تالار عمومی ریونکلاو

تالار ساکت و تاریک بود و ملت به جز عده اندکی خواب بودند؛ در میان این عده بحث بالا گرفته بود و هر یک نظری می دادند، گابر مشغول توضیح دادن نقشه بود که آرنولد وارد شد و گفت:

- وقتشه آماده باشید با علامت من همه می ریم بیرون

گابر:

- می ریم !! نه تو با ما نمیای

- آخه چرا من دیده نمی شم بههتره من باهاتون باشم بدرد می خورما



-----------------------------------------------------------------------------------
با عرض پوزش بعد از سالها فقط اومد سلامی بکنم ببخشید گابر جان دوباره سوژه تو خرابیدم

سوژه ی جدید

( به شرط همکاری ! )

----

-بیدل، تو حق نداری نفس بکشی!
-هین..
-نفس نکش!
-دِ..
-داری نفس میکشی؟

شق!!

لینی یک کشیده ی جانانه توی گوش بیدل میخوابونه. سپس از روی صندلی پادشاهی اش بلند میشه و به سمت لونا میره که گوش لیسا رو گرفته و داره با اتو گوششو داغ میکنه.

لونا : بگو، من خرم !
-من خرم.. ولم کن.. من خرم..
لینی: لونا، این حرکات بچگانه چیه؟ ما باید تالار رو آروم کنیم. از امشب حکومت نظامی.

لونا : باشه .. خوبه!

و بعد از مدتی فکر کردن میگه:
-حکومت نظامیه چیه؟
لینی: اوووف... یعنی اینکه بچه ها از ساعت 7 به بعد اجازه ی تردد و تجمع توی تالار رو ندارند و هر کسی این کار رو بکنه، دماغشو با انبر دست میپیچونیم!

شب ، تالار عمومی
لینی بالای صندلی می ایسته و برای جلب توجه بچه های تالار سوت میزنه.

ملت :
لینی : خب گوش کنید! از این به بعد همه ی شما، بدون استثناء ، شب ها ساعت 7 توی تالار هستید و اجازه ی رفت و آمد و تجمع رو ندارید!

گابر: یعنی چی؟ من که میدونی باید همش دم شومینه..
و با دیدن نگاه لینی و لونا، ساکت شد. بادراد دستش رو بلند کردو گفت:

-یعنی حکومت نظامیه؟
-بله!
-و اگه تردد کنیم؟
-تردد کن ببین چی کارت میکنم..
بادراد: (مثلا" تردد میکنه!)

لینی از روی صندلی پایین میاد، یه فن ِ جان سینو (کشتی کج) روی بادراد پیاده میکنه و برمیگرده سر جاش.

در حالی که دستانش رو به هم میکوبه :
-کسی دلش تردد نمیخواد؟
ملت:

---
شب

آلفرد مشتشو میکوبه روی میز:
-یعنی چی! من باید هرشب ستاره ها رو رصد کنم.من نمیتونم دیگه این دوتا رو تحمل کنم..
-من فکر میکنم یک کاری باید بکنیم، تادیر نشده.. من انتقاممو ازشون میگیرم؛ کی با منه؟


گابریل دستش را روی میز گذاشت و سپس، هزاران دست دیگر روی دستش قرار گرفت و میز از وسط نصف شد..

گابر با یه صدای ناگهانی دست از کار می کشه.


-"اون کی بود؟"


-"نمیدونیم"


در همین لحظه با یه صدای دیگه عقابه پرواز می کنه و میره رو نوک قله ی قاف.

آرنولد:

-"ببخشید مزاحم جراحیتون شدم..."

گابر:

-"تو چه جوری از قفس آزاد شدی؟من خودم در قفستو قفل زدم"


-"خب تحصیل تو هاگوارتز بدردم خورد و همچنینی موهبتی که دارم و می تونم با همه ی حیوونا صحبت کنم باعث آزادی من و اون عقاب بخت برگشته شد"


_"ما می خواستیم کمکش کنیم تخم بذاره"


-"کتابی که از کتاب خونه گرفتی رو اسمشو بلند بخون"


-"چگونه زایمان حیوانی رو جلو بیاندازیم این چه مشکلی داره؟"


-"زایمان این لغت برای تولید مثل کدوم گروه از جانوران به کار می ره... پستانداران درسته وعقاب یه پرنده است و تخم گذار بله؟"


اصولا چون حرف حساب جواب نداره هیچ کدوم از این دخترا نتونست جواب منو بده و من ادامه دادم:


-"حالا در مورد اون کتاب چند فصل آخر کتابو که مربوط به پرنده ها و خزنده ها می شه رو دست کاری کردن کیا؟...خب معلومه فرد و جورج ویزلی این از شوخی های معمولی اونهاست من چون مدت زیادی باهاشون زندگی کردم اینو میگم"


گابر:
-"تو کی این کتابو خوندی؟"

-"هر کس که مثل من وقتشو صرف رفتن به کتابخونه و خوندن کتاب کنه خیلی از کتابای داخل هاگوارتز رو از بهر می شه حالا من یه پیشنهاد می دم اون عقابو بر می گردونم به شرطی که هر کاری باهاش می کنید من کنارش باشم و حد اقل یکم توجیهش کنم"


-----------------------------------------------
تا همین جاش فک کنم امکان ادامه دادن پستو بستم وای به حال اینکه ادامه بدم در ضمن این پست نیست فقط جهت پیشرفت مکالمه ی زبان فارسیه

لونا:میگم یه چییزی ... عقابا قار قار میکنن؟

لیلی یی میزنه تو دماغ لونا و میگه:حالا وارد جزئیات نشو ، گابر خودت پیشنهاد دادی حالا بگو چجوری این عقابه بزائه؟

گابر یه دستش زیر چونشه و میگه:خب ، الان درستش میکنم!

گابر به سمت عقابه هجوم میبره و بعد از کلی تقلا عقابه رو میگیره و فشارش میده!

مرینا:هوی...این کارا چیه؟داری چی کار میکنی؟عقابه بدبخت رو کشتی!

-دارم سعی میکنم عقابه تخم رو بندازه پایین...

لیلی عقاب رو از دست گابر میقاپه و میگه:حیوونه بدبخت رو کشتی
بابا...بدش به من!

بعد عقاب رو میزاره رو پاهاش و شروع میکنه به خواندن آوازی خز:
عقابی دارم خوشگله...فرار کرده ز دستم...دوریش برایم مشکله..
کاشی زایمان کنه زودتر!

یهو یه چراغ بالا سره گابر سبز میشه و بعد روشن میشه و بعد غیب میشه!

لونا:خب ، فکرتو بگو!

-کتابخونه!

---------
کمی بعد چهار نفری میرن کتابخونه و یه کتاب با عنوان"چگونه زایمان حیوانی را به جلو بیندازیم" از کتابخونه میگیرنو دوباره چهار نفری بر میگردن تالار!
---------

گابر کتاب رو باز میکنه و از روش بلند میخونه:چگونه زایمان حیوانی را به جلو بیندازیم؟خب سوال در جواب و شاید جواب در سوال باشد ،شما باید این حیوان بخت برگشته را به وسیله ی چند وسیله عمل کنید!مواد لازم تخت متوسط ،یه چراغ بالاش وصل باشه ، آمپول بیهوشی ، چاقو ، قیچی ، انبردست برای بیرون کشیدن تخم مرغ حیوان ، پیچ گوشتی! .

گابر کتابو بست و گفت:خب ، کی حاضره عمل جراحی رو انجام بده؟

-

گابر:خیله خب خودم این کارو میکنم!


نیم ساعت بعد...عقاب روی تخت خوابیده و به چراغ بالا سرش خیره شده و داره زیر لبش سوره میخونه

شخصی نیز ماسکی بر دهان و لباسی سفید روی عقاب خم شده و با صدای خفه ای میگوید:آمپول بیهوش کننده!

مرینا آمپولو دست گابر میده!

....

لیلی با تاسف سرش رو پایین میندازه.
_ نچ ... بی خیال رقص! دخترا ... نظرتون درمورد اینکه بهش جذب شماره تلفن از عقاب های مذکر رو یاد بدیم چیه؟
گابر : وا ! مگه این دختره؟
لیلی : هممم آره دیگه دختره !
مرینا با تعجب به عقاب نگاه میکنه : بهتره یه چک بکنیم ببینیم دختره یا پسر! مری یک چک آی پی بکن اونجاشو ...

مری منوی نظارتش رو در میاره و به طرف عقاب بدبخت میبره.
بیب بیب بیب ...بیـــــــــب!
مری با وحشت ابتدا به عقاب و بعد به منوش نگاه میکنه.

لونا با تعجب به مری و حالت چهره اش نگاه میکنه.
_ چت شد یهو؟

مری : نه ... آخه چرا ؟ این منوی نظارت من خیلی هوشمنده! اصلاً ته ته منو هاست! وقتی چک کردم دیدم ... دیدم ...
_ دیدی چی؟ بنال دیگه!
مری : عقاب حاملست !
بکس :

عقاب : قارقارقار! ( این از دودمان کلاغ سانان بوده! )
لیلی که راضی به نظر می رسید.
_ دیدین گفتم زنه! حالا باید بهش ...
جمله لیلی با فریاد گوشخراش مری ناتمام ماند.
_ زهر هلاهل! به جهنم اسفلوسافلین که زنه ... این عقاب حاملست! وقتی هم حامله باشه یعنی بازی رو باختیم!

گابر : نه ! نه! ببین ما تو بخش مسابقه هنر داریم که هر نماینده میتونه هرکاری بکنه! این که عقاب ما حاملست خیلی باحاله ...
مری : نظر بدی نیست ! البته من اینکه این عقاب چجوری حامله شده رو بعداً پیگیری میکنم.خیلی خب ! ولی خب یک عقاب با یک شکم جلو اومده چجوری میتونه مارو تو مسابقه برنده کنه؟

بر لبان گابر لبخند شیطانی ای بسته شد.
_ ما یک جوری این عقاب رو تنظیم میکنیم که زمان مسابقه بزائه!

در همین موقع تمامی سرها به طرف عقاب بخت برگشته برگشت.
عقاب : قار قار؟

_ : مسابقه از چهار مرحله تشکیل شده است . هر مرحله به چهار بُعد هنر ، دانش ، قدرت و فلسفه میپردازد . در مرحله اول نماد هرگروه باید از خود هنری به اجرا بگذارد . این هنر میتواند هر چیزی باشد ، از سبد بافی گرفته تا ساختن فیلم مستند راز بقا از گروه ( ) . در مرحله دوم نماد گروه باید دانش و آگاهی خود را از جهان اطراف به نمایش بگذارد . این دانش میتواند در مورد زندگی شاخ دم مجارستانی یا زیر و بم های یک روز زندگی در جادوگران باشد ( البته مورد دوم با خطر بلاک همراه است . ) در مرحله سوم حیوان باید قدرت و توانایی خود را در حل مسائل به شیوه ای خشونت آمیز با مبارزه با دیگر حیوان ها نشان دهد . و مرحله آخر که درک هر حیوان از جهان هستی باید بر پرده بیاید .

با تشکر . موفق باشید . دومبول جیگر !


فیتیل خوندن نامه دامبل رو تموم میکنه و یه نیگا به هوکی میندازه : تو که گفتی فقط مبارزه س !

هوکی به حالت :دی به بر و بچس نگاه میکنه : خب من فقط بخش سومش رو شنیدم !

مری سرش رو از روی کاغذ برنامه ریزی بلند میکنه : خب من اینجا یک گروه بندی دارم برای این که هرکس باید چه بخشی رو به این حیـ... ام ... این دوست عزیز آموزش بده ! بخش اول ، لیلی ، لونا ، مرینا و گابر باس یه هنر به این عقابه یاد بدن ... بخش دوم ویلی * ، فیتیل ، آلفرد و بادی وظیفه آموزش دانش رو دارن ، گلگو و آگ به بخش قدرت و اینا دایورت میشن و بقیه ...

یه آهی میکشه و میگه : سعی میکنیم یه چیزی از فلسفه تو کله این فرو کنیم ! خیله خب ... همه به جای خود ! خبردار !

-____________________________________-

_ : ببین عقابی جون ... رو نوک پا قدم بردار ، آها ... یک دو سه ... حالا یه چرخ بزن ... نه اینطوری نه ... ببین ... با ظرافت !

لیلی ، لونا ، مرینا و گابریل در تلاشند به عقاب که یه لباس باله آبی پوشیده رقص باله یاد بدن ، اگر بارنا نمیدونم چی چی در آموزش باله به غول های غار نشین موفق بود ، اونام موفق بودن !

-____________________________________-

* = ویلی همون ویولته !

من به نظرم اینطوری بهتر میشه و سوژه بیشتر جای کار داره . نداره ؟!

سوژه جدید!!!


گلگومات در گوشه ای از تالار همیشه آبی ریونکلا روی مبل عظیمی نشسته بود. گاهی چشمانش باز می شد و از لای خرمنی گوشت و... نگاهی به دیگران می انداخت و دوباره در حالیکه به خواب می رفت مگس هایی که روی دستانش نشسته بودند را مورد حمله قرار می داد.

مری جلوی تلوزیون جادویی نشسته بود و به اخبار مربوط به غزه گوش می کرد. جادوگرهای صهیونیست روزانه مقادیر زیادی بمب آودا را بر روی شهر های جادوگر نشینی چون غزه فرود می آوردند و باعث مرگ و میر زیادی می شدند.

گابر و آلف نیز جلوی گلگو نشسته بودند و از نسیم زمستانی ای که حاصل از خور و پف های گلگو بود کمال استفاده را می بردند و به کارت بازی جادویی مشغول بودند.

فلیت با غم و اندوه جانسوز به جام زیبایی که در گوشه ای از تالار خود نمایی می کرد، نگریسته بود و به این فکر بود که آیا این ترم نیز پیروز خواهند شد یا خیر؟!

در سویی دیگر کریچر، اسکاور، سرژ، ققی و... بصورت گولاخانه ای که کپی رایتش دست این ققیه مشغول بازی بودند. اسکاور و کریچر از خاطرات خاکستریشان برای دو نفر دیگر داستان های زیادی تعریف می کردند و سرژ هر از چند گاه صدایی از خود بروز می داد...

- صدا صدا بود، وقتی که می خوندم (!) کار روزگار بود، رفتم و نموندم (!) رفتم اما اسمم تو لبها مونده (!) صدایی جز صدای من نمونده (!)...

- نخون باب. بیا به این خاطره گوش کن. نبودی! این مرگخوارا بهمون حمله کرده بودن. تعدادشون میلیاردی بود. اون ایگور هِی دو سه ملیونو از اینور، دو سه ملیونو و از اونور می فرستاد که ما رو نفله کنن. این مرلین هِی چشمک می زد تا اینا نابود بشن... ولی من بعدا فهمیدم که به ونوس چشمک می زده عجب بی ناموسیه! مثلا مرلینه. نچ نچ نچ!!!

- هاااا....


به ناگاه در تالار باز شد و موج سختی از هوا را با خود وارد کرد. جنی بوقی در آستانه ی در ظاهر شد و با خوشحالی ای توام با خشانت شروع به صحبت کرد: اوووییی... ویولت بیا این لباس مو رو بگیر که خسته رفتم.

- نمیام خودت بیا بذارش!

- اَی بوقی. خبر رسیده که قراره توی هاگوارتز مسابقه ای برگذار بشه. بین حیوونای گروهها. یعنی ما باید یه عقاب آماده کنیم تا با گروکن و مار و شیر بجنگه و گروههای دیگه هم همینطور. یعنی مثلا عقاب ما باید در مرحله ی اول با شیر گریفندوریا بجنگه. بعد مثلا یه چند روزی استراحت داره و به همین منوال پیش می ره و در آخر بر اساس یکسری معیار بوقی بهشون امتیاز می دن و به گروه برنده یه جایزه ی خوفی می دن!

ملت: هوووووورااا!
-------------------------------------------------------------------------------
سوژه معلومه دیگه. ریونیا باید یه عقاب تعلیم بدن که بتونه به راحتی با سه حیوون دیگه (مار، شیر و گورکن) بجنگه! و خب البته این تعلیم دادن خودش کلی زحمت داره که به راحتی می شه توی رول بیان کرد :دی

یه مردی با لباس آبی رنگِ خز رنگی جلوی آنها ظاهر شده بود و دست نوازش بر سرشان می کشید و هر لحظه باعث می شد تا مری عصبانیت و خشانت بیشتری را بروز دهد که گابریل دستش را کمی تکان داد و دست آن مرد که بر سر مری دست می کشید را با دستش کنار زد و دست دست دست دست ... تولدش مبارک (چه ربطی داشت ؟ )

لیلی و لونا بدلیل نداشتن هر گونه فضا سازی ای مشغول صحبت کردن شدن و به اونا نزدیکتر شدن . همه نگاهی به همدیگه کردن و اون مردک (؟!) آبی پوش کمی جلو آمد و گفت :
- سلام . من بار ... ببخشید ، من گیلدی هستم

ملت ریونی نگاهی به سر تاپاتش انداختن و در حالیکه هنوز لیلی و لونا مشغول حرف زدن بودن و گابریل همش دست دست می کرد و مری و آلفرد هم به همدیگه چش غره می رفتن همه با هم شروع کردن به صحبت های دیگه ای که از صحبت های لیلی و لونا مجزا بود :
- خوش اومدی .
- آره ... کِی رسیدی ؟
- کجا بودی بوقی ؟ چرا انقدر دیر اومدی ؟
- تو سنت مانگو دنبالت می گشتیم تو هاگوارتز پیدات کردیم (پست هری پاتری شد ، ناظر گیرز نده )
- ...

گیلدی نگاهی به ملت ریونی که بشدت در حال خوش آمد گویی به او بودند انداخت و دستی را به زیر چانه اش برد که گویا دست راستش بود و پس از مقادیر زیادی چانه خوارانی و ارزشی بازی که باعث می شد پستش بلند تر بشه ، گفت :
- ممنون از همه به خاطر تبریکات و حرف ها و ایناشون . امیدوارم بتونم با شما بوقیا یکمی مثه آدم زندگی کنم

-----------------------------------------------------------------------------------------
آخه اینم سوژه بود ؟ به زور اینو نوشتم که تو رول هم بگم اومدم

سوژه‌ی جدید

احساس خفگی میکرد. آرام آرام قدم هایش را برداشت، به سختی.. آنقدر زور میزد که بتواند حرکت کند اما نمی توانست. دوری اش از خانه و از همسر و دخترش، سخت بود.. خیلی! دستش را روی زمین شنی کشید، شاید حرکتی میکرد.. شاید اگر به خودش زحمت میداد میتوانست از شر این همه شن و ماسه راحت شود.

میتوانست ..

با امیدواری و با اراده ای بی نظیر که به تازگی فهمیده بود، در وجودش هست خودش را بلند کرد. شن هایی که در دستش بود را روی هوا پاشید و سپس، چهره اش تغییر کرد.

- اَی بوق! این دیگه چیه.. خدای من غلط کردم فلش بک بزن درستش کنم. خدا! ...

اما کار از کار گذشته بود. مرد داشت به همراه شن ها وارد هوا میشد ، اما هوا نه ... تالار ریون کلاو !!

===== تالار ریون =====

گوپس!

- میگم پرسپولیس!
- میگم استقلال!
- پرسپولیس!
- استقلال!
- پیروزی!
-استقلال!
-قرمز!
- استقلال!

دعوای قرمز و آبی همچنان ادامه داشت. موهای مری که در دست ِ آلفرد بود، قلفطی کنده شد و در دست الف ماند.

آلف: کلا گیس بود؟
مری: من تو رو میکشم آلفرد! میکشمت!

- اَه! خفه شید دیگه.
لیلی و لونا تازه وارد تالار شده بودند و مشغول خنده بودند، که با شنیدن فریاد گابر هر دو زیر گریه زدند.
گابر : باب با شما ها نبودم که. با مری و آلف بودم!
لیلی و لونا :

لیلی که همون مو قهوه ای ِ بودش و لونا مو قرمزه ( :دی ) به سوی خوابگاه دختران رفتند و چون دیالوگ نداشتند، در رو هم بستند. ( چه ربطی داشت؟ )

گابریل رو به مری و آلفرد کرد و در حالی که احساس قدرت مندی بهش دست داده بود گفت:
- خب! خب! شما دوتا هم دفعه ی آخرتونه که دعوا میکنید . مری تو هم هیچ کسی رو توی رول پلینگ نمی تونی بکشی، فیندی؟
مری:
گابر: هان؟ چیه؟ من ناظرم دیگه!
مری: ساری ولی نظارت تو و آلفرد شوتید به من!
گابر: خب میشه مسائل رو با آرامش حل کرد. بیاید دوست باشیم مری! تو هم هر کی و خواستی بکش! :دی

بومب!
گومپس!
دیژژژژژژژژژژژژژ!
فوتشت!

گابر به یاد آلفرد بیچاره زیر گریه زد، اما لحظه ای بعد متوجه سالم بودن هر دو آنها شد. هر دوی آنها به مردی نگاه میکردند ،که لباس هایی پاره به آنجا ظاهر شده بود ... کسی در هاگوارتز نمی توانست غیب و ظاهر شود ... !

-

راجر و لونا به این حالت به سمت تسترال میرن اما درست در همین لحظه تسترال بصورت انتحاری از زمین بلند میشه و به سمت آلفرد شیرجه میزنه.
اما از اونجا که هردونفر چشماشون بسته است هنوز به حرکتشون ادامه میدن تا تسترال رو در آغوش بگیرن. اما درست در یک متری هم بطور عجیبی تغییر جهت میدن... که بله از پشت اشاره میکنن که این به خاطر ماژول ضد بیناموسیه که آمبریج نصب کرده...

شترق
گرومبز

لونا درحالی که گوشهایش را چک میکرد که مبادا گوشواره هاش رو گم کرده باشه فکر میکرد که به چه چیز نحسی برخورد کرده که باعث شده اینطوری بدشانسی بیاره و درخت بخوره تو کلش.

در اونطرف... یعنی حدود دو سه سانت اونورتر راجر درحالی که کلشو میماله و منوی مدیریتشو چک میکنه با خودش فکر میکنه که چی خورده که کلشو انقدر محکم کرده که درخت یا برخورد کله اون از جاش کنده بشه.

- ( به جای جیغ نعره ی بلند تصور کنید)

راجر و لونا هم که به نظر میومد بلاخره یه دلیل منطقی (مثل ترک برداشتن آینه که به جای هفت سال سه سال و نیم بدبختی میاره یا اینکه نصب ماژول تقویت کننده سر مدیران) رسیده بودن با شنیدن این نعره همه چی از ذهنشون پاک میشه.

اونورتر، محل قرارگیری دختران راون
بینز:میگما لیلی تو چیزی فهمیدی؟ لونا چرا اینطوری شد؟ این نعره هه چی بود؟

گابر : از لیلی چرا میپرسی آخه؟ من ناظرم. مــــــــــــــــَ... آخ...من!... اصلا حالا که انقدر کنجکاوی پاشو برو خودت ببین.

بینز: ها؟؟ آخه...

گابر: میری یا اینکه تو رو هم دو سه بار به این درختا بکوبونم؟


بینز با دیدن سر و وضع خونی گابر:

طرف مقابل محل قرار گیری پسران راون

آلفرد به حالت خاصی در فکر فرو رفته بود که این اتفاقاتی که افتاده بود به خاطر چیه و آیا لازمه که یکی از اعضا رو بفرسته جلو یا نه

غوری: من فکر میکنم...
آلفرد:چـــــــــــــی؟ کی به تو اجازه داد فکر کنی؟ پس من اینجا چیکاره ام؟ هان؟ میخوای وقت ناظرو تلف کنی؟ اصلا به جای اینکه فکر کنی برو جلو مطمئن شو بیا. ها آره بدو برو جلو. بدو.

غوری: ها؟ نه من میخواستم بگم فک کنم تو اداره، کاراگاها بهم نیاز داشته باشن. فک کنم بهتر باشه برم.

اما آلفرد زودتر دست به کار شد و چوبشو در آورد و کلا به توصیف رولینگ از باباغوری بوقید.

- هووومک فک کنم بهتر باشه بری جلو

- ها ؟ خب ... باشه.