هپزیبا اسمیت
از شیون آوارگان.
شناسه بستهشده
- آخرین ورود
- یکشنبه 27 بهمن 1387 15:44
- عضویت
- 1387/01/27
- پستها
- 62
پیـــــــــــــتر فریاد زد :ال تو به خانه ی پایین دهکده برو.! یک دختربچه اون جا زندگی می کنه ..پدرش یکی از سرانه..اگر بتونیم به شورش وادارش کنـــــیم ،خیلی خوب میشه.هپزیبا تو هم خیلی سریع همراه با بارتــــــــــــــــــــی به خانه های سمت راستی برو.! من و آنتونین هم به ســـایر خانه ها سر می زنیم.!
آلبوس سوروس به سمت خانه ی شماره ی 12 واقع درپایین دهکده هاگزمید حرکت کرد .نمی دانست که چطور باید از دختری که در خانه ی چوبین شماره ی 12 زندگی می کند بخواهد که با او هماهنگ شده و دست به شورش بزند.آن هم علیه پدری که عـــاشقانه دوستش می داشت .تمام راه را با خودش کلنجار میرفت.اگر او واقعا یک دختـــر بچه بود چرا بایــد توی این سن با دســته ی خطرناکی مثله اوباش همکاری می کرد؟
قدم های سنگینی به سمت کلبه بر میداشــت .دیشب باران سختی باریده بود و لباس های پهن شده روی بند خانه های هاگزمید هنــوز خیس خیس بود .!
سعی می کرد با ان کتانی های زرد رنگ با بند های نارنجی که خیلی وقت بود از اولین مغازه ی نزدیک به هالی ویزارد خریده بود زیر ان باران شدید سر نخورد.
آرام آرام به در چوبی کوبید .
صدای ریز دخترانه ای گفت :کـیــــــــــــــــه؟
_میـــــشه یک لحظه بیایــن بیرون؟
_اوه البــــــــــــــــــــــــــــــــــــــته
و بعد از دقایقی در قرژ قرژ کرد .دخترکی با موهای بلند طلایی و لباس بنفش روشن با لطافتی باور نکردنی بیرون امد.حدود 16 سال سن داشــــت .قد بلند و چشمان آبی نافذش آلبوس را متحیر کرده بود.
_ســــــلام
صدای دلنشین دخترک همچون نوای پرستوهای عشق در گووش آلبوس پیچید.احســــآس خواصی داشت.حس می کرد صدای دخترک به مادرش شبیه است.فکر کرد پیــــتر سن زیادی دارد،معلومه که یک دختـــر 16 ساله رو دختر بچه می خوانـــد
_می خواســــتم صحبتی با شما داشته باشم ،اگر مزاحم نیستم .
فکر می کرد این برای شروع بد نباشد ..اگر می توانـــست کمی با دختر مهربانانه رفتـــــــــــــــــار کند شایــد می توانست اورا راضی کند که بر ضد پدرش شورش کنــــــــــد.!اما دلش نمی امد.این دختر احساسی رو بر دل آل افکنده بود که وی در هنگام داستان گفتن مادرش به هنگام خواب داشت.نمی توانـــست خیانت کند
صدای گرم دخترک پاسخ داد :
_بیاین تو..پدرم همیشـه می گه که مهمون حبیب خداست!
آل با جرات وارد خانه شد و به فضای شگفت انگیز کلبه ی کوچک چوبی که با سلیقه چیده شده بود خیره شد .:
قالیچه های کوچک دست باقی که روی ترک خوردگی های دیوار را می پوشاند و دسته گل های معطر که وسط میز های شکسته قرار داشت و شکستگی را پنهان می کرد.یک مبل قهوه ای شکلاتی با خال خال های قرمز در گوشه ی خانه کنـــــــار شومـینه قرار داشت .و یک میز که روی ان شیشه شیر بچه قرار داشت.یک تخت محقر ولی زیبا برنگ ابی در گوشه ی خانه کنار پنجره قرار داشت.
صدای گرم دخترک البوس را به خود اورد :
_ا...آقای محترم..چای میل می کنید؟
با مهربانی به صورت گرمش نگاه کرد .و یک چای برداشت .!
_من کار می کنم..پرستاری از بچه های هاگزمید...تنها درامد ماست..پدرم ریش سفید دهکده است...اون تخت هم ماله پدر بزرگمه..همین دیـــروز از دنیا رفت
آل با لحنی که سرشار از ترحم بود گفت : متاسفم!.
دخترک با شادمانی گفت : همه ی ما متاسفیم اما اون عمرشو کرده بود برای اون مرگ از همه چیز بهتر بود .سپس ادامه داد :
_خـــــوب گویا کاری با من داشتید.می تونید بگید و بعد تشریفتون رو ببرید ..من خیـــلی حالم خوب نیست.!
ال نمی توانست حرفش را بیان کند..سعی می کرد ..اما احساس می کرد این نوعی خیـــانت است .بدون هیچ حرفی بلند شد و زیر لب گفت :فـــــــــــکر می کنم که اشتباهی اومدم!
هپزیبا و بارتی در خانه های سمت راستـــــــــــــــــــــــــی.
....
ادامه دارد !
آلبوس سوروس به سمت خانه ی شماره ی 12 واقع درپایین دهکده هاگزمید حرکت کرد .نمی دانست که چطور باید از دختری که در خانه ی چوبین شماره ی 12 زندگی می کند بخواهد که با او هماهنگ شده و دست به شورش بزند.آن هم علیه پدری که عـــاشقانه دوستش می داشت .تمام راه را با خودش کلنجار میرفت.اگر او واقعا یک دختـــر بچه بود چرا بایــد توی این سن با دســته ی خطرناکی مثله اوباش همکاری می کرد؟
قدم های سنگینی به سمت کلبه بر میداشــت .دیشب باران سختی باریده بود و لباس های پهن شده روی بند خانه های هاگزمید هنــوز خیس خیس بود .!
سعی می کرد با ان کتانی های زرد رنگ با بند های نارنجی که خیلی وقت بود از اولین مغازه ی نزدیک به هالی ویزارد خریده بود زیر ان باران شدید سر نخورد.
آرام آرام به در چوبی کوبید .
صدای ریز دخترانه ای گفت :کـیــــــــــــــــه؟
_میـــــشه یک لحظه بیایــن بیرون؟
_اوه البــــــــــــــــــــــــــــــــــــــته
و بعد از دقایقی در قرژ قرژ کرد .دخترکی با موهای بلند طلایی و لباس بنفش روشن با لطافتی باور نکردنی بیرون امد.حدود 16 سال سن داشــــت .قد بلند و چشمان آبی نافذش آلبوس را متحیر کرده بود.
_ســــــلام
صدای دلنشین دخترک همچون نوای پرستوهای عشق در گووش آلبوس پیچید.احســــآس خواصی داشت.حس می کرد صدای دخترک به مادرش شبیه است.فکر کرد پیــــتر سن زیادی دارد،معلومه که یک دختـــر 16 ساله رو دختر بچه می خوانـــد
_می خواســــتم صحبتی با شما داشته باشم ،اگر مزاحم نیستم .
فکر می کرد این برای شروع بد نباشد ..اگر می توانـــست کمی با دختر مهربانانه رفتـــــــــــــــــار کند شایــد می توانست اورا راضی کند که بر ضد پدرش شورش کنــــــــــد.!اما دلش نمی امد.این دختر احساسی رو بر دل آل افکنده بود که وی در هنگام داستان گفتن مادرش به هنگام خواب داشت.نمی توانـــست خیانت کند
صدای گرم دخترک پاسخ داد :
_بیاین تو..پدرم همیشـه می گه که مهمون حبیب خداست!
آل با جرات وارد خانه شد و به فضای شگفت انگیز کلبه ی کوچک چوبی که با سلیقه چیده شده بود خیره شد .:
قالیچه های کوچک دست باقی که روی ترک خوردگی های دیوار را می پوشاند و دسته گل های معطر که وسط میز های شکسته قرار داشت و شکستگی را پنهان می کرد.یک مبل قهوه ای شکلاتی با خال خال های قرمز در گوشه ی خانه کنـــــــار شومـینه قرار داشت .و یک میز که روی ان شیشه شیر بچه قرار داشت.یک تخت محقر ولی زیبا برنگ ابی در گوشه ی خانه کنار پنجره قرار داشت.
صدای گرم دخترک البوس را به خود اورد :
_ا...آقای محترم..چای میل می کنید؟
با مهربانی به صورت گرمش نگاه کرد .و یک چای برداشت .!
_من کار می کنم..پرستاری از بچه های هاگزمید...تنها درامد ماست..پدرم ریش سفید دهکده است...اون تخت هم ماله پدر بزرگمه..همین دیـــروز از دنیا رفت
آل با لحنی که سرشار از ترحم بود گفت : متاسفم!.
دخترک با شادمانی گفت : همه ی ما متاسفیم اما اون عمرشو کرده بود برای اون مرگ از همه چیز بهتر بود .سپس ادامه داد :
_خـــــوب گویا کاری با من داشتید.می تونید بگید و بعد تشریفتون رو ببرید ..من خیـــلی حالم خوب نیست.!
ال نمی توانست حرفش را بیان کند..سعی می کرد ..اما احساس می کرد این نوعی خیـــانت است .بدون هیچ حرفی بلند شد و زیر لب گفت :فـــــــــــکر می کنم که اشتباهی اومدم!
هپزیبا و بارتی در خانه های سمت راستـــــــــــــــــــــــــی.
....
ادامه دارد !
افرادی که لایک کردند
اولین لایک را ثبت کن!
ویرایش شده توسط هپزیبا اسمیت در 1387/1/29 17:56:23
[size=small][b][color=00CC00]شناسه ی جدید م?










بهتره تو هم همينجا توي همين گالري بموني و نري نوشيدني كره اي بخوري چون ممكنه براي بچه هات بد باشع.
کریچر اومده بود خونه من اینا رم با خودش آورده بود. حالا بی خیال این چیزا ببین من کمی ناخوشم ماژولی چیزی دم دست نداری حال منو خوب کنه؟