كتابخانه مكانيزم گریفیندور

استر در حالی که داشت به سقف اشاره میکرد گفت :
میشه بفرمایین چه کتابی هستش ؟
جسی آروم چیزی را زمزمه کرد ....
همه ی افراد در داخل تالار به سمت جسی برگشتند و با تعجب به او خیره شدن .
استر که گویا هیچ چیزی را نشنیده بود گفت :
میگی یا بریم سراغ کارهامون ؟
جسی نامه ی پدرشو انداخت سمت استر ... البته در میان راه جیمز پرسی و چهار پنج نفر دیگه شیرجه زدن که نامرو بگیرن ولی نشد . از جمله این افراد میشه به سیریوس که رفت توی صندلی اشاره کرد

استر بعد از گرفتن نامه سرشو تکون داد و گفت :

نه !

نامه رو هم روی میز گذاشت و باز هم همه هجوم آوردن به سمت اون ...
بعد از نیم ساعت که نامه دست به دست گشت همه با تعجب به هم نگاه کردن .

پرسی یک کیسه تخمه گذاشته بود جلوش و همین طوری داشت میشکست ... قرچ قرچ

جسی که ناراحت شده بود گفت :

اگر این کتاب رو پیدا نکنیم خیلی وضع خراب میشه ...

استر بعد از مدتی که رفته بود در داخل خوابگاه بیرون اومد و از بالای پله ها گفت :

باشه قبول ! ولی اول میریم سراغ کتابخانه مکانیزم بعد قسمت ممنوعه کتابخونه !

سیریوس خودشو انداخت کنار شومینه و بعد از اینکه کمی به ملت نگاه کرد گفت : ببخشید اسم کتاب چی بود ؟

جسی سرشو بلند کرد و آروم گفت :
طلسم جهانی ...
باد شدیدی در بیرون از پنجره میوزید ...

-------

کتاب ممنوعه هستش ... با طلسم های اون کتاب میشه از این ور زمین به اون ور زمین طلسم فرستاد ...

سوژه جدید : ( با اجازه ی استرجس عزیز )

تنها صدایی که در آن صبح زمستانی شنیده می شد ، صدای ترق تروق آتش سرخ شومینه در تالار گریفندور بود.
درست در کنار شومینه ، بر روی نزدیک ترین صندلی ها ، پرسی ویزلی با یک حرکت قلعه ، استرجس پادمور را کیش کرد.
سکوت حاکم بر فضا هرازگاهی با انفجار های کوتاه کارت های انفجاری تدی و جیمز در هم می شکست.
ساعت دیواری روی دیوار ، ساعت 9 صبح را نشان میداد و به خاطر تعطیلات کریسمس همه ی دانش آموزان از درس فارغ بودند.
هر چند ساعت یکبار ، صدای برخورد نوک جغدی بر روی شیشه ی خیس و برفی تالار شنیده می شد و هدیه های کریسمس دانش آموزان را که از طرف خانواده هایشان آورده بود می رساند، در این میان پرسی ویزلی با نیشی باز شطرنج را رها کرده و برای باز کردن پنجره راهی می شد.
اینبار ، جغدی سفید که خیس خیس شده بود پشت پنجره منتظر بود.
- هدویگه.
تدی و جیمز به سمت پرسی برگشتند ، هدویگ ، در میان دست های پینه بسته و رنج کشیده ی پرسی () جا خوش کرده و با رضایت هوهو می کرد .
تدی جلو رفت و بی توجه به هدویگ دو پاکت پوستی را از پای جغد باز کرد ، سپس به سمت جیمز برگشت و هدیه ی او را هم به تحویل داد.
جیمز که تا آن لحظه ، همچون برج زهرمار ، به هر کسی که هدیه اش را تحویل می گرفت چشم غره می رفت، بالاخره نیشخندی بر لبانش نشست و برای اولین بار در آن روز گفت :
- کریسمس مبارک !
آنگاه مشغول باز کردن هدیه ی خود شد.
پرسی دوباره به سمت صفحه شطرنج رفت و هدویگ نیز به روی شومینه پرید و با چشمان درشتش به جیمز زل زد.
چیزی نگذشته بود که در باز شد و پسرکی دوان دوان وارد شد ، طوریکه به شدت با سیریوس برخورد کرد و او هم به لیلی تنه زد و لیلی نیز بر روی سینسترا افتاد و سینسترا هم با لارتن شاخ به شاخ شد و لارتن هم به نوربرتا خورد و نوربرتا نیز سکسکه ای کرد و نیمی از تالار را به آتش کشید .
پسرک ، بی توجه به فاجعه ای که به بار آورده بود به سمت ارشدان و همه کاره ها و هیچ کاره های تالار رفت و رو به استر و پرسی گفت:
- کتابخانه ی مکانیزم آتیش گرفته !
استر و پرسی :
بقیه ملت که هنوز در کف ورود ناگهانی ویکتور کرام مانده بودند با شنیدن این جمله پوزخندی نثار او کردند ، حتی هدویگ نیز با تحویل فضله ای نارضایتی خود را نشان داد.
سیریوس و لیلی که تازه آتش را خاموش کرده بودند با شنیدن این جمله از دهان کرام شروع به خنده کردند . حالا نخند ،کی بخند.
نوربرتا هم که در همان لحظه گرد های شومینه در بینی اش گیر کرده بود عطسه ای کرد که باعث شد خنده بر لبان سیریوس و لیلی بخشکد.
بالاخره استرجس به حرف آمد :
- این سوژه تکراریه ویکتور !
آنگاه با وزیر ، فیل سفید پرسی را کنار سربازها و وزیر و قلعه و اسب سفیدی انداخت که کنار صفحه به صف ایستاده بودند.
ویکتور ، سر خورده بیرون رفت و تالار گریفندور دوباره مانند دقایق قبل از ورود ویکتور در سکوت فرو رفت.
- من یه کتاب لازم دارم .
اینبار این جسیکا بود که سکوت تالار را شکست.
جسی ادامه داد :
- همه باید کمکم کنید ! یه کتاب معمولی نیست !
آن گاه نامه ای را که ساعتی پیش از پدرش دریافت کرده بود بالا برد.

به نام دوست

منطقه ی نظامی

با سلام

فقط برای اینکه تاپیک بالا بیاد پست زدم ...

پست ها ادامه دار میباشد !!!

موفق باشید
استرجس پادمور

استر ، جسی ، سارا ، لارتن ، سینی و ویکتور از تالار گریف بیرون زدند! کمی که از آن فاصله گرفتند استر گفت :
_ بچه ها وایسین! باید تقسیم بندی کنیم! اینکه چجوری بهشون نوشیدنی ها رو بدیم کار سختیه ولی باید این کار رو بکنیم! خب حالا شما شخص خاصی رو توی گروها می شناسید که آروم هم باشن!؟؟
جسی با شتاب گفت :
_ دنیس... هافلیه! می شناسمش... فکر کنم بتونم یه جوری به نوشیدنی دعوتش کنم!
_ خوبه.. دیگه؟
لارتن :
_ من هم می تونم لونا رو راضی کنم! اون عاشقه نوشیدنی کره اییه!
ویکتور هم با کمی تفکر گفت :
_ خب اریکا با وجود اینکه سرگروه هافل هست ولی زیاد تو شلوغی ها نیست...اون هم با من!
استر هم گفت :
_ سلستینا یه سال اولی از اسلیه! شاید خیلی تو تالار شلوغ باشه ولی این کارا از بچه سال اولی ها بعیده!
سینی هم با تردید گفت :
_ هوووم! راجر... فقط یه بار تو هاگزمید با هم برخورد داشتیم! ولی پسر خوبیه!
سارا یه نگاهی به جمع انداخت و گفت :
_ سختشو گذاشتید واسه من؟ اشکالی نداره! یه خورده حسابی با این الکتو دارم که اینجوری تصویه اش می کنم!
و سپس همه به سمت مقصد خود به راه افتادند!

2 ساعت بعد : تالار گریف

استر طول تالار را طی می کرد! لیلی با خشم به او نگاه می کرد! سینی با نگرانی گفت :
_ پس چرا سارا نیومد؟
لیلی با عصبانیت گفت :
_ استر اگه سارا نیاد می کشمت! تو مگه باهاش نبودی... شما دوتاتون می رفتید تالار اسلی!
استر ایستاد :
_ نخیر... اون از من جدا شد... گفت که می دونه الکتو کجاها می پره و رفت!
در همین بین که داشت دعوا بالا می گرفت سارا خوشحال وارد تالارشد!
لیلی از جا بلند شد و گفت :
_ سارا کجا رفته بودی؟ می دونی چقدر نگرانت شدم!
_ هیچی ، رفته بود یه سر بزنم به هم جنسای مگورین! متأسفانه الکتو رو هم تو جنگل جا گذاشتم!
و شروع کرد بلند بلند خندیدن!
در همان زمان مرلین نیز وارد تالار شد! معجون آماده بود و هم چنین تار موها.....

مجبور شدم یه ذره پست قبل رو تغییر بدم... امیدوارم متوجه این تغییر شده باشید!

به نام دوست


منطقه ی نظامی

با سلام

این تاپیک باز میشه از امروز تا جمعه شب ... طبق قانون باید افرادی که مجوز دارن در تاپیک پست بزنن ولی چون هفته ی دوم منطقه ی نظامی هست همه ی افراد آزاد هستن که
در تاپیک های منطقه ی نظامی پست بزنن !!!

میتونین از پست ویکتور کرام ادامه بدین !!!

موفق باشید
استرجس پادمور

به نام دوست

منطقه ی نظامی

جهت کسب اطلاعات بیشتر به اینجا مراجعه کنید !!!

با تشکر
ناظران تالار گریفیندور

ویکتور سعی دارد تابلو را حرکت بدهد اما انگار......
مگور مگور بلند شو دیگه چرا خوابیدی صدای سارا بود که مگورین رو از خواب بیدار میکرد
سارا: مگورین باید بریم بیمارستان نوبت من و تو هستش که مراقب ویکتور ، هرمایونی ، اریک و آبر باشیم اونا بد طور سوختن باید مراقبشون باشیم .
مگور: ببین سارا من داشتم یه خوابی میدیم که با اون می تونستیم معجون رو کامل کنیم که تو منو بیدار کردی
سارا: ببین مگور حالا ولش کن بعداً یه کاری میکنیم درضمن ما دیگه فقط به موهای اونایی رو که میخوایم باید بدست بیاریم
بعد از این گفته کنار شومینه رفتن و نشستند
مرلین با چهره ای سیاه شده وارد میشه و میگه فهمیدم معجون اماده هست فقط من شش تا مو نیاز دارم باید از هر گروه دوتا موی بچه ها رو میخویم یکی دختر یکی پسر پس همگی برای بدست اوردن مو بسیج بشید در ضمن لارتن از بیمارستان اومده سارا و مگور برید اونجا
لارتن : سلام بچه ها. بچه هامون حالشون خوبه فقط متاسفانه اریک بد طور سوخته
لیلی : ببینید بچه ها من دیشب یه چیزهایی شنیدم
پردفوت: چی ؟
لیلی : دیشب شنیدم که سدریک و چو باهم حرف میزدن و میگفت خوب شده که گریفیها سوختن
استر: چرا ما فقط به اسلیترینیها گیر دادیم شاید کاره همین هافل یا روین باشه
ملت گریف:؟
مرلین : برید دیگه منتظرم موها رو گیر بیارید
و ملت برای گیر آوردن موها حرکت کرد
---------------------
میدونم بی مزه بود
ببخشید کم بود
عزیزان پست اول رو بخونید بعد بپستید (پستی که سوژه جدید رو داده

همه در فکرند که یکدفعه هرمیون میگه:من فکر کنم کمی داشته باشم.البته.....
هری نگاهی به جیب داخلی هرمیون می اندازه و میگه:مطمئنی؟
_یه جورایی آره یه جورایی نه.آخه دسته من نیست!باید از یکی بگیرم.
لارتن میگه:رنگش نارنجیه نه؟منظورم معجونه!
ویکتور سر لارتن فریاد می کشد:وای!تو هم که نارنجته ای!کشتی ما رو!
هرمیون دستانش را بین لارتن و ویکتور قرار می دهد و می گوید:
توی یه نقشه نوشته که توی یکی از طبقات پشت یکی از تابلو ها مخفی شده.
مگورین میگه:فکر خوبیه.شاید عملی شه!اما بازم باید به یاد تعدادشون باشیم!
هری دست هرمیون را می کشد.دقیقه ای بعد ویکتور همراه با مگورین و لارتن همراه آن ها می شوند
2 ساعت بعد:
مگورین نفس نفس زنان می گوید:بهتره بزاریم برای فردا.الان کلاس جادوی سیاه داریم.دلم نمی خواد غایب باشم.
هری به راهرو خیره مانده است.
ویکتور:هری باز چی شده؟
هری اشاره ای به ابتدای راهرو می کند و می گوید:آنیتا اونجاست.
اماچرا پشت یه تابلوئه.ملوری شخص داخل تابلو هم مو هاش نارنجیه!یعنی.....
لارتن:یعنی این که شاید معجون پشت اون تابلوی ریزه میزه است.
ویکتور با شجاعت به کنار آنیتا می رود اما انگار بهانه ای ندارد که آنیتا را وادار به بلند شدن کند.
هری اشاره ای می کند و ویکتور منظور را درک می کند.
ویکتور:آنیتا تو پایه اون بورد اعلامیه امضا کردی؟
_نه.چه طور مگه؟مگه اصلا چیزی زدند.
_آره.برو تا ورش نداشتن بدو.
آنیتا کمی تعجب می کند و راه می افتد.
لی لی دست ویکتور را می فشارد و می گوید:کارت عالی بود ویکتور
ویکتور سعی دارد تابلو را حرکت بدهد اما انگار......

- وایسین ببینم! شما ها چرا زحمت فکر کردن به منو به خودتون ندادین؟! ها؟
- نه نه این طور نیست! اتفاقا گزینه ی پیشنهادی ما بعد از سارا تو بودی!
- نه شما ها دروغ می گین! اصلا من با همتون قهرم
مگورین حسابی افسرده میشه و می ره که خود کشی کنه!
استر: اووووووووف خوب شد رفت! همش نگران بودم به نقشه گند بزنه!
همه بچه ها حرف استر رو تایید می کنن( خودتونین بی ادبا!) و منتظر می مونن یکی نقشه رو بگه...
ویکتور: چطوره یه داروی خواب آور بریزیم تو شکلات بزاریم جلوش که بخوره!!!( کپی رایت بای جی کی رولینگ )
همه بچه ها به فکر فرو می رن و بعضی ها به این نتیجه می رسن که ویکتور خیلی با هوشه و بعضی از دختر ها هم در دل خودشون تصمیم می گیرن بعد از تمو شدن این قضیه بشینن و با ویکتور دنبال تفاهم بگردن!
لارتن : نه خب برای اینکه خیلی ضایع نباشه چطوره بریزیم تو آب پرتقال؟!
همه بچه ها موافقت می کنن و لبخد گوشه ی لبشون میشینه!( ) لارتن خوشحال از اینکه پیشنهادش قبول شده ادامه می ده:
- خب کاری که می کنیم اینه! ویکتور می ره بوفه ی هاگوارتز و یه آب پرتقال می خره!
- نمیشه دو تا بخره؟! ویکتور برا منم یکی بخر خب؟( لیلی گفت!)
- منم خیلی وقته بستنی نخوردم! ویکتور میشه برا منم بستنی بخری؟!
و بچه ها شروع می کنن به گفتن چیزایی که دوست دارن... هر کس یه چیزمی خواد بعد از گذشتن یه ساعت ویکتور رو با یه لیست بیست خطی راهی بوفه می کنن.
لارتن ادامه می ده: داروی خواب آور! کی داروی خواب آور داره؟!
همه به فکر فرو می رن! هیچ کس به این موضوع فکر نکرده بود...

در راستاي افزايش بيش از اندازه ي خواب آلودگي،مردگي و خاك خوردگي: تكان مي دهيييييم!!

و اینگونه مرلین شروع به ساخت معجون کرد
-------------------------------------------------------------
مرلین:
- فقط یه چیز کم داریم.
سارا:
-چی کم داری؟ ما که همه چیز آوردیم.
مرلین:
- باهوشا! مگه یادتون رفته یه تار مویی چیزی از اون کسی که می خوایم یکی رو شبیهش کنیم، می خوایم دیگه!

بله...این یک مشکل جدی بود. هم اینکه باید یک اسلیترینی آرام و بدون جلب توجه را انتخاب می کردند، و هم یک بخشی از بدنش را برای معجون میاوردند.
لارتن:
- ....آرمینتا...آرامينتا مناسبه! فقط می مونه اینکه کیا حاظرن برای بدست آوردن تار موش وارد عمل بشن. مهمتر از اون اینکه کدوم یکی از دخترا حاضره معجونو بخوره!
و همه به طرف سینی نگاه کردند!
- ...چرا من!؟ اصلا لیلی بخوره!
لیلی:
- عمرا! منو که می دونین به اینجور معجونا آلرژی دارم!

هیچ کس هم حتی زحمت فکر کردن به مگورین رو به خودش نداد! بلاخره استر گفت:
- سارا خفنز! سارا کار خودته! فقط تو می تونی از پس این ماموریت بر بیای.
سارا:
- بخاطر افتخار گریف...بخاطر دوستان پخته شدمون!...بخاطر کتابخونه عزیزمون....
بعد در نهایت جو گرفتگی یه سلام نظامی داد و گفت:
- OK Sir !
لارتن:
- پس می مونه موی آرمینتا! باید یه نقشه واسه این قضیه بکشیم......