اشعار جادویی

هری واسه ی عکس مامان و باباش می خونه (سیاوش قمیشی):
صورت عکس تو آلبوم خیسه
دوباره خاطرتو بوسیدم
...
من تشنه مثل خون اشام
بی سرزمین تر از باد
تهی تر از لولوخورخوره
بی پرده مثل سیریوس
تنها تر از لو پینم
روشن تر از دامبلدور
عاشق تر از لی لی و جیمز ...

بگفتم دیده ای زیباتر از نوای آشتی؟ بگفتا کی استار منو کشتی
بگفتم دوستی را باید ماندنی ساخت بگفتا قیمت آن را که پرداخت؟
بگفتم استار در خدمت آشتی خبردار بگفتا هستمی از تو طلبکار
بگفتم آخر چرا هستی طلبکار؟ بگفتا چون تویی یک فرد بیکار
بگفتم اینک چه ربطی داشت آخر؟ بکفتا قایف باید هم شود سر(سر هم شود)
بگفتم anywayآشتی سرلوحه ی ماست بگفتا کین بانگ از تو چه برخاست؟*
نخواهم کنم آشتی کره باید ببینم؟ چقدر میگیری که دیگر تو را هرگز نبینم؟
بگفتم تنها راه تو آشتیست! بگفتا یعنی هیچ راه دگر نیست؟
بگفتم نی(ney) تنها راهت همینست بگفتا کز حرفت نتوان رست
بشد تسلیم و به زور آشتی نمودش چنان شد که گفتی از اول هم قهر نبودش
اینک تو ای یوزر خوب گوش کن بمان آشتی تا از دست ندهی بُن
با زبان خوش بمان با همگان دوست وگرنه نخواهی داشت بر سرت پوست
تمام حرف من این بوده و هست که تو از آشتی کردن نتوان رَست!
* کی= که + ای و چه = چرا

با اجازه نميد و هري تقديم ميكنم: بيايد به نام نميد پهلوان چو(1) از سيمِ سِرور بيابد امان هري بارِ اوّل چنان زد وِِِ(2) را كه قهر كرد و رفتش به سوي مامان گهي سنگ و چوب است و سيم سرور است گهي توپ و خمپاره و تيركمان هري چون بيد اندر دل هاگِوارتز زند هركسي راكتك او نهان صفات هري گر بگويي بسي نيابي تو در هيچ كجا مهربان فرار مي كند هركسي از برش حتي(3)آن كله(4) اژدري ناودان
1) مخفف چون 2)/ve/"و" كسره دارد: او 3)/hata/"ت" تشديد ندارد 4)/kale/"ك" تشديد ندارد

زدشت آمد اندر یكی ولدمورت در آنجا همی چوبدستی می فروخت
بیامد هری را خفته دید به ناگه برو چوب دستی كشید
همی گفت ای پاتر جنگجوی كه از نامت روان شد آب جوی
چرا خفته ای كینك اندر این دشت سرنوشت من و تو را دادد دست
هری چو از خواب بیدار شد سر پر خرد پر ز پیكار شد

بگشت دشت و همی بنگرید شد آن ولدمورت بیخرد ناپدید
دگر باره شد بخواب اندرون ز تاریكی آن ولدمورت شد برون
دگر باره بیدار شد خفته مرد بر آشفتو و شلوار كرد زرد
سریعا به دنبال آفتابه گشت اما آفتابه پیدا نمیشد در آن دشت مشت
در آن حال خراب هری شتابان شد به سوی جاروی كتی
كه ناگه بیامد از آن سوی لرد سیاه شتابان بگفت آدواكدورا
بدان تیرگی هری آن را بدید سبك چوب دستی از نیام بركشید
بدان ولدمورت گفت بر گوی نام كز این پس نبینی تو گیتی به كام
چنین گفت بدو لرد سیاه كه از چنگ من كس نیابد رها
بدو گفت نام تو چیست كه زاینده را بر تو باید گریست
هری گفت نامم هریست مادرم نیز هرگز نگریست
چرا فحش خوارومادر میدهی مگر خودت ناموس ندارهی
برآشفت ولدمورت زین سخن دگر باره كرد شلوارش را تر
بگفت لرد سیاه كه ما هم غمیم دگر بس است جنگ و ستیز و گریز
بیا تا به دنبال آفتابه رویم كه زین پس نباشد به كارم تیرگی
كنون عمر نزدیك هشتاد شد امیدم به یكباره بر باد شد(دامبلدور)

(اين شعر رو بر وزن يار دبستانيه من بخونيد)
يار هاگوارتزي من با منو همراه مني
دست مگي* بر سر ما دست منو پاي مني
صاف شده دست منو تو تو دماغ مك گونگال
دادو بيداد مگي جون مونده هنوز تو گوش ما
جنگل ممنوع ماها هرزه تمومه سانتوراش
خوب اگه خوب بد اگه بد سيخ شده موي آدماش
دست منو تو بايد اين موهاي سيخو شونه كنه
كس ميتونه جز منو تو مگ مگ بيچاره كنه...
--------------------------------------------
پرفسور مگ مگ در اينجا همون مگي و مگي همون مك گونگال
و اين مك گونگال سايت نيست مك گونگال كتابه(مگي جون ناراحت نشي
در مورد شما نيست)

منم یه شعر به نظرم رسید ( لوسیوس در آزکابان ) :
نارسیسا کجایی تنهای تنهام...... نارسیسا گرمی دستاتو میخوام
دراکو جای تو خالیه دراکو ......... دراکو دراکو دراکو......

من زیاد شعر نمیگم... دیشب توی میخونه مسنجر یه رباعی سراییدم که فکر میکنم بد نباشه اینجا بگم:

برو ای گیلدی خوشتیپ
در خانه عله زن!
که نگین سایتداری
دهد از کرم شما را

((مرگخوارانه))




بوي كشتن بوي خون بويه جيگر خام

بويه تنده لاشه هري پاتر وسط قبرستونه نو
بويه خوبه پاتيله ان دماغه خيانت اسنيپ

با اينا زمستونو سر ميكنم
با اينا تشنگيمو در ميكنم

شاديه كشتنه يه سفيده آزاد*(1)
وحشته كم شدن مرگخوارا از كشتنه زياد
بويه گاليونه دست نخورده تو گرينگوتز

با اينا زمستونو سر ميكنم
با اينا خوشبختيمو جشن ميگيرم

فكر قاشق زدن ساحره نازه چشم سياه*(2)
شوقه يك پسته بي ناموسي تويه تاپيكه منكرات
برقه چشمه ونوسه از وزارت جا زده

با اينا زمستونو سر ميكنم
با اينا روزامو پر خون ميكنم

عشق يك پيشنهاد بي اثر
ترس نكشتن هري پاتر تويه يه جايه دنج
بويه آفتابه مرلينه تازه خلاص شده
بويه پاتيله خونه تازه ريخته شده

با اينا زمستونو سر ميكنم
با اينا شبهامو تار ميكنم

بويه ((بوق)) بويه شكنجه عطر طلسمه شوم
پويه جمعه پي پست زدن تويه تاپيكه تحريريه
تويه چت باكس با يكي هوس يه شيطوني

با اينا زمستونو سر ميكنم
با اينا خشتگيمو در ميكنم
با اينا جادوگرانو*(3) باور ميكنم

لندن 1976

--------------------------
(1) آزاد = به معني سفيدي كه از همه جهت آزاده.كلا منظوره كلي شاعر سفيدهايه ديوونه
(2) اين تيكه از سرژ شاملو است
(3) نكته تستي:در اينجا جادوگران آرايه((ايهام)) دارد.معني اول=جادوگر ها و ساحره ها...معني دوم=سايت جادوگران.


پس از ترانه ((سره تاپيكه منكرات)) اين دويمن تجربه آزاد من است.آزاد از قيد و بند ها و كليشه ها.
((مرگخوارانه))هنوز هم جانانه هست.
با((مرگخوارانه))به سياهچال...كلانتري سوار پرتاب ميشوم.به كافه هاگرهد.جهنم لندن.كه پاركينگ وزارت شد.
با((مرگخوارانه)) كوييديچ تيغي ميزنم.بچه هايه كوچه را طلسم ميكنم و ((مرلين))ميشوم.با((مرگخوارانه))در حسرته يك ساحره ميسوزم.

گهی جارو به پشت و گهی پشت به جارو

چو کم نور است ذهنی بار جادو می کشد دستی
ز دست باید اموزی ره همسایه داری را


سری را که درد نمی کنه جادو چرا بکنی؟

هاگرید گلیدی را پرسید از کجایی گفت از جنگ با نوربرت تو گفت پیداس از موهای تو

تو جیبش لپرکان هم پری زادس

ای لرد سیاه خرابی از كینه ی توست بیدادگری شیوه ی دیرینه ی توست
دیگر بروم من زین محفل پست كز ناله ی من دیوار محفل شكافت