خوابگاه‌های گریفیندور

جسی: Wow...عالی بود داداشم!
صدای سوت و دست و خنده های بلند هگرید و بچه ها یاعث شده بود خون جلوی چشای استرجس رو بگیره و فریاد بزنه:
_تا 5 دقیقه ی دیگه همه میرن سمت خوابگاههاشون شی فم شد؟؟؟؟
_ 1:59
_2:59
_3:59
_4:59
_4:59 دقیقه یک!
_4:59 دقیقه دو!
_4:59 دقیقه سه!
ملت:
استرجس: یکی طلبم!... و به سمت دیوار رفت و به آن تکیه داد و شاهد مشاعره ی بچه ها شد!
توماس:
دویدمو دویدم به تنگه واشی رسیدم!... دو تا هیستریایی رو دیدم!
آرشام : دوره چندومه؟؟؟
مری یه حساب سر انگشی کرد و گفت:
_ دوره 777 ومه!
ملت همه با هم : WOW!!!
_ بچه ها کسی م نداره؟؟؟
هدویگ نوکش رو به شکل پیکان کرد و گفت : من دارم!... گوشتو بیار بگم بهت!
_پچ پچ پچ
آرشام !... علی رغم میل باطنی میگم:
_ مگ گونگاله من ، گل لاله ی من!... تو چرا نمیشنوی آه و ناله ی من!
ملت:
_ من از ن بگم؟؟؟
لوییس : نخیر نوبت منه بزار فکر کنم اگه یادم نیومد تو بگو!
_نابرده رنج گنج میسر نمیشود ، مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد!
خب با د بگم؟؟
اندرو : من عمرا بزارم پسر جماعت به جام شعر بخونه!
_ دورو و برم پیدات نشه بدجوری شاکیم ازت ، حق نداری با من باشی میگیرم این حقو ازت!
مری:
تا شده بخوای بار یه آسمونی باشی، یه عشقه خالی از پوچ نه بریز و بپاشی؟؟
_من با ی بگم؟؟؟
ملت همه با خواندن این شعر مری به فکر فرو رفتند:

نیم ساعت یعد!
_من با ی بگم؟؟؟
هدویگ:
یه نیمکت تنها ، یه شعله ی خاموش ، یه لحظه یک رویا من و تو در آغوش!
ملت: آووووووو
_من با ش بگم؟؟؟
هگرید:
شب عاشقان بی دل چه شب دراز باشد ، تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد!
_من با د بگم؟؟؟

10 دقیقه بعد!
جسی:
مگه من دل نداشتم دل منو شکستی چرا وفا نکردی به اون عهدی که بستی؟؟؟
_من با ی بگم؟؟
پاتریشیا: مگه تو ساعتی؟؟؟ که اعلام موجودیت میکنی؟؟؟؟
استرجس دستاشو از جیب رداش بیرون آورد و گفت:
_ چیکار کنم شما منو نمیزارین شعر بخونم!!!
پاتریشیا: ساری عزیز!...من سهمم رو به تو میدم!!!

یاهو



خارج از رول:
ببخشید دوستان ولی من بر این نظر سوژه ی خوابگاه خیلی طولانی شده و داره رو اعصاب داره میره!... البته چندین بار داشت خیلی خوب میشد که طی حملات انتحاری پیاپی خنثی شد!
در کل من میخوام سوژه ی جدید بدم اگه خواستین ادامش بدین! !
_ هدویگ جان شرمنده اخلاق بوفیت!

12345678910*10987654321

سوژه: گریفی ها خواننده میشوند!

آرشام ک بده!
_کبوتر بچه کرده کاش بودیو میدیدی!... آلاله عنچه کرده کاش بودیو میدیدی!
لوییس ی!
_یه توپ دارم قلقلیه سرخ و سفیدو آبیه
اندرو:
هیپوگریفی دارم خوشگله فرار کرده ز دستم دوریش برایم مشکله کاش که اونو نداشتم!
مری:
معصومه ، از اون روز که چشام چشاتو دیده دیگه خواب شب از سرم پریده!
هدوبگ:
هیشکی من تو نمیتونه ، نمیتونه قلبمو بخونه ، دلها همه بی قراره عشقن همون عشقی که واسه تو بی قراره!
هگرید:
هر کاری میخوای میکنی زل میزنی میگی اینو باش زخم زبونم که زدی حالا دیگه نمک نپاش!

10 دقیقه بعد!
جسی:
توی هفت تا آسمون تو تک ستاره ی منی به خدا ناز دو چشماتو به دنیا نمیدم!
پاتریشیا:
میکشمت اگه یه روز با غریبه ببینمت گله منی نمیزارم دست دیگه بچیندت!

ساعت 2:30 شب!
رومسا:
الا یا ایها الساقی ادل کهسن فناولها ... که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها!
نیک بی سر:
آغوشه تو برای من این بار دیگه جا نداره ، دوثم نداری میدونم این دیگه اما نداره!

صدای غییییییییییییژژژژژژژژژ در باعث شده بود تا سکوت پیرامون فضای عرفانی و شاعرانه ی بچه ها شکسته شود و آنها با چشانی گرد و به استرجس خیره شوند!
ملت:
استرجس: خوش ندارم اعضای گروهم تا این موقع شب بیدار باشن!
هگر کوچولو از روی مبل بلند شد تا دیده شود ( ) سپس گفت:
_ ما داریم کار فرهنگی میکنیم!.... ضمنا من از پروفسور مگ گونگال اجازه گرفتم! ... نگاه کن اون گفت تا ساعت 12 شب !
استرجس پوزخندی زد و گفت:
_ فکر میکنی ساعت الان چنده پس؟؟.... هگر جان ساعت 2:33 دقیقه است!
ملت: مـــــــــــــــــــــــــــآاااااااااااااااااااااا
استرجس همه رو از سر گذروند و گفت:
_ رومسا تو هم با اینایی؟؟... ایول بابا تو باید به اینا رو ادب کنی!
رومسا: !! حالا چیکار کنیم؟؟
هدویگ که خیلی وقت بود یه جا نشسته بود بعد از اینکه چند تا بال زد گفت:
_ به کارمون ادامه میدیم مگه نه دوستان!
_بـــــــــــــــــــــــــــــــــــاـــــــــــــــــــــــــــــه
لوییس دستش رو بالا کرد و گفت:
_ استرجس من یه شعر بخونم؟؟
استرجس که نیمخواست دله بچه بشکنه گفت: فقط کوتاه باشه!
لوییس نفس عمیقی کشید و گفت:
_ پاییزه پاییزه برگ درخت میریزه هوا شده کمی سرد روی زمین پر از برگ ، ابذه سیاه و سفید تو آسمونها پیچید ، دسته دسته کلاغ ها میرن به سوی باغ ها همه میگن یک صدا غار و غار و غار و غار!
خوب بید؟؟؟
ملت: ســـــــوت ، دست

=======================
ببخشید اگه بد شد!

آرشام:نمیتونم این نقش رو بازی کنم.نمیتونم به اندازه ی هدویگ بپرم.چیکار کنم؟
_خود بهت پرش جفت پا وسط ملت رو یاد می گم جفنگ جون !
آرشام و لوییس برگشتن و به پنجره تالار نگاه کردن .
آرشام : باور نکردنیه !
لوییس : داداش خودمه !
هدویگ به سمت اون دو تا اومد و روی مبل درست وسطشون نشست !
هدویگ : چطورید بچه ها ؟!
آرشام و لوییس نگاهی به همدیگه انداختن و هر دو بلند زدن زیر خنده !
هدویگ : یواش تر بابا الان بچه ها همه بیدار می شن ... آرشام خوب گوش کن می خوام یه کاری کنی برام ... ببین من نمی خوام بچه ها بدونن که من برگشتم ... خودم باهات کار می کنم تا تو نقشمو بازی کنی ... تو هم میری و عین من بازی می کنی ... همه کف می کنن ... هم یه پولی به تو می رسه هم من یه خورده تفریح می کنم ! ... قبوله ؟

آرشام لحظاتی به فکر فرو رفت و بعد از اینکه از فرو رفتگی خارج شد رو به هدویگ کرد و گفت :
_قبوله ! فقط بگو از کی کارمونو شروع می کنیم ؟
هدویگ : از همین الان ! ... لوییس تو هم کمکش کن تا زود راه بیفته داداشی !
لوییس : چشم !

-----فردا صبح سر صحنه------

جسی یه بلند گو دستش گرفته بود و داشت یه چیزایی می گفت :
_ بزارش اونجا ... آهان روشن کن اون پروژکتورو .
مری به پشت جسی زد و گفت :
_جسی فکر نمی کنی الان روزه پروژکتور نمی خوایم ؟!
جسی : ایول خواستم رومسا رو امتحان کنم خودم می دونستم !
بچه ها مشغول کارها بودن که لوییس آرشام با قیافه هایی خندان به سمتشون اومدن ... آرشام استیل راه رفتنش مثل جغد شده بود و یه نوک هم به کمک لوییس و هدی دیشب از مقوا ساخته بود !(این است فواید کاردستی سازی در مهدکودک!!)

همه بچه ها از تعجب به آرشام خیره شده بودن و داشتن بر و بر ، مثل بز...نه ببخشید مثل یه موجود چهارپا که ریش داره ، به آرشام نگاه می کردن !
آرشام به حالت دو نقطه دی() به میان جمعیت اومد و رفت سر جایی که باید برای فیلمبرداری می ایستاد .

آرشام : خوب من آماده ام شروع کنید !

آرشام:من باید دو سه روزی نمایشنامه رو بخونم.بدون تمرین نمیتونم بازی کنم
استر:از الان به مدت سه روز کار فیلمبرداری تعطیل میشود.
ملت:

شب از نیمه گذشته و تالار عمومی خالی بود.آرشام در گوشه ی تالار عمومی نشسته و به اتش شومینه خیره شده .نمایشنامه در مقابلش قرار دارد و هر جمله ای از آن را که میخواند با افسوس سر تکان میدهد.
از میان اعضای تالار این جغد را خیلی دوست داشت و برای همین هم دعا میکرد که به مدت یک سال او را نبیند.در این مدت اندکی که به گریف آمده بود دوستان بسیاری پیدا کرده و هنوز کوچک تر از آن بود که نقش آن ها را بازی کند.نگاهش را از آتش برگرفت و به صفحه ی نخست نمایشنامه خیره شد.


نمایشنامه به شدت پیچیده بود.در ابتدا هدویگ به نظر ارشام ارزشی گوش میدهد و به شکل یک جانور نما ,بدون دمپایی به درون خوابگاه میپرد و ناگهان تغییر داستان خوابگاه ,او را به بیرون پرتاب میکند.
در همان شب, آرشام هدویگ را در میخانه ی هاگواتز ملاقات میکند
آرشام:شانس نداشتی.تا پریدی تو خوابگاه.داستانش تغییر کرد
هدویگ:مشکلی نیست.دوباره میپرم.
و این گفت و گو تا مدتی ادامه پیدا میکند.
ارشام به سرعت نمایشنامه را میخواند.پریدن ها هر بار با قدرتی بیشتر انجام میشد .هدویگ در طول نمایشنامه به سرعت پیشرفت میکرد و راه چند ساله را با علاقه ای که داشت در طی چند روز می پیمود. به شکلی که در اواسط نمایشنامه کلمه ی گنجشک به عقاب و سپس به رودی خشمگین تبدیل گشت و پس از مدتی کوتاه ,نوک طلا شد.
هدویگ در تمام جامعه ی جادوگری حضور داشت .
در حالیکه فعالیتش را در گاراژ بلر سگ کش ادامه میداد به دعوای خود با ضعیفه ها توجه میکرد. همچنین تولد را به مقصد هالی ویزارد می پیچوند و به سارا در ژانگولر بازی کمک میکرد و در شب ها به طور مداوم به میخانه ی هاگوارتز سر میزد.
در شبی که تولد را پیچاند
ارشام:الان یه پست میزنم و میارمت تولد
عقاب:اگر این کار رو کنی به جون مادرم باهات حرف نمیزنم.
و این بحث تا مدتی ادامه یافت و ناتمام پایان یافت.


ناگهان درب تالار عمومی باز شد و صورت لوییس از میان سوراخ پشت در ظاهر گشت.
آرشام: لوییس این وقت شب کجا.....
و با دیدن چشمان قرمز لوییس پی به ماجرا برد
از داخل شلوار پارچه ای خانواده اش لنگی بیرون کشید
آرشام:داش لوییس تو اولین دوست گریفیندوری من بودی.یه مدت با پوست موز به این طرف و اون طرف میرفتیم .یه سوالی ازت دارم.
لوییس:
آرشام:نمیتونم این نقش رو بازی کنم.نمیتونم به اندازه ی هدویگ بپرم.چیکار کنم؟

-----------------------------------------------
اگر بد شد ساری

پاتریشیا داری رو اعصابم راه میری یواش یواش...قبل اینکه منو برگردونی از هی نفر می پرسیدی ببینی حق داری منو برگردونی یا نه!!!
در ضمن از سارا اوانز هم ژانگولر تر و خفنز تری که منو با گونی برگردوندی!
در مودر عوض کردن جریان های نوشتت ، تو عادتته که سوژه رو شهید کنی و مسیرشو عوض کنی!وقتی تئاتر رو کردی فیلم روی نظر خودت و از هیچکس هم چیزی نپرسیدی حقته که فیلمتو بکنن تئاتر..."هر چه کنی به خود کنی"

ساری() که من اصلا دلم نمی خواد منو برگردونی!در ضمن واقعا اون موجود گوش دراز و چهار پا و سم دار خودتی که می گی دلم نیومد بزارم هدویگ بره!!!!بچه که نیستم...دورویی هم حدی داره...در ضمن نمی خواد از اومدن من نمایشنامه بسازید...هر وقت دلم خواست خودم برمیگردم...شما که با بودن من ازم استفاده ای نمی کردین نیازی نیست با رفتنم ناراحت شید...
خارج از رول بسه...بریم سراغ رول

=========================

در سالن عمومی باز می شه و خود به خود بسته می شه.
لوییس : به نظرتون چی بود ؟
استرجس : هیچی بابا باد بود زد درو باز کرد...چند وقته بانوی چاق دیتابیسش به هم ریخته درو الکی باز می کنه!
جسی : خوب داشتیم چی کار می کردیم ؟
بچه ها به فکر فرو رفتن...در همین بین آرشام به سمت استرجس رفت و در گوشش گفت :
_ الان یه چشمه بازیگری میام ببین چطوره ... قبول می شم یا نه !!!
آرشام به سمت هدویگ رفت و جلوش زانو زد و شروع به حرف زدن کرد :
_آه هدویگ ... من و همه بچه های تالار واقعا از رفتن تو ناراحت بودیم و حتی شب و روز به خاطرت گریه کردیم...آه ای یگانه جغد رزمی کار تالار گریفیندور ... پیش ما بمان !
هدویگ : جمع کن خودتو بابا ... خر هم خودتی ... به نظر من که این واقعا بازیگر خوبیه ... به جای من بیاریدش ... خیلی خوب بلده نقش یه آدم پشیمونو بازی کنه.
لوییس : مگه دوباره می خوای بری ؟
هدویگ : ها ؟ چی ؟ ا اونجا رو !
همه به سمت در سالن عمومی چرخیدن تا به چیزی که هدویگ بهش اشاره می کرد نگاه کنن ! ولی اونجا چیزی ندیدن ... به محض اینکه دوباره برگشتن دیدن که هدویگ نیست .
لوییس : نــــــــــــــــــــــه !
جسی : بازم رفت ؟ ولش کن ... به کارمون می رسیم ...
.....................................

=========================

پاتریشیا صادقانه و دور از غرض ورزی می گم که یه خورده ، اندازه یه اپسیلون ، روی پستات فکر کن و انقدر هم نگو ساری ... از بهترین عضو تازه وارد به تو نصیحت

خارج از رول:شیطونه میگه سمت داستانو 180 درجه بچرخونم ببینم لوییس میخواد چی کار کنه
ولی نمیکنم چون فعلا با شیطونه کلکل دارم
-------------------------
پاتی:خوب آرشام بیا وسط هرچی بلدی رو کن
آرشام:نههههههه نمیشه خجالت میکشم
رومسا:یعنی چی؟
جسی:ای بابا
استرجس:بیا وسط آرشام لوس نشو
آرشام:گفتم که خجالت میکشم
استرجس که دید جسی ناراحته یه دست به ریشش (که نداشت)کشید گفت:بیا دیگه
آرشام:نچ
پاتی:خوب نیا مهم نیست
آرشام که دید کسی حوصله ناز کشیدن نداره اومد وسط
آرشام:قار قار کواک کواک
ملت:
مری که تو هپروت بود تا این اصوات جالبو شنید جیغ زد غش کرد
رومسا جسی و سارا مشغول باد زدن مری شدن
آرشام:قبول شدم؟
پاتی:نه متاسفانه
پاتی به مری اشاره کرد گفت:ردی نفر بعد
ملت:
پاتی:خوب حالا که کسی نیست شما یه دقیقه بشینین من برمیگردم
پاتریشیا به سرعت از سالن عمومی خارج شد
بچه ها تو سالن
استرجس:چوباتونو بکشین بیرون حواستونم جمع کنین الان پاتی برگرده به جفتشون احتیاج پیدا میکنین من نمیدونم این دیگه از کجا نازل شده
سارا: غیبت نکنین بده
مری با عصبانیت:هوی حرفای اخلاقی ماله منه
جسی:سارا نبینم دیگه به استرجس گیر بدی؟ مفهوم شد
بچه ها یه چند دقیقه دیگه از این چرتو پرتا گفتن تا
پاتی پرید تو با یه کیسه تو دستش
کیسه تکون خورد
لوییس که از اوون موقع سرش به تست زدن گرم بود:یا ریش مرلین کی رو دزدیدی؟
مری:عزیزم میدونی آدم دزدی جرم داره و حدودا 20 سال زندانی...
پاتی:بله ولی خوب یه دقیقه صبر کنین
پاتی کیسه ای که آورده بودو چپه کرد
هدویگ افتاد بیرون
پاتی:من بهش گفتم الانم آوردمش تا اولین برداشتو بگیریم
لوییس: به زور آوردی داداشمو یا مجبورش کردی؟
سارا:برادر گریفی تو اگه توجه کنی میبینی به زور آوردن با مجبور کردن هیچ فرقی نداره
لوییس:آره من میگم بهتره برم تست بزنم
هدویگ:ای بابا تو هم منو فراموش کردی
جسی:هیچ کس تورو فراموش نکرده هدی
پاتی:هیش بسه بریم سراغ برداشت اول
آرشام:پس من چی؟
که ناگهان در سالن عمومی با یه صدای بلند باز میشه و ................
---------------------------------------------------
خیلی خنک شد خودم میدونم

من یه سوال برام پیش اومده چرا همه جریان نوشته های منو عوض میکنن؟ حالا چی میشد ما فیلم بازی کنیم؟
ها چی میشد حالا مهم نیست ولی بهتره موضوعو حساستر بشه خودتون میدونین چی کار کنین
راستی یادم رفت به خاطر نیمدونم ولی حالا یه بهانه پیدا میشه
آره پیدا کردم
ساری که آرشام رد شد ولی خوده هدویگ بهتره تازه این طوری خیلی غمناکه که هدویگ بره شرمنده ولی دلم نیومد بزاریم بره یعد از نمایش رفتنش نمایش اومدنشم میسازیم


خوب لطف کنین این پستوو نادیده بگیرین پاکش نمیکنم تا تو پستای بعدی مشکل پیش نیاد ولی من فقط میخواستم کمک کنم برگردی واقعا میگم ولی خوب مهم نیست

لوييس در دشتي سرسبز تك و تنها ايستاده بود و هرچه با نگاه جستجو ميكرد اثري از هيچ جنبنده اي نميافت. آهي كشيد و خواست قدمي بردارد كه متوجه حضور ناگهاني شخصي در دوردست شد. شخص شروع به نزديك تر شدن كرد و كمي بعد لوييس با مشاهده آن فرد لبخندي از شادي زد و زمزمه كرد:
- هدويگ...
لوييس شروع كرد به دويدن به سمت هدويگ، هدويگ هم همينطور و هر دو با لبخندهايي بر لبهايشان به يكديگر نزديك و نزديك تر شدند. اما درست كمتر از يك قدم مانده به يكديگر هدويگ مات و سپس محو شد.
لوييس هم در حاليكه از حركت باز مي ايستاد اشك در چشمانش حلقه زد. درحاليكه عرق سردي بر پيشاني اش نشسته بود از خواب پريد و روي تخت نشست. اما سرش خورد به زير تخت بالايي كه قبلا جاي خواب هدويگ بود( )...
- آخ...
لوييس با به ياد آوردن آنچه كه در خواب ديده بود آهي كشيد و تا صبح خوابش نبرد.

ساعت 10 صبح بعد از صبحانه، تالار عمومي گريفيندور

جسي : بچه ها ميخوام ازتون كه قبل از شروع تمرين حسابي با خودتون فكر كنيد و سعي كنيد تا جنبتون رو بالا ببريد...خواهشا بهتون بر نخوره...چون ايندفه ديگه نميخوام مثل سري هاي قبل بشه و هركي ساز خودشو...هركي ساز خودشو...ادامش چي بود؟
لوييس: كوك كنه...
ملت:
پاتريشيا: هركي ساز خودشو بزنه
جسي: آفرين...خواستم ببينم بلدي يا نه...
پاتريشيا:
مري: حالا شروع كنيم؟...من يه چيزهايي نوشتم كه فكر كنم به درد بخوره...
لوييس: منهم هينطور...
جسي و رومسا: ما هم همچنين...
لوييس: هدويگ جان تو چي؟...هدويگ؟...كجاست هدويگ؟
رومسا نگاهي دلسوزانه به لوييس انداخت و گفت: اون نيست لوييس...ياد رفته؟...
لوييس ابتدا به رومسا خيره شد و وقتي يادش اومد بغض كرد ، اما تونست خودشو كنترل كنه.
جسي: ديگه بهتره شروع كنيم...هركي در نقش خودش بازي ميكنه. فقط بايد يه نفر رو بياريم به جاي هدويگ...هي روزگار
مري: چقدر سخت...
لوييس: چرا خود هدويگ نقش خودشو بازي نكنه؟...
رومسا: لوييس جان به بار ديگه از اين سوالها بپرسي زبونتو از حلقومت به طول يه متر ميكشم بيرون و ميبندم به سقف تا ببينم بين زمين و هوا هم از اين سوالا ميپرسي يا نه...
لوييس:
دقايقي همه به فكر فرو رفتند تا اينكه آرشام گفت: ميخواين من تست بدم ببينم چي ميشه؟
گروه پنج نفره بدون هدويگ:
.....

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
تغيير داستان به هر سمت و سويي پيگرد قانوني دارد...

یاهو


خارج از رول:
من کاملا با هدویگ موافقم!.... ولی میدونی برادر من مشکل از همه نیست ، نباید ناراحت بشی از دست همه ، چه روزایی رو داشتیم ، سوژه ی جشن تولد من رو یادتونه کلی کنفرانس و قرار گذاشتیم آخرش ......!
--------------------------------------------------

بال های سفید هدویگ در زیر نور مهتاب که به سفری دور میرفت یکی از غمناک ترین منظره ها به حساب میآمد !
لوییس در حالی که از شدت گریه چشمانش سرخ شده بود به سمت بچه های بی معرفت خوابگاه اومد و گفت:
_ خیالتون راحت شد؟؟... داداشمو ناراحت کردین؟؟.... آخه به شما هم میگن آدم؟؟
پاتریشیا از روی کاناپه بلند میشه و میگه:
_ اوه حالا چرا کولی بازی در میاری تو؟؟... میخواست نره!!!
لوییس صداش رو بالا برد و گفت:
_ درسته کولیو و بی کسو کارم ، ولی واسه خودم داداشی دارم!
در همین حال صدای هق هق مری ، رومسا و جسی بلند شد! ... مری : آخه چرا؟؟؟؟؟؟
رومسا و جسی که همدیگر رو بغل کرده بودند و با یاد آوری خاطرات گذشته اشک ندامت میریختند!
ملت:

صبح روز بعد!
چشمانه پف کرده ی آن گروه 5 نفره که حالا 4 نفر شده بودند به وضوح دیده میشد!... کسی جرات حرف زدن با آنها را نداشت زیرا با پرخاش و عصبانیت شدید آنها رو به رو میشد!
سارا و پاتی که از شدت بی حوصلگی پچ پچ میکردند ، بعد از چند ثانیه به حرف اومدم و پاتریشیا گفت:
_ میخواستین قدرشونو بدونین!... اینهمه غصه خوردن نداره؟
_ باید نمایشنامه ی رفتن هدویگ رو اجرا کنیم!!!... فهمیدین؟؟
ملت: مــــــــــاااااااااا !!!
مری، رومسا، لوییس : موافقیم!
جسی: ... نمایشنامه ش هم خودمون 4 تا مینویسیم!... ما داداشمونو بهتر از شما میشناسیم!
لوییس : woW...میتونیم بعد از تاتر هدویگ نمایشنامه ی " جوجه اردک زشت" منو بازی کنیم!
مری لبخندی زد و گفت:
_ درسته اول نمایشنامه ی " دیدار آخر" رو بازی میکنیم ، بعد "جوجه اردک زشت" بعدشم هر چی جمع بگن!
ملت:
رومسا طی یک حرکت انتهاری از جا بلند شد و گفت:
_ زودباشین دوثتان!... نباید وقت رو از دست بدیم!

---------------------------

جونه من ، اگه برام به اندازه ی مورچه ارزش قائل هستین خرابش نکنین این موضوع رو!

پاتریشیا اول یه صندلی گذاشت و بعد پرید رو صندلی نگاهی به ملت گریفی منتظر انداخت و گفت :
_یه فیلم از این آبگوشتی ها بسازیم ! مری می شه راننده منم می شم شوفر !
مری : ببینم تو اصلا بلدی نقش شوفرو بازی کنی ؟
پاتی : می خوای یه چشمه بیام ؟ ببین !:
پاتریشیا دستشو رو گوشش می زاره و فریاد می زنه :
_آمل بابل بابلسر ساری نکا بهشهر گنبد!!!!

مری : ایول خوب بلدی...زیر همه پستاتم که یه بار برا ساری مسافر می زنی ! ای شیطون !

لوییس : آقا از بحث منحرف نشیم...ما الان بنا به میل نویسنده باید بریم خوابگاه بشینیم رو مبل.
رومسا و استرجس که تا الان داشتن از گوشه ای ملتو نگاه می کردن و هیچی نمی گفتن ، یه نگاه "حس می کنم یه کاسه ای زیر نیمکاسه است" به هم انداختن و عینک آفتابیاشونو زدن و رفتن به سمت ملت گریفی.
استر : ببینم اینجا چه خبره ؟ لوییس نویسنده کیه ؟
لوییس : داداش گلمه !
رومسا : جانم ؟ اونوقت کیه این داداشت ؟!
لوییس : هدویگ :bigkiss:

ملت گریفی با شنیدن این اسم رعشه بر اندامشون افتاد و همشون افتادن رو زمین و غش کردن...بعد لوییس اعصابش خورد شد یه جیغ بنفش کشید ملت دوباره بلند شدن و مثل اون حیوونه که ریش بزی داره به لوییس خیره شدن !!!

لوییس: چرا معطلید هدویگ گفته بیاید خوابگاه کارتون داره!
جسی : کی هست این هدویگ حالا ؟؟؟
لوییس : جسی حالت خوبه ؟
جسی : از این بهتر نمی شم ! بگو هدویگ کیه ؟
لوییس : فکر نمی کردم انقدر بی احساس باشید ! یعنی یه ماه نیومد دیگه فراموشش کردید ؟ بابا دستتون درد نکنه ! همینه دیگه ! وقتی یه هفته خبری از کسی نشه دیگه اسمشو هم نمیارید دیگه ! اصلا من خودم تنهایی می رم !

ملت گریفی نگاهی به لوییس انداختن اینطوری :
لوییس هم به این حالت در اومد :
بعد بغضش ترکید و تنهایی شروع به دویدن به سمت خوابگاه کرد.

پاتریشیا : ایشششش !!! چه لوس !
جسی : به کارمون می رسیم ! شروع کنید !

-----------داخل خوابگاه-------------

لوییس در خوابگاه رو باز می کنه و سریع داخلش می شه...هدویگ روی مبل نیم خیز می شه و با شوق به در نگاه می کنه...ولی فقط لوییسو می بینه که داره با صورتی خیس به طرفش میاد.
لوییس هدویگو بغل می کنه و می گه :
_اشکال نداره...من پیشتم داداشی...اصلا مهم نیست.
هدویگ : می دونستم همشون نامردن...می دونستم دیگه اسممو هم نمیارن!...خودتو ناراحت نکن لوییس...تو هم برو تا یه نقش خوب بگیری...اگه دیر برسی سیاهی لشگر می شی ها!

لوییس دوباره با صدای بلند گریه کرد و هدویگو ول کرد و عقب عقب به سمت در خوابگاه به راه افتاد.
_تو چی کار می کنی هدویگ ؟
هدویگ : منم می رم به بدبختی و کنکورم می رسم...لوییس اگه دیگه اسمی از من نبردن و منو تو رولاشون نیاوردن تو منو فراموش نکن!همین برام کافیه....قول می دی؟
لوییس در خوابگاه رو باز کرد و بلند داد زد :
_قول می دم !
بعد با سرعت از در خارج شد و در رو پشت سرش بست.
هدویگ کاغذی رو از جیبش در آورد و اونو روی تابلوی اعلانات گریف چسبوند.

همتون خیلی نامردید...به همین زودی منو فراموش کردید؟...خیلی نامردید

بعد به سمت پنجره حرکت کرد و تو آسمون شب شروع به پرواز کرد...
----------------------
تلخ ولی واقعی...

لوييس كه ميخواست پاتريشيا رو اذيت كنه رفت و يواشكي دوربينشو برداشت و خواست از بچه ها فيلم بگيره كه يهو قيافش اين شكلي شد:
لوييس: اين اسباب بازيه؟!!!...پاتي؟...
پاتي:... ...
مري: پس حتما پيتر جكسون هم خياليه...
ملت:
پاتي: نه به جان همتون...من تو كينگ كونگ هم با ژيتر جكسون بودم...يعني نبودم؟
لوييس: پاتي برو تو خوابگاه و تا موقع شام هم بيورن نيا... ...
پاتي:
مري: به نمايشنامه هامون ميرسيم...ديگه هم به چيز ديگه اي فكر نميكنيم...من سه ساعت نشستم فكر كنم ايده بدم كه همش با سوژه هي مختلف توهمي و مشالله ناب به دست فراموشي سپرده شه...من ايده دادم وحالا شما كاملش ميكنين...نه اينكه تغييرش بدين...شير فهم شد؟
ملت: ما كه چيزي نگفتيم...
مري:cool
رومسا: ميگم رومئو و ژوليت رو ميشه بياريم جزو نمايشنامه ها؟
جسي: هر كاري ميكنين افسانه سه برادر رو نبايد بردارين يا حتي تغييرش بدين...
لوييس: من جوجه اردك رو حاضرم بيخيال بشم...به جاش يا رومئو و ژوليت بزاريم و يا يه دونه رزمي...
مري:
صدايي از درون خوابگاه(پاتريشيا): يافتم...ايول...
ملت: ...
مري:

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
كلام آخر: ...