میکنم. بااینحال شکایتی نمیکنم. دیشب وقتی صدای فریاد از راهرو آمد، تنها چشم بستم و به خود گفتم: تحمل کن، ایگور. این نیز میگذرد. بعد ناچار شدم در را ببندم؛ برای کمی خواب!
نمیدانم محکومیتم کی تمام میشود. شاید سالها بگذرد؛ شاید ارباب سیاه بازگردد و شخصا درهای این دخمه را بگشاید. اگر چنین شود، نخستین خواهشم از او فرصتی برای دیدار تو خواهد بود. البته پس از آنکه سوءتفاهمهای اداری کوچکی را روشن کردم.
تا آن روز، مرا همانطور به یاد بیاور که بودم: استوار، وفادار، با قامتی افراشته در برابر رنج. اگر کسی خلافش را گفت، باور نکن. اینجا برای شکستن اعتبار مردان بزرگ، شایعات مضحکی میسازند.
راستی کاترین، اگر پاسخی نوشتی، کمی از خاطرات مشترکمان بنویس. رنج بسیار، حافظهام را اندکی آزرده است؛ اما یقین دارم روزهای خوشی داشتهایم.
با وفاداری ابدی،
ایگور
زندانبان: نامه تموم شد؟ خواستم بابت معرفی دوازده تا دوستت تشکر کنم. تلویزیونت رو آوردیم؛ کنترلش هم باتری نو داره.
ایگور: کانال مسابقات کوییدیچ رو میگیره؟

زندانبان: همه رو میگیره. اتاق راحتت هم آمادهست؛ تخت دونفره، حموم اختصاصی، بدون دیوانهساز، همونطور که خواسته بودی. بابت آدرس مخفیگاه سیزدهمی هم یه تشک اضافه گذاشتیم.

ایگور: عالیه. فقط پردهها تیره باشن. نور صبح واسه روحیه یه زندانی خوب نیست.

زندانبان: حتما. بالش پر هم بخوای، باید یه اسم دیگه بدی. اگه کلهگنده باشه، صبحونهت رو هم میاریم تو تخت.

ایگور: قلمم رو پس بده. یهو یه خاطره خیلی دردناک از آنتونین دالاهوف یادم اومد.
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
هر کسی جرات داره بیاد جلو
(فقط از قبل اطلاع بده که اونجا نباشم
)
(فقط از قبل اطلاع بده که اونجا نباشم
)




