منظومه چهارگانه اشعار

زاخارياس، ای مرد دلير، خوب روی و قهرمان / به چه علت تو بدين سرعت برفتی از جادوگران؟

تو بدان، جايگاه استوارت است اندر قلبمان / پس چرا بگذاشتی ما را تو تنها اندر جادوگران؟

لبخند های دلنشينت بودن آرامِ جان / اخمهايت بودن مرهمی بر روحمان

تو در جادوگران بودی مثلِ شيری غران / ای شير غران بگذار به نمايش دندانهايت كه هستند بران

بودی نعمتی در ميان هافلپافيان / در تيم كوئيديچ هافلپاف با چماق می كوبيدی بر سرِ مردمان

دوستت داريم هميشه و در هر جا و مكان / هيچگاه رهايی نخواهی جست از يادمان

زاخارياس، مرد نكونام تو هستی در هر زمان / به همين دليل نامت هميشه در جادوگران می ماند جاودان

شعر از كينگزلی شكلبوت متخلص به كچل و ملقب به خيكی .

این هم چند تا تک بیتی باحال!

*در ضمن شما پیوز رو باید "piooz" بخونین.

پیوز می گه من پیرم،چند روز دیگه می میرم/آلبوس میگه چه بهتر،من هم ریتا رو می گیرم!

مرلین می گه من پیرم،چند روز دیگه می میرم/کینگزلی می گه چه بهترمیگه چه بهتر،من هم دنیس رو می گیرم!

لورا می گه من پیرم،چند روز دیگه می میرم/ریتا میگه چه بهتر،من هم کینگزلی رو می گیرم!

آلبوس می گه من پیرم،چند روز دیگه می میرم/پیوز میگه چه بهتر،من هم مری رو می گیرم!

زاخی می گه من پیرم،چند روز دیگه می میرم/کینگزلی میگه چه بهتر،من هم**** (سانسور! ) رو می گیرم!

دنیس می گه من پیرم،چند روز دیگه می میرم/درک میگه چه بهتر،من هم مرلین رو می گیرم!

و همین طور به ترتیب!


_____________________________

این هم یه آهنگ دری وری! :D

برای هافل...

ای سرزمین ویران/ای مهد بوق و لیوان

با من بخوان دوباره/از بوق زن گولیران!...از بوق زن گولیران!

از خوابگاه تا بسیج/چون بوق کهنه برخیز

همچون یه بوق دانا/فریاد کن مرلـــــــین را!

تکرار (از اول!)

درود، دوستان هافلى من، اين اولين تجربه ى من در ديوان اشعار هافلپافه. اين شعر رو من لحظاتى قبل از خواب نوشتم و تقديمش مى كنم به هلگا هافلپاف كبير. اميدوارم مورد توجه همه ى ادباى گرانقدر هافلى و سايرين قرار بگيره.

تخت پرده اى ( با اندكى (!) تصرف و تلخيص از ترانه ى قاب شيشه اى سياوش)
زير تخت پرده اى خوابگاهمون
كه تشك و بالشش گرم و نرمه
جايى كه روياهاى شبانمون
همشون اونجا توى مغزمونه
................................
زير پرده ى بى نفس
مثل دابى كه دلش گرفته توى قصر
مثل يك حقيقت رفته به باد منو با خود مى بره
مثل يه رويا توى خواب
..............................
هافلپاف من به تو مى انديشم
نه به راون، نه به اسلى، نه گريف
توى هاگوارتز فقط تو را مى بينم
كه گرفته اى مرا در بر خويش
من وضو با نفس خيال تو مى گيرم و تو را مى خوانم
و به شوق سپتامبر كه تو را خواهم ديد
چشم به راه مى مانم
تن من پاره اى از آن تن توست
و قشنگ ترين جادوها جادوى توست

با سپاس فراوان

شاعرم ، شاعری پر آوازه / آوازه ام تا دهكده هاگزميد می تازه

شعر هايم همه از نوع چرند می باشد / اگر نظر شما همين باشد چشمهاتان لايق كور شدن می باشد

تكنيكم در بازی كوئيديچ بی نقص می باشد / ضرباتم هميشه داخل حلقه ها می باشد

داستان می نويسم به زيبايی يك گل / سخن می گويم به زيبايی مثل يك بلبل

در هافلپاف زندگی ميكنم بنده / با پيوز و رفقاش همش ميزنيم زير خنده

گريف و راون و اسلی هميشه هستن موش / هافل باغيرت و قهرمان هميشه هست خرگوش

هافلپاف عزيز ز عنايت بنده / می دهد بوی باقلا كه شده رنده

عاشق دست پخت هلگای پاك هستم / عاشق خوردن لوبيا پلوی او هستم

يك كار خوب می توانم بكنم در زندگی / بكنم بنده برای مرلين بندگی

يا كه با چكش به شكل رو به رو / هی بزنم بر سر ناتوان اين اسميت پر رو

به هر حال خلاصه كلام : هافل مثل يك شير است / كه به راحتی قابل تبديل به پنير است




اين شعر سراسر طنز بود . اگه موضوع شعر من كسی رو ناراحت كرد من رو ببخشه . طنز بود ديگه ...

گروه "سبز مایل به طلایی" تقدیم می کند...

شعر از: زاخاریاس اسمیت

ریشه کن فقر و فساد...میر حسیــ...

ا...ببخشید اشتباه شد!

یـــــــــــار هم تالــــــــــــــاری من/ با من و همراه منی

چکش پیوز بر سر ما/ بغض من و آه منی

هک شده اسم من و تو / رو تن این تخته سفید

چکش پیوز حتی یه بار / کله ی ریتــــــا رو ندید

رول بی ناموسی ما / هرزه تموم شکلکاش

خوب اگه خوب ، بد، اگه بد / بوق زده توی تالاراش

اگه تو فردا،پستتو / توی این تالار ندیدی

مطمئنم باز هم می گی / بلاک شدیم،گور باباش!

این تاپیک اسمش از * دیوان راون کلاو * به اسم جدید * مشاعره ی هری پاتری * تغییر یافت.

مشاعره که میدونین چیه؟ نه؟

حالا من یه توضیح میدم ... در مشاعره یه بیت شعر داده میشه و با حرف آخر آخرین کلمه ی مصراع دوم نفر بعدی باید شعر بگه که با اون شرو شه.

این تاپیکم مثل بقیه س با این تقاوت که هری پاتریه! شعرای هری پاتری! از خود اختراع کنید! از کتاب در بیاورید!

فرق نمیکند! فقط هری پاتری باشه. فکر بکر تغییر این تاپیک هم از آلفرد بلک بود.

با تشكر از مری كه شعر رو اينجا قرار داد .

ايستاده ام و نگاه ميكنم هافلپافم را ...

هافلپاف !
براستي چه افسونهايي اينجا رخ داده، كه افسانه ها و عاشقانه هايِ زيباي رازآميزِ جاري در تو، با شيوايي قلمِ رولينگ مكتوب است...

چه روح خفته ي باشكوهي دارد تالار من و سلسلهْ نوادگانِ هلگا ...
چه گرد و زيباست ملاقه آخته به محبت هلگا و سوپ جو ات ؛

درود بر مری باود كبير ، كه به يادش امشب ، با ماه به مهمانيِ ستارگانِ روشنِ برج ات خواهم آمد ...
و آسپ ، سمفونيِ دلنوازِ محبت اش را، پيشكشِ محبوبش خواهد كرد !!!

از کینگزلی شکلبولت در مدح ریتا :


تقديم با عشق :

ريتا اسكيتر خانمی است عاقل / به علم و عقل و دانش هست كامل

به او بايست بنمائيد نعظيم / ز روی ميل نی از ترس و از بيم

ببياد حكم او را خواند دائم / سمند عقل و دانش راند دائم

بسی هافليان را دوست دارد / به آنها تماما رحمت بيارد

همه هافليان را خير خواه است / مرلينش زين سبب پشت و پناه است

تو را خدمت كند از جان و از دل / بسی خدمت بود دشوار و مشكل

شعری نو از كينگزلی شكلبوت به تقليد از مرد هزار چهره :



رنک ها عوض شده است ...
خوابگاه ها نم کشیده ...
پابند برای دختران به تعداد کافی ...
واکس برای کفش دانش آموزان .......

به به به به

پول کمک مدرسه را می دهیم ، پول کلاس شطرنج كينگزلی جدا ..
دبیران را زیر باران باید برد ....
آسپ را در خوابگاه دختران باید جست ....
و دیگر هیچ ...........................

ها ها ها!این یه شعر بسیار خفن و باحاله که از کتاب دوم راهنمایی برداشتم(البته راستیتش کتابو از کینگزلی گرفتم و یه قسمتی هم مال اونه)

*********

ریتا با دل گرفته گفت:

«زندگی

لب ز گریه بستن است

گوشه ای کنار پیوز نشستن است!»

آسپ با عصبانیت گفت:


«زندگی بوقیدن است

با همر بر سر پیوز زدن است!»

گفتگوی آسپ و ریتا از درون تالار
باز هم به گوش می رسد.

تو چه فکر می کنی؟

راستی کدام یک گولاخ ترند؟

من که فکر می کنم

ریتا به راز پیوز اشاره دارد

هر چه باشد او گل است

ریتا یکی دو چوبدستی

بیشتر ز آسپ پاره کرده است!

..............................................................................

سر اومد تابستون....

شکفته زمستون.....

گل سرخ ریتا باز اومد و روز شد گریزون...

گلا لاله زارند....

لاله ها تو خوابند....

چون که ریتا باز اومد تالارو میارن...جان....

تو تالار دارن گل گل گل مهتابو میارن....

تو تالار ما ....دلش بیداره.....جارو و چوب دستی....داره میاره.....توی سینه اش جان جان جان....توی سینه اش جان جان جان....یه جنگل ستاره داره جان جان....یه جنگل ستاره داره!

تقدیم به ریتا...