سدریک گفت : پاپا تا حالا دیدی یا شنیدی که یه دیوانه ساز با سرما مبارزه کنه ؟ یا لبخندش گرما داشته باشه ؟
آموس دیگوری با تعجب سکوت کرد .کمی به حرف پسرش اندیشید و سرانجام گفت :
- رفتار این دیوانه ساز برای من خیلی عجیبه . من که ازش سردرنمیارم . بهتره فعلا پیش ما بمونه . همین الان با آلبوس صحبت می کنم ببینم چه نظری درمورد این ماجرا داره .
شومینه را روشن کرد و کمی پودر فلو در آن ریخت . سرش را در میان شعله ها فرو برد تا با آلبوس دامبلدور که در دفتر کارش سرگرم بررسی یک کتاب عجیب بود صحبت کند .
************************************
سلام آلبوس،حالت چطوره؟
- آ...آموس،خوبم تو چطوري؟اتفاقي افتاده؟يادم نمياد قبلا اينطوري با هم صحبت كرده باشيم
- ببخشيد آلبوس،يه مورد عجيب و تا حدي اضطراري پيش اومده،يه ديوانه ساز اينجاس كه رفتار عجيبي داره.اون مرتب مي خنده!
و بعد ماجرايي را كه پيش آمده بود از ابتدا براي آلبوس تعريف كرد.
- هوم بهتره بيام اونجا،مواظبش باش.ممكنه خطر ناك باشه.حواستو جمع كن و فاصلتو در حدي نگه دار كه بتوني به موقع عكس العمل نشون بدي
دقايقي بعد آلبوس به منزل ديگوري رسيد.
************************************
-سلام.این دیوانه سازه؟
-آره.
آلبوس نزدیک دیوانه ساز شد.میدانست که باید سرمای غم و ترس را تحمل کند ولی گرمایی از شادی را احساس کرد.نزدیک تر شد.دیوانه ساز به میل خود ترس و غم را عقب میراند و با لبخندی گرمای شادی را به ارمغان می اورد.
-آ...آلبوس،این واقعا" یه دیوانه سازه؟
-فکر کنم...فکر کنم بله...ولی رفتارش...
وبه فکر فرو رفت.سدریک با صدایی لرزان گفت:
-پدر دیدی...دیدی گفتم.
آلبوس ناگهان گفت:باید مراقب باشید.هنوز از هویتش مطمئن نیستم ولی احساس میکنم که یک دیوانه ساز واقعیه.فعلا" ازش دوری کنید.
ناگهان فضای اتاق دوباره سرد شد ودیوانه ساز عقب رفت.
************************************
همه جا دوباره تاریک شد، اتاق انقدر تاریک بود که دامبلدور چوبش را روشن کرد، ولی هیچ اتفاقی نیفتاد. بعد از لحظاتی دوباره همه چیز مثل قبل شد و دیوانه ساز همان لبخند زیبایش را زد.
دامبلدور بعد از کمی تامل رو به آموس گفت: به نظرم این دیوانه ساز با بقیه فرق میکنه، چون زمانی که گفتم ممکنه خطرناک باشه و ازش دوری کنید، عصبانی شد.
***********************************
آموس: خوب پس خوب می فهمه در مورد چی صحبت می کنیم.
سدریک: چطوره ازش سئوال کنین خوب ببینین چی هست و کی و هست و چیکاره هست.
هر سه توجهشون رو به سمت دیوانه ساز جلب کردن و آلبوس زیرچشمی به دیوانه ساز نگاه می کرد.
هیچ کدام نمی توانستند لب به سئوال کردن بگشایند.
آلبوس با همان نگاه زیرچشمی از دیوانه ساز پرسید: خوب شنیدی که چی گفتیم، کی هستی و چی هستی و جواب بده؟
دیوانه ساز با لبخند ملیحی جواب داد:
***********************************
من دیوانه سازی هستم که با جادو تعقیر شکل داده . من انسان ها دوست دارم و با بوسه ام به انها قدرت می دم بقیه دیوانه ساز ها منو مسخره می کردن بنا بر این فرار کردم .
البوس گفت : این یک قلم رو دیگه ندیده بودیم که دیدیم
آموس دیگوری با تعجب سکوت کرد .کمی به حرف پسرش اندیشید و سرانجام گفت :
- رفتار این دیوانه ساز برای من خیلی عجیبه . من که ازش سردرنمیارم . بهتره فعلا پیش ما بمونه . همین الان با آلبوس صحبت می کنم ببینم چه نظری درمورد این ماجرا داره .
شومینه را روشن کرد و کمی پودر فلو در آن ریخت . سرش را در میان شعله ها فرو برد تا با آلبوس دامبلدور که در دفتر کارش سرگرم بررسی یک کتاب عجیب بود صحبت کند .
************************************
سلام آلبوس،حالت چطوره؟
- آ...آموس،خوبم تو چطوري؟اتفاقي افتاده؟يادم نمياد قبلا اينطوري با هم صحبت كرده باشيم
- ببخشيد آلبوس،يه مورد عجيب و تا حدي اضطراري پيش اومده،يه ديوانه ساز اينجاس كه رفتار عجيبي داره.اون مرتب مي خنده!
و بعد ماجرايي را كه پيش آمده بود از ابتدا براي آلبوس تعريف كرد.
- هوم بهتره بيام اونجا،مواظبش باش.ممكنه خطر ناك باشه.حواستو جمع كن و فاصلتو در حدي نگه دار كه بتوني به موقع عكس العمل نشون بدي
دقايقي بعد آلبوس به منزل ديگوري رسيد.
************************************
-سلام.این دیوانه سازه؟
-آره.
آلبوس نزدیک دیوانه ساز شد.میدانست که باید سرمای غم و ترس را تحمل کند ولی گرمایی از شادی را احساس کرد.نزدیک تر شد.دیوانه ساز به میل خود ترس و غم را عقب میراند و با لبخندی گرمای شادی را به ارمغان می اورد.
-آ...آلبوس،این واقعا" یه دیوانه سازه؟
-فکر کنم...فکر کنم بله...ولی رفتارش...
وبه فکر فرو رفت.سدریک با صدایی لرزان گفت:
-پدر دیدی...دیدی گفتم.
آلبوس ناگهان گفت:باید مراقب باشید.هنوز از هویتش مطمئن نیستم ولی احساس میکنم که یک دیوانه ساز واقعیه.فعلا" ازش دوری کنید.
ناگهان فضای اتاق دوباره سرد شد ودیوانه ساز عقب رفت.
************************************
همه جا دوباره تاریک شد، اتاق انقدر تاریک بود که دامبلدور چوبش را روشن کرد، ولی هیچ اتفاقی نیفتاد. بعد از لحظاتی دوباره همه چیز مثل قبل شد و دیوانه ساز همان لبخند زیبایش را زد.
دامبلدور بعد از کمی تامل رو به آموس گفت: به نظرم این دیوانه ساز با بقیه فرق میکنه، چون زمانی که گفتم ممکنه خطرناک باشه و ازش دوری کنید، عصبانی شد.
***********************************
آموس: خوب پس خوب می فهمه در مورد چی صحبت می کنیم.
سدریک: چطوره ازش سئوال کنین خوب ببینین چی هست و کی و هست و چیکاره هست.
هر سه توجهشون رو به سمت دیوانه ساز جلب کردن و آلبوس زیرچشمی به دیوانه ساز نگاه می کرد.
هیچ کدام نمی توانستند لب به سئوال کردن بگشایند.
آلبوس با همان نگاه زیرچشمی از دیوانه ساز پرسید: خوب شنیدی که چی گفتیم، کی هستی و چی هستی و جواب بده؟
دیوانه ساز با لبخند ملیحی جواب داد:
***********************************
من دیوانه سازی هستم که با جادو تعقیر شکل داده . من انسان ها دوست دارم و با بوسه ام به انها قدرت می دم بقیه دیوانه ساز ها منو مسخره می کردن بنا بر این فرار کردم .
البوس گفت : این یک قلم رو دیگه ندیده بودیم که دیدیم
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
