نیمفادورا تانکس old32
از کهکشان آبراداتاس _ بازوی قنطورس _ سیاره ی تیلاندا
ماگل
- آخرین ورود
- سهشنبه 19 بهمن 1389 02:01
- عضویت
- 1385/05/10
- پستها
- 80
گفته بودید با کلمات جمله ننویسم . باشه من تسلین نمی دونستم . اما این یکی رول هست.
ان شب مانند شبهای دیگر باز مهتاب دامن* نقره ایش* را به پا کرده بود و به ادمیان لبخند می زد . در ان سکوت مطلق که حتی جیر جیرک ها از خواندن اوای جیر جیر نقره ای هراس داشتند دخترکی مدام سیه چهره را می ستود و* معچونی * را هم می زد .
* شانس * اورده بود که خورشید دزد تاریکی ها مدت ها پیش در بسترش خفته بود . صورتش را * غباری* از غم و اندوه پوشانده بود ولی امید داشت و با این امید هدفش را هر لحظه جلوی چشمانش به تصویر می کشید . هدفی بس نزدیک و بس ارامش بخش . سرش را بالا گرفت و گفت : ای اسمان شب ! بالاخره به ارزوهایم می رسم . تا لحظاتی دیگر در کنار تو خواهم بود . منتظرم باش . می دانست که * ممکن * بود هر لحظه * اشتباهی * روی دهد ولی دیگر برایش اهمیتی نداشت پس به ارامی جرعه ای از معجون را سر کشید . مدتی صبر کرد و بعد...
ناگهان نقش بر زمین شد و ...
چشمانش را گشود خود را در * سنت مانگو * یافت . نه امکان نداشت . باور نمی کرد . ناله ای سر داد و بعد قطره ای اشک از چشمش جاری شد . او حالا این * حقیقت * را پذیرفته بود که دیگر * اثری * از معجونی که ان همه برایش زحمت کشیده بود نمانده و توسط * قانون * مجازات خواهد شد و دیگر هیچ وقت به اسمان سفر نخواهد کرد ...
تایید شد ، موفق باشین . جالب بود ! توی تاپیک کارگاه نمایش نامه نویسی پست بزنین !
ان شب مانند شبهای دیگر باز مهتاب دامن* نقره ایش* را به پا کرده بود و به ادمیان لبخند می زد . در ان سکوت مطلق که حتی جیر جیرک ها از خواندن اوای جیر جیر نقره ای هراس داشتند دخترکی مدام سیه چهره را می ستود و* معچونی * را هم می زد .
* شانس * اورده بود که خورشید دزد تاریکی ها مدت ها پیش در بسترش خفته بود . صورتش را * غباری* از غم و اندوه پوشانده بود ولی امید داشت و با این امید هدفش را هر لحظه جلوی چشمانش به تصویر می کشید . هدفی بس نزدیک و بس ارامش بخش . سرش را بالا گرفت و گفت : ای اسمان شب ! بالاخره به ارزوهایم می رسم . تا لحظاتی دیگر در کنار تو خواهم بود . منتظرم باش . می دانست که * ممکن * بود هر لحظه * اشتباهی * روی دهد ولی دیگر برایش اهمیتی نداشت پس به ارامی جرعه ای از معجون را سر کشید . مدتی صبر کرد و بعد...
ناگهان نقش بر زمین شد و ...
چشمانش را گشود خود را در * سنت مانگو * یافت . نه امکان نداشت . باور نمی کرد . ناله ای سر داد و بعد قطره ای اشک از چشمش جاری شد . او حالا این * حقیقت * را پذیرفته بود که دیگر * اثری * از معجونی که ان همه برایش زحمت کشیده بود نمانده و توسط * قانون * مجازات خواهد شد و دیگر هیچ وقت به اسمان سفر نخواهد کرد ...
تایید شد ، موفق باشین . جالب بود ! توی تاپیک کارگاه نمایش نامه نویسی پست بزنین !
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط بادراد ریشو در 1385/11/21 15:14:51
ميتونم احساس كنم كه خودم هستم...همين براي من كافيه...




