خوابگاه‌های گریفیندور

دوستان گریفی عزیز فکر میکنم شما یادتون رفته که ما تو این خوابگاه چی کار می کردیم
ولی خوب خیلی هم بد نیست چون همه مون مخصوصا پسرا دیگه کم آورده بودن
---------------------------------------------------------------------------خوابگاه دختران
جسی:واو وای آی دلم آخ الهی این فرد به زمین گرم بخوره بخوره با اون معجونش
پاتریشیا:ای بابا تقصیر خودته غش کردی اوون میخواست کمک کنه
جسی:پاتی بیا کمک کن منو ببر دستشویی
پاتریشیا:به من چه خودت برو
جسی:من تنها نیمرم
پاتریشیا:خوب با سارا برو
سارا: به من چه به همونی که این ریختیش کرده بره
مری:آره برو به فرد بگو
جسی:چی؟ یا ریش مرلین دیگه چی کار کنم
پاتریشیا:یه راه دیگم هست

جسی که تقریبا گریش گریش گرفته بود گفت:دوستای بد
پاتریشیا:ببین من میتونم همین الان یه حمام خیلی مدرن برات ظاهر کنم میخوای؟
سارا:جدی میتونی بکن
پاتریشیا:اسکارپوسی.................
مری:نکن دیونه وسط خوابکاه بهداشتی نیست
سارا که دمق شده بود:جسی بیا بریم من باهات میام
سالن عمومی
پاتریشیا:ا استرجس کجا با این عجله؟
استرجس:کار دارم باید برم
پاتریشیا:باشه فقط بجنب شاید به جسی که تازه رفته برسی
استرجس:ای ول من رفت....
فرد: به به سلام به همگی چه صبح قشنگی
مری: آره قشنگ ترم میشه
فرد:چی شده؟
پاتریشیا: هیچی فکرتو مشغول نکن
بیل:فرد الهی ............
پاتریشیا:آخی بیا صواب کن
بیل:آخه این استرجس دیشب پدر منو درآورد
همش تو راه دستشویی و خوابگاه بودیم
مری:ا خوب خوش گذشت
بیل:بله ما پسرا هرجا باهم باشیم خوش میگذره
پاتریشیا:جدا ؟بیل یه سوال تئ چرا با استرجس میرفتی
مری:خوب استرجس میترسیده تنها بره
فرد که از خنده روی زمین تالار خوابیده بود گفت: ای ول
بیل:استرجسو ترس
پاتریشیا: آه فهمیدم بچه ها استرجس نمیترسیده بیل میترسیده استرجس بره تو خوابگاه تنها بمونه
مری:آره عزیزم
فرد: چه جالب
بیل:فرد تو طرف کی هستی؟
فرد:........................
پاتریشیا:بیل تو از چی ناراحتی؟ طرف دیگه کدومه؟ مثل این که ما کلکلو گذاتشتیم کنارا
فرد:آره من هرجا میرم صلحو صفا میبرم
پاتریشیا:معلومه
لوییس:ای بابا ساکت من دارم تست میزنم
پاتریشیا:لوییس تو تست زدن بزار کنار من میزارم نصف سوالای کنکورو از روم بزنی
لوییس:جدی؟
مری:پاتی جون ول کن این اصلا باد نیست چیزی رو بخونه
فرد: بجه ها میخواین یه کار جالب بکنیم
لوییس:نه ما میخوایم تست بزنیم
پاتریشیا: لوییس ساکت باش و گرنه چوبمو در میارم حافظتو پاک میکنم بگو فرد چی؟
فرد:پایه هستی؟
پاتریشیا:آره
مری: منم هستم
فرد:بیل تو چی؟
بیل :هستم
مری»آفرین بیل پیشرفت کردی
فرد:خوب.............


---------------------------------------------------------------------------خوب ادامه بدین

یاهو




جسی که تا چندی پیش مشغول بحث با لوییس و طرز تست زدن وی بود با صدای بچه ها به بیرون از اتاق رفته و به محض دیدن استرجس دعوت غش را لبیک گفت
پاتریشیا در حالی که جسی و استرجس را باد میزد گفت:
اه استرجس کم بود اینم اضافه شد.
هدویگ و لوییس با چهره ای غمزده و بهت انگیز به آندو خیره شده بودند، هدویگ که تلاش پاتریشیا را نظاره میکرد گفت:
ببینیم تو کبابی کار نمیکردی؟؟؟ پاتی؟؟خیلی حرفه ای باد میزنه مگه نه لوییس؟؟؟؟
لوییس که زانوی خود را بغل کرده بود گفت:
کسی کاری از دستش بر نمیادد؟ من آبجی جسی م رو میخوام
در همین حال مرلین کبیر وارد شدند.
هدویگ بدو بدو به سمت مرلین میره و میگه:
عمو نگاه اینارو غشیدن ... حالا چیکار کنیم؟
مرلین دستی به ریش 1 متر و 30 سانتش کشید و گفت:
باقالی بار کنید
مری و سارا : الان؟؟؟
تق تق تق تق
هدویگ : کیه کیه در میزنه؟
منم بابادر رو باز کنین ، این صدا متعلق به کسی نبود جز خاله فرد که با انواعی از تنقلات و غذاها وارد شده بود.
مرلین:
خاله فرد که با چهره ی مهربونش برای همه عزیز و دوست داشتنی بود ، بعد از دیدن جسی و استرجس مکثی کرد و گفت:
یعنی شما بلند نیستین اینا رو بهوش بیارین؟؟؟
ملت: نــــــــــــچ
خاله فرد سرش را به نشانه ی تاسف تکان داد و گفت:
خیلی پاتریشیا بره آب بیاره!!!
پاتی: هدویگ با تو بود!
هدویگ: من دارم به لوییس روحیه میدم سارا پاشو!!
سارا: من نمیتونم جسی رو تنها بزارم مری بپر!
مری: چطور جرات میکنی به من دستور بدی؟
و...
بعد از 5 دقیقه جر و بحث مرلین رو به ملت کرد و گفت:
این آفتابه ی من آب داره!
ملت:
لوییس که باورش نمیشد خواهرش بخواهد آبه آفتابه بخورد گفت:
من نمیزارم ، اونا بدتر میمیرن
خاله فرد آفتابه ی مرلین را گرفت و گفت:
نگران نباش عزیزم من با طلسم " واتروس پاکیوس " اینو مثل قبل میکنم اونوقت دیگه سالمه!
مرلین که گویا رنجیده خاطر گشته بود گفت:
یعنی که چی ؟ هووووم؟
هدویگ بال بال زنان رفت و روی شانه ی مرلین فرود آمد و گفت:
هیچی نیست عمو ! ... مهم آبه که از آفتابه است
مرلین: اوه از اون جهت
سی ثانیه بعد معجون خاله فرد آماده شد تا به حلق جسی و استرجس خورانده شود.
همه با شگفتی تمام به معجون آبی رنگه اختراع شده نگاه میکردند.

ده دقیقه بعد

آآآآآآآی....اووخ
استرجس با در حالی که ناله میکرد به هوش آمد ، و پس از آن جسی.
ملت: بووووووووووووووو وووووووووووووق
مرلین لبخندی زد و گفت:
برای سلامتی این دو گل باغ گریف صـــلوات
لوییس رو به مری کرد و گفت:
مگه گریف باغ داره؟؟
مری: مثال بود
بعد از بهبودی جسی و استرجس خاله فرد سبدی که در دست داشت را آورد و تمام مخلفاتش رو بین بچه ها تقسیم کرد تا همگی روزه خوبه دیگری را همراه با خوشی گذرانده باشند.

قصه ی ما به سر رسید ، هدویگ به دنبال تهیه ی غذا میگردد!

نکته ی اخلاقی:همیشه باید به هم کمک کنیم تا در زندگی موفق باشیم.

(*) با آرزوی موفقیت برای لوییس عزیز این غنچه ی باغ گریف (*)

صبح روز بعد همه از ضد حال مرلین جون با قصه ی پرطرفدارش ناراحت بودند
پاتریشیا از تخت بیرون آمد و به سالن عمومی گریف رفت سالن خالی بود خود را روی مبل انداخت که ناگهان صدای انفجار امد
پاتریشیا از روی مبل پرید چوبدستی بیرون کشید به طرف صدا برگشت
پاتریشیا:کی اونجاست؟
صدایی نیامد پشت مبل را نگاه کرد استرجس اونجا بیهوش افتاده بود
تق تق تق تق تق
فرد از پله ها پایین آمد و استرجس را دید
فرد:صدای چی بود؟
پاتریشیا:من نمیدونم
فرد از چوبدستی پاتریشیا به استرجس که روی زمین بود نگاه کرد
فرد:یا ریش مرلین کار تو ؟
پاتریشیا: نه به جون خودم
فرد طوری پاتریشیا را میپایید که انگار یه جانی و هر لحظه ممکن بهش حمله کنه
فرد:اگه جسی اینو ببینه قش میکنه
پاتریشیا :آره باید ببریمش درمانگاه
فرد:آخه سنگینه
پاتریشیا:میشه مثل موگلا فکر نکنی نکنه فکر کردی قراره کولش کنیم
پاتریشیا وردی خواند و استرجس را از زمین بلند کرد که
داری چیکار میکنی؟بیل که تازه امده بود اینرا گفت
پاتریشیا جا خورد و استرجس روی زمین افتاد
پاتریشیا: ام من هیچی
فرد:ما میبریمش درمانگاه
بیل چوبدستی اش را در آورد و لحظاتی بعد چوبدستی اش در دست پاتریشیا بود
پاتریشیا:رو من چوب میکشی
بیل که این از سرعت
پاتریشیا این شکلی شده بود گفت:من میخواستم کمک کنم
پاتریشیا:آها ببخشید
جسی جیغ زد :استرجس

جسيكا همينطور به لوييس نگاه مي كرد و دهنش از تعجب باز مونده بود.
سارا:حالا اون پيرمرده كو؟
لوييس برگشت و با دستش به جلوي اتاق اشاره كرد.
پيرمرد بيچاره روي زمين افتاده بود و داشت ناله مي كرد.
مري جلو رفت و بقاياي جسم پيرمرد رو بررسي كرد!
مري:اين هنوز زنده است!داره ي چيزي مي گه.
همه با سرعت به سمت پيرمرد حركت كردن و كنارش روي زمين نشستن.
پاتريشيا:ساكت باشيد بزاريد ببينم چي مي گه!
پيرمرد:آآآآآآآا...آآآآآآآآآآآآآآآآ
فرد:فكر كنم آب مي خواد.
پيرمرد:نههههههههه...آآآآآ...آآآآآآآآآآآآآآآآآآ...
ناگهان پنجره باز شد و هدويگ به صورتي كاملا انتحاري از اون داخل شد و همه خوراكي ها رو ريخت روي زمين و بالاسر پيرمرد اومد!
هدويگ:بابا اين مرلين خودمونه!آب هم نمي خواد آفتابشو مي خواد!
مرلين:آآآآآآآآآآآآآآآآآره!
لوييس پاشد و به سمت آفتابه مرلين كه در چند متري اون روي زمين افتاده بود رفت و اونو برداشت و دوباره به سمت بچه ها اومد.آفتابه رو به سرعت به دست مرلين داد.
ناگهان مرلين مثل برق از جا پريد و به اين حالت در اومد:
ملت همه خوشحال از اين كه مرلين به خوابگاه برگشته از پله ها پايين رفتن تا اين خبر خوبو به همه بدن!

-----------------شب همون روز--------------
------------------داخل خوابگاه---------------

مرلين:بابا مرلين اومده!دست دست!
همه:دست دست!
مرلين:با يه خورجين اومده!دست دست!
همه: دست دست!
مرلين:بياين بقل بابا مرلين!دست دست!
همه:چي داداش؟
مرلين:خوب بيايد بشينيد در بدو ورود يه قصه واستون از اون قديما بگم حالشو ببريد!
همه:آخ جووووون!
مرلين:يكي بود...يكي نبود...غير از من و آفتابم هيچ كس نبود!!!
...........

-------------1 ساعت بعد------------

مرلين:قصه ما به سر رسيد...جغده به لونش نرسيد!
ملت:خر....پف!
مرلين چوب دستيشو تكون داد و بادكنكي ظاهر كرد.
پااااااااااااااااااااااااااااااااااق!
ملت:ها...چي...چي شده؟...مرگخوارا حمله كردن؟!
مرلين:من يه ساعته دارم برا شما قصه مي گم...اونوقت شما ها خوابتون برده؟!
ملت همه پا شدن و به سمت خوابگاهشون رفتن تا بخوابن.
و اينچنين روزي ديگر از روزهاي گريفي ها به پايان رسيد!

پاتريشيا چوبدستي اش را در جيب لباسش گذاشت و با خنده گفت: حالا ديگه لوييس عمرا بتونه بياد بيرون. اين جور قفل كردن در رو از پدر پدر پدر مادربزرگم ياد گرفتم!
جسي با اخم گفت: حالا اگه بچم تشنش شد گشنش شد بايد چيكار كنيم؟ يا اگه روم به ديوار احتياج به WC پيدا كرد؟..
پاتريشيا كه نگران به نظر ميرسيد در پايين پله ها از حركت بازايستاد. سپس گفت: اونوقت به پروفسور ميگيم بياد برامون درو باز كنه
هدويگ چرخي در هوا زد و جيغ جيغ كنان گفت: هوها هاها هاهوها! شيرينياشو يادش رفت با خودش ببره! آخ جانمي جان!!
فرد، مري و سارا هر سه با هم به هوا پريدند تا پاكت تنقلات را از نوك هدويگ بقاپند. اما هدويگ زرنگتر از اين حرفها بود (هر چه باشه هدويگ سالها پيش استاد پاتر زندگي كرده!) يك راست از پنجره بيرون رفت و پشت سرش را نيز ننگريست!
صدايي همه را از جا پراند: اي هدويگ نامرد! شيرينيهاي خوشگل منو كجا بردي؟؟ ماماااااااااااان!! من شيرينيامو ميخوااااام مامااااااااااااااااااااااااان!!!!!
پاتريشيا با تعجب به پشت برگشت و لوييس را ديد كه فرياد و فغان از دهانش برون تراود!
- تو از كجا اومدي؟؟ چطور درو واز كردي؟؟؟
جسي خنديد و گفت: بابا حالا ديگه واسه ما خالي ميبندي؟
فرد هم كه گويي ضدي به حالش وارد شده بود با نگراني منتظر جواب لويس ماند.
لوييس به يك باره دست از حركات موزونش برداشت (از جمله: كوباندن سر به لبه پله ها، جيغ كشيدن در حاليكه انگشتانش در گوش است، كوباندن شست پا به ديوار و ...) و خنديد: نميدونين چي شده كه!!
همه: چي شده؟؟؟؟؟
- من داشتم مثل بچه آدم درسمو ميخوندم. تازه رسيده بودم به تست 456092 كه يه دفه يه صداي تلق كوچيكي اطراف خودم شنيدم. نگاه كردم ديدم ديوار برج فروريخته و يه پيرمرد پونصد شيشصد ساله نقش زمين شده.
مري سارا پاتريشيا فرد جسي و هدويگ از پشت پنجره:
- نميدونم گوش من اشكال داشت يا ديوارو از مصالح نامرغوب ساخته بودن بهرحال من آثار ريزريزشده يك دسته جارو هم پيدا كردم اطراف پيرمرد. بيچاره فك كنم ترمز بريده بود
خلاصه كمك كردم تا از جاش بلند شه. پيرمرده كه خيلي از من خوشش اومده بود گفت: يه آرزو بكن
منم يه خورده فكر كردم بعد گفتم: ميخوام دانشگاه ويزاردلند قبول شم. اين درو هم يه جوري باز كني...
اولش ديدم پيرمرده اينجوري شد: اما بعد يه وردي خوند و گفت كه من حتما ويزاردلند قبولم بعدشم يه يا علي گفت و با سر رفت توي در!

فرد:خوب موافقین دیگه؟
پاتریشیا:آره میبریمش بالای خوابگاه پسرا یه اتاق کوچیک خالی هست
سارا:آره
مری:آره حتما
فرد:تو از کجا میدونی اوون بالا یه اتاق هست؟
مری بداد پاتریشیا رسید:خوب احتمالا بالای خوابگاه دخترام یکی هست پاتریشیا اونو دیده و فهمیده شمام باید یکی داشته باشین
فرد :نه بالای خوایکاه دخترا همچین چیزی نیست و رو به پاتریشیا کرد : از کجا فهمیدی؟
پاتریشیا :از همون جایی که تو فهمیدی بالی خوابگاه دخترا مثل اوون اتاق نیست
سارا که گیج بود گفت:جدا از کجا فهمیدی؟
مری:بیخیال بریم دیگه
فرد مری و پاتریشیا و سارا لوییس را به بالای خوابگاه بردند
فرد در حالی که لوییس را در اتاق می انداخت گفت:ببین لوییس واسه ی خودت میگیم اونجا حواست پرت نمیشه
لوییس که ظاهرا قیول کرده بود گفت:باشه
فرد در را بست
پاتریشیا:برین کنار بچه ها میخوام درو قفل کنم
فرد مری و سارا کنار ایستادند
پاتریشیا چوب خود را به سمت در گرفت و طلسم را اجرا کرد و در حالی که لبخند میزد گفت:ایم یه طلسم قدیمی کسی جز من که خوندمش نمیتونه بازش کنه
فرد:هیچ کس؟
مری و سارا که هیجان زده بودند به پاتریشیا نگاه کردند
پاتریشیا:خوب نه هیچ کس ولی شکستنش قدرت زیادی میخواد که کسی تو این خوابگاه نداره
سارا:اگه چند نفری سعی کنن چی"
پاتریشیا: هی ها نه نمیشه فقط به یه چوب جواب میده
فرد که از هر نظر خیالش راحت شده بود پوزخندی زد
مری :چیه فرد چرا میخندی؟
پاتریشیا که بزور خود را کنترل می کرد :چون .. . (خنده حرفش را قطع میکرد) چون ایشون... به .. . هدفشون ... رسیدن
سارا:کدوم هدف:
پاتریشیا که همچنان با کنترل کدرن خود در گیر بود گفت: به .. همون..
فرد که متوجه شده بود دستش در حال رو شدنست گفت: نه پاتریشیا اشتباه میکنه من جای لوییسو نیخواستم
پاتریشیا نگاهی کرد
فرد:خوب میدونین که من طبقه ی اول خوابگاهو میخوام
سارا و مری که تازه موضوع را فهمیده بودند شروع به خندیدن کردند
پاتریشیا:خودتی لو دادی فرد اکه من میگفتم که بهتر بود حد اقل فکر میکردن مخت کار میکنه
چهار نفری به پایین پله ها رفتند

بچه ها که همین طوری مشغول جر و بحث بودن یهو با صدای از بیخ کنده شدن در آروم میشنو بر میگردن به طرف در
استرجس:این یکی دیگه کی بود بابا ! درو از جاش دراورد
فرد: سلام!معذرت درتون چه قد شل بود من که کاری نکردم فقط یه ذره هلیدمش به سمت جلو
لوییس بچه ی گل و معصوم گروه گریف که حالا احساس میکرد همه بهش توجه مخصوصی دارن با یک حرکت جو گیرانه ی انتحاری بلند شد و گفت
لوییس:که فقط یه ذره هلیدیش جلو نه؟؟!! الان بهت میگم
هدویگ:پسرم تو بشین تستتو بزن ! میری جلو یه چندتا میخوری شپلخ میشی برمیگردی جانم
لوییس:
جسی که دید صدای گریه ی بلند لوییس داره گوششو کر میکنه یه چند تا از خوردنیارو چپوند تو دهنه لوییس و بچه ی گلمون مشغول خوردن خوردنی ها شد و به طور عجیبی اروم گرفت
مری:شما کی باشین جانم؟؟
فرد: منو نمیشناسین؟
ملت حاضر در صحنه: :no:
فرد:چه قد بد شد !شخصیت به این مهمی
آرشام:حالا میگی کی هستی یا پرتت کنیم بیرون!؟
فرد:چرا عصبی میشی جانم !؟یعنی واقعا" شما منو نمیشناسین؟
ملت: نهههههههههههه میگی یا...
فرد: خوب پس اهم اهم از همین جا اعلام میدارم که زین پس خاله فرد نیز به جمع دوستانه ی شما خواهد پیوست !البته با سیستم شوتینگ معروف خودش
سارا:نیومده ام چه زود خاله شد!
فرد:اساس کار ما اینه دیگه چه میشه کرد ؟!
لوییس:عمو هدویگ من هیچی نفهمیدم ولی بازم میخوام
میخوام میخوام
هدویگ:عمو جان چه قد تو درس خون شدی تست میخوای عمو؟
لوییس:نه بابا تست کیلو چند خوردنی میخوام
که یهو سارا و مری با شنیدن کلمه ی خوردنی از خود بیخود شده و به سوی ان سه تفنگدار شجاع قصه ی ما هجوم برده و تمام خوردنیا رو ازاونا میقاپن
جسی:آهای اونا رو پسش بدین مال بچس باید بخوره قوت بگیره
هدویگ:بله صد در صد!که در این بین به عموشم یه چیزی باید بده !عمو به این خوبی
لوییس:مامان خوردنیامو بردن
ملت با دیدن قیافه ی اینگونه ی لوییس : :
سارا و مری:لووووووووووووووس بیا مال خودت بابا
خاله فرد:میگما بچه ها چون من در اینگونه موارد تجربه های فراوان کسب کردم چطوره یه اتاق خصوصی بدیم به این لوییس با چند ذره خوردنی که خودشو با اونا مشغول کنه و بشینه تستشو بزنه تجربه نشون داده بچه در حضور جمع نمی تونه درس بخونه !برای محکم کاریم بهتره درو از پشت قفل کنیم تا دیگه بیرون نیاد نهههههههههه بچه هااااااا؟؟حواسشم پرت نمیشه
لوییس:نهههههههه
ملت بچه:
-------------------------------------------------------------------------
میدونم خیلی افتضاح بود دیگه لازم به گفتن نیست
فقط خواستم خودمو شوت کنم به وسط جمع دوستانه ی شما ببخشید اگه خیلی بد شده
خواهشا"یه جوری سروته پستمو هم بیارینو خاله فردم به خودتون اضافه کنین
ممنونم از همتون

یاهو



عنوان موضوع: کنکور و انرژی لوییس عزیز

روزها در حال سپری شدن بود و دانش آموزان مضطرب تر بخصوص که جام جهانی کوییدیچ نیز شروع شده بود.
از این رو بچه های تیم کوییدیچ گریف که مدعی قهرمانی این دوره نیز بود سخت در حال تلاش و تمرین بودند........زیرا دوستان آنها انتظار قهرمانی را داشتند!
بگذریم ... همه داشتن یه کاری میکردن دیگه زیاد وارد جزئیات نمیشیم!

.......تالار اصلی گریف ......

هر کسی برای خودش کنج عزلت را انتخاب کرده و نشسته بود و عین میخ به رو به روش زل زده بود. هیچ صدایی نمیآمد و هیچ کسی حرف نمیزد ( چیزی که غیر ممکنه)
ولی نه آثار حیات وجود داشت ، لوییس زمزمه کنان در حال خواندن درسش بود و تند تند تست میزد ، هدویگ که داشت دیکشنری فارسی به انگلیسی را میخواند تا مشکلی نداشته باشد ( باب خدای زبان ) هر از گاهی برای تقویت روحیه ی لوییس میگفت: آفرین پسر نازم ، تو میتونی
بوووووووووووووووق......بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــوق
در همین حال در خوابگاه با تمام قدرت به دیوار برخورد میکنه به طوری که جای دستگیره روی دیوار باقی می مونه .
ملت مات زده:
جسی:
استرجس که سخت در حال برنامه ریزی و هماهنگی بود سرش رو بلند کرد تا داد بزنه ولی به محض دیدن چهره ی مظلوم جسی ، خوش رو کنترل کرد و بعد از کشیدن نفس عمیق گفت:
میشه آروم تر وارد بشی عزیزم؟
جسی: آره ، قشنگم
ملت اعم از جاندار و غیر جاندار:
لوییس که بعد از اون حادثه تمرکزش رو برای باقی سوالا از دست داده بود گفت:
هی جسی اون چیه دستت؟ .....
جسی لبخندی تا بناگوش زد و در حالی که به سمت لوییس میرفت گفت:
اینا مقداری مواد ویتامینی و قندی و ... برای توئه!
لوییس: همه ماله منه؟؟؟؟؟؟
جسی: اهم مگه کسی غیر از تو هم اینجا هست؟
هدویگ:هوووووی خواهر منو نمیبینی؟
جسی: دیدم مشغولی نخواستم مزاحم بشم!...... حالا ولش!!
در همین حال اوبس .. غیژژژژژژژژژژ
استرجس بابا اینجا کاروانسرا که نیست آروم تر بابا
مری و سارا وارد شدن.... بعد از کمی مکث کردن سارا گفت:
بوی خوردنی میاد؟
مری: دقیقا .... فکر کنم از اون طرفه .
و خودشون رو به روش تارزانی به جسی و هدویگ و لوییس ( سه تفنگدار ) رساندند !
سه تفنگدار: امری داشتین؟
مری و سارا نگاهی به هم و سپس غذاها کردن و در حالی که اشک توی چشماشون حلقه زده بود گفتند:
ما هم میخوایم!
جسی : :no:حالا شاید یه نوایی هم به هدویگ دادیم؟، اینا ماله
لوییسه ، فقط و فقط
هدویگ: منی که تصحیح میکنم؟ ... اینهمه کمک می کنم؟ به من نمیدی؟
لوییس: هان؟...... تو دیگه کی هستی؟..... منو از کجا میشناسی؟
سارا : حالا بحث خوراکی شد ما رو یادت رفت؟.....باشه بهم میرسیم


**>**>**>**>**>**>**<**<**<**<**<**<
دوستان شرمنده اگه بد شد!.....حوصلم سر رفته بود خواستم اعلام موجودیت کنم
اگه دوست داشتین ادامه بدین.... ضمنا از هرمیون عزیز معذرت میخوام که پستش رو ادامه ندادم آخه هیچ سوژه ای برای ادامه دادانش نداشتم
به امید قبولی لوییس جون در کنکور !!!
فقط همین

در همین حین در تالار عمومی گریفندور باز شد و فردی پا به درون تالار گذاشت.چهره اش پشت یک ورقه شبیه همان ورقه هایی که پرفسور مک گونگال به افراد شرکت کننده به مسابقه داده بود پنهان بود.
بچه ها با حیرت به ساحره تازه وارد خیره شدند.هر کس در هرجای تالار که بود،بی حرکت منتظر این بود که بفهمد او کیست.دخترک گوئی باری از دوشش برداشته باشند نفس راحتی کشید و ورقه را از جلوی صورتش کنار برد.چشمان بادامی قهوه ای رنگش تالار را کاوید و با دیدن قیافه های بهت زده افراد،لبخند ملیحی زد و به ارامی گفت:

-"سلام..."

همگی بدون اینکه لحظه ای از او چشم بردارند یکصدا گفتند:

-"سلام"

دخترک گوئی تازه فهمیده باشد چه خبر شده،دوباره لبخندی زد و ادامه داد:

-"اوه...معذرت میخوام باید خودم رو زودتر معرفی میکردم:من مورگانا مرلین هستم نوه مرلین کبیر و یک گریفندوری اصیل.البته دوستام منو آنی صدا میزنند."

اما بچه ها همچنان بهت زده او را نگاه میکردند.بیل از روی صندلی بلند شد و سعی کرد علت نگاه های عجیب دوستانش را توضیح بدهد:

-"خانم مرلین،منظور ما اینه که ...یعنی شما ...چرا الان؟"

مورگانا شنل سفریش را باز کرد و گفت:

-"اها..فهمیدم.دلیل اینکه من الان به اینجا اومدم.خب من تا الان
تحت اموزش معلمهای خصوصی بودم که بالاخره خون گریفندوری من باعث شد تا از پدرم بخوام من رو به هاگوارتز بیاره.راستش قرار بود خانم مک گونگال من رو بشما معرفی کنند ولی..."

که دوباره در باز شد و خانم مک گونگال با قدمهای ریز و تند وارد شد.نگاهی به اعضا انداخت و چشمش به مورگانا افتاد:

-"وای...خانم مرلین فراموش کردم شما رو به بچه ها معرفی کنم.ولی مثل اینکه با هم اشنا شدید."

و با تکانهای سر افراد به نشانه موافقت روبه رو شد.پرفسور به همان سرعتی که وارد شد ه بود فقدم به بیرون تالار گذاشت و از پشت در در حالیکه داشت با عجله دور میشد گفت:

-"امیدوارم هاگوارتز میزبان خوبی برای شما باشه."

و مورگانا هم مودبانه بدون اینکه چشم از در و دیوار تالار بردارد گفت:

-"حتما همینطوره پرفسور"

سپس رو به سوی بچه ها گرداند.هنوز بچه ها در حال تجزیه و تحلیل این حرفها بودند که مورگانا بسمت راهرو خوابگاه قدم برداشت و با اشتیاق گفت:

-"هیچکس دوست نداره اینجا رو به من نشون بده ؟فکر میکردم گریفندوریها خیلی خوش برخورد باشند."

که همه بچه ها گوئی به خود امده باشند به گرمی با او دست دادند.به امید اینکه دوستان خوبی برای هم باشند!

باران بیرون تالار رخت بست و پنجه های گرم افتاب شیشه ی
پنجره ها را لمس کرد.گوئی او نیز به استقبال مورگانا امده بود.......

----------------
بچه ها خیلی خوشحال میشم من رو هم با خودتون توی تالار همراه کنین.

همه ی سر ها بطرف صدا برگشت
سارا:پاتریشیا
پاتریشیا به پیوز راکه داشت کتابهایش را پاره میکرد افسون کرد حالا پیوز شروع به جیغ زدن کرده بود پروفسور مکگوناگال خود را به پاتریشیا رساند
:دوشیزه وینتر بورن چی کار میکنی؟
پاتریشیا:اوه ببخشید آخه داشت کتاب تغییر شکلمو پاره میکرد
مکگوناگال:کور که نبودم منظورم اینه که چرا دیر اومدی؟
پاتریشیا:آخه گرسنه نبودم
مکگوناگال:وینتربورن امروز سخرانی داریم عصر بهتون گفتم
پاتریشیا:نه ا ا اره خوب من نبودم
مکگوناکال:خیله خوب بعدا توضیح میدی حالا برو بشین
و صدای پیوزم ببر
پاتریشیا:اها باشه

دامبلدور:امسال ما یه مسابقه داریم کسانی میتونن در این مسابقه شرکت کنن که سال چهارمو با نمرات عالی و تنها یک فراتر از حد انتظار گذرونده باشن
جمعیت پسر:اه مردشور این مسابقرو ببرن
دامبلدور اینا قوانین وزارت خونست
هرمیون:من میتونم شرکت کنم
پاتریشیا: منم جانم
جسی:خیله خوب
دامبلدور: امتحانتتون مرحله مهمی از این مسابقست و کسانی که اجازهی شرکت پیدا کردن فقط میتئنن دو نمره فراتر از حد انظار بگیرن
حالا کسانی که اجازه شرکت دارن باید بدونن بعد امتحانا مرحله یدیگری هم هست
اسم هر کی رو میخونم بیاد و نامه ی اجازهی ورود رو بگیره و بره به دفتر پروفسور مکگوناکال تا توضیحات داده شه
دوشیزه گرانجر
دوشیزه وینتر بورن
آقای..................
دوشیزه............
...................
دفتر مکی
هرمیون :من هیجان زدم
پاتریشیا: من نه چون دارم به برد فکر میکنم
مکگونکال:خوب خوشحالم که تعداد گریفین دوری ها زیاد الان بقیه هم الان میان
خوب باید بگم شما این برنامه هارئ میگیرین و اجرا میکنین
خوب حالا برین
هرمیون:فقط همین هیچ کلاسی نیست
پاتریشیا:هرمی بس کن حوصله داری کلاسسسسس
مکگوناگال:بله دوشیزه گرنجر همش کار خودتون
در راه تالار گریف
پاتریشیا:هرمی یه سوال دارم
هرمی:بگو
پاتریشیا:آخه روم نمیشه
هرمی: بکو
پاتریشیا:مبزاری تاریخ جادوگری رو از روت تقلب کنم من میدونم تاریخو میفتم فقط همین یکی
هرمی:خوب تا ببینم
پاتی:یکی طلبت هر چ ی بخای
هرمی:هرچی باشه