نمایش پروفایل
ویرایش پروفایل
آگاهیرسانیها
جغددانی 
خروج
پروفسور کوییرل یه چرخی ت و باشگاه میزنه و به صراغ صاب باشگاه میره و میگه
پروفسور کوییرل:هی سلام لی میبینم که از بس پولداری هی پشت سر هم مغازه میزنی
لی:تا کور شود هر آنکس که نتواند دید
پروفسور کوییرل:مممااااااااااا!چرا بهت برخورد فقط میخواستم بهت تبریک بگم.راستی شریک نمیخوای
لی:شریک لاغر مردنی نمیخوام
پروفسور کوییرل:باشه.چرا میزنی.میشه منم اینجا عضو شم؟
لی:برای چی؟
پروفسور کوییرل:آخه میخوام اونقدر قویشم تا دیگه کسی نتونه از پشت سرم بزنه بیرون
لی:باید فکر کنم
لی چند بار توی باشگاه دور میزنه و در آخر میگه:
لی:باشه ولی بشرط یکه هروقت ازت یه چوب دستی جدید خواستم بدون معطلی برام بسازی.این روزا چوبدستی حکم بیرژامه رو داره اگه یه خوبش همرات نباشه مثله اینه که...میفهمی که چی میگم
پروفسور کوییرل:البته باشه .تا بقیه میان من برم اون وزنه رو بلند کنم
لی:اون وزنه نیست چوب لباسی.خدا بدادمون برسه
آروم رفت جلو وناگهان هديه و پاتيو ديد 
با خودش گفت اينا كه همشون حيكلاشون مانكنيه(تريپ پاچه خوري زنونه!)و فكر كرد كه چون بعضي از افراد گروه رو قضيه ي ناموسي حساسيت دارند تا كسي نديده اش بر گردد داشت آرام آرام برمي گشت كه ناگهان كسي گفت آقا با كسي كار داشتين؟ اسكري به خودش داشت ذكر چهارده معصومو مي گفت كه هديه نباشه و در حمون حال برگشت و خيالش راحت شد با خودش گفت اينكه لي خودمون و به لي گفت :يه دقه وايسا و به طرف پاچه اش كه تاپ وتوپ ميزد رفت وچيزي را به سمت چپ قفسه سينه اش حدايت كرد گفت آخيش
نكنه يكي از اين راونيا باشه اومده از باشگاه ما هم تقليد كنه؟ 
و گفت دست تو بالا لي كه گوشكوب را ديد خيالش راحت شد و گفت:آخيش خيالم راحت شد فكر كردم يكي از راونيايي بعد با هم خوش وبش و ماچ واينا كردند(به دليل قضايايه ناموسي از ادامه معضوريم)
