كلاس پرواز و كوییدیچ

1. روش دقیق جدا شدن از زمین و شروع پرواز را به طور کامل شرح دهید. (5 نمره)

اول جارو رو بین دو پا نگه میداریم . دقت می کنیم که جارو قصد فرار نداره و لازم نیست تا سر حد خفگی فشارش بدیم! و دقت می کنیم که ته جارو( همانجایی که مشنگ ها باهاش زمین رو تمیز می کنن ) باید پشتمون باشه و تهش تو دستمون!

نیت می کنیم... این مرحله خیلی اهمیت داره .جاروی خوب وقتی خوب پرواز می کنه که حس نکنه سوارش هر لحظه ممکنه دچار غش و افتادگی فشار و اینها بشه!
خلاصه ، با حفظ آرامش ، با پا نیرویی به زمین وارد می کنیم و با استفاده از اون نیرو روی هوا بلند می شیم . پا رو ، از پنجه تا پاشنه از روی زمین برمیداریم و سوار جریان هوا میشیم ( ترجیحا تا آخرین لحظه شست پا روی زمین باشه ) در انتها روی جارو خم میشیم، پاها رو جمع می کنیم و کمی اوج میگیریم تا فاصله مناسب رو با زمین پیدا کنیم .

2. شیوه ی صحیح پیچیدن و تغییر مسیر بدون انحراف و لرزش را توضیح دهید. (5 نمره)

تغییر مسیر مستقیم: دست راست جلو و دست چپ عقب ، روی دسته جارو قرار داده میشه . اول بالا تنه رو به سمتی که میخوایم متمایل می کنیم . ذره ذره بیشتر خم میشیم و با دست ، جارو رو هم به اون سمت میکشیم . کل حرکت نباید بیشتر از پنج ثانیه طول بکشه . در صورت درست اجرا شدن این روش ، با زاویه بیست الی سی درجه نسبت به سطح زمین تغییر مسیر میدیم . کاربرد این روش در سبقت گرفتن هست .

تغییر مسیر پیچشی: فرق خاصی با نوع مستقیمش نداره . فقط باید نیروی وارد شده از طرف دست راست بیشتر باشه و زاویه بدن کمتر از پنجاه درجه نمیشه . این حرکت بیشتر برای لایی کشیدن و جاخالی دادن استفاده میشه .

3. چگونگی فرود مناسب و بدون سقوط از روی جارو را بگویید. (5 نمره)

واضح و مبرهنه که اول یک سطح جامد ، با حداقل مساحت یک متر مربع پیدا می کنیم

آماتور :ارتفاع کم میکنیم تا به ارتفاع یک تا یک و نیم متری باند فرودمون برسیم . در صورت امکان یکی دو متر دورخیز می کنیم و بعد ، در حالی که خیلی ملایم ارتفاع کم میکنیم به سمت سطح جامد حرکت می کنیم .پاها رو از حالت جمع خارج می کنیم و آماده نگه میداریم . به محض اینکه موفق شدیم نوک انگشت پامون رو به زمین تماس بدیم یهو پایین میایم و پرواز رو متوقف می کنیم . در صورتی که باند فرود صخره ای لب دریا بود ، ترجیحا چتر نجات رو هم باز می کنیم تا از لبه ش پرت نشیم در غیر این صورت ، نیم متر جلوتر روی زمین متوقف میشیم .

حرفه ای: با زاویه نود درجه به سمت زمین سقوط می کنیم . دو سه متری مونده به شپلخ شدن ، سرعت کم می کنیم ، پاها دراز می کنیم و از حالت خمیده در میایم . تو نیم متری زمین سر جارو رو ناگهانی به سمت بالا می چرخونیم و پرواز رو متوقف می کنیم . در صورت اجرای درست همون نقطه فرود میایم یا حد اکثر ده سانت سر می خوریم .

4. در رولی کوتاه (7 الی 12 خط) به صورت طنز متن بالا را ادامه دهید و اشتباهات شاگردان و اتفاقاتی را که برایشان می افتد را به طور دقیق توصیف کنید. (15 نمره)

-سوووووت!

نفر اول که از قضا کینگزلی بود با اعتماد به نفس کامل پاهاش را به زمین کوبید تا تجربه چندین ساله اش را در پرواز به نمایش بذاره . جاروی شهاب به ظرافت در هوا به پرواز در اومد و چند نفر با صدای بلند ابراز احساسات کردن . کینگزلی برگشت تا برای طرفدارانش دستی تکون بده و ....
-شپلق!!

****
-سووووت!
چوچانگ، نفر پنجم ، نگاه وحشت زده ش رو از کینگزلی که پای جایگاه تماشاگران افتاده بود و هر چند ثانیه یه بار به شکلی عصبی می لرزید برداشت و ستاره دنباله دار وفادارش رو به پرواز در آورد . ملت که بعد از ناکار کردن سه نفر دیگه جیکشون در نمی اومد در سکوت اوج گرفتن چو رو تماشا کردن . چو داشت تازه ارتفاع می گرفت که مگسی تصمیم گرفت روی دم جاروش بشینه تا کمی خستگی در کنه ....
-گرومپ!

******
-سوووووووت!
هستیا به صورت دنده عقب به پرواز در اومد !

*****
-سوووووت!
جاروی نویل مثل اسب هار شروع به ویراژ دادن تو هوا کرد.... صبر کن ببینم! نویل اینجا چیکار می کنه؟!

*****
سوووووت!
نفر آخر ،گویل، در حالی که می دوید و جاروش رو با یه دست گرفته بود با دست دیگه شروع به بال بال زدن در هوا کرد



لودو با عصبانیت از جا بلند شد و فریاد زد:
- خودم بهتون نشون میدم چطور باید پرواز کرد!!
همه به استاد خیره شدند . بگمن که صورت گردش از خشم به رنگ لبو در اومده بود با قدم های محکم به طرف جارو ها رفت ، پاش به ردای بلندش گیر کرد ، و با مغز به زمین نازل شد

تدریس پرواز و کوییدیچ - جلسه اول



زنگ دوم: پرواز و کوییدیچ
مکان: طبقه هفتم

دانش آموزان 4 گروه به زحمت خودشان را به طبقه هفتم رساندند و وارد کلاس گذاشتند.
همین که روی صندلی ها نشستند و وسایلشان را روی میز گذاشتند چشمشان به تخته افتاد که با خطی در حدود افتضاح روی آن نوشته شده بود:
نقل قول:

- استاد این ترم کدوم ارزشی ورزشی بوقیه؟ مسخره کرده؛ برو بالا...بیا پایین
- ارزشی و بوقی تویی و ورزشی منم، دو تا غلط و یک درست، میشه پنج منهای ده، 5 امتیاز از گریفیندور کم شد، دیگه کسی نظری نداره؟
-
- نکته ی بعد، مگه شما جارو ندارین؟ مگه این جا پنجره نداره؟ مگه زمین کوییدیچ سرپوشیده است؟
دنبال من بیاید!

لودو سوار جارویش شد و از سوراخ پنجره با سرعتی سرام آور به سمت زمین کوییدیچ پرواز کرد.
وقتی به زمین رسید و پیاده شد تازه اولین نفر یعنی رون ویزلی از پنجره خارج شد و بلافاصله روی درختی سقوط کرد!
پس از رون ویزلی کم کم بقیه هم از پنجره خارج شدند و به زمین آمدند و البته نیمی از آن ها با مشکلات زیادی این کار را کردند. روفوس با مغز به زمین اصابت کرد و بارتی هم وسط دریاچه فرود آمد و معدود کسانی بودند که درست پرواز کردند.
ده دقیقه بعد که همه به زمین رسیدند و آسیب دیده ها درمان شدند لودو با چهره ای ناامید که اثری از شور و شوق اولیش در کلاس در آن نبود شروع به صحبت کرد:

- خوب شد این کارو کردم! من برای این ترم قصد داشتم تاکتیک ها و سیستم های حرفه ای کوییدیچ و تکنیک ها رو بهتون یاد بدم اما با این وضع موجود سه جلسه ی اول باهاتون مقدمات پرواز کردن و شیوه های فرود مناسب و ... رو بهتون یاد میدم و مقدمه ای از مبحث اصلی درسمون رو در دو جلسه ی آخر بهتون میگم. حالا همه قلم و کاغذتون رو کنار بگذارید که لازمشون نداریم و به صف شین و آروم دور زمین پرواز کنید تا من کمکتون کنم.

همه به صف شدند تا با سوت لودو شروع به پرواز کنند...


تکالیف:

1. روش دقیق جدا شدن از زمین و شروع پرواز را به طور کامل شرح دهید. (5 نمره)

2. شیوه ی صحیح پیچیدن و تغییر مسیر بدون انحراف و لرزش را توضیح دهید. (5 نمره)

3. چگونگی فرود مناسب و بدون سقوط از روی جارو را بگویید. (5 نمره)

4. در رولی کوتاه (7 الی 12 خط) به صورت طنز متن بالا را ادامه دهید و اشتباهات شاگردان و اتفاقاتی را که برایشان می افتد را به طور دقیق توصیف کنید. (15 نمره)

کلاس پرواز و کوییدیچ

با تدریس استاد لودو بگمن

*جهت اطلاع از برنامه ی تدریس این کلاس به اینجا مراجعه نمایید.

موفق باشید.

*جلسه اول این کلاس به دلیل قفل بودن تاپیک در تاریخ 2 بهمن تدریس میگردد.

این پست جهت بالا اومدن تاپیک ارسال شده !

سلام

با تشکر از تدریس پروفسور زنوفیلیوس لاوگود و شرکتِ دانش آموزان عزیز در این کلاس ، بعد از اتمام امتحانات ، تاپیک امتحانات با این کلاس ادغام میشود ! کلاس قفل شد !


پایان ترم هشتم هاگوارتز

اعلامیه ای در تابلوی اعلانات مبنی بر عضوگیری تیم جام جهانی نوجوانان کوییدیچ نصب شده است.

اما امتحان این تیم مانند دیگر امتحان ها نیست. بلکه باید با استفاده از هنرهای کوییدیچی(استفاده از هنرهای آموزش داده شده در طول ترم اجباری است ) از سه منطقه عبور کنند و کوافل و اسنیچ را با خود ببرند. این سه منطقه عبارتند از:

1- کنام اژدهای سرخ: اژدهایان سرخ هرچیز سرخی را برای خود میخواهند و اگر وسیله ی سرخی به دست دیگری باشد به او حمله کرده و سعی میکنند آن را پس بگیرند

2-جنگل درختان زرد: درختان زرد درختانی زنده هستند که هرچیز زرد رنگی را برای خود میخواهند و اگر وسیله ی زردی به دست دیگری باشد با شاخه های خود سعی میکنند او را در دام بیندازند. در این منطقه تمام جادوها بی اثر میشوند(ازجمله جادوی پرواز کوییدیچ) و تنها جادوهای حاصل از نیروی طبیعت عمل می کنند

3- جزیره دایناسورها: دایناسورها به شدت به گوشت انسان علاقه دارند و اگر انسانی جرأت کرده و وارد آنجا شود به شدت به او حمله میکنند

شما نیز یکی از کسانی هستید که حاضر شدید از این مراحل بگذرید. رولی جدی بنویسید که وارد این مراحل میشوید. (رول باید تکمیل شود. اگر موفق میشوید باید حتما عضوگیری و شادی شما نیز توصیف شود و اگر شکست میخورید باید نحوه بازگردانی به محل عضوگیری و ناراحتی خود را توصیف کنید)

* کلیه ی امتحانات تا 20 شهریور ماه ادامه خواهند داشت !
* دانش آموزان پاسخ ِ امتحانات را در همینجا ارسال کنند .

راونکلاو
ترورس:28 امتیاز
خیلی جالب نبود. یکم سریع نوشته شده بود. بهتره بین دو تا زمان یه متنی رو قرار بدی که ظاهر رولت زیباتر باشه. ضمنا شبیه درسته نه شبیح. توجهت به آب جوش خوب بود اما بهتر بود ذکر میکردی نحوه فرو کردن چوب و پر رو توی آب جوش. ضمنا یادت رفته بود که گفتم کنترل ورد آسون نیست اما تو خیلی آسون کنترلش کردی(شاید استعداد ذاتی بوده

هافلپاف
هستیا جونز:25 امتیاز
قشنگ نبود. وقت کمی روش گذاشته بودی و خیلی هم راحت از نحوه کندن پر گذشته بودی. ضمنا فکر کنم واضح بود که گفتم باید چوبدستیتونو توی آب فرو کنید و بعدش دیگه نیازی به پر نیستش پس فکر کنم اون تکه آخر که گفتی دوباره برگشتن زمین اشتباه بود.

گلگومات:25 امتیاز
سریع نوشته شده بود و بیشتر شبیه به یک برگ از دفتر خاطرات بود.لحن پست هم عامیانه بود که معمولا توی رول های جدی اینطور نیست.

لودو بگمن:30 امتیاز
خوب بود!

گریفیندور
تایبریوس مک لاگن:30 امتیاز
عالی بود. خیلی خوشم اومد. نقصی نداشت رولت به جز اینکه یه نکته رو فراموش کردی و اونم اینکه قرار بود به عنوان دانش آموز به اونجا بری و ضمنا گفتم که اگه مشکلی برات پیش بیاد به سرعت محافظان نجاتتون میدن. اما به جز این مشکلی نداشت که به خاطر رول زیبات ازت امتیاز کم نکردم.

مجموع امتیازات:
راونکلاو:9
گریفیندور:10
هافلپاف:27
اسلیترین:0

ساعت از 2 گذشته بود، همه دانش آموزان به خوابگاه رفته بودند و خوابیده بودند. از روی تختم بلند شدم و به آرامی جارو و شنل پروازم را از داخل چمدان برداشتم.
شنل را پوشیدم و چوبدستی را در جیب شنلم گذاشتم و سوار جاروی آذرخشم شدم. پنجره ی خوابگاه هافل طبق معمول باز بود و من از پنجره خارج شدم و یکراست به سمت جنگل پرواز کردم.
قلعه کم کم کوچک و کوچکتر میشد و درختان سر به فلک کشیده جنگل ممنوع بزرگتر.به بالای درختان رفتم و با سرعت زیاد برفراز آن ها پرواز کردم تا به وسط جنگل رسیدم. سر جارو را بالا گرفتم و همزمان عقب کشیدم و جارو با یک حرکت نرم سرعتش از 200 به 0 رسید و آرام بر بالی درختان معلق بود. با این که تمام لباسهای گرمم را پوشیده بودم در آن ارتفاء داشتم از سرما یخ میزدم.

پرنده را در همین قسمت جنگل میتوانستم پیدا کنم اما باید پایین تر میرفتم. چوبدستی را از جیب شنل بیرون کشیدم و با صدایی برزان گفتم: لوموس! چوبدستی روشن شد. درحالی که صدای به هم خوردن دندان هایم را می شنیدم به آرامی به سمت پایین حرکت کردم و سعی کردم که جارویم به شاخه های درختان نخورد و آسیب نبیند. خیلی برایم عزیز بود و اصلا حاضر نبودم بلایی سرش بیاید حتی اگر میتوانستم بدون آن هم پرواز کنم...
ازلای درختان پایین رفتم تا به ارتفاعی که آکساندیو در آن پرواز میکند رسیدم و شروع به گشت زدن کردم، باید زود چند تا از آن ها را پیدا میکردم، در همین ساعات برای شکار پرواز میکردند.

از چند متر سمت راست خودم صدایی آمد. به سرعت چرخیدم و چوبدستی را در دستم فشردم. خودش بود! پرنده ای غول پیکر با پرهای سفید مایل به صورتی همانجا پرواز میکرد و با چشمان تیزبینش دنبال شکار میگشت. چند بار منقار بزرگش را که سر انسان به راحتی در آن جا میگرفت را باز و بسته کرد و سر و صدا ایجاد کرد. خوشبختانه هنوز من را ندیده بود. چوبدستی را به سوی او گرفتم و ورد را با صدای بلندی ادا کردم: آوادا کداورا!
پرنده با شنیدن صدا فورا به طرف من برگشت اما همین که چشمانش رو به روی چمان من قرار گرفت نور سبزی در آن ها درخشید و بدن بی جان پرنده مانند عروسک روی زمین افتاد.

به آرامی پایین رفتم و روی زمین کنار هیکل آن موجود زیبا اما خشن توقف کردم. از چوبدستی پیاده شدم و چند پر خوشرنگ پرنده را کندم. پر ها را در جیب ردایم گذاشتم و پیاده به سمت قلعه راه افتادم. لازم نبود تا رسیدن به نزدیکی قلعه از آن استفاده کنم.
در راه دستم را روی جیبم گرفته بودم که مبادا پر ها ناپدید شود یا بیفتد! همین که به حاشیه جنگل رسیدم سوار جارو شدم و به پنجره خوابگاه رسیدم و وارد شدم. به آرامی لباسم را عوض کردم و خوابیدم، خوشبختانه کسی متوجه نشده بود!

فردای آن روز

با عجله از تختم بلند شدم و لباس هایم را پوشیدم! 10 دقیقه از کلاس اول یعنی پرواز و کوییدیچ گذشته بود.
در کلاس هر کس کنار پاتیل کوچکی ایستاده بود و پر ها را می جوشاند.
- چه قدر دیر کردی! بدو پر هاتو بنداز توی پاتیل ته کلاس تا بجوشن ... خوب داشتم میگفتم، خوشبختانه همه تونستین پرها رو به دست بیارید و کسی نیازمند کمک نشد. حالا کم کم موقعشه، میام بالای پاتیلتون و کمکتون میکنم.
معلم به نوبت کنار پاتیل می آمد و دانش آموزان را به هوا می فرستاد.
من هم کنار کینگزلی ایستادم تا پر هایم بجوشد و نوبت من شود.

نوبت من که شد کینگزلی شروع به صحبت کرد: تو که نبودی زنوف می گفت یه نفر پرنده رو کشته و این کار غیر قانونیه!
صورتم عرق کرد اما به روی خودم نیاوردم.
- اما خیلی مهم نیست!
معلم کنارم ایستاد و طریقه استفاده از ورد را به من یاد داد.
چوبدستیم را درون پاتیل گرفتم و گفتم: چرا مهم نیست؟ جامتمتر
- چون معلم میگفت کسی که با پر پرتده مرده این کارو بکنه ظرف چند ثانیه حافظش به طور دائمی از دست میره!
فریاد زدم: نه! و سپس ترس و وحشت تمام وجودم را فرا گرفت و بعد... فکرم و ذهنم از تمام افار تخلیه شد... هیچ چیز را به یاد نداشتم و نمیدانستم آن جا چه میکنم، چشمانم را بستم و وقتی باز کردم خودم را در اتاقی کوچک و روی تخت سفیدی یافتم.
روی در اتاق نوشته شده بود: بخش بیماران با آسیب های دائمی!

تکلیف : یک رول جدی بنویسید که در آن به یکی از دو جنگل بالا رفته و سعی در بدست آوردن پر آکساندیو فاریو میکنید.(موفق شدن یا نشدن با خودتون) توصیف اتفاقات و نحوه بدست آوردن مهمه.(30 امتیاز)


شب بود و سكوتي آرامش بخش بر آسمان حكم فرما بود، ولي صداي نفس هاي استلا كه همراه من بر جارو ي پرنده سوار بود و طره ي خوشبوي گيسويش صورتم را نوازش مي كرد، لاله ي گوشم را مي لرزاند. در راه بازگشت از فرانسه و به سوي انگلستان در حركت بوديم و چقدر دلم ميخواست اين پرواز به طول بينجامد؛ چقدر دلم ميخواست شب به صبح نرسد و همينطور در آغوشِ آسمان آرام گيريم.

استلا هر از گاهي برمي گست و با لبخندي قلبم را نشانه مي رفت و من فهميدم سوسوي آن ستاره در دور دست، قسمت كوچكي از درخشش چشمان سياه اوست. زير پايمان رودخانه اي كه در شب مانند ماري دراز و سياه در حركت بود، جريان داشت. كم كم به قسمتي رسيديم كه انبوه زيادي از درختان ديده مي شد؛ شايد يك جنگل!

چيزي شبيه ابري از دود، از زمين تا آسمان امتداد داشت؛ بيش تر شبيه يك گردباد بود. گردبادي كه به سرعت به ما نزديك مي شد؛ كاملا ترسيده بوديم. تصميم گرفتم جارو را به سمت ديگري هدايت كنم ولي نيرويي عجيب ما را به گردباد پيوند زده بود و هيچ كاري از دست ما ساخته نبود. استلا را محكم گرفتم، حجم زيادي از گردباد ما را سمت خود كشيد؛ مدتي چرخيديم؛ تام مدت استلا را گرفته بودم و سپس همه چيز دربرابرم تيره و تار شد...

***

با احساس حركت موجودي زنده بر روي صورتم از خواب پريدم؛ سوسك را با تكان دستم از صورتم راندم. سرم گيج ميرفت و تمام تنم درد مي كرد؛ چشم چرخاندم و استلا را ديدم كه هنوز آستين لباسش را به مشت گرفته بودم و بي هوش در كنارم افتاده بود.

به سرعت از جا بلند شدم، سرم از درد تير كشيد. استلا را به نام خواندم و با ترسي كه در تمام قلبم رخنه كرده بود تكانش دادم؛ ضربات آرامي بر صورتش نواختم، ولي بي فايده بود.

آب! اي كاش كمي آب اين جا بود؛ به ياد چوب دستي ام افتادم و دستم را در جيب ردايم فرو كرده و سعي كردم با جادو مقداري آب فراهم كنم، جامي ظاهر كردم و... آگوامنتي! با نوك انگشتانم چند قطره به صورت مهتابي رنگش پاشيدم؛ ولي حتي پلكهايش هم تكان نخورد. رعشه اي بي سابقه تمام تنم را فرا گرفته بود.

همانطور كه روي زانوانم نشسته بودم، دستم را زير سرش بردم و روي پاهايم گذاشتم. سرم را خم كردم و به صداي قلبش گوش دادم. تمام سلول هاي بدنم گوش شده بود؛ با پيچيدن صداي كم جان تپش هاي قلبش، گويي آرامشي بر تمام فضاي جانم نشست... ولي با اين حال صدمه ايي ديده بود كه براي نجاتش، كاري از دست من ساخته نبود؛ بايد هر چه سريع تر به انگلستان بر مي گشتيم و او را به سنت مانگو مي بردم.

اطرافمان را نگاه كردم تا بلكه جارو را ببينم و هر چه سريع تر حركت كنيم، فكر مي كردم گردباد با خودش به جاي ديگري برده باشد؛ ولي متاسفانه با كمي فاصله در كنار درختي افتاده بود و چند تكه شده بود... آه خداي من! براي ظهور بايد استلا را بلند مي كردم، ولي مي ترسيدم فشاري كه در ظهور بر ما وارد مي شد، آسيب بيش تري برساند. با نا اميدي به چشمان بسته و خوش حالت استلا نگاه كردم. ولي شايد... شايد راه حل ديگري هم بود؛ با اين فكر حس عجيبي زير پوستم دويد و نيرويي ضربان قلبم را بيش تر كرد... اينجا آلباني بود!

دقيق به خاطر نداشتم؛ شايد زماني كه در هاگوارتز تحصيل مي كردم سر كلاس پرواز، يا شايد در يك كتاب، چيزي راجع به آكسانديو فاريو در ذهنم مانده است. بايد هر طوري مي توانستم به دنبالش جستجو مي كردم.

با احتياط سرِ استلا را روي بقاياي پارهْ پوره ي كوله پشتي ام گذاشتم و بدون توجه به دردِ كوفتگي از جا برخاستم. يادم مانده كه بايد دنبال يك مرداب مي گشتم. جنگل تاريك بود و سوزِ سرما پوست را اذيت مي كرد. شاخه هاي بلند درختان جلوي ديد را مي گرفت؛ صداهاي ناگهاني و بلندي از دور به گوش مي رسيد. گاهي چند خفاش با جيغي از بالاي سرم مي گذشتند. نور كمي كه از چوب دستي ام بيرون مي زد، خيلي مؤثر نبود. هر چه جلوتر مي رفتم، بوي نا آشنايي به مشامم مي خورد. كم كم انبوه درختان كم مي شود و در محوطه ايي باز قرار مي گيرم كه در ميان آن مردابي وجود داشت و از درونش بخاراتي به هوا مي رفت. صداي جنگل ديگر به گوش نمي رسيد. همان طور كه چوب دستي ام را محكم در دست گرفته بودم، جلو رفتم و مشكوكانه به درخت كوچك و بدون برگ كنار مرداب نگاه كردم.

ناگهان صدايي بلندي مثل شكستن شيشه به گوش رسيد و پرنده ايي همرنگ شاخه هاي خاكستري درخت، از جايش برخاست و درحالي كه روي سطح مرداب نشسته بود، به سمت من آمد. بايد هر طوري بود يك پر از او را مي بردم، به خاطر استلا!..هيچ چاره ايي نداشتم؛ پرنده لحظه به لحظه بدنش را بيش تر پوش مي داد و بزرگتر مي شد. دندانهاي تيز درازي داشت. چوب دستي ام را بلند كردم تا ورد مرگ را به زبان بياورم؛ پرنده ناگهان جستي زد و من را به زمين انداخت و روي قفسه ي سينه ام نشست. به سرعت دست بردم و پري از بدنش جدا كردم؛ انگار آتش در چشمان بزرگ پرنده روشن شده بود. بال اش را بلند كرد و با حركتي چوب دستي ام را به كناري انداخت. به شدت ترسيده بودم و نمي توانستم حركت كنم. تمام مدت در فكر استلا بودم. پرنده ي وحشي منقارش را باز كرد و دندان تيزش را با تمام قدرت در سينه ام فرو كرد. ديگر تواني در من نمانده بود؛ رو پاهايش ايستاد، بالهايش را گشود و پرواز كرد. آخرين قدرتم را جمع كردم و درحالي كه پر را در مشت مي فشردم، نام استلا را به زبان راندم و در آغوش مرگ آرام گرفتم...

تکلیف : یک رول جدی بنویسید که در آن به یکی از دو جنگل بالا رفته و سعی در بدست آوردن پر آکساندیو فاریو میکنید.(موفق شدن یا نشدن با خودتون) توصیف اتفاقات و نحوه بدست آوردن مهمه.(30 امتیاز)

_________________________________________

شب بود در غارم دراز کشیده بودم و به ستارگان آسمان نگاه می کردم و به سفر فردا که قرار بود تنهایی به جنگل ممنوعه بروم فکر می کردم و این که باید دنبال پر آکساندیو بگردم.

فردا صبح

از خواب بیدار شدم تا برم برای تمام غول ها بگم که می خواهم چی کار کنم.بر روی سکو رفتم و با صدای بلند گفتم:

ای غول ها!گوش کنید!من می خواهم به جنگل ممنوعه برم تا پر آکساندیو پیدا کنم.در غیاب من گراوپ جانشین من می شه.

بعضی از غول ها که تازه از خواب بیدار شده بودند با سر حرف منو تایید کردند و بقیه ی غول ها که از قبل بیدار شده بودند با صدای بلند حرف من را تایید کردند و من به سمت جنگل ممنوعه راه افتادم

در جنگل

من جلوی جنگل ایستاده بودم.نفس عمیقی کشیدم و داخل جنگل رفتم.نور خورشید از لا به لای برگ درختان به شکل زیبایی می تابید.من چند لحظه به اطراف نگاه کردم.اصلا انتظار چنین چیزی را نداشتم.اینجا بسیار زیبا تر از چیزی بود که به زهنم می رسید.

راه افتادم و به جلو رفتم و به دنبال آکساندیو گشتم.نمی دانستم کجای جنگل بودم فقط به جلو می رفتم

نیم ساعت بعد

پاهایم از شدت راه رفتن درد می کرد و خیلی تشنه بودم.روی تنه ی درختی که روی زمین افتاده بود نشستم.یکهو چشمم به برکه ای افتاد.دستم را داخلش بردم.آبش سرد بود.وقتی خواستم از آن آب بخورم چشمم به جنازه ی حیوانات کنار برکه افتاد.

ترسیدم.نمی دونستم باید چی کار کنم.درون برکه را نگاه کردم.یه تیغ که شبیه تیغ های جوجه تیغی بود دیدم.به آن تیغ پری وصل بود.پر آکساندیو

پس فهمیدم که این جانور این طرفاست و تیغ ها ی سمی در پر هایش دارد.به اطراف نگاه کردم.نگاهم به یک حیوان که بدنش مثل آکساندیو بود.یعنی اون خودش بود.

بهش نزدیک شدم.تمام تیغ هایش را به طرفم پرت کرد ولی چون من یک غولم به بدنم اثر نکرد.گرفتمش و چهار پنج تا از پر هایش را کندم و گذاشتمش روی زمین.صدای دست زدن زنوفیلیوس از پشتم آمد.نگاهم را به زنو کردم.

گفت:افرین گلگو تو موفق شدی.تو نمره ی کاملو می گیری

30 مین بعد

وقتی به غارم برگشتم غول ها نگذاشتند من دوباره حاکم بشم و گراوپ را جانشینم کردند ولی برای من اصلا مهم نبود چون من توانسته بودم پر آکساندیو را پیدا کنم