من تاحالا مشكلي تو مدرس.....چرا داشتم...هميشه بچه ها منو مسخره ميكنن كه عشقه هري پاترم.من اصلا بهشون اهميت نميدم.

يه خاطره اي كه گريتون ميگيره

يه رو ز ظهر داشتم كتابه 4 رو ميخوندم اينقدر گرمه كتاب بودم كه سره ميزه ناهار هم كتاب دستم بود.وقتي رسيدم به جايي كه هري ميفهمه چو قراره با يكي ديگه به جشن بره ماست خيار پريد تو گلوم داشتم خفه ميشدم.آخرش هم ديگه اشتهام كور شد نتونستم ناهار بخورم ولي بازم رفتم دامشو خوندم.


من يه شب به بابام گفته بودم كه فردا برام پول بياره ميخوام برم لباس بخرم...فردا ظهر وقتي بابام داشت ميرفت بيرون منو صدا زد:
- سجاد...آقا سجاد.....بابا....بيا پولتو بگير من دارم ميرم....چيزه ارزون بخريا.....پسر...چرا جواب نميدي....
بعد رو كرد به مادرم گفت :
- اين جور بچه تربيت ميكنن
مادرمم قاطي كرد و جيغ كشي و دعوا شد خفن...تاحالا من چنين دعوايي بين مامان و بابام نديده بودم
سرتونو درد نيارم همه اينها به خاطره اين بود كه من داشتم فصله((جنگ و گريز))كتابه 5 رو ميخوندم و اينقدر قوطه ور بودم صدايه هيچ كسي رو نميشنيدم.آخرش بابام شبش بهم پول نداد و تا 1 هفته نه بابام نه مامانم با من حرف نزدن


واقعا گريتون نميگيره؟

داشتم سر كلاس شيمي(پارسال)5 رو كه اومده بود دستم ميخوندم يهو معلمه اومد بالا سرم و گرفت خوند.
دقيقا همون جايي بود كه آمبريج هري رو تنبيه ميكرد.
گفت:ميخاي مثل اين تنبيه شي
گفتم:آره
سر همين قضيه دو نمره پريد

منم یه دونه بگم!

ااوومم من تو دانشگاه همش دوستم مسخره می کردم که هری پاتر میخونه،بعدش که واسم آورد منم معتاد شدم و الان در بخش ترویج هری پاتر در دانشگاه کار میکنم.
سر این کتاب 2
روزی که دوستم کتاب 2 رو آورد من بلورشناسی داشتم.(یه درس لوس!)
منم کتاب رو ور داشتم رفتم نشستم ته کلاس شروع کردم به خوندن،استاد هی می اومد بالای میزها که توضیح بده ولی سر میز من که میرسید از من رد میشد.من اصلا حواسم نبود حسابی رفته بودم تو حس.خلاصه هی روزهای این کلاس گذشت و من یه کلمه جزوه ننوشته بودم و همه می دونستن که من میرم ته کلاس و کتاب میخونم.تا اینکه امتحان میان ترم شد و من تنها چیزی که از کلاس فهمیده بودم تقارن 360 درجه بود!و مجبور شدم این درس 3 واحدی و گرایشی رو حذف کنم که خیلی به ضررم تموم شد و استاد هم به زور برگه حذف اضطراری منو امضا کرد!

من یه خاطره ی توپ دارم.
امنحان ترم ادبیات داشتیم دوم راهنمایی بودم.
چون شفاهی به حساب میومد(کتبی گرفته بود معلّم) منم که توپ خونده بودم رفتم بدم گفتش نمیگیرم.
وقتشم که یک ساعت مونده بود گفتم میشه غیر از ادبیات چیزی خوند؟
گفت آره بخون.
منم شروع کردم یک ساعتو جام آتش خوندم.
همه کلاس به جای نگاه کردن به ورقه به من نگاه میکردن.
هنوزم سر امتحان ادبیات بچّه ها خنده شون میگیره و منو نگاه میکنن.

وقتی یه کم فروم رو دیدم به این نتیجه رسیدم که برو بچ از خوندن پاتر خاطره زیاد باید داشته باشن حالا خوب یا بد ( بداش شاید تو مایه های افتادن درس باشه نه :-D )

من خودم یه خاطره جالب دارم:
سال 79 یه درس داشتیم با یه استادی که خیلی باحال بود کلا سیستمش جالب بود هر روز کلی دیر میومد.
جلسه اول اومد گفت نمره های من همش بیست هستش در صورتی که توی برد بالای 14 نداده بود!!!
حالا اگه بخوام در موردش بنویسم یه تاپیک جدا باید براش باز کرد فقط برای اینکه level اش دستتون بیاد بگم که روزای 5 شنبه میرفت مهدی کودک مربی اونجا هم بود!!!
یه روز رفتم سر کلاس بعد از یه ماه غیبت یه روزنامم برده بودم ته کلاس میخوندم اومد یه نگاهی انداخت رفت درس بده باز یه نگاه انداخت برگشت گفت من از تنها چیزی که بدم میاد روزنامه خوندن سر کلاسه هر کاری میخواید بکنید ولی روزنامه نخونید منم شروع کردم به حرف زدن با این دوستم دوباره گیر داد که این کار باعث به هم خوردن نظم کلاسه و خلاصه بعد از یه ساعت از منبر اومد پایین گفت میتونید کتاب بخونید و این کار مشکلی نداره و منم چیزی نمیگم منم همون موقع کتاب 2 تو کیفم بود پاشدم رفتم جلوی کلاس ردیف اول نشستم کتاب رو باز کردم شروع کردم خوندن خیلی تماشایی شده بود جلدشم که تابلوه بچه ها هم همش منو نگاه میکردن استادم نمیتونست حرف بزنه خلاصه اون جلسه چند بار قرو قاطی کرد درس رو ولی پایان ترم که پایان خاطره باشه یه 11 مشتی داد به من و بقیه همه نمره هاشون توپ توپ شده بود